Η καταφυγή στη βία μεταξύ διεθνών αθλητών και τις σώμα με σώμα συμπλοκές τους είναι αναντίρρητα απαράδεκτο γεγονός και έξω από οποιαδήποτε αθλητικά πλαίσια. Η εκμετάλλευση, όμως, ενός τόσο δυσάρεστου επεισοδίου από αρκετά ΜΜΕ, σε περίοδο θερινής ραστώνης και έλλειψης ενδιαφερόντων ειδησιογραφικά θεμάτων, είναι ένα επίσης απαράδεκτο γεγονός.
Πολλοί φορείς του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, ίσως και ενστικτωδώς, φοβούμενοι ότι μια ακριβοδίκαιη αποτίμηση των γεγονότων από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης θα οδηγούσε σε τιμωρία αρκετών σημαντικών αθλητών και ακολούθως στην απουσία τους από το παγκόσμιο πρωτάθλημα του Σεπτεμβρίου στη γειτονική Τουρκία, επιδόθηκαν στην τακτική ανεύρεσης του «αποδιοπομπαίου τράγου», καθώς η έκταση των επεισοδίων δεν επέτρεπε το «κουκούλωμά» τους.
Είναι σαφές, ιδιαίτερα για τον αθλητικό τύπο, ότι μια εθνική Ελλάδος χωρίς τους πρωταγωνιστές της στο μουντομάσκετ υποβαθμίζει εμπορικά το συγκεκριμένο αθλητικό προϊόν. Αυτό, όμως, δε μπορεί να δικαιολογήσει τη σκιαγραφήση ενός εκ των πρωταγωνιστών των δυσάρεστων γεγονότων - και φυσικά από την αντίπαλη εθνική ομάδα - περίπου ως δολοφόνου...
