Το "αφεντικό" τρελλάθηκε και το έριξε στην στρατηγική της... "λευκής πετσέτας"!

Πραγματικά, ο Τζίγγερ πρέπει να βραβευθεί ως ο πιο απρόβλεπτος παίχτης δημόσιων διαμαχών επικοινωνίας! Ξεκινάει μια δυναμική αντιπαράθεση, χωρίς να είναι απαραίτητο να το κάνει, κάνει ορισμένες θετικές κινήσεις και τελικά υπαναχωρεί με στροφή 180 μοιρών, παραδίδοντας την ομάδα στους επικριτές του και αφήνοντας τους το πεδίο ελεύθερο να τη διαχειριστούν, ευελπιστώντας πλέον - το πολύ - να επανέλθει δριμύτερος όταν και αν μελλοντικά τον χρειασθούν σε μια πιθανή αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, προκειμένου να δικαιωθεί, έστω σε κάποιο βαθμό, στην από καιρό ανοιχτή του διαμάχη, επανακτώντας ίσως και τον έλεγχο της ομάδας!

Το θέμα, βέβαια, είναι πάντα η επιτυχία του Παναθηναϊκού, αλλά σε προσωπικό επίπεδο, αν όντως προχωρήσει η μεταβίβαση του 25% της οικογένειας Βαρδινογιάννη, πρόκειται για προσωπική ήττα τεράστιου μεγέθους για τον Γιάννη Βαρδινογιάννη - και φυσικά και τον Βαρδή Βαρδινογιάννη -, ιδίως αν αναλογισθεί κανείς ότι όταν σχεδόν ανάγκασαν να τους παραδώσει την ομάδα ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, η οικογένεια είχε στη διάθεσή της περίπου το 90% της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, ενώ με τις προδιαγραφόμενες εξελίξεις αναμένεται να διατηρήσει περίπου το 30% και σε ενδεχόμενες νέες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου θα μειωθεί ακόμα περισσότερο η συμμετοχή της στην ομάδα!

Σε μακροπρόθεσμη βάση οι εξελίξεις αυτές θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν και ως "βατερλώ Τζίγγερ" και είναι ενδεικτικές για το ότι και οι άνθρωποι που διαχειρίζονται σημαντικά πόστα ευρύτερα στο κοινωνικό γίγνεσθαι μπορεί πολύ εύκολα να λειτουργούν αλλοπρόσαλλα, με γνώμονα βραχυπρόθεσμες ιδιότυπες αντιλήψεις για τα πράγματα, κι όχι βασισμένοι σε μακροπρόθεσμες στέρεες και καλοσχεδιασμένες στρατηγικές, όπως αποδεικνύει και το "στραπάτσο" του Γιάννη Βαρδινογιάννη, απλώς συνήθως, οι συνέπειες των λαθών τους περιορίζονται σε δευτερογενείς πτυχές του βίου τους, καθώς για τις πρωτογενείς δεν έχουν λόγο οι περισσότεροι από αυτούς να ανησυχούν ιδιαίτερα!

Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης δεν χαρακτηρίζεται από την έλλειψη ικανοτήτων γενικώς, όπως αποδείχτηκε και από αρκετές κινήσεις του καλοκαιριού που μόλις παρήλθε στο αγωνιστικό κομμάτι και τη στελέχωση της ΠΑΕ (πλην Κωσταντόπουλου), φαίνεται όμως να μη μπορεί να διαχειρισθεί το δύσκολο πόστο που για μια δεκαετία από τη μία ή την άλλη θέση κατέχει! Παρόλα αυτά, ως κίνηση αυτοσεβασμού μαζί με τη "λευκή πετσέτα" που πετάει στο επικοινωνιακό τερέν, οφείλει να ζητήσει ένα συμβολικό ποσό για τον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό από το νέο σχήμα που θα αναλάβει τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, όπως παλιότερα είχε θέση ως όρο της οποιασδήποτε μεταβίβασης εξουσίας, καθώς και τα συμβολικά ποσά είναι ιδιαιτέρως σημαντικά αυτή τη στιγμή για την ύπαρξη και συνέχεια του σωματείου, που σε τελική ανάλυση είναι όντως η "μάνα" και ο "πατέρας" του "παναθηναϊκού λόχου" μαζί και ασχολείται καθημερινά με την παραγωγή αθλητών και τον μαζικό αθλητισμό, που φθίνει συνεχώς και περισσότερο και που τόσο ανάγκη έχει η ελληνική κοινωνία, κι ιδιαίτερα η αθηναϊκή, πολύ περισσότερα εν μέσω της πολυδιάστατης κρίσης που βιώνει!

ΥΓ: Διόλου δεν αποκλείεται, μετά από όλα αυτά και την υπαγωγή της οικογένειας Βαρδινογιάννη μετά από 31 χρόνια σε καθεστώς μειοψηφίας εντός της ΠΑΕ Π.Α.Ο., στο μέλλον ορισμένα ή και αρκετά μέλη της - κι ανάλογα και με το τι θα συμβαίνει και στα επιχειρηματικά της και τις εσωτερικές σχέσεις της - να μην ενεργούν ως μέλη συγκροτημένης οικογενειακής μετοχικής ομάδας, αλλά ως ανεξάρτητοι μέτοχοι, πραγματοποιώντας ο καθένας τις συμμαχίες του κατά την προσωπική του και μόνο κρίση, δημιουργώντας ένα ακόμα πιο ενδιαφέρον και περίπλοκο σκηνικό στα του Παναθηναϊκού!

Πιο καλά στο Χαρτούμ...

Μιλάμε για... τραγελαφικές καταστάσεις! Ο Γ. Παπανδρέου μέχρι τελευταία στιγμή, προ της απόφασής του για τους 13 υποστηριζόμενους ως υποψήφιους Περιφερειάρχες και τους υποψηφίους Δημάρχους σε Αττική και Θεσσαλονίκη, εξακολουθούσε να συνεντευξιάζει ενδιαφερόμενους και μη, κυρίως τους δεύτερους, χωρίς τελικά να μπορεί να βρει μια αξιοπρεπή λύση στα προβλήματα που, ουσιαστικά, ο ίδιος δημιούργησε, με την επί μακρό διάστημα αδιαφορία του για το θέμα.

Αποτέλεσμα, με την ανακοίνωση των εκλεκτών του κυβερνώντος κόμματος, οι πάντες να αντιλαμβάνονται ότι οι τελικώς επιλεγέντες αποτελούν 2ης διαλογής επιλογές του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργού, έστω κι αν κάποιος ή κάποιοι αδικούνται απ' αυτό το συμπέρασμα. Πέρα από τη... χρονο-καθυστέρηση όσων επελέγησαν χθες, αξιοσημείωτο - και αξιομνημόνευτο στο μέλλον θα - είναι ότι στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων θα περιμένουν ακόμα λίγο(;) για να πληροφορηθούν την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, ενώ το ίδιο ισχύει και για σχεδόν όλους τους "Καλλικρατικούς" Δήμους της χώρας! Μάλιστα, λέγεται, πως το κυβερνών κόμμα δε θα δώσει στηρίξεις,τελικά, σε σειρά Δήμων της χώρας, πιθανότατα και σε άνω των 100, πράγμα που οξύνει τον τραγέλαφο, καθώς το ΠΑΣΟΚ, παράλληλα, έχει δεσμεύσει όσους δυνάμει υποψηφίους του αιτήθηκαν την υποστήριξή του, να μη συμμετέχουν σε διαφορετικό συνδυασμό υποψηφίου από εκείνου του οποίου θα προκρίνει η αρμόδια επιτροπή του κόμματος.

Και να σκεφθεί κανείς ότι οι προτεινόμενοι υποψήφιοι από το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρό του είναι εκείνοι που θεωρούνται οι καταλληλότεροι από το κυβερνών κόμμα για να στηρίξουν τη σημαντική τομή, κατά τον Γ. Παπανδρέου, της μεταρρύθμισης του "Καλλικράτη"! "Αλλαλούμ, μάζεψέ τα να πάμε, πιο καλά, στο Χαρτούμ"! Αν συνεχιστεί ο ίδιος ρυθμός και στην ανακοίνωση των υπόλοιπων, αναμενόμενων κι ιδιαίτερα πολλών, στηρίξεων υποψηφίων Δημάρχων, στο τέλος αυτός που θα λαμβάνει το "χρίσμα", θα είναι κι εκείνος που τελικά θα θεωρείται ως "αντάρτης" από την κοινωνία!

Η επικοινωνιακή συνταγή του «αποδιοπομπαίου τράγου»!

Η καταφυγή στη βία μεταξύ διεθνών αθλητών και τις σώμα με σώμα συμπλοκές τους είναι αναντίρρητα απαράδεκτο γεγονός και έξω από οποιαδήποτε αθλητικά πλαίσια. Η εκμετάλλευση, όμως, ενός τόσο δυσάρεστου επεισοδίου από αρκετά ΜΜΕ, σε περίοδο θερινής ραστώνης και έλλειψης ενδιαφερόντων ειδησιογραφικά θεμάτων, είναι ένα επίσης απαράδεκτο γεγονός.

Πολλοί φορείς του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, ίσως και ενστικτωδώς, φοβούμενοι ότι μια ακριβοδίκαιη αποτίμηση των γεγονότων από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης θα οδηγούσε σε τιμωρία αρκετών σημαντικών αθλητών και ακολούθως στην απουσία τους από το παγκόσμιο πρωτάθλημα του Σεπτεμβρίου στη γειτονική Τουρκία, επιδόθηκαν στην τακτική ανεύρεσης του «αποδιοπομπαίου τράγου», καθώς η έκταση των επεισοδίων δεν επέτρεπε το «κουκούλωμά» τους.

Είναι σαφές, ιδιαίτερα για τον αθλητικό τύπο, ότι μια εθνική Ελλάδος χωρίς τους πρωταγωνιστές της στο μουντομάσκετ υποβαθμίζει εμπορικά το συγκεκριμένο αθλητικό προϊόν. Αυτό, όμως, δε μπορεί να δικαιολογήσει τη σκιαγραφήση ενός εκ των πρωταγωνιστών των δυσάρεστων γεγονότων - και φυσικά από την αντίπαλη εθνική ομάδα - περίπου ως δολοφόνου...

Μια δυνάμει νέα πραγματικότητα...

Η τρόικα από τη στιγμή που πάτησε ελληνικό έδαφος ενεργεί βάση μιας λογικής που θέλει κάθε επιθυμίας της να επέχει θέση διαταγής.

Στο διαμορφωθέν σκηνικό τα ηνία της κυβέρνησης κρατούσαν ως τώρα πολιτικοί που αναρριχήθηκαν στην πολιτική ιεραρχία των αρχών της δεκαετίας που απέρχεται. Τη νέα γενιά στελεχών που ανήλθαν στην εξουσία με τον Γ. Παπανδρέου παρακολουθούν τα ιστορικά τεκτενόμενα περίπου ως θεατές θεατρικού έργου, από καλές θέσεις και χωρίς εισητήριο.

Η Τ. Μπιρμπίλη, ορθώνοντας το ανάστημά της στο ζήτημα της πώλησης της ΔΕΗ, δημιουργεί μια νέα δυνάμει πραγματικότητα, στην οποία οι νεοεισελθόντες στην κυβέρνηση μπορούν να επιβάλλουν την άποψη τους ακόμα και σε θέματα που άπτονται της οικονομίας και του μνημονίου, έστω κι αν διαφοροποιούνται από την τρόικα.

Ευχής έργο θα είναι η δυνάμει νέα πραγματικότητα να εξελιχθεί σε νέα πραγματικότητα, το συντομότερο δυνατόν!

Μία η κατοχή...

Η δήλωση του αντιπροέδρου της ευρωπαϊκής τράπεζας επενδύσεων, Π. Γεννηματά είναι απολύτως ενδεικτική των αντιλήψεων που επικρατούν σε ορισμένους ευρωπαίους αξιωματούχους. Ο κ. Γεννηματάς μίλησε περί αντίληψης "εσωτερικής κατοχής" που σύντομα θα εκλείψει από την Ελλάδα, αναφερόμενος στη στάση του εκπροσώπου των εργαζομένων στη ΔΕΗ. Ν. Φωτόπουλου, φανερώνοντας τη δική του ιδιότυπη αντίληψη περί δημοκρατικής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης.

Ο συγκεκριμένος έλληνας ευρω-αξιωματούχος είναι είτε επικίνδυνος είτε ανιστόρητος! Οι πάντες γνωρίζουν ότι κατοχή η Ελλάδα γνώρισε μία, από πρωταγωνίστριες στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα δυνάμεις, δυστυχώς, κι όχι από τον κόσμο της εργασίας, παρά τις κατά καιρούς αναντίρρητες και ενίοτε απαράδεκτες συνδικαλιστικές υπερβολές.

Καλή είναι η υπερηφάνεια για τους έλληνες που διαπρέπουν εκτός συνόρων, αλλά σημασία δεν έχει τόσο αυτή καθεαυτή η ανέλιξη στην γραφειοκρατία της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας οικονομικής εξουσίας, όσο το αξιακό περιεχόμενο των παρεμβάσεων τους, αφού επιτύχουν την προσωπική τους επαγγελματική αναγνώριση από το κατεστημένο!

Και οι απόψεις περί «εσωτερικής κατοχής» της Ελλάδας από τμήμα του κόσμου της εργασίας ασφαλώς δε σηματοδοτούν ιδιαίτερα υψηλό αξιακό υπόβαθρο, για αυτούς που τις εκφέρουν, ανεξαρτήτως της καταγωγής των.

Όχι αμαχητί σε ρόλο διεκπεραιωτή!

Η κυβέρνηση εδώ και μερικούς μήνες έχει μεταβληθεί σε διεκπεραιωτικό όργανο της τρόικας. Η ελληνική κοινωνία πειθόμενη ότι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό έχει τις δικές της ευθύνες για τη δημοσιονομική κατάρρευση αποδέχθηκε τη γενικευμένη επίθεση που της έγινε σε εισόδημα και φορολογία, αποφεύγοντας τις ακραίες μορφές διαμαρτυρίας.

Εξ’ αρχής υπογραμμίστηκε από πολλές πλευρές η ανάγκη άμεσης οικοδόμησης μιας ορθολογικής αναπτυξιακής διαδικασίας, στο πλαίσιο της σύγχρονης εποχής. Αντί αυτού ενημερωνόμαστε ότι η τρόικα επιθυμεί να επιβάλλει ακόμα σκληρότερη λιτότητα, με περαιτέρω μείωση εισοδημάτων και αύξηση της φορολογίας.

Το αποτέλεσμα αναμένεται να είναι ακόμα μεγαλύτερη ύφεση, πιθανότατα μέχρι του σημείου εκείνου όπου οι αρχιτέκτονες του σχεδίου ΔΝΤ-ΕΕ διάσωσης της Ελλάδας κρίνουν ότι έχει δημιουργηθεί μια φτωχή εργατική ζώνη στον ευρωπαϊκό νότο, η οποία θα εξασφαλίζει υπερκέρδη για τους δυνάμει επενδυτές.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κυβέρνηση θα είναι άξια αποδοκιμασίας, αν αποδεχτεί αμαχητί το ρόλο του διεκπεραιωτή της τρόικας και αποτύχει να προσελκύσει τις αναγκαίες επενδύσεις στην ελληνική οικονομία, πριν η χώρα μετατραπεί σε έναν πάμπτωχο εργατικό θύλακα στο νότο της Ευρώπης, προκειμένου να γίνει επενδυτικά ελκυστική!

Βαρκελώνη καλεί Αθήνα…

Στην Αθήνα παίζεται το θέατρο του παραλόγου! Από τη μια η «βιαστική» κυβέρνηση και από την άλλη οι «αδιάλλακτοι» ιδιοκτήτες φορτηγών Δ.Χ., ποντάρουν στην αύξηση της κοινωνικής έντασης, κι ανεξαρτήτως του ποιος θα νικήσει, προς το παρόν πετυχαίνουν το σκοπό τους.

Στη Βαρκελώνη διεξάγεται το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στίβου. Εκεί η ελληνική ομάδα του στίβου σημειώνει επιτυχία, χωρίς τα μετάλλια άλλων εποχών, αλλά με σημαντικά - και μάλλον περισσότερα από τις εποχές των πολλών μεταλλίων - πλασαρίσματα σε ημιτελικούς και κυρίως τελικούς, μεγάλης γκάμας αθλημάτων. Οι βίοι της κοινωνίας και του αθλητισμού συνδέονται, λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Συνήθως, πορεύονται προς την ίδια κατεύθυνση, αλλά με χρονική διαφορά φάσης.

Ο ελληνικός στίβος πέρασε από τη φάση της άγριας επικοινωνιακής εκμετάλλευσης του από την πολιτική ηγεσία στην απόλυτη παρακμή και την ανυποληψία και σήμερα έχει ορθοποδήσει βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις! Επιτυγχάνει σημαντικά επιτεύγματα, χωρίς να επιδιώκει εκείνα τα αποτελέσματα, που ανεξαρτήτως της πραγματικής τους αξίας χρησιμοποιούνται ως βιτρίνα από επιτήδειες ηγεσίες.

Είθε, λοιπον, να ακολουθήσει και η ελληνική κοινωνία την ανάκαμψή του ελληνικού στίβου. Να θέσει ως στόχο και να επιτύχει με τις δικές της δυνάμεις την αναδημιουργία της! Δουλεύοντας αθόρυβα, σκληρά και τίμια, επιτυγχάνοντας θετικά αποτελέσματα σε όλα τα επίπεδα της καθημερινότητας της και όχι εκείνα που απλά προσφέρουν στα μέλη της τον εύκολο και θεωρητικά ανέξοδο - αλλά όπως αποδείχθηκε τελικά πολύπλευρα πολυδάπανο – κομπασμό τους…

Το «κόλπο» ξεθωριάζει...

Από όλες τις πλευρές συνομολογείται ότι η χρονική συγκυρία που επέλεξε ο κ. Ρέππας να προωθήσει το νομοσχέδιο για το άνοιγμα της αγοράς φορτηγών Δ.Χ. ήταν η χειρότερη δυνατή. Αποτέλεσμα, μια - κατ’ όνομα και μόνο - σοσιαλιστική κυβέρνηση, να αναγκάζεται(;) να κηρύξει την επιστράτευση των απεργών την 3η μόλις ημέρα της απεργίας τους, κι ενώ πλην εξαιρέσεων οι τελευταίοι δεν παρεμπόδιζαν τις μεταφορές αγαθών με Ι.Χ. φορτηγά, είτε εταιρειών καυσίμων είτε άλλων ιδιωτών.

Με πρόσχημα τη δημοσιονομική-οικονομική κρίση και την παράδοση των «κλειδιών» της χώρας από τους εκλεγμένους εκπροσώπους της Πολιτείας στα ξένα κέντρα αποφάσεων, που εκπροσωπούνται από την τρόικα, η κυβέρνηση δε μπορεί να επιβάλλει επί παντός επί στητού τη θέλησή της, αδιαφορώντας για το ότι πρέπει να πείθει παράλληλα για το ορθό της πολιτικής της και των τακτικών που κάθε φορά χρησιμοποιεί για την επίτευξη των πολιτικών στόχων της.

Επειδή τα κλειστά επαγγέλματα στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, είναι ουκ ολίγα, βασικό μέλημα της κυβέρνησης στο εξής πρέπει να είναι η εξεύρεση ενός ελάχιστου παρονομαστή συνεννόησης με έκαστη επαγγελματική ομάδα, καθώς αν υπερ-χρησιμοποιηθεί η τακτική της δημιουργίας τεχνητών αντιπαραθέσεων συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων με την κοινωνία, το «κόλπο» σύντομα θα αρχίσει να ξεθωριάζει...

«Γαλάζια» επικοινωνία και κακοτοπιές…

Η συνέχιση της σιωπηρής στάσης του Κ. Καραμανλή, την ώρα που βάλλονται στενότατοι συνεργάτες του, προκαλεί γενική απορία. Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι ο πρώην Πρωθυπουργός θεωρεί εαυτόν στοχοποιημένο από εσωτερικά και αλλότρια κέντρα και περιμένει να στηθεί οριστικά το σκηνικό της ηθικής αποκαθήλωσής του, ώστε να έχει τη δυνατότητα να εκτιμήσει με ακρίβεια τους κινδύνους από την εναντίον του ενορχηστρωμένη επίθεση, όπως τη θεωρεί, κι εν συνεχεία να δομήσει αναλόγως τη στρατηγική της συνολικής επικοινωνιακής του απάντησης σε όσα, επί της ουσίας, καταλογίζονται του ιδίου!

Η ΝΔ, φυσιολογικά, βρίσκεται σε αμηχανία όλο αυτό το διάστημα. Η νέα ηγεσία της αναγκάζεται να απολογείται για λογαριασμό της παρελθούσας, έστω και σε κάποιο βαθμό, χωρίς να έχει την παραμικρή βοήθεια από εκείνη. Αποτέλεσμα, η συχνή αλλαγή γραμμής στο ζήτημα των εξεταστικών επιτροπών, με τελευταία επεισόδια, την επίσκεψη των Λυκουρέντζου και Στυλιανίδη στον Άρειο Πάγο, με σκοπό την ακύρωση του ρόλου της κοινοβουλευτικής επιτροπής για το Βατοπέδι και την αποχώρηση των Βουλευτών της από την επιτροπή για το θέμα των ομολόγων.

Στο θέμα δε του Βατοπεδίου, η ΝΔ πραγματοποιεί στροφή 180 μοιρών υιοθετώντας, ουσιαστικά, τη θέση ότι δεν πρόκειται για σκάνδαλο. Στην πολιτική, πολλές φορές, χρησιμοποιώντας τη μία ή την άλλη επικοινωνιακή τακτική, μπορεί ένα κόμμα να αποφύγει τις «κακοτοπιές», αλλά δεν μπορεί να έχει απαίτηση να πείθει την κοινωνία όταν για το ίδιο θέμα αλλάζει συνεχώς την ρητορεία του. Και στο συγκεκριμένο ζήτημα η ΝΔ αλλάζει συνεχώς τη γραμμής της εισπράττοντας, βέβαια, το ανάλογο κόστος και σίγουρο είναι πως το λάθος αυτό οφείλεται κατά πολύ στην εκνευριστικά παθητική στάση, τουλάχιστον προς το παρόν, του μέχρι πρότινος αρχηγού της!

Παράνομη μετανάστευση και διεθνής εικόνα

«Οι αιτούντες άσυλο και οι παράτυποι μετανάστες δεν είναι εγκληματίες. Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές τους μεταχειρίζονται σαν να ήταν, παραβλέποντας τα δικαιώματά τους με βάση το διεθνές δίκαιο», δήλωσε η Νίκολα Ντάκγουορθ, Διευθύντρια Προγράμματος Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας της Διεθνούς Αμνηστίας, μετά την τελευταία έκθεση του διεθνούς οργανισμού για την μεταχείριση των παράτυπων μεταναστών και αιτούντων άσυλο.

Η χώρα μας εν μέσω της δημοσιονομικής, οικονομικής, κρίσης που την μαστίζει δεν είναι εφικτό να σπαταλά πόρους αλόγιστα, τη στιγμή που παρατηρούνται ελλείψεις ακόμα και σε ιατροφαρμακευτικά υλικά νοσοκομείων. Η αλλαγή, όμως, αναχρονιστικών και ρατσιστικών αντιλήψεων δεν απαιτεί το κόστος που απαιτείται για τη βελτίωση των υποδομών. Για την ακρίβεια δεν προϋποθέτει καθόλου οικονομικό κόστος!

Η παρούσα κυβέρνηση αρχικά μίλησε για τη θεσμοθέτηση ενός σύγχρονου συστήματος διαχείρισης της παράνομης μετανάστευσης, αλλά τα στοιχεία δείχνουν τη μέχρι στιγμής παντελή αναποτελεσματικότητά της. Και είναι αναγκαία η χάραξη σύγχρονης κρατικής πολιτικής για την υποδοχή των παράτυπων μεταναστών, καθώς το καθεστώς απουσίας οποιασδήποτε πολιτικής και οι ρατσιστικές αντιλήψεις του κρατικού μηχανισμού που επικρατούν σήμερα πλήττουν βάναυσα τόσο τη διεθνή εικόνα της χώρας όσο – κατ’ επέκταση ή ανεξάρτητα – και την οικονομία, τελικά, της χώρας!

Βελτίωση των συγκοινωνιών τώρα!

Η είδηση, για την παράδοση του σταθμού του Μετρό «Χολαργός», κι η παράλληλη θέση σε λειτουργία του υπόγειου χώρου στάθμευσης στο Σταθμό Νομισματοκοπείο, από τη μια πλευρά είναι θετική, καθώς αρκετοί συμπολίτες μας θα μπορούν να βελτιώσουν ποιοτικά και να επιταχύνουν ταυτόχρονα τις μετακινήσεις τους στο εξής, από την άλλη πλευρά, όμως, η μεγάλη καθυστέρηση με την οποία παραδίδονται τα συγκεκριμένα έργα αποδεικνύει τον τραγικά ελλειμματικό σχεδιασμό της πολιτείας αναφορικά στο ζήτημα των μεταφορών της πρωτεύουσας.

Εν όψει της Ολυμπιάδας του 2004, υπό την πίεση και της ΔΟΕ, συγκροτήθηκε ένας υποτυπώδης ιστός μέσων σταθερής τροχιάς στην Αθήνα, αν και το τελικό αποτέλεσμα πόρρω απείχε από τα υπεσχημένα της χώρας μας στο φάκελο διεκδίκησης των αγώνων. Την τελευταία πενταετία ο ρυθμός παράδοσης των επεκτάσεων των γραμμών τέτοιων μέσων μεταφοράς και συναφών έργων έχει μειωθεί δραματικά, σε μια εποχή που το κόστος μετακίνησης για τους πολίτες έχει ακολουθήσει την ακριβώς αντίστροφη πορεία.

Η επιτάχυνση του ρυθμού επέκτασης των γραμμών για τα μέσα σταθερής τροχιάς, η αύξηση των χώρων στάθμευσης πλησίον των σταθμών επιβίβασης σε αυτά και η απολύτως απαραίτητη - όσο και επείγουσα να υλοποιηθεί - υποστήριξη του δικτύου αστικών λεωφορείων και τρόλεϊ με συστήματα τηλεματικής, αποτελεί αναντίρρητη προτεραιότητα για τις μετακινήσεις στην Αθήνα!

«Σύστημα», τρομοκρατία και διαδίκτυο...

Ως συνήθως, το ζήτημα της τρομοκρατίας δεν αντιμετωπίζεται με τη δέουσα σοβαρότητα στη χώρα μας. Η δολοφονία Γκιόλια, ανεξάρτητα από την ακριβή προέλευση του εντολέα της εγκληματικής ενέργειας, δεν προσφέρεται για επικοινωνιακά παίγνια όσων εκφέρουν απόψεις είτε για τη διατήρηση είτε για την αλλαγή του ισχύοντος καθεστώτος στα νέου τύπου μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας!

Το ζήτημα της πολιτικής ή και απολιτίκ, σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αλήθεια, βίας είναι από μόνο του ιδιαίτερα σημαντικό για να χρησιμοποιείται ως χρήσιμο όχημα διατήρησης - ή και αλλαγής ακόμα -των υφιστάμενων σχέσεων δύναμης στα ΜΜΕ. Ανάγκη αποτελεί να προωθηθούν εκείνες οι πολιτικές και κοινωνικές τομές που θα απομονώσουν τη λογική της στυγερής όσο και άσκοπης τρομοκρατίας, ανεξαρτήτως, προφανώς, από το μέλλον του επικοινωνιακού τοπίου.

Όσα δε μπορεί να κερδίσει το «σύστημα» στο επίπεδο του δημόσιου πολιτικού διαλόγου δε νομιμοποιείται να τα διεκδικεί μέσα από μια επαίσχυντη εγκληματική ενέργεια απροσδιορίστου ακριβούς προελεύσεως! Τα ορθολογικά επιχειρήματα σε περίοδο νηφαλιότητας για την κοινωνία είναι ο μόνος δρόμος για εκείνους που θέλουν να πείσουν Πολιτεία και πολίτες για τη χρεία επωνυμίας των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης-επικοινωνίας!

Ερινύες...

Η αποτρόπαια δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλα, πέρα από την καθ´ αυτή τραγικότητά της, φαίνεται να αποτελεί τη σφραγίδα της συνάντησης πρακτικών τρομοκρατίας και μαφίας!

Η πρώτη εντύπωση όλων ήταν ότι επρόκειτο για εκτέλεση "συμβολαίου θανάτου". Στη συνέχεια, μετά τις πρώτες πληροφορίες της ΕΛ.ΑΣ, τα βλέμματα όλων στράφηκαν στην τρομοκρατία. Πολλοί, δικαιολογημένα, εξέφρασαν την άποψη ότι τίποτα δεν αποκλείει η προέλευση του χτυπήματος να έχει αναφορά και στους δύο χώρους!

Είναι ακόμα νωρίς για να σχηματισθεί πλήρης εικόνα, αλλά το σίγουρο είναι πως τον εντολέα της συγκεκριμένης δολοφονικής ενέργειας, όπως και καθέναν που επιλέγει ανάλογους τρόπους αντιπαράθεσης, ανεξάρτητα από το αν και σε ποιο χρόνο θα εντοπισθεί, οι ερινύες θα τον κυνηγούν για πάντα...

Πρωθυπουργός «χαμαιλέων»...

Ο Γ. Παπανδρέου έχει βαλθεί να μας αποδείξει πόσο επιτυχημένα μπορεί να πραγματοποιήσει τη γρήγορη εναλλαγή ιδεολογικών κοστουμιών. Το γεγονός, δεν εντυπωσιάζει το ίδιο, όπως μερικούς μήνες πριν, κατά τα πρώιμα κυβερνητικά του βήματα. Δεν παύει, όμως, να προκαλεί απορία η διάθεση του Πρωθυπουργού της χώρας να επιδεικνύει περισσότερα χαρίσματα ηθοποιού, παρά συνειδητοποιημένου πολιτικού ανδρός!

Η παρουσία του κ. Παπανδρέου στον Πόρο, για το 13ο συμπόσιο της Σύμης, ασφαλώς αφήνει πολλά ερωτηματικά για την πίστη στην πολιτική, που ο ίδιος εφαρμόζει. Ευθυγραμμιζόμενος με τον διεθνώς καταξιωμένο οικονομολόγο και φίλο του, Τζ. Στίγκλιτς, μας πληροφόρησε πως η αναγκαία πολιτική είναι άλλη από την κυβερνητικά εφαρμοζόμενη, καθώς τόνισε ότι μέσω της αναδιανομής εισοδήματος θα επέλθει η έξοδος από την κρίση!

Μπορεί ο Γ. Παπανδρέου να επηρεάζεται και να βγάζει στην επιφάνεια το εδώ και μήνες θαμμένο σοσιαλιστικό του πρόσωπο, όταν βρίσκεται δίπλα σε προσωπικότητες, όπως ο κ. Στίγκλιτς και η Σ. Ρουαγιάλ, αλλά αν συνεχίσει έτσι οι έλληνες πολίτες θα πιστέψουν στο τέλος ότι εξέλεξαν έναν Πρωθυπουργό με χαρακτηριστικά χαμαιλέοντα...

... που είναι ο "παππάς";!

Εδώ και περίπου ένα χρόνο οι κυβερνήσεις των Ιράν και ΗΠΑ αντιπαρατίθενται δημόσια για την τύχη Ιρανού επιστήμονα Shahram Amiri, που θεωρείται ικανός ερευνητής στα θέματα πυρηνικής ενέργειας. Το θέμα της διαμάχης είναι το αν ο Ιρανός ερευνητής απήχθη από τη CIA ή αποχώρησε οικειοθελώς από τη χώρα του.

Μετά, πάντως, από δύο αντικρουόμενα μαγνητοσκοπημένα μηνύματα - κατά τα φαινόμενα τουλάχιστον - του ιδίου, που αναρτήθηκαν στο YOU TUBE στις 8 Ιουνίου 2010, αλλά κυρίως του τρίτου, επίσης αναρτημένου στον ίδιο ιστότοπο στις 29/06/2010, το BBC παίρνει, διακριτική έστω, θέση υπέρ της άποψης των Ιρανών!

Το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι από το τρίτο μήνυμα του Ιρανού Αμίρι, ενώ για μια πληρέστερη εκδοχή της ιστορίας και για να δείτε όλα τα βίντεο διαβάστε το αγγλόγλωσο ρεπορτάζ του αγγλικού ομίλου ενημέρωσης στο http://news.bbc.co.uk/2/hi/world/middle_east/10609461.stm

Α, ρε, YOU TUBE τι ρόλους σου μέλλει ακόμα να παίξεις... YouTube - Broadcast Yourself, Broadcast Everything!

157 ή κάτι λιγότερο...

Το πρωθυπουργικό περιβάλλον και τα ισχυρά ΜΜΕ επιδίδονται εδώ και ημέρες σε ένα διπλό αγώνα δρόμου. Να πείσουν, από τη μία πλευρά, τους Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να υπερψηφίσουν το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, κι από την άλλη πλευρά, να αμβλύνουν, εκ των προτέρων, τις εντυπώσεις στην κοινή γνώμη για ενδεχόμενες αρνητικές ψήφους εκ μέρους Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ!

Ο Θ. Πάγκαλος εξήγησε με σαφήνεια ότι το ζήτημα ευθύνης που έθεσε ο Γ. Παπανδρέου για τα μέλη της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ σηματοδοτεί, για όσους πιθανόν θα ήθελαν να κάνουν ότι δεν κατάλαβαν το ακριβές νόημα της δήλωσης του Πρωθυπουργού, την παραδοσιακή όσο και απολύτως αναγκαία στην κοινοβουλευτική μας δημοκρατία "κομματική πειθαρχία"!

Την ίδια, μάλιστα, στιγμή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης άνοιξε δύο επικοινωνιακά μέτωπα, με το ΚΚΕ για τον αντιθεσμικό του ρόλο και τη ΝΔ για προσλήψεις κομματικών κριτηρίων στην "ΑΓΡΟΓΗ", προφανώς σε μια αγωνιώδη προσπάθεια του πρωθυπουργικού επιτελείου αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από το ασφαλιστικό, αλλά και το εργασιακό.

Παρά, όμως, την επιστράτευση παραδοσιακών πολιτικών μεθόδων κατίσχυσης της θέλησης της κυβέρνησης στην πλειοψηφούσα κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά και την εφεύρεση νέων που μπορούν να ενισχύσουν τη θέση της, όπως και παρά την ισχυρή στήριξη που προσφέρουν στο συγκεκριμένο ζήτημα τα ΜΜΕ αυξημένης επιρροής στην κυβέρνηση, καθόλου απίθανο δεν πρέπει να θεωρείται ότι η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ θα έχει και μετά την υπερψήφιση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου το παρών μέγεθος...

Η Σάσα Μπάστα, ο Μαντέλης κι ο θεσμός του... Πρωθυπουργού!

Η πλευρά Μαντέλη ακολουθεί την τακτική του πάλαι ποτέ «εκσυγχρονιστή» συνοδοιπόρου της Θ. Τσουκάτου. Το τότε περιβάλλον Σημίτη πιστό στο ύφος διακυβέρνησης, με το οποίο πορεύτηκε την εποχή της παντοδυναμίας του, οχυρωμένο πίσω από την παραγραφή, επιστρατεύει τον ακραίο κυνισμό, προκειμένου να στείλει απολύτως ευκρινώς, προς κάθε κατεύθυνση, το μήνυμα της!



Μήνυμα, που συνοψίζεται στο ότι ο τότε κυβερνητικός πυρήνας Σημίτη, όχι μόνο δε φοβάται την οποιαδήποτε διαδικασία διερεύνησης των εγκληματικών ενεργειών του, αλλά είναι ανά πάσα στιγμή και έτοιμος να αντεπιτεθεί και να προβεί σε συγκεκριμένες οδυνηρές, για σειρά προσώπων, αποκαλύψεις!

Ο Τ. Μαντέλης, μάλιστα, εκσυγχρονίζοντας... τον όρο «μίζα» αποκάλεσε τα χρηματά ποσά που έλαβε από τη Ζήμενς ως προεκλογικές προσωπικές χορογίες, που δεν του χρειάσθηκαν τελικά για τις εκλογές, σε αντίθεση με τον Θ. Τσουκάτο που αρκέστηκε – σύμφωνα με τον τρόπο που ο ίδιος έχει εκθέσει τα γεγονότα - σε ρόλο ταμία του κόμματος!

Μετά την κατάθεση Μαντέλη, που αυτο-χρίστηκε σε Σάσα Μπάστα της πολιτικής, εξηγείται σε μεγάλο βαθμό και η αιτία για την οποία ο Κ. Καραμανλής απέσυρε τον χαρακτηρισμό του «αρχιερέα της διαπλοκής» για τον προκάτοχό του Κ. Σημίτη, καθώς αν και από το δικό του περιβάλλον προκύψουν «γαλάζιοι» Μαντέληδες, τότε τόσο για τον ίδιο όσο και για τον κ. Σημίτη ανοίγει ο δρόμος της παρουσίας τους στις εξεταστικές επιτροπές, αλλά και η λεωφόρος προς την απόλυτη όχι μόνο πολιτική, αλλά και ηθική απαξίωσή των!

Τα ανθρακοφόρα «σεντούκια» και η ανάπτυξη…

Ο εκπρόσωπος της κυβερνητικής Κ.Ο., Χ. Παπουτσής, καταγγέλλει την πρακτική ανθρωποφαγιών του κ. Παπακωνσταντίνου, που γίνεται στο βωμό της επικοινωνιακής επιβίωσης του υπουργού. Την ίδια στιγμή, η ηγεσία του ΥΠ.ΟΙΚ. «κατσαδιάζει» τους εφόρους για την κακή πορεία των εσόδων. Στο φόντο της δυσπραγίας και των άδειων ταμείων, ο Γ. Παπανδρέου σε ρόλο «κράχτη» στη Λ. Βάρης αναζητά εναγωνίως επενδυτικά κεφάλαια από την Αραβία!

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός καταλαβαίνει πλέον ότι τα λεφτά που επέμενε ότι υπάρχουν, χωρίς να έχει άδικο, δύσκολα - έστω και ελάχιστα εξ αυτών - θα εισπραχθούν. Όσο για τους πανηγυρισμούς για το περίφημο «κίνημα των αποδείξεων», ας μην ξεχνά το ΥΠ.ΟΙΚ. ότι σεβαστό μέρος των επιπλέον εισπραχθέντων, σε σχέση με τα συνήθη, θα απολεσθούν από την αντίστοιχη έκπτωση των εσόδων φορολογίας εισοδήματος, ενώ, αντίθετα, το μείζον είναι η διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης.

Τελικά, ο κ. Παπανδρέου θα αντιληφθεί ότι τα εν Ελλάδι «σεντούκια» περιέχουν… άνθρακες, ενώ τα εκτός επικράτειας είναι αδύνατον να βρεθούν και να ελεγχθούν, παρά το πλούσιο περιεχόμενό τους! Μόνη λύση είναι η ανάπτυξη, που τόσο υποτιμήθηκε μέχρι στιγμής και που αν της δοθεί ουσιαστική μορφή και περιεχόμενο εξακολουθεί να αποτελεί τη μοναδική λύση για την ανεύρεση των περιβόητων λεφτών!

Αρκεί, όταν η ανάπτυξη, τελικά, προκριθεί ως η μόνη ρεαλιστική προοπτική διεξόδου από την κρίση, να μην έχει ήδη προλάβει τη χώρα η πλήρης κατάρρευση…

Ο ακραία... θαραλέος Ζαν Λυκ...

Ο Ζακ Λυκ Γκοντάρ αρνήθηκε να παραστεί στο φεστιβάλ των Κανών για την παρουσίαση της ταινίας του «Film Socialisme» , λόγω της απεχθούς επίθεσης που δέχεται η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα από κράτη πρωταγωνιστές της διεθνούς κοινότητας!

Μιας και τα κράτη αυτά έχουν πιάσει το ένα άκρο, ο παγκοσμίου αναγνώρισης σκηνοθέτης επέλεξε να πιάσει το αντίθετο άκρο, μιλώντας ουσιαστικά για "ελλαδόσημο" που πρέπει να πληρώνει η διεθνής κοινότητα στην χώρα μας, αντίστοιχο του "γκαλόσημου" που θα έπρεπε να... καταβάλουν στον μεγαλύτερο έλληνα μπασκετμπολίστα οι συμμετέχοντες στο ελληνικό μπάσκετ, σε μια προσπάθειά του καλλιτέχνη να αντισταθμίσει τον παραλογισμό του διεθνούς οικονομικού και όχι μόνο κατεστημένου!

Ο Γάλλος σκηνοθέτης δήλωσε για το ελληνικό ζήτημα: «Θα έπρεπε να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα...Η Δύση είναι που χρωστάει στην Ελλάδα, τη χώρα της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας, της τραγωδίας... Πάντα ξεχνάμε τη σχέση ανάμεσα στην τραγωδία και τη δημοκρατία. Χωρίς Σοφοκλή δεν θα υπήρχε Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε Σοφοκλής.

Ο τεχνολογικός κόσμος στον οποίο ζούμε τα χρωστά όλα στην Ελλάδα. Ποιος ανακάλυψε τη λογική; O Αριστοτέλης... όλος ο κόσμος χρωστάει σήμερα στην Ελλάδα... Η Ελλάδα θα μπορούσε να ζητήσει από τον σημερινό κόσμο μας χιλιάδες εκατομμύρια για τα δικαιώματα του συγγραφέα και θα ήταν λογικό να της τα δώσουμε.

Πάραυτα. Κατηγορούν τους Ελληνες ότι είναι και ψεύτες. Αυτό μου θυμίζει έναν παλιό συλλογισμό που είχα μάθει στο σχολείο: Ο Επαμεινώνδας είναι ψεύτης και εφόσον όλοι οι Ελληνες είναι ψεύτες, άρα ο Επαμεινώνδας είναι Ελληνας. Δεν έχουμε προχωρήσει και πολύ από τότε».

Βεβαίως, αν η ελληνική κυβέρνηση είχε εντοπίσει εγκαίρως τέτοιες φωνές και τις κινητοποιούσε, θα αντιστάθμιζε την κακή εικόνα της χώρας, που προκλήθηκε από την ακραία δυσφημιστική προπαγάνδα ορισμένων ταπεινών κινήτρων διεθνούς απήχησης ΜΜΕ, στη διεθνή κοινή γνώμη, βελτιώνοντας το διπλωματικό και πολιτικό περιβάλλον διαπραγμάτευσης!

Η Πρωθυπουργική πολιτική αυτό-αποψίλωση...

Μετά την παραίτηση-αποπομπή Ρόβλια, στα τέλη του προηγούμενου έτους, για ζήτημα ηθικής τάξεως και... εμφάνισης της «γυναίκας του Καίσαρα», ήρθε η σειρά της Α. Γκερέκου, η οποία ως σύζυγος του κ. Βοσκόπουλου δεν αρκεί να είναι τίμια, αλλά πρέπει να φαίνεται και τίμια, όπως και στην περίπτωση του Καίσαρα και της συζύγου του!

Και το δεύτερο αυτό στέλεχος, που αντικρίζει την πόρτα της εξόδου από την κυβέρνηση, ανήκει στον κύκλο των στελεχών που στηρίζουν διαχρονικά την πολιτική πορεία του Πρωθυπουργού. Αντίθετα, τα στελέχη εκείνα που κατά το παρελθόν επιχείρησαν ενδοκομματικά να απαξιώσουν τον Πρωθυπουργό έχουν κατ’ αποκλειστικότητα μετατραπεί σε πρωταγωνιστές της κυβερνητικής δραστηριότητας, μέσω της αγαστής συνεργασίας τους με ορισμένα ΜΜΕ, αλλά και τον Χ. Παμπούκη!

Την ίδια στιγμή, τα ισχυρά αυτά ΜΜΕ στιγματίζουν ως αποτυχημένα και υπό ανασχηματισμό τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου που οφείλουν την παρουσία τους στην πολιτική σκηνή και στην κυβέρνηση αποκλειστικά στον Γ. Παπανδρέου, ενώ από τα ίδια επικοινωνιακά μέσα ίχνος κριτικής δεν ασκείται στους πάλαι ποτέ εσωκομματικούς αντιπάλους του Πρωθυπουργού, είτε για το έργο τους είτε για ζητήματα ηθικής τάξης που τους αφορούν!

Αν έτσι συνεχίσουν να βαίνουν τα πράγματα, ο κ. Παπανδρέου πολύ σύντομα θα χάσει τα πραγματικά του πολιτικά στηρίγματα στην ίδια την κυβέρνησή του, με ότι αυτό συνεπάγεται...

Εξιλαστήρια κάθαρση...

Σε ένα ιδιότυπο παζάρι πολιτικού συστήματος και μαζών, με διακύβευμα την αποδοχή των μέτρων, χωρίς ανυπέρβλητες αντιδράσεις, έχει τεθεί ως κεντρικό ζήτημα επικαιρότητας η τιμωρία πολιτικών και άλλων παραγόντων της οικονομικής κι εν γένει δημόσιας ζωής.

Τα δύο ζητήματα, όμως, επώδυνα και υφεσιακά μέτρα και απόδοση ευθυνών σε όσους πλούτισαν εις βάρους του κοινωνικού συνόλου, δεν είναι αναγκαστικά συνδεδεμένα μεταξύ τους, παρά μόνο υπό ορισμένες πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις!Η βασικότερη εξ αυτών, να μην αναλωθεί το όλο εγχείρημα στην αναζήτηση ορισμένων ελαχίστων εξαλιστήριων θυμάτων, προκειμένου, απλώς, να εκτονωθεί η λαϊκή οργή για να προωθηθεί ανεμπόδιστα η εφαρμογή των απαράδεκτων μέτρων και το πολιτικό προσωπικό να εξακολουθήσει με ελάχιστες παραλλαγές να λειτουργεί στα γνωστά παθογενή πρότυπα της τελευταίας 15ετίας!

Αν επιχειρηθεί η οποιασδήποτε μορφής κάθαρση θα πρέπει να έχει έκταση και βάθος τέτοιο, που να αποτελέσει αληθινή τομή στον τρόπο λειτουργίας των υψηλών κλιμακίων της ελληνικής κοινωνίας, οπότε θα πρέπει να περιλαμβάνει τελικά και πολύ μεγάλο αριθμό παραγόντων με ισχύ και σημαντική εξουσία!

Κάτι τέτοιο θα ήταν επιθυμητό, αλλά αν είναι ανέφικτο, είτε λόγω μεγάλης αλληλεξάρτησης των συμμετεχόντων στο σημερινό σύστημα εξουσίας είτε επειδή θα οδηγούσε σε μια αντιπαραγωγική εσωστρέφεια αλληλοκατηγοριών και στασιμότητας, ειδικά σε αυτή τη δυσχερέστατη οικονομική συγκυρία, προτιμότερο και συνάμα παραγωγικότερο θα αποδειχθεί, από την ανεύρεση εξιλαστήριων θυμάτων και διαιώνιση του υφιστάμενου κοινωνικού-πολιτικού παραδείγματος, να σχεδιασθεί σε θεσμικό επίπεδο ένα νέο, αυστηρό και αναπτυξιακό, πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης για την επόμενη ημέρα, με την ταυτόχρονη δικαιότερη κατανομή των οικονομικών βαρών της κρίσης, έστω κ

αΔύΝαΤον;

Μετά τις λογής-λογής κρίσεις διαφόρων δρώντων στο διεθνές πεδίο, και κατά βάση επικρίσεις για τις πρακτικές και τις στοχεύσεις του ΔΝΤ, όπου αυτό παρεμβαίνει, εκπρόσωποι του ένιωσαν την ανάγκη να υπερασπιστούν τις επιλογές τους για την περίπτωση της Ελλάδας.

Διασαφήνισαν ότι υπολογίζουν πως, με τα ληφθέντα μέτρα, αλλά και με νέα που στην πορεία πιθανόν θα χρειασθούν, το χρέος θα εκτοξευθεί σε 149% του ΑΕΠ εντός των επόμενων 2 ετών, για να αποκλιμακωθεί σε 120% το 2020%, από το 115% που ανήλθε την προηγούμενη χρονιά, κι όλα αυτά υποτίθεται για να αποφευχθούν τα χειρότερα που συνοψίζονται στην… επαναδιαπραγμάτευση του χρέους!

Το συγκεκριμένο σκεπτικό αναπτύσσεται από το Ταμείο προκειμένου να καταδειχθεί ότι το χρέος της Ελλάδας είναι, όπως υποστηρίζουν τα στελέχη του, διαχειρίσιμο, και ότι συνακόλουθα είναι αβάσιμες οι συνεχώς αυξανόμενες αιτιάσεις οικονομολόγων με κύρος ότι η αποφυγή της επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους είναι πλέον ως ενδεχόμενο αδύνατον!

Εντυπωσιακό είναι ότι και το ΔΝΤ δεν αποκλείει, τελικά, να χρειασθεί αναδιάταξη του χρέους της χώρας, παρά την υιοθέτηση των οδυνηρών μέτρων για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, ενδυναμώνοντας ακόμα περισσότερο την άποψη των αρνητών του συγκεκριμένου σχεδίου, που θεωρούν ότι αφού απεμπλακούν μερικώς ορισμένοι ισχυροί πιστωτές της Ελλάδας, τότε το ΔΝΤ, το οποίο εμπλέκεται ποικιλοτρόπως μαζί τους, θα αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις του, καταλήγοντας στο αυτό συμπέρασμα με τους επικριτές τους, ότι δηλαδή το χρέος χρήζει επαναδιαπραγμάτευσης, αλλά με την Ελλάδα, πια, κατά πολύ περισσότερο χρεωμένη και συνεπώς σε δυσχερέστερη, από τη σημερινή, διαπραγματευτική θέση…

Αντώνης ο... ψύχραιμος!

Ο Α. Σαμαράς παίρνει τα ρίσκα του στο κρίσιμο ζήτημα της κρίσης δανεισμού της χώρας, αλλά όπως και στη περίπτωση της διεκδίκησης της ηγεσίας της ΝΔ φαίνεται να γνωρίζει που βαδίζει! Ο πρόεδρος της ΝΔ αντιλαμβάνεται ότι συν τω χρόνω οι πολίτες θα συνειδητοποιήσουν πως οι λανθασμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης αποτέλεσαν κομβικό σημείο της ανηφόρας των σπρεντς, κι ότι αν έστω συγκεκριμένα μέλη του απέφευγαν τις άσκοπες έως καταστροφικές φλυαρίες δεν θα ήταν αναγκαία η προσφυγή στο ΔΝΤ, υπό την προϋπόθεση ότι την ίδια στιγμή με κατάλληλους χειρισμούς θα κερδιζόταν ο απαραίτητος χρόνος, ώστε να διεξαχθούν οι γερμανικές εκλογές χωρίς την ελληνική κρίση στη διεθνή επικαιρότητα και εν συνεχεία να δημιουργηθεί ένας ισχυρότερος μηχανισμός, όπως άλλωστε τελικά συνέβη με αποτέλεσμα να μειωθούν εντυπωσιακά τα επιτόκια δανεισμού!

Ο κ. Σαμαράς προχωρά καθοδηγώντας την αξιωματική αντιπολίτευση με στιβαρότητα, χωρίς να πανικοβάλλεται από το κλίμα που διαμορφώνεται από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης τόσο στο εσωτερικό του κόμματός του όσο και στη κεντρική πολιτική σκηνή! Η παρουσία του στην «κολοβή» σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συνοδεύτηκε από ένα πλέγμα αξιόλογων προτάσεων για σειρά παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας και από την προτροπή για ευρύτερη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης της αριστεράς, τουλάχιστον σε ότι αφορά κεφαλαιώδη ζητήματα για την ελληνική κοινωνία, ενώ απέρριψε ταυτόχρονα τις ισοπεδωτικές προτάσεις περί οικουμενικών κυβερνήσεων και εν γένει διαφόρων ειδών συγκυβερνήσεων!

Στο βαθμό που θα συνεχίσει να πορεύεται με αυτή την πολιτική ωριμότητα ο Α. Σαμαράς δεν θα αργήσει να μεταβληθεί σε αδιαφιλονίκητο ηγέτη της κεντροδεξιάς και προφανώς - μετά το συνέδριο του Ιουνίου της ΝΔ – σε ουσιαστική πολιτική απειλή για τον Γ. Παπανδρέου!

Κυνο... βούλιο!

Η τροπολογία που εισηγήθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου, στο νομοσχέδιο για το δανεισμό της χώρας από το μηχανισμό στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ, καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το κοινοβούλιο ως κυνο...βούλιο!

Θορυβημένη, προφανώς, η κυβέρνηση από την διαφοροποίηση τριών Βουλευτών της, έσπευσε να καταργήσει την ανάγκη κύρωσης από τη Βουλή των όποιων περαιτέρω συμφωνιών με τους νέους πιστωτές της, μετατρέποντας τη διάταξη περί κοινοβουλευτικής κύρωσης των όποιων μελλοντικών συμβάσεων των μερών, σε πρόβλεψη περί κοινοβουλευτικής συζήτησης και ενημέρωσης!

Η τροπολογία αυτή καθιστά το ψηφισθέν νομοσχέδιο στα όρια της δημοκρατικότητας και της συνταγματικότητας και αναφορικά στο πνεύμα των συγκεκριμένων εννοιών, οπωσδήποτε, έξω από αυτές, ενώ ο Γ. Παπανδρέου όσο και ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός οικονομικών, υιοθετόντας την, δείχνουν ότι αντιλαμβάνονται τους Βουλευτές ως άλογα όντα, έμψυχο ντεκόρ της άσκησης της εξουσίας τους.

«Καθρέφτης» η ψηφοφορία...

Τελικά η διαδικασία ψήφισης των άδικων μέτρων για την εισροή στο ταμείο του κράτους του ακριβού δανείου, προς αποφυγή της χρεοκοπίας, δεν ήταν «αναίμακτη» για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αποτυπώθηκαν κατά την ψηφοφορία οι αντιφάσεις τους!

Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας αναλάβει την εντολή διακυβέρνησης για μια εντελώς διαφορετική πολιτική από την ασκούμενη, βρέθηκε, μετά την ιστορική συνεδρίαση στη Βουλή, με τρεις Βουλευτές λιγότερους, στην άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Η ΝΔ βαδίζει πλέον χωρίς την ανθυποψήφια του προέδρου της, στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές, στην κοινοβουλευτική της σύνθεση, η οποία τέθηκε και εκτός κόμματος, καθώς έκρινε ότι η διαγραφή της με τη συγκεκριμένη αφορμή είναι πιθανό να της προσφέρει μελλοντικά οφέλη στο χώρο τον οποίο πολιτεύεται.

Οι εξελίξεις στα δύο κόμματα δεν είναι συγκυριακές. Αποτελούν αξιόπιστο δείγμα των προβλημάτων που θα έχουν στο εξής να πείσουν τα ακροατήριά τους για την ορθότητα της επιλογής για την ανταλλαγή των ρόλων τους και την αλλαγή των παραδοσιακών όρων της μεταξύ των ιδεολογικής-πολιτικής αντιπαράθεσης!

Παραμορφωτικοί φακοί και θύματα…

Όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, καθένας μπορεί να εστιάσει εκεί που πιστεύει ότι τον συμφέρει! Οι ευαγγελιζόμενοι την άμεση επιβολή των μέτρων, ακόμα και με εκπτώσεις στην – σε ικανοποιητικό βαθμό – εδραιωμένη δημοκρατική διαδικασία, μπορούν, κι άρχισαν ήδη να το κάνουν, να αξιοποιήσουν επικοινωνιακά την απώλεια ανυποψίαστων ανθρώπων. Εκείνοι, απ’ την άλλη πλευρά, που υπολογίζουν σε παντός είδους οφέλη από ενδεχόμενη αστάθεια μπορούν να αδιαφορούν για την ύπαρξη θυμάτων και να προσπαθούν να οικειοποιηθούν την αγωνιστική στάση των εργαζομένων.

Το πλήθος των πολιτών, όμως, που διαδήλωσαν κατά της εξαγγελθείσας πολιτικής των άδικων μέτρων, αλλά και τα σταδιακά διαμορφούμενα αιτήματα περί απόδοσης ευθυνών για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η ελληνική κοινωνία και στα οποία υπάρχει ομοψυχία από το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ορίζουν ένα νέο πολιτικό σκηνικό, όπου αυτό το οποίο ο καθένας πιστεύει ότι τον συμφέρει να προβάλλει από τα πολυσήμαντα γεγονότα σύντομα θα κατανοήσει ότι τελικά τον εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής γνώμης!

Οι παραμορφωτικοί φακοί της μικροπολιτικής ούτε τη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους, με τον πλέον άδικο τρόπο, τιμούν ούτε, βεβαίως, λύση στο διαφαινόμενο αδιέξοδο της ελληνικής κοινωνίας μπορούν να αποτελέσουν…

Προς Αζερμπαϊτζάν...

Άλλος για Χίο τράβηξε, άλλος για Μυτιλήνη, κι άλλος για... Αζερμπαϊτζάν! Είναι γνωστή η ιστορία πρώην υπουργού της κυβερνητικής περιόδου Σημίτη, που η συμμετοχή του στο τότε κυβερνητικό σχήμα του άνοιξε νέους ορίζοντες επαγγελματικής καριέρας στις ανατολικές χώρες! Αυτός... διέφυγε νωρίς, αλλά σύντομα αναμένεται να τον ακολουθήσουν κι άλλοι, καθώς ήδη αρκετοί, εντός ή εκτός εισαγωγικών, συνάδελφοί του είναι πια αντιμέτωποι με την οργή πολιτών και εργαζομένων.

Αναμενόμενο είναι ότι οι αντιδράσεις θα κατευθυνθούν επί «δικαίων και αδίκων», αν και κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, μήτε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, που δε μπορεί πάντως να αποτελεί αξιόλογο στόχο. Η κ. Διαμαντοπούλου σχεδόν φυγαδεύθηκε από στούντιο της ΕΡΤ, όπου την αναζητούσαν ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, ενώ ο κ. Λοβέρδος, που προσπαθεί να... ξανασώσει τη χώρα, μεταφέρθηκε σε ασφαλέστερο κτήριο για να πραγματοποιήσει συνέντευξη τύπου!

Κατά πως βαίνουν τα πράγματα, ουκ ολίγοι από το πολιτικό προσωπικό είναι πιθανό να αναζητήσουν την τύχη τους στο Αζερμπαϊτζάν κι ακόμα μακρύτερα, μη εξαιρουμένων και πρώην Πρωθυπουργών!

Ο κλαυσίγελος Μπένι και το συγκρότημα...

Διαβάζω στο οπισθόφυλλο της γνωστής συγκροτηματοεφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ", στη στήλη αγιογραφίες - όνομα και πράγμα - του Δ. Μητρόπουλου, ότι ο μαναβοΒαγγέλης Βενιζέλος ανέλαβε μαζί με τον "άνθρωπο του προέδρου", Χ. Παμπούκη και τον... συνταξοκόπτη, επίσης εκλεκτό του συγκροτήματος, Α. Λοβέρδο, τη συγγραφή των διατάξεων για την επιβολή των μέτρων που πήρε το ΔΝΤ, με διερμηνέα-παρουσιαστή την ελληνική κυβέρνηση!

Εκεί ο Μπένι αναφέρεται ως πολιτικός με πλεονάζων IQ,ιδιαιτέρως αποδεκτός από την ελληνική κοινωνία, ενώ η παρολίγον... ορκωμοσία του στο Ζάππειο τη νύχτα των εθνικών εκλογών του 2007 και το στραπάτσο που ακολούθησε οφείλεται, απλώς, στη μειωμένη συναισθηματική του νοημοσύνη! Θεωρείται δε ως υπερχρήσιμος για την αντιμετώπιση της κρίσης επειδή μπορεί να νομοθετήσει επιτυχώς τις επιταγές του ΔΝΤ!

Οι... "Αυριανηστές" πρέπει να ζηλεύουν ακραία τους σημερινούς αναγνώστες του συγκροτήματος! Είναι φανερό ότι οι κ.κ. Ψυχάρης και Μητρόπουλος προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν ότι ο... "καταλληλότερος" για την διαχείριση των εθνικών υποθέσεων είναι Mr Μπένι! Κατά τη γνώμη του συγκροτήματος, δηλαδή, ο υπογράφων χαριστικές συμβάσεις, ως υπουργός Πολιτισμού, κι εκ των βασικών συνυπεύθυνων της υφιστάμενης κρίσης και της επερχόμενης βαθιάς ύφεσης, αλλά και τραγικά αποτυχών να πείσει την ευρεία βάση του κόμματος του για τις ικανότητες και την... υπερπληθώρα της ευφυίας του, είναι ο πλέον απαραίτητος για την υπέρβαση του προδιαγραφόμενου αδιεξόδου!

Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι το... χιούμορ, όπως και ο κλαυσίγελος, είναι το αντίδοτο στις κάθε λογής κρίσεις!

Οι επικοινωνιακές… θητείες!

Η κυβέρνηση απ’ την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων της παραμένει προσηλωμένη στην επικοινωνία. Οι διαρροές περί της περικοπής δύο μισθών στον ιδιωτικό τομέα, ως αποτέλεσμα πιέσεων του ΔΝΤ, παρότι κάτι τέτοιο δεν περιλαμβάνεται στη «συνταγή» του… Ταμείου, αυτό αποδεικνύουν. Προφανής στόχος, η τεχνητή ανακούφιση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, ώστε να αποφευχθεί η λήψη δυσθεώρητου πολιτικού κόστους!

Ο κ. Παπανδρέου ισχυρίζεται πως αναγκάζεται να προωθήσει το συγκεκριμένο μείγμα πολιτικής και μη έχοντας άλλη επιλογή παραδίδει την Ελλάδα σε ξένα κέντρα εξουσίας για να εφαρμοστεί από αυτούς που το εισηγούνται! Αν, όμως, πιστεύει σε μια διαφορετική πολιτική για την έξοδο από την κρίση ως αποτελεσματική, ποιος ο λόγος παραμονής του στην πρωθυπουργία; Μα φυσικά, η πίστη του στην επικοινωνία!

Ο Γ. Παπανδρέου, δυστυχώς, ηγείται μιας πολιτικής και οικονομικής λύσης, διαφορετικής από εκείνη που δεσμεύτηκε στις εκλογές να εφαρμόσει και χωρίς ανανέωση της πολιτικής του εντολής, την οποία δε πολιτική απορρίπτει ως αναποτελεσματική! Θεωρεί, ουσιαστικά, ότι μια επιτυχημένη επικοινωνιακή διαχείριση μιας αποτυχημένης πολιτικής μπορεί να του εξασφαλίσει την παραμονή του ίδιου και του κόμματός του στην εξουσία, κι ας… διατυμπανίζει ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι θητείες!

Ο Μίκης και το... «book building»!

Η άποψη Μ. Θεοδωράκη περί σχεδίου εθνικής ταπείνωσης μέσω της δημοσιονομικής κρίσης είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, όχι τόσο για το περιεχόμενό της, αλλά για έναν άλλο λόγο: υπό τον φόβο της χρεοκοπίας της χώρας παρόμοιες απόψεις θεωρούνται εκτός του δημοσίου διαλόγου, εκτός αν εκφράζονται από μια προσωπικότητα του ειδικού βάρους του ιστορικού μουσικοσυνθέτη και πολιτικού!

Η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου, όμως, δεν είναι αξίες που υιοθετούνται κατά περίπτωση και μόνο σε περιπτώσεις κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας. Η πίστη μιας κοινωνίας σ’ αυτές κρίνεται κατ’ εξοχήν σε καταστάσεις κρίσης, όπως η σημερινή. Ο σεβασμός, μάλιστα, σε όλες τις απόψεις, αντί της λοιδορίας ορισμένων εξ’ αυτών, αποτελεί και τη μόνη διέξοδο από τη κρίση, ως άλλο πρότυπο κοινωνικής λειτουργίας, έστω κι αν οι εκάστοτε αιρετικές γνώμες δεν εκφράζονται από τον Μ. Θεοδωράκη.

Αν και στην ουσία του ζητήματος, η ελληνική κρίση μοιάζει περισσότερο με ένα... «book building», σύμφωνα με τη γνωστή ορολογία των αγορών, όπου οι παντός είδους κερδοσκόποι και συμφέροντα προσβλέπουν σε συνεχώς μεγαλύτερα οφέλη, αντιλαμβανόμενοι στην πορεία την αντίστοιχα ολοένα αυξανόμενη αδυναμία της ηγεσίας της χώρας να αντιδράσει αποτελεσματικά!

Μετάβαση στην... πραγματικότητα!

Η αντιμετώπιση των ιπτάμενων της Π.Α. από τον υπουργό Άμυνας, όσο και από μερίδα των ΜΜΕ είναι χαρακτηριστική για το βάθος των παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας και για την ουσιαστική άρνηση των υπευθύνων για τη δημιουργία της πολυδιάστατης κρίσης να αναγνωρίσουν τις ευθύνες τους και να αποστούν από τις συνήθεις πρακτικές τους!

Ο κ. Βενιζέλος προτίμησε να στοχοποιήσει τους Έλληνες πιλότους ως εκφραστές κοινωνικής αναλγησίας εν μέσω κρίσης και τελικά περίπου ως παραδόπιστους! Αρκετά ΜΜΕ, συνεπικουρώντας τον αρμόδιο υπουργό, στη παρουσίαση του ζητήματος απέφυγαν επιμελώς να σταθούν στο ότι οι εν λόγω αξιωματικοί εξαίρεσαν απ´ την ήπια διαμαρτυρία τους το πτητικό έργο που αφορούσε αναχαιτήσεις και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως αεροδιακομιδές κ.α.

Η τομή βέβαια που απαιτείται σήμερα για την ανάταξη της ελληνικής κοινωνίας είναι η μετάβαση στην... πραγματικότητα! Κράτος και ΜΜΕ να αντιληφθούν τις ογκώδης ευθύνες τους για τα συμβαίνοντα, μειώνοντας τις αποδοχές και τις προνομίες τους, μέρος των οποίων πρέπει πάραυτα να αναδιανεμηθεί σε παραγωγικούς και έντιμους κοινωνικούς δρώντες, όπως οι Έλληνες ιπτάμενοι, αντί οι τελευταίοι να εμφανίζονται ως κατακριτέοι από τους κατ´ εξοχήν υπαίτιους της κοινωνικής παρακμής και σήψης!

Το «νταμπλ» και η κοινωνικοπολιτική αλλαγή!

Μετά το «νταμπλ» του Παναθηναϊκού, η φίλαθλη γνώμη προβληματίζεται για το αν η φετινή επιτυχία του θα αποτελέσει μια παρένθεση στη κόκκινη κυριαρχία, όπως συνέβη το 2004, ή θα σηματοδοτηθεί η αρχή μιας «πράσινης δυναστείας» στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τίποτα από τα δύο δεν πρόκειται να συμβεί! Οι φετινές επιτυχίες της ομάδας της πρωτεύουσας οφείλονται, κατά βάση, στην καλή της αγωνιστική κατάσταση και πολύ λίγο στην αποδοτική αμυντική στάση του Ν. Πατέρα, έναντι των παραδοσιακά αποτελεσματικών παρασκηνιακών πρακτικών Κόκκαλη.

Ο λόγος, όμως, που ο Σ. Κόκκαλης δεν τα κατάφερε φέτος είναι ότι η αλλαγή, η οποία οροθετείται απ’ την οικονομική κρίση της χώρας, είναι κοινωνικοπολιτική! Κοινώς, τα «κόλπα Κόκκαλη δεν πιάνουν πια», στις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της οικονομικής και όχι μόνο κρίσης, κι ο ίδιος ελάχιστα ακόμα – θετικά ή αρνητικά – έχει να προσφέρει στην ομάδα του Πειραιά και κυρίως στον αθλητικό-ποδοσφαιρικό χώρο.

Δέον, όμως, είναι να γνωρίζουν κι όσοι φιλοδοξούν να παραστήσουν τον «Κόκκαλη» στη θέση του Κόκκαλη, τόσο στο χώρο του ποδοσφαίρου όσο και κοινωνικοπολιτικά, ότι πλανώνται πλάνην οικτράν, αν πιστεύουν ότι επιτρέπουν οι καιροί κάτι τέτοιο!

Ίδια «συνταγή», ίδια αποτελέσματα…

Οι δηλώσεις, αρχικά του κ. Πάγκαλου κι εν συνεχεία του κ. Παπακωνσταντίνου, περί της πρόβλεψης εκ του Συντάγματος για πιθανές απολύσεις στην περίπτωση που καταργηθεί η θέση ενός δημοσίου υπαλλήλου, είναι ενδεικτικές τόσο για το επίπεδο στο οποίο ασκείται η πολιτική στη χώρα όσο και για τον τρόπο καθημερινής διαχείρισης των θεμάτων από την κυβέρνηση!

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αφού πρωταγωνίστησε στις άνευ αντικειμένου και συγκεκριμένου έργου προσλήψεις πολιτών, σήμερα επισημαίνει ότι καταργώντας τη θέση τους μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη να πετάξει αρκετούς απ’ αυτούς στο δρόμο. Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα θα αποσταθεροποιούσε το σύστημα, αλλά πιστή στις επικοινωνιακές πρακτικές τύπου Χότζα απ’ την πρώτη ημέρα της εκλογής της «τεστάρει» την κοινή γνώμη προκειμένου να αντιληφθεί τα όρια που της θέτουν οι πολίτες, κι ύστερα καταλήγει στις οριστικές της αποφάσεις!

Αυτή ακριβώς είναι, όμως, κι η «συνταγή» με την οποία οικοδομήθηκε το σαθρό κοινωνικό μοντέλο στη χώρα μας την τελευταία, τουλάχιστον, δεκαπενταετία. Κι αν δεν αλλάξει η «συνταγή», δεν αναμένονται διαφορετικά αποτελέσματα!

Οικολογία Vs πολιτικής πραγματικότητας...

Ποιος να το έλεγε στην κ. Μπιρμπίλη ότι από υπερασπίστρια των αρχών του οικολογικού κινήματος θα μετατρεπόταν τόσο σύντομα σε φορέα νομιμοποίησης πολεοδομικών αυθαιρεσιών!

Ως γνωστών, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες των προθέσεων! Όσο κι αν χρησιμοποιήθηκε το πρόσχημα για την προώθηση των εσόδων από τα πρόστιμα «νομιμοποίησης» των ημιυπαίθριων - και άλλων ισογείων, υπογείων και... υπέργειων - χώρων στην αύξηση του πρασίνου, κι όσο κι αν τονίσθηκε ότι η νέα ρύθμιση κοστίζει λιγότερο σε όσους θα κληθούν να πληρώσουν τα πρόστιμα αυτά απ’ ότι αυτή του κ. Σουφλιά, στην ουσία η κυβέρνηση στοχεύει στην είσπραξη των προϋπολογισμένων 2 δις ευρώ, λησμονώντας τα όσα η αρμόδια υπουργός και το κόμμα της καταμαρτυρούσαν κατά του αντίστοιχου νομοσχεδίου της προηγούμενης κυβέρνησης!

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα δε, προτιμότερο θα ήταν η κ. Μπιρμπίλη και το υπουργικό συμβούλιο να είχαν επιδείξει εξ’ αρχής λήθη στα προεκλογικώς υποστηριζόμενα και να είχαν κατ’ αυτόν τρόπο συμβάλει σημαντικά στη σμίκρυνση των περσινών ελλειμμάτων και συνακόλουθα στη μείωση του κόστους της ρευστότητας, που μέσω πανάκριβου δανεισμού εξασφαλίζει η χώρα!

Εκτός από πρωθυπουργός... και ηγέτης...

Η κυβέρνηση εμφανίζει την εφαρμογή του «σχεδίου Β´» ως αναγκαία πολιτική απόφαση. Τα συγκεκριμένα μέτρα, όμως, είναι αναγκαία μόνο για την ηγεσία της γραφειοκρατείας των Βρυξελλών, η οποία ούτε βιώνει την ουσία του Ελληνικού οικονομικού προβλήματος - και το βασικότερο - ούτε είναι άμεσα εκλεγμένη ως ηγεσία.

Για την οικονομία της χώρας η κατάργηση ενός μισθού και η ραγδαία αύξηση των έμμεσων φόρων είναι καταστροφική. Όχι τόσο επειδή το «σχέδιο Β´» είναι κοινωνικά άδικο και μεσοπρόθεσμα η εφαρμογή του ενέχει τον κίνδυνο της διάσπασης του κοινωνικού ιστού, αλλά κυρίως επειδή οδηγεί τη χώρα σε στασιμοπληθωρισμό, παρατείνοντας την ύφεση, κι απομακρύνοντας συνεπώς την ανάπτυξη, τη μόνη ρεαλιστική πρόταση εξόδου από την κρίση.

Οι αντιδράσεις αναμένονται μεγάλες, αν και όχι απαραίτητα σημαντικές. Πιθανότερο είναι οι κοινωνικές ομάδες να επιλέξουν να στραφούν η μία έναντίον της άλλης από το να αποσταθεροποιήσουν την πρόσφατα εκλεγμένη κυβέρνηση.

Ο Γ. Παπανδρέου, όμως, οφείλει -αν θέλει εκτός από Πρωθυπουργός να γίνει και ηγέτης αυτής της χώρας- να αναγνωρίσει τα τραγικά λάθη χειρισμών που έκανε για να οδηγηθεί σ´ αυτή τη στροφή των 180 μοιρών, να καταλογίσει σύντομα τις ευθύνες σ´ αυτούς που τις έχουν στο οικονομικό επιτελείο και να προχωρήσει στη σύναψη εκείνων των διεθνών συμμαχιών, που θα του επιτρέπουν να μην καθίσταται ανά πάσα στιγμή η χώρα «εκβιάσιμη» από οποιονδήποτε «παίκτη» στη παγκόσμια σκακιέρα, όσο ισχυρός κι αν αυτός είναι!

Ρύθμιση, η μόνη λύση!

Κάτι η κακοκαιρία, κάτι ο «κακός μας ο καιρός» και η συγκυρία της πρόσφατης ανάληψης της ευθύνης διαχείρισης των συνεπειών της παγκόσμιας κρίσης, κι ειδικότερα της εγχώριας δημοσιονομικής, αποθάρρυναν την πλειοψηφία των εργαζομένων να συμμετάσχει τόσο στην απεργία όσο και στις – χωριστές ως συνήθως – πορείες στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Από τη μια πλευρά οι εντός δημοσίου, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι η χρονική συγκυρία δεν προσφέρεται για μαξιμαλιστικές κινητοποιήσεις και απ’ την άλλη πλευρά οι εκτός δημοσίου, οι οποίοι, είτε αντιλαμβάνονται τα ανακοινωθέντα μέτρα ως επιβεβλημένα είτε τα θεωρούν ουσιαστικά... ανούσια ή και αντιαναπτυξιακά, δεν είναι διατεθειμένοι να επιδείξουν αλληλεγγύη στους έχοντες εξασφαλίσει «αμαρτωλά» επιδόματα από την «πίσω πόρτα» του ΥΠΟΙΚ και στους εκπροσώπους της αντιπαραγωγικής γραφειοκρατίας.

Λύση δεν είναι μήτε το πολιτικό «κατενάτσιο», μήτε η ανώφελη εκδικητικότητα. Διέξοδο αποτελεί μόνο, αυτό που κι η υπουργός οικονομίας τονίζει, η ρύθμιση! Έλεγχος, όπου ελέγχοντες και ελεγχόμενοι δεν ταυτίζονται, κίνητρα παραγωγικότητας και ανακατανομή προσωπικού στις υπηρεσίες εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου είναι η λύση!

Κλείνατε επί δεξιά...

Είναι σαφές ότι ο Γ. Παπανδρέου με τη δημόσια δήλωσή του περί επικείμενων έκτακτων οικονομικών μέτρων πραγματοποίησε δεξιά στροφή και σύρθηκε απ’ τα γεγονότα σε μια προφανή προγραμματική ανακολουθία, σε ότι αφορά τουλάχιστον στο πάγωμα όλων των μισθών.

Η κίνηση αυτή του Πρωθυπουργό, όμως, μοιάζει περισσότερο με εξαναγκασμό, παρά με έκφραση της πραγματικής του βούλησης περί του πως μπορεί η χώρα να εξέλθει απ’ το οικονομικό αδιέξοδο. Αν θέλει μάλιστα κανείς να είναι δίκαιος, οφείλει να παρατηρήσει ότι ο κ. Παπανδρέου δείχνει, όλο αυτό το διάστημα, να αντιλαμβάνεται ότι η μόνη διέξοδος για την Ελλάδα είναι η αλλαγή του μοντέλου ανάπτυξής της, ώστε μεσοπρόθεσμα να μειωθούν ελλείμματα και χρέη.

Το λάθος του ήταν ότι αναλαμβάνοντας την ηγεσία της χώρας έθεσε ως πρώτη προτεραιότητα την επαναδραστηριοποίησή του στα εξωτερικά θέματα. Έχασε έτσι την ευκαιρία να πριν βρεθεί εκτεθειμένος ο ίδιος να εκθέσει επικοινωνιακά – εκτός από την κυβέρνηση Καραμανλή – και τις ευρωπαϊκές αρχές για την αγαστή συνεργασία τους με τις προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, η οποία για χρόνια υπήρξε βασισμένη στην αποδοχή ψευδών οικονομικών στοιχείων.

Η αναγγελία μονεταριστικής πολιτικής από τον Πρωθυπουργό για το 2010, χωρίς μάλιστα να κάνει ούτε λόγο για αναπτυξιακές δράσεις, αποτελεί οπωσδήποτε μια επικοινωνιακά χαμένη μάχη για τον ίδιο και για όσους ενστερνίζονται την υιοθέτηση ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου, αλλά ο χρόνος θα δείξει αν εκτός από τη μάχη θα χαθεί τελικά κι ο «πόλεμος» για την επίτευξη υγιούς και δίκαιης ανάπτυξης στην Ελλάδα!

Αναγκαία η αλλαγή μοντέλου ανάπτυξης, πρώτα για την Ελλάδα!

Μετά και την καταγραφη του χθεσινού υψηλού στο spread του δεκαετους ομολόγου του ελληνικού δημοσίου στις 405 μονάδες βάσης, η συζήτηση για πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι ουσιαστικά άνευ αντικειμένου.

Η Ελλάδα, σύνηψε δάνειο σε επιτοκιακές τιμές 1999, παρ´ ότι από καιρό έχει απόχωριστει τη δραχμή και συμμετέχει ενεργά στο ευρώ. Παράλληλα, έχει χάσει τη δυνατότητα άσκησης νομισματικης πολιτικής προκειμένου να τονώσει την εξαγωγική της δραστηριότητα.

Στα πλαίσια αυτά, οι κινδυνολογούντες για την οικονομία της χώρας και οι αμφισβητούντες περί της συνέχισης της συμμετοχής της χώρας στη ζώνη του ευρώ, είναι οι ίδιοι που επωφελούνται από τα διευρυμένα περιθώρια δανεισμού κ τις πλουσιοπαρωχες τραπεζικές προμήθειες.

Αυτοί, στην πραγματικότητα επιθυμούν τη διατήρηση του υφιστάμενου ελληνικού θνησιγενούς μοντέλου ανάπτυξης. Πρέπει να κατανοησουμε, ότι εμείς πρώτοι από όλους οφείλουμε να πρωθήσουμε την υιοθέτηση ενός υγιούς αναπτυξιακού μοντέλου.

Ναι στον ουσιαστικό διάλογο, όχι στα μπλόκα!

Είναι παραπάνω από βέβαιο πως οι αγρότες στη χώρα μας βιώνουν τα τελευταία αρκετά χρόνια επαγγελματικό και τελικά βιοποριστικό αδιέξοδο! Την ίδια στιγμή η ζωή στην περιφέρεια γίνεται όλο και πιο μοναχική, καθώς ανεξαρτήτως της οικονομικής δυνατότητας καθενός η κοινωνική ανάπτυξη στις πόλεις και τα χωριά της περιφέρειας είναι μηδαμινή, αν όχι ανύπαρκτη, με ευθύνη του κράτους.

Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης, με δεδομένη την τάση ανοίγματος των αγορών ακόμα και για τα αγροτικά προϊόντα, η διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος με μπλόκα δεν είναι αποτελεσματική. Οι ουσιαστικές αποφάσεις για το αύριο του αγροτικού επαγγέλματος δεν λαμβάνονται τόσο στο επίπεδο των τοπικών κυβερνήσεων όσο στην ΕΕ και τα άλλα παγκόσμια όργανα διακυβέρνησης.

Από αυτή την άποψη ωφελιμότερο για τους Έλληνες αγρότες θα ήταν να αντιληφθούν τη νέα κυβέρνηση ως σύμμαχο για τη διευθέτηση του αγροτικού ζητήματος σε μακροχρόνια βάση, προσερχόμενοι σε ουσιαστικό διάλογο με ανοιχτούς δρόμους. Η πρακτική των μπλόκων με τα οποία κερδίζονται «ψίχουλα» και χάνεται κάθε φορά η ουσία έχει οδηγήσει στην ραγδαία συρρίκνωση του αγροτικού εισοδήματος και γενικότερα του αγροτικού τομέα!

Ναι στην αλλαγή, όχι στην υπερβολή...

Η αλλαγή του εκλογικού νόμου είναι ασφαλώς αναγκαία. Η στόχευση της κυβέρνησης για το δραστικό περιορισμό του «μαύρου» πολιτικού χρήματος είναι γενικά ορθή! Ζητούμενο είναι όμως το αν θα επιχειρηθεί μια ήπια μεταβολή του ισχύοντος εκλογικού συστήματος ή μια ριζική αλλαγή-σοκ.

Σίγουρο είναι πως πριν καθορισθεί το νέο εκλογικό πλαίσιο είναι απολύτως χρήσιμο όσο και απαραίτητο να πραγματοποιηθεί διεξοδική κριτική του υπάρχοντος πλαισίου. Στα θετικά του ισχύοντος συστήματος είναι η σταθερότητα και η ομαλή διαδοχή στην εξουσία των δύο βασικών ανταγωνιζομένων κομμάτων. Στα αρνητικά προσμετράτε οπωσδήποτε η εξάρτηση πολιτικών από εκπροσώπους του κεφαλαίου, ιδιαίτερα στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες!

Την εξαιρετικά αυτή αρνητική συνέπεια οφείλει να την αντιμετωπίσει άμεσα ο πολιτικός κόσμος , χωρίς όμως να υιοθετήσει υπερβολές που θα προκαλέσουν εξίσου σοβαρά προβλήματα, έστω και διαφορετικής υφής.