Μουσειακής αξίας γεγονός ήταν η συναυλία της Madonna, όπως και κάθε αντίστοιχης εμβέλειας μουσική συνάντηση που γίνεται στην χώρα μας και ειδικότερα στην Αθήνα! Απ' αυτήν την άποψη θετικό είναι ότι το κοινό της Αθήνας, και όχι μόνο, προσέφερε απλόχερα ένα γεμάτο Στάδιο στην Βασίλισσα της pop και, χωρίς διάθεση υπερβολής, αν ήταν προγραμματισμένη και δεύτερη παράσταση, πιθανότατα, το κοινό θα ξαναγέμιζε το ΟΑΚΑ!
Αλλά η ανταπόκριση αυτή του κόσμου δεν δικαιολογεί την παντελή έλλειψη κριτικής της μεγάλης συναυλίας που παρατηρήθηκε στα πρώτα ρεπορτάζ των ΜΜΕ. Πολύ περισσότερο μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι βρισκόμαστε στα 2008, κι όχι στην δεκαετία του '80, ή στις αρχές της δεκαετίας του '90, που τέτοια μουσικά γεγονότα λάμβαναν χώρα πολύ σπανιότερα.
Πέρα όμως απ' την όποια αξία έχει από μόνο της η παρουσία της Madonna στην Αθήνα, λόγω της μεγάλης διεθνούς δημοφιλίας της και της μουσικής παρουσίας της σε πολλά ελληνικά πάρτι των τριών τελευταίων δεκαετιών, ιδιαίτερη σημασία είχε να παρακολουθήσει κανείς που βρίσκεται το επίπεδο του θεάματος παγκοσμίως και η συγκεκριμένη showoman είναι μία εκ των καλλιτεχνών που δίνουν τον τόνο στην αγορά του θεάματος. Η Madonna σ' αυτόν τον τομέα πήρε άριστα! Το θέαμα ήταν πράγματι πλούσιο και πολύχρωμο και η ίδια το υποστήριζε με την απολύτως ιδιαίτερη τεχνική της.
Πρέπει όμως ακόμα να ειπωθεί πως μιλάμε για μία πολύ καλή επαγγελματική εμφάνιση απ' την οποία όμως έλειψε φανερά η διάθεση της καλλιτέχνιδας για πραγματική επαφή με το κοινό γενικότερα, αλλά και με το κοινό της ειδικότερα, μια μικρότερη μερίδα κοινού δηλαδή που την παρακολουθεί στενότερα και την αγαπά περισσότερο απ' τους υπόλοιπους που παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων και, επειδή η συναυλία ήταν ένα Αθηναϊκό must.
Επίσης αρνητική εντύπωση έκανε η ποιότητα του ήχου στο ΟΑΚΑ κατά το πρώτο μισάωρο τουλάχιστον της συναυλίας. Σ' αυτό μπορεί να συνέβαλαν και οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν το Σαββατόβραδο στο Μαρούσι αλλά η αλήθεια είναι ότι τεχνολογικά σου δινόταν η εντύπωση ότι υπήρχαν οι δυνατότητες για καλύτερα αποτελέσματα.
Ένα άλλο πρόβλημα, που καλό θα είναι να προσεχθεί σε αντίστοιχες παραγωγές στο μέλλον, ήταν η έλλειψη ύψους της σκηνής που εμπόδιζε μεγάλο μέρος του κοινού της αρένας να έχει καλή άποψη των δρώμενων με αποτέλεσμα πολλοί να παρακολουθούν το σόου μέσω των, όχι και πολύ μεγάλων, οθονών.
Απ' την άλλη η οργάνωση της προσέγγισης και της αποχώρησης από το χώρο της συναυλίας κυμάνθηκε σε υψηλά στάνταρ, αν και ο χειρισμός του θέματος της στάθμευσης των οχημάτων από τους διοργανωτές μπορούσε να ήταν διαφορετικός.
Η πραγματικότητα, πάντως, είναι ότι η Madonna ξέρει πως να παράγει ένα φαντασμαγορικό θέαμα και σ' αυτήν την περιοδεία το κάνει καλά. Θα το έκανε ακόμα καλύτερα αν είχε εμπλουτίσει το πρόγραμμά της με περισσότερα '80's και 90's κομμάτια και ίσως λιγότερη candy! Αλλά κάνει κι αυτή τους υπολογισμούς όπως είναι φυσιολογικό. Ας είναι. Αναγνωρίζουμε την παγκόσμια κλάση της αλλά θέλουμε την επόμενη φορά που θα 'ρθει στην Αθήνα να μας δώσει πολύ περισσότερα!
3 σχόλια:
Φιλε mavalexi
Δεν ημουν μεσα στο ισως πιο σημαντικο μουσικο γεγονος στην συναυλιακη ιστορια της χωρας.Αλλα "και οι δικες μου πληροφοριες αυτο λενε Νικο Τσιαμτσικα" οτι ειχαμε μια ακρως επαγγελματικη εμφανιση με πολυ μικρα δειγματα παθους και συναισθηματος.Ας μην παρασυρομαστε οτι ολοι οι super star ειναι ετσι.Νομιζω πως και οι Rolling Stones (ακομα μεγαλυτερο μεγεθος),ο George Michael(ισως το αντιστοιχο της Madonna σε αντρα,η τουλαχιστον σε κατι σαν αντρα)αλλα και οι James,οι Depeche Mode,οι Pet Shop Boys (μουσικα μεγαλυτερα μεγεθη,εμπορικα μικροτερα)προσφεραν συναυλιες γεματες ενταση,συναισθημα και παθος.Συναυλιες που το κοινο γινοταν ενα με τον καλλιτεχνη.Μονο τον Tim Booth απο τους James αν θυμηθουμε που βουτηξε στα χερια του κοινου αρκει για να καταλαβουμε την διαφορα της επαγγελματικης συναυλιας της Madonna απο συναυλιες καλλιτεχνων που εχουν εστω και λιγο αντισταθει στην πληρη εμπορικοποιηση της τεχνης τους και βλεπουν ακομα το κοινο ως θαυμαστες και οχι ΜΟΝΟ σαν πελατες.
Τωρα οσο αναφορα τα ως συνηθως απαραδεκτα και απο αλλη εποχη ΜΜΕ της χωρας,δεν φταιει κανενας αλλος αλλα εμεις οι ιδιοι.Χθες το βραδυ στο νεανικο δελτιο ειδησεων του STAR, ο Αιμιλιος Λιατσος που ωρες ωρες γινεται Αιμιλιος Παλιατσος,δεν δεχοταν ουτε μυγα στο σπαθι του για το ταλεντο της Madonna.Τι και αν προσπαθουσε ο Ιασων Τριανταφυλλιδης να τον πεισει οτι ειναι φοβερη show-woman,οτι κανει φοβερα χορευτικα,οτι εχει ταλεντο στην μεταλαξη και καταφερνει να πιανει τον παλμο της καθε εποχης,αλλα οτι η φωνη της δεν ειναι το δυνατο της σημειο και τα περισσοτερα της τραγουδια δεν παιρνουν βραβειο ποιοτητας.Ο Αιμιλιος Παλιατσος του φωναζε να σωπασει και εβαζε δυνατα αποσπασματα απο την συναυλια για να τον πεισει και να μας πεισει οτι ισχυει το αντιθετο.Μεγαλες στιγμες.Στιγμες που μας εχει ξαναπροσφερει μια χρονια στα βραβεια Αριων,οπου σχεδον σε κατασταση μεθης ειχε πεσει γονατιστος μπροστα στην Αννα Βισση.Μαλλον εχει ενα θεματακι με τις ενχωριες και διεθνεις star.
Παντως για να μην ξεχνιομαστε,ειμαι σιγουρος πως ηταν μια αξεχαστη εμπειρια που καθε μουσικοφιλος πρεπει καποια στιγμη να ζησει απο κοντα.Ας ελπισουμε οτι και αλλοι αλαγογου μεγεθους καλλιτεχνες θα ακολουθησουν.
Και οι 5 που ανάφερες οπωσδήποτε μουσικά είναι ανώτεροι από Μαντόνα. Αν κάποιον μπορεί κάπως να παίξει η Μάντι είναι ο Τζορτζ και πόλι δύσκολα ιδίως πρωσοπικής συμμετοχής του ίδιου στα κομμάτια του.
Τα τρία συγκροτήματα που ανέφερες έχουν δώσει μεγαλειώδεις συναυλίες στην Αθήνα με αποτέλεσμα δύσκολα να μπορεί να τους ανταγωνιστεί οποιοσδήποτε!
Στις συναυλίες-σόου, αυτό που έκαναν οι stones, τους οποίους τους βοηθάει κι μουσική τους, στο ΟΑΚΑ δύσκολα θα επαναληφθεί!
Κρίμα που δεν επέστρεψαν πρόπερσι.
Όσο για την συναυλία-σόου του Τζορτζ ήταν σίγουρα ανώτερος από Μ. τόσο σαν σόου όσο και σαν διάθεση κι ας είχε λιγότερο κόσμο!
Δεν γράφετε κανένα παραμύθι καλύτερα και οι δύο σας!
Δημοσίευση σχολίου