Η σημερινή παραίτηση Βουλγαράκη πλήττει, ίσως και περισσότερο από τον ίδιο, σημαντικά τον Κ.Καραμανλή κυρίως γιατί στο μεταξύ μεσολάβησε η συνέντευξη τύπου στη ΔΕΘ που ήταν και άνευρη αλλά το χειρότερο εντελώς άστοχη.
Μια τέτοια επικοινωνιακή αποτυχία στοιχίζει διπλά στον πρωθυπουργό επειδή σε μεγάλο βαθμό βασίζει την πολιτική του παρουσία και την κατά καιρούς υπεροχή του όχι τόσο στο παραγόμενο κυβερνητικό έργο ή στην ορθότητα των κεντρικών πολιτικών επιλογών του, ιδίως στα εσωτερικά θέματα , αλλά σε κάποιες δημόσιες παρεμβάσεις που κάνει κατά διαστήματα κι ενώ τις περισσότερες φορές έχει αφήσει να εξελιχθούν περίπου "εν τη απουσία του" τα γεγονότα κι αναλόγως με το κλίμα που στο μεταξύ έχει δημιουργηθεί διαδραματίζοντας έτσι περισσότερο το ρόλο ενός ιδιότυπου πολιτικού δικαστή που βάζει τα πράγματα στην θέση τους παρά πρωθυπουργού με συγκεκριμένο σχέδιο για τη χώρα.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως το timing ήταν αυτό που λειτούργησε αρνητικά και αποδιοργάνωσε το πρωθυπουργικό επικοινωνιακό επιτελείο μιας και το μοντέλο "κρύψου τώρα κι έλα στην πορεία όταν φανεί κατά που πάει το πράμα και παίξε τον σοφό ηγέτη" προσέκρουσε στο ότι η εμφάνιση του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ και ακόμα χειρότερα στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου ήταν αναπόφευκτη. Το αποτέλεσμα ήταν να φανεί κατώτερος των προσδοκιών όσων περίμεναν να βάλει μια τάξη στο κυβερνητικό αλλαλούμ όπως συνήθως στα μάτια του κόσμου κάνει κι αυτό γιατί ήταν αναγκασμένος να πραγματοποιήσει μια δημόσια εμφάνιση σε χρόνο που δεν ήταν της επιλογής του.
Μόνος σχετικά κερδισμένος στο κυβερνητικό στρατόπεδο πρέπει να θεωρείται ο Θ.Ρουσόπουλος ο οποίος ανέβηκε στην Θεσσαλονίκη μοιραζόμενος το κακό πολιτικό κλίμα και τις εσωκομματικές και όχι μόνο επιθέσεις με τον Γ. Βουλγαράκη αλλά στο τέλος της εβδομάδας φαίνεται ως δια μαγείας να έχει εξαφανιστεί από το κάδρο της νοσηρότητας με αποτέλεσμα κάθε λογικός παρατηρητής να αναρωτιέται μήπως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος -βλέποντας (ή και γνωρίζοντας εκ των προτέρων;) την αποτυχία της παρέμβασης Καραμανλή που φαίνεται να ήταν άλλωστε και ο εμπνευστής της-έστρεψε ,με την επιρροή που και εκ της θέσης του έχει, την "επικαιρότητα" προς τον υπουργό εμπορικής ναυτιλίας - είναι η αλήθεια τον πλέον αποτυχημένο υπουργό της πενταετίας Καραμανλή - προκειμένου το κλίμα να οδηγηθεί μέσω τελικά της παραιτήσεως στην εκτόνωση και ο ίδιος να παραμείνει αλώβητος.
Είτε όμως είναι έτσι είτε κάπως διαφορετικά τα πράγματα η ουσία είναι ότι το μεγάλο πρόβλημα του Καραμανλή φαίνεται να είναι ότι πολύς κόσμος δικαίως ή αδίκως αρχίζει να διαμορφώνει την άποψη ότι ο πρωθυπουργός έχει εξάρτηση από συγκεκριμένα πρόσωπα κι ότι ακόμα κι αν χρειαστεί ίσως να μην μπορεί να λάβει δυσάρεστες αποφάσεις που θα αφορούν τέτοια πρόσωπα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου