Από όλες τις πλευρές συνομολογείται ότι η χρονική συγκυρία που επέλεξε ο κ. Ρέππας να προωθήσει το νομοσχέδιο για το άνοιγμα της αγοράς φορτηγών Δ.Χ. ήταν η χειρότερη δυνατή. Αποτέλεσμα, μια - κατ’ όνομα και μόνο - σοσιαλιστική κυβέρνηση, να αναγκάζεται(;) να κηρύξει την επιστράτευση των απεργών την 3η μόλις ημέρα της απεργίας τους, κι ενώ πλην εξαιρέσεων οι τελευταίοι δεν παρεμπόδιζαν τις μεταφορές αγαθών με Ι.Χ. φορτηγά, είτε εταιρειών καυσίμων είτε άλλων ιδιωτών.
Με πρόσχημα τη δημοσιονομική-οικονομική κρίση και την παράδοση των «κλειδιών» της χώρας από τους εκλεγμένους εκπροσώπους της Πολιτείας στα ξένα κέντρα αποφάσεων, που εκπροσωπούνται από την τρόικα, η κυβέρνηση δε μπορεί να επιβάλλει επί παντός επί στητού τη θέλησή της, αδιαφορώντας για το ότι πρέπει να πείθει παράλληλα για το ορθό της πολιτικής της και των τακτικών που κάθε φορά χρησιμοποιεί για την επίτευξη των πολιτικών στόχων της.
Επειδή τα κλειστά επαγγέλματα στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, είναι ουκ ολίγα, βασικό μέλημα της κυβέρνησης στο εξής πρέπει να είναι η εξεύρεση ενός ελάχιστου παρονομαστή συνεννόησης με έκαστη επαγγελματική ομάδα, καθώς αν υπερ-χρησιμοποιηθεί η τακτική της δημιουργίας τεχνητών αντιπαραθέσεων συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων με την κοινωνία, το «κόλπο» σύντομα θα αρχίσει να ξεθωριάζει...
