Η Α. Παπαρήγα καταγγέλλει ΛΑΟΣ και Πράσινους
Όσο πλησιάζουν οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου το ηγετικό επιτελείο του ΚΚΕ, με επικεφαλής την γγ του κόμματος Α. Παπαρήγα, πυκνώνει τις επισκέψεις του στους χώρους εργασίας εργαζομένων και εργατών, με τελευταία αυτή στο εργοστάσιο της Φάγε. Ταυτόχρονα, προχωρά και στην οργάνωση σειράς συγκεντρώσεων στις κεντρικές πλατείες των μεγάλων πόλεων. Πρόγραμμα που ολοκληρώνεται με την παραδοσιακή κεντρική ομιλία της Α. Παπαρήγα στην πρωτεύουσα.
Σε πολιτικό επίπεδο, στο Περισσό, ξεκίνησαν τη προεκλογική εκστρατεία με την προτροπή στους απέχοντες των ευρωεκλογών να δείξουν αποτελεσματικά την αντίθεσή τους υπερψηφίζοντας το κομμουνιστικό κόμμα και εν συνεχεία επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα που είναι πιθανό να εγκλωβίσει εκλογικά τμήματα απογοητευμένων, απ’ τη ΝΔ, ψηφοφόρων. Μετά απ’ όλα αυτά, τις τελευταίες μέρες στρέφουν τα πολιτικά τους βέλη και προς τα άλλα κόμματα, προκειμένου να καταδειχθεί ότι το ΚΚΕ είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που μπορεί να εκφράσει γνήσια την λαϊκή δυσαρέσκεια και να τη μετατρέψει σε αποδοτική δυναμική διεκδίκηση για το εργατικό κίνημα.
Τα ασυνεπή, τα χαμελαιοντικά και τα μονοθεματικά κόμματα
Συγκεκριμένα η Α. Παπαρήγα και οι υποψήφιοι του ΚΚΕ στηλιτεύουν την στάση και τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ και των Οικολόγων Πράσινων. Ειδικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ, η γγ του ΚΚΕ, χρεώνει την ρίψει, σήμερα, κροκοδείλιων δακρύων για την ισχύ της συνθήκης του Μάαστριχτ, την οποία είχε όμως σπεύσει να ψηφίσει στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν υπήρχε η πραγματική ευκαιρία απόρριψής της.
Στο κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη και πολύ περισσότερο στον ίδιο, αποδίδεται η ιδιότητα του πολιτικού χαμελαίων, λόγω της εύκολης προσαρμογής της προεκλογικής ρητορικής του ΛΑΟΣ ανάλογα με τις ιδιομορφίες του κάθε ακροατηρίου, με αποτέλεσμα να μοιράζονται αντικρουόμενες μεταξύ τους υποσχέσεις.
Εκτός από την αναξιοπιστία του Γ. Καρατζαφέρη, η ηγεσία του ΚΚΕ κρούει το κώδωνα του κινδύνου στους ψηφοφόρους και για την διαλυτική επίδραση που έχουν στο λαϊκό κίνημα τα μονοθεματικά κόμματα. Κι εν προκειμένου αυτό, οπωσδήποτε, αφορά τους Οικολόγους Πράσινους. Οι τελευταίοι, σύμφωνα μ’ αυτή τη θεώρηση, προτείνουν πολιτικές καταπολέμησης αρνητικών για το περιβάλλον αποτελεσμάτων και όχι πολιτικές για την καταπολέμηση της βασικής αιτίας των περιβαλλοντικών προβλημάτων, που είναι η αδίστακτη επιδίωξη κερδών των καπιταλιστικών μονοπωλίων.
Γενικότερα, το ΚΚΕ προβάλλει το επιχείρημα ότι οι διαφορές όλων των μικρότερων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του ΣΥΡΙΖΑ, με τα δύο μεγάλλα κόμματα είναι προσχηματικές και επουσιώδεις και ότι το ίδιο αποτελεί το μοναδικό κόμμα που αντιστέκεται, επί της ουσίας, στον ευρωμονόδρομο, γι’ αυτό και αποτελεί συνακόλουθα τον μόνο ρεαλιστικό εκφραστή μιας δυναμικής κοινοβουλευτικής και κυρίως κοινωνικής αντιπολίτευσης απ’ την 5η Οκτωβρίου και ύστερα.
Σ’ αυτή τη βάση ζητούν, στο Περισσό, την ψήφο διαμαρτυρίας των πολιτών, έστω κι αν αυτοί δεν είναι ευθυγραμμισμένοι πολιτικά με το κομμουνιστικό κόμμα. Γεγονός είναι, όμως, ότι δύσκολα μπορούν, μ’ αυτή την τακτική, να προσεγγίσουν τις συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων. Κι αυτό επειδή όσοι «φλερτάρουν» με τον ΛΑΟΣ προέρχονται, σ’ αυτή τη φάση, κυρίως απ’ τη ΝΔ και δύσκολα θα «φθάσουν» ως το ΚΚΕ, ενώ εκείνοι που διάκεινται θετικά προς τους Πράσινους αναζητούν στον τρέχοντα πολιτικό λόγο ένα ανανεωτικό περιεχόμενο, το οποίο δύσκολα θα πεισθούν ότι το διαθέτουν στο Περισσό.
