Η τηλε-υποβάθμιση των εκλογών!

Αναμφίβολα, η δημοκρατική λειτουργία έχει απαξιωθεί λόγω της πνευματικής κατάπτωσης της μεγάλης πλειοψηφίας των ιδίων των λειτουργών της, αλλά καθόλου αμελητέα δεν είναι κι η συμβολή των - επί εικοσαετία κατεχόντων προσωρινές άδειες λειτουργίας - καναλαρχών.

Είναι φανερό, στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε, ότι οι άρχοντες της ..“τηλεοπτικής δημοκρατίας” και οι επιτελείς τους επιχειρούν την υποπροβολή της εκλογικής διαδικασίας, τηρώντας ελλειμματικά ακόμα και τις ελάχιστες θεσμοθετημένες υποχρεώσεις τους!

Δεν είναι τυχαίο ότι, η Κυριακή των εκλογών αντιμετωπίζεται απ' το τηλεοπτικό σύστημα ως απλή παρένθεση της προβολής των προγραμματισμένων ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων και των αντιστοίχου περιεχομένου εκπομπών, μετά την σχετική απαράδεκτη απόφαση να πραγματοποιηθούν τελικά αυτές, αλλά αντί για την Κυριακή, το Σάββατο και τη Δευτέρα.

Όπως βαίνουν τα πράγματα, καθόλου δεν αποκλείεται σε μελλοντικές εκλογικές αναμετρήσεις, αν υπάρχουν προγραμματισμένα ντέρμπι και προκειμένου να μην αναβάλλεται η τηλεοπτική προβολή τους, να πραγματοποιούνται οι εκλογές την Δευτέρα.

Δημοσκοπήσεις και χειραγώγηση

Εκφράζεται από πολλές πλευρές η άποψη ότι η απαγόρευση δημοσίευσης δημοσκοπήσεων κατά τις δύο τελευταίες εβδομάδες της προεκλογικής περιόδου θα οδηγήσει στ΄ αντίθετα απ' τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, καθώς καθένας μπορεί να προβάλλει την δική του εκδοχή για την δημοσκοπική πορεία της εκλογικής επιρροής των κομμάτων, μέσω των γνωστών «κομματικών παπαγάλων» και των αμέτρητων ιστοσελίδων.

Η αλήθεια είναι ότι ισχυροί μιντιακοί παράγοντες - που κυρίως αντιτίθεται στο μέτρο - προβάλλοντας το επιχείρημα ότι η απαγόρευση αντίκειται στον θεμελιακό για τη ΝΔ πολιτικό φιλελευθερισμό, αρνούνται να αντιληφθούν ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση συνδράμει θετικά τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, ανεξάρτητα απ' τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να το επαναφέρει η κυβέρνηση.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι και κατά των άποψη καταξιωμένων ακαδημαϊκών των κοινωνικών επιστημών, η διενέργεια των δημοσκοπήσεων πρέπει να σταματά ένα μήνα, τουλάχιστον, πριν τις εκλογές, ώστε να μην μετατρέπονται αυτές από επιστημονικά εργαλεία σε όργανα χειραγώγησης του εκλογικού σώματος.

ΠΙΣΤΗ ΙΣΧΥΡΗΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ!

Αισιοδοξίας συνέχεια παρά τους προβληματισμούς ...

Μπαίνοντας στην τελευταία προεκλογική στροφή, η αισιοδοξία, για μια ισχυρή λαϊκή εντολή στο ΠΑΣΟΚ, εξακολουθεί να επικρατεί στην Ιπποκράτους. Παρόλαυτα, γεγονός είναι ότι σταδιακά έχει αναπτυχθεί προβληματισμός σχετικά με τους - περιορισμένους πλην όμως υπαρκτούς - εσωκομματικούς ψιθύρους, αλλά και με την συνεχώς αυξανόμενη παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και των Οικολόγων-Πράσινων σε ορισμένα ΜΜΕ.

Εσωκομματικοί ψίθυροι και σιωπές...

Σίγουρο είναι ότι η προοπτική νίκης του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου συσπειρώνει μεγάλο τμήμα της κομματικής δομής γύρω απ’ τις επιλογές του Γ. Παπανδρέου, όμως, δεν λείπουν κι εκείνοι που δεν βλέπουν θετικά μια δυναμική επαναφορά στη κυβέρνηση, την οποία θα επιτύχει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν, αποκλειστικά με τις δικές του δυνάμεις. Χαρακτηριστικές είναι οι απόψεις Βενιζέλου για τις κατ’ επιλογήν απαραίτητες σιωπές, όσο και η πιο συγκεκριμένη τοποθέτηση του Α. Λοβέρδου, σε καθημερινή εφημερίδα, για την επικείμενη μετεκλογική κατάθεση των αρνητικών απόψεών του, αναφορικά στην απόφαση μη συμπερίληψης Σημίτη στο ψηφοδέλτιο επικρατείας, από τον πρόεδρο του κόμματος Γ. Παπανδρέου.

Ειδικότερα, για τη σύνθεση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, γεγονός είναι ότι αυτό φαίνεται να αποτελεί φυσική συνέχεια της επιτυχημένης συνταγής του, ανανεωτικού και συνάμα τεχνοκρατικού, ευρωψηφοδελτίου. Με δεδομένη, όμως, την απόρριψη της αυτοπρότασης Σημίτη, για την θέση του ως επικεφαλής του επικρατείας, μοιάζει τελικά αυτό σχετικώς αδύναμο, χωρίς τη συμμετοχή ενός έμπειρου και ταυτόχρονα καταξιωμένου υποψηφίου, ο οποίος θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στη μη συμπερίληψη του πρώην Πρωθυπουργού.

Ανησυχία για την ανασύνταξη και την υπερπροβολή ΣΥΡΙΖΑ και Πράσινων

Ανησυχία, επίσης, παρατηρείται και απ’ τις βελτιούμενες προεκλογικές επιδόσεις των ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγων-Πράσινων, την ώρα μάλιστα που αυξάνεται συστηματικά η προβολή τους από συγκεκριμένα, κατά την Ιπποκράτους, ΜΜΕ. Κόμματα, που ως τώρα εμφάνιζαν σημαντική ανεπάρκεια άρθρωσης πολιτικού λόγου, καθώς στον μεν ΣΥΡΙΖΑ διαχειριζόντουσαν τις εσωτερικές τους συγκρούσεις, ενώ στους δε Οικολόγους-Πράσινους υπήρχε πλήρης πολιτική ακινησία.

Απ’ αυτή την άποψη, στη τηλεμαχία των έξι ίσως ήταν προτιμότερο ο Γ. Παπανδρέου να ακολουθήσει μια τακτική παρουσίασης ενός επιθετικού και στοχευμένου προγραμματικού λόγου, για την αντιμετώπιση του σημερινού οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού αδιεξόδου και συνακόλουθα την θέση της χώρας σε αναπτυξιακή τροχιά, απευθυνόμενος στο προοδευτικό κοινό της τηλεοπτικής αναμέτρησης, αντί να επικεντρωθεί στη αποδόμηση της ΝΔ ως κυβέρνησης και του Κ. Καραμανλή ως Πρωθυπουργού. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, θα το επιχειρούσε ούτως ή άλλως, όπως και το έκανε επιτυχώς, στη μεταξύ τους τηλεμαχία. Έτσι, επικεντρωνόμενος ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στον Πρωθυπουργό, τόσο ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι ο εκπρόσωπος των Οικολόγων-Πράσινων άδραξαν την ευκαιρία να αποδράσουν απ’ την εσωστρέφεια και την ως τότε απουσία απ’ το προεκλογικό σκηνικό αντίστοιχα, κερδίζοντας μερικούς εύκολους επικοινωνιακούς πόντους στα μάτια της κοινής γνώμης.


Είναι, γενικότερα, αλήθεια πως η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αντιμετώπισε με σχετική διαφορά φάσης την αναγκαιότητα παρουσίασης στο εκλογικό σώμα ενός περισσότερο αναλυτικού προγραμματικού πολιτικού σχεδιασμού και χαρακτηριστική είναι η, εμφανώς, καθυστερημένη παρουσίαση του προγράμματός του κόμματος. Ευνόητο είναι ότι η ολιγωρία αυτή ενδυνάμωσε το επιχείρημα της ΝΔ και του Κ. Καραμανλή περί ανευθυνότητας και αοριστίας της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, ενώ ταυτόχρονα, αφέθηκε πολύτιμος χώρος στα κόμματα που βρίσκονται στα αριστερά της πολιτικής σκηνής. Το αποτέλεσμα είναι ότι, εκτός της σφόδρα πιθανής πλέον συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη κοινοβουλευτική σύνθεση, πονοκέφαλο δημιουργεί στην Ιπποκράτους και η ανοδική πορεία των Οικολόγων-Πράσινων.

Συνταγή ισχυρής αυτοδυναμίας η έμφαση στο πρόγραμμα

Σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ, στην τελευταία αυτή εβδομάδα που απομένει μέχρι τις εκλογές, κρίσιμο είναι να αποφύγει να συμμετάσχει στο σκηνικό πόλωσης - που ήδη φιλοτεχνείται απ’ τη ΝΔ - λάθος στο οποίο προς το παρόν δεν έχει υποπέσει , αλλά και να αποτρέψει την επικράτηση στο πολιτικό σκηνικό της άποψης περί ...χαλαρής νίκης και άνετης επίτευξης αυτοδυναμίας, που θα ακολουθηθεί, οπωσδήποτε και απ’ την αντίστοιχη εμφάνιση της «χαλαρής» ψήφου, των πολιτών του προοδευτικού χώρου.

Ο διπλός, αυτός, στόχος επιτυγχάνεται με την αναγκαία στροφή στην ανάδειξη ενός περισσότερου επεξεργασμένου προγραμματικού σχεδίου κυβερνητικής πολιτικής. Σχέδιο το οποίο θα βοηθήσει τόσο στην αποτροπή δυσάρεστων εκλογικών εκπλήξεων στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, όπως τέτοια θα είναι η - απευχταία για την Ιπποκράτους - περίπτωση εισόδου των Οικολόγων-Πρασίνων στο κοινοβούλιο, όσο και στην κατάκτηση της λαϊκής εντολής για μια, ισχυρής αυτοδυναμίας, νέα κυβέρνηση, υπό τον Γ. Παπανδρέου.

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΓΙΑ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
Θετικός ο αντίκτυπος της παρουσίας Χρυσόγελου ...

Μετά από μια περίοδο αδικαιολόγητης απραξίας, που κράτησε απ’ τις ευρωεκλογές μέχρι και την προκήρυξη των τρεχουσών πρόωρων εκλογών, το κόμμα των Οικολόγων-Πράσινων εμφανίζεται, πλέον, ανασυγκροτημένο. Με την εκλογή, μάλιστα, του Ν. Χρυσόγελου, ως πρώτου μεταξύ ίσων, οι Πράσινοι ανέβασαν τις πολιτικές τους μετοχές, καθώς η δημοφιλία του τελευταίου βαίνει συνεχώς αυξανόμενη.

Ευχαριστημένοι πρέπει να είναι οι πολιτικοί φίλοι των Οικολόγων-Πράσινων και από την εμφάνιση του εκπροσώπου τους στην τηλεμαχία των έξι, όπως και απ’ την επακολουθήσασα, εφ’ όλης της ύλης, συνέντευξη τύπου, που αυτός παραχώρησε. Η τηλεμαχία αποτέλεσε εξαιρετικά καλή επικοινωνιακή ευκαιρία για την ανάπτυξη των θέσεων των Πράσινων, αν και ο Ν. Χρυσόγελος πιθανότατα θα ήταν πολιτικά ωφελιμότερο να απευθύνει ερώτηση περί των περιβαλλοντικών ζητημάτων στον Πρωθυπουργό, απ’ ότι στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προκειμένου να αναδειχθεί το κόμμα του ως καλύτερα αντιπολιτευόμενος εκφραστής των συναφών με τη «πράσινη» ανάπτυξη ζητημάτων.

Το 3% δεν είναι ανέφικτο

Τις ημέρες που απομένουν μέχρι την Κυριακή των εκλογών, ο Ν. Χρυσόγελος, ο ευρωβουλευτής του κόμματος Μ. Τρεμόπουλος και ο Α. Καφετζόπουλος, λόγω της αναγνωρισιμότητας που προσφέρει στον τελευταίο η επαγγελματική του δραστηριότητα, αναμένεται να πυκνώσουν τις επικοινωνιακές δράσεις τους, με στόχο την επίτευξη της επιζητούμενης εισόδου του κόμματος στο κοινοβούλιο.

Κάτι τέτοιο φαίνεται δύσκολο, με βάση τις δημοσκοπήσεις που είδαν το τελευταίο διάστημα το φως της δημοσιότητας. Όμως, λόγω της αυξημένης επικοινωνιακής δυναμικής που εμφανίζουν τις τελευταίες ημέρες οι Πράσινοι και την γενικότερη απογοήτευση, απ’ τα δύο κόμματα που διεκδικούν την εντολή διακυβέρνησης, ενός τμήματος ψηφοφόρων του λεγόμενου μεσαίου χώρου, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει, ότι μπορεί το ...ξημέρωμα της πρώτης μετεκλογικής Δευτέρας, η επιθυμία των Οικολόγων-Πράσινων να γίνει, τελικά, πραγματικότητα!

ΑΝΕΒΑΖΟΥΝ ΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟΝ ΛΑΟΣ ...

«Τώρα, πια, ξέρεις» υπενθυμίζουν στους ψηφοφόρους!

Η περιοδεία ανά την επικράτεια του προέδρου του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρη, αλλά και η έντονη κινητικότητα των υποψηφίων βουλευτών του κόμματος του συνεχίζονται σε υψηλότατους ρυθμούς.

Ο Γ. Καρατζαφέρης, με βάση τη μακρά του πολιτική εμπειρία, έχει προκρίνει ως βασική προτεραιότητα της τρέχουσας προεκλογικής εκστρατείας την παραδοσιακή συνταγή της πόρτα-πόρτα επικοινωνίας των υποψηφίων με τους ψηφοφόρους και της ...νομό-νομό δικής του συνδιάλεξης με το εκλογικό σώμα, υποστηρίζοντας έτσι παράλληλα και τη εργώδη προσπάθεια των πολιτευτών του. Σ’ αυτά τα πλαίσια, μετά την στεφθείσα από επιτυχία παρουσία του στη Άρτα, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ επισκέπτεται σήμερα την Πάτρα. Οι επενδεδυμένες προσδοκίες στο ηγετικό επιτελείο είναι αυξημένες για την παρουσία του Γ. Καρατζαφέρη στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, η οποία μεταξύ άλλων αντιμετωπίζει έντονα προβλήματα με τη παράνομη μετανάστευση.

Η διαφοροποίηση της προεκλογικής ατζέντας

Ικανοποίηση καταγράφεται στη Καλλιρρόης για τις προσλαμβάνουσες των πολιτών, αλλά και τον γενικότερο επικοινωνιακό απόηχο, της τηλεμαχίας των έξι. Θεωρούν στον ΛΑΟΣ ότι η παρουσία του προέδρου του κόμματος ήταν η θετικότερη και ουσιαστικότερη όλων και παράλληλα διαφοροποίησε την προεκλογική ατζέντα, στρέφοντας τη θεματολογία της περισσότερο στα κρίσιμα για τη χώρα θέματα εξωτερικής πολιτικής, καθώς και σε πρακτικές προτάσεις αντιμετώπισης των δυσβάσταχτων συνεπειών της οικονομικής κρίσης.

Σ’ αυτή ακριβώς τη θεματολογία των εθνικών θεμάτων και των πρακτικών προτάσεων αντιμετώπισης των συνεπειών της, ήδη εμφανισθείσας στην ελληνική οικονομία, ύφεσης - όπως η νομιμοποίηση του κρυμμένου στα ελβετικά ...σεντούκια «μαύρου» χρήματος - είναι που θα ρίξει το βάρος της επικοινωνίας ο ΛΑΟΣ και οι εκπρόσωποί του, στη προσπάθειά τους να διατηρήσουν και στη κάλπη τις δημοσκοπικές εισροές, κυρίως προερχόμενων από τη Ν.Δ., ψηφοφόρων και να επιτύχουν ακολούθως τον διακυρηχθέντα στόχο της εκλογής των δεκαπέντε και πλέον βουλευτών, ώστε να διευρυνθούν οι κοινοβουλευτικές του δυνατότητες της ηγεσίας του κόμματος.

Το έργο αυτό αναμένεται δύσκολο, καθώς ο Κ. Καραμανλής είναι φανερό ότι τις αμέσως επόμενες μέρες θα ακολουθήσει τακτική έντονης πόλωσης και πιθανότατα θα υιοθετήσει συντηρητικότερες πολιτικές απόψεις, προκειμένου να περιορίσει τις διαρροές αυτές προς τον ΛΑΟΣ. Στη Καλλιρρόης, όμως, υπογραμμίζουν το μειονέκτημα αναξιοπιστίας του Πρωθυπουργού, λόγω της αλλοπρόσαλλης κυβερνητικής πρακτικής της Ν.Δ. και τονίζουν στο κάθε πολίτη - αναφερόμενοι και στα δυο κόμματα εξουσίας – πως : «Τώρα, πια, ξέρεις» ...

ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ ΚΚΕ

Η Α. Παπαρήγα καταγγέλλει ΛΑΟΣ και Πράσινους

Όσο πλησιάζουν οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου το ηγετικό επιτελείο του ΚΚΕ, με επικεφαλής την γγ του κόμματος Α. Παπαρήγα, πυκνώνει τις επισκέψεις του στους χώρους εργασίας εργαζομένων και εργατών, με τελευταία αυτή στο εργοστάσιο της Φάγε. Ταυτόχρονα, προχωρά και στην οργάνωση σειράς συγκεντρώσεων στις κεντρικές πλατείες των μεγάλων πόλεων. Πρόγραμμα που ολοκληρώνεται με την παραδοσιακή κεντρική ομιλία της Α. Παπαρήγα στην πρωτεύουσα.

Σε πολιτικό επίπεδο, στο Περισσό, ξεκίνησαν τη προεκλογική εκστρατεία με την προτροπή στους απέχοντες των ευρωεκλογών να δείξουν αποτελεσματικά την αντίθεσή τους υπερψηφίζοντας το κομμουνιστικό κόμμα και εν συνεχεία επιτέθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα που είναι πιθανό να εγκλωβίσει εκλογικά τμήματα απογοητευμένων, απ’ τη ΝΔ, ψηφοφόρων. Μετά απ’ όλα αυτά, τις τελευταίες μέρες στρέφουν τα πολιτικά τους βέλη και προς τα άλλα κόμματα, προκειμένου να καταδειχθεί ότι το ΚΚΕ είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που μπορεί να εκφράσει γνήσια την λαϊκή δυσαρέσκεια και να τη μετατρέψει σε αποδοτική δυναμική διεκδίκηση για το εργατικό κίνημα.

Τα ασυνεπή, τα χαμελαιοντικά και τα μονοθεματικά κόμματα

Συγκεκριμένα η Α. Παπαρήγα και οι υποψήφιοι του ΚΚΕ στηλιτεύουν την στάση και τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, του ΛΑΟΣ και των Οικολόγων Πράσινων. Ειδικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ, η γγ του ΚΚΕ, χρεώνει την ρίψει, σήμερα, κροκοδείλιων δακρύων για την ισχύ της συνθήκης του Μάαστριχτ, την οποία είχε όμως σπεύσει να ψηφίσει στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν υπήρχε η πραγματική ευκαιρία απόρριψής της.

Στο κόμμα του Γ. Καρατζαφέρη και πολύ περισσότερο στον ίδιο, αποδίδεται η ιδιότητα του πολιτικού χαμελαίων, λόγω της εύκολης προσαρμογής της προεκλογικής ρητορικής του ΛΑΟΣ ανάλογα με τις ιδιομορφίες του κάθε ακροατηρίου, με αποτέλεσμα να μοιράζονται αντικρουόμενες μεταξύ τους υποσχέσεις.

Εκτός από την αναξιοπιστία του Γ. Καρατζαφέρη, η ηγεσία του ΚΚΕ κρούει το κώδωνα του κινδύνου στους ψηφοφόρους και για την διαλυτική επίδραση που έχουν στο λαϊκό κίνημα τα μονοθεματικά κόμματα. Κι εν προκειμένου αυτό, οπωσδήποτε, αφορά τους Οικολόγους Πράσινους. Οι τελευταίοι, σύμφωνα μ’ αυτή τη θεώρηση, προτείνουν πολιτικές καταπολέμησης αρνητικών για το περιβάλλον αποτελεσμάτων και όχι πολιτικές για την καταπολέμηση της βασικής αιτίας των περιβαλλοντικών προβλημάτων, που είναι η αδίστακτη επιδίωξη κερδών των καπιταλιστικών μονοπωλίων.

Γενικότερα, το ΚΚΕ προβάλλει το επιχείρημα ότι οι διαφορές όλων των μικρότερων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου φυσικά του ΣΥΡΙΖΑ, με τα δύο μεγάλλα κόμματα είναι προσχηματικές και επουσιώδεις και ότι το ίδιο αποτελεί το μοναδικό κόμμα που αντιστέκεται, επί της ουσίας, στον ευρωμονόδρομο, γι’ αυτό και αποτελεί συνακόλουθα τον μόνο ρεαλιστικό εκφραστή μιας δυναμικής κοινοβουλευτικής και κυρίως κοινωνικής αντιπολίτευσης απ’ την 5η Οκτωβρίου και ύστερα.

Σ’ αυτή τη βάση ζητούν, στο Περισσό, την ψήφο διαμαρτυρίας των πολιτών, έστω κι αν αυτοί δεν είναι ευθυγραμμισμένοι πολιτικά με το κομμουνιστικό κόμμα. Γεγονός είναι, όμως, ότι δύσκολα μπορούν, μ’ αυτή την τακτική, να προσεγγίσουν τις συγκεκριμένες ομάδες ψηφοφόρων. Κι αυτό επειδή όσοι «φλερτάρουν» με τον ΛΑΟΣ προέρχονται, σ’ αυτή τη φάση, κυρίως απ’ τη ΝΔ και δύσκολα θα «φθάσουν» ως το ΚΚΕ, ενώ εκείνοι που διάκεινται θετικά προς τους Πράσινους αναζητούν στον τρέχοντα πολιτικό λόγο ένα ανανεωτικό περιεχόμενο, το οποίο δύσκολα θα πεισθούν ότι το διαθέτουν στο Περισσό.

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ...ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ!

Περιβάλλον και κοινωνικό κράτος στο επίκεντρο ...

Τα όροι, τα βουνά και τις πεδιάδες του θεσσαλικού κάμπου περιόδευσε αυτές τις μέρες ο πρόεδρος του ΣΥΝ Α. Τσίπρας, ενώ σήμερα παραχωρεί στο Ζάππειο εφ’ όλης της ...προεκλογικής ύλης συνέντευξη τύπου. Την ίδια ώρα, οι υποψήφιοι βουλευτές όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ εντείνουν την προεκλογική τους δραστηριότητα, μετά και την διέξοδο που προσέφερε η υποψηφιότητα Μουλόπουλου στην πρώτη θέση του επικρατείας, αντί αυτής του «ΣΤΑΘΗ», η οποία προκάλεσε την αντίδραση αρκετών συνιστωσών.

Ο συνθετικός ρόλος του Α. Τσίπρα

Η σχετική ηρεμία των δύο τελευταίων εβδομάδων έχει, οπωσδήποτε, συμβάλλει σε μια καλύτερη προεκλογική παρουσία του πολιτικού σχηματισμού. Στην καλύτερη αυτή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ, εποικοδομητικά λειτούργησε και η θετική παρουσία του Α. Τσίπρα στη τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ επαινέθηκε για τον τρόπο επικοινώνησης των απόψεων της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και από πολιτικούς του αντιπάλους. Και είναι αλήθεια ότι κατάφερε, σε μεγάλο βαθμό, να συνθέσει ικανοποιητικά τις εσωτερικές διαφορετικές προσεγγίσεις του σχήματος.

Από απόψεως προεκλογικής τακτικής, ο ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται ότι, μπαίνοντας στη τελική ευθεία των εκλογών, θα επικεντρώσει τον πολιτικό του λόγο στα ζητήματα βελτίωσης του τρόπου λειτουργίας, αλλά και διεύρυνσης του πεδίου επιρροής, του κοινωνικού κράτους, προκειμένου να καταδειχθούν οι διαφορές με τον πολιτικό γείτονα που ακούει στο όνομα ΠΑΣΟΚ και εμφανίζει σ’ αυτή τη φάση αυξημένη εκλογική δυναμική. Την τιμητική τους, στις τοποθετήσεις των εκπροσώπων του σχήματος και του Α. Τσίπρα, αναμένεται να έχουν εκ νέου και τα περιβαλλοντικά ζητήματα, καθώς αυτά, εκτός του ότι αποτελούν πεδίο πολιτικού ανταγωνισμού με το ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου, είναι ταυτόχρονα και ένα προνομιακό πεδίο αναφοράς για τους Οικολόγους Πράσινους, οι οποίοι επικίνδυνο πολιτικά είναι να αποσπάσουν εκλογικά ένα ευήκοο, προς τον ΣΥΡΙΖΑ, τμήμα του εκλογικού σώματος.

Γεγονός είναι ότι τα πράγματα βαίνουν ουσιωδώς βελτιούμενα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, η επιτυχημένη, μέχρι στιγμής, προσπάθεια του προέδρου του ΣΥΝ, Α. Τσίπρα, να εκπροσωπήσει το σχήμα με τον αποδοτικό συνθετικό τρόπο που το κάνει, δίνει, εκτός απ’ την εδραιωμένη πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εκπροσωπηθεί και ίσως μάλιστα δυναμικά στο κοινοβούλιο, και μια προοπτική επίλυσης των, προεκλογικώς προκυψάντων, ζητημάτων ηγεσίας.

Άστοχη στόχευση της δημοκρατίας!

Καθώς απομένουν, πλέον, λιγότερες από δέκα ημέρες για να ασκήσουν οι έλληνες πολίτες το ύψιστο δημοκρατικό τους δικαίωμα του εκλέγειν, στο προεκλογικό σκηνικό θέλησε να δηλώσει παρών και η τρομοκρατία, με την χθεσινή τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού στο σπίτι της υποψηφίας βουλευτού, στην Α΄Αθήνας, Λ. Κατσέλη.

Ευνόητο είναι ότι κάθε δημοκράτης πολίτης καταδικάζει χωρίς περιστροφές ανάλογες ενέργειες αντιδραστικής και στείρας πολιτικής βίας, από όπου κι αν προέρχονται και όπου κι αν αυτές κατευθύνονται!

Πρέπει να σημειωθεί, όμως, ότι ορισμένες φορές η επιλογή των στόχων είναι τουλάχιστον περίεργη, αν όχι ύποπτη. Στη προκειμένη, δε, περίπτωση, η Λ. Κατσέλη, έχει εισέλθει στην ενεργό πολιτική ως καταξιωμένη επιστήμων, μετά από μακρά πορεία στον ακαδημαϊκό χώρο, ενώ αξιοσημείωτο είναι πως παρότι τομεάρχης οικομικών στο ΠΑΣΟΚ, με τα οικονομικά θέματα εδώ και καιρό στο επίκεντρο, η ίδια απολαμβάνει ελάχιστης προβολής απ’ τα κυρίαρχα ΜΜΕ, αναζητώντας συνήθως να καταθέσει τις θέσεις και απόψεις της σε περιορισμένης επιρροής επικοινωνιακούς διαύλους.

Η τηλε...μονομαχία και ο ιδεολογικός αναπροσδιορισμός!

Πολλά ακούστηκαν, ήδη, για τους νικητές της τηλεμαχίας των έξι και ακόμα περισσότερα θα ειπωθούν και θα γραφούν για τον νικητή της τηλεμαχίας των δύο υποψήφιων πρωθυπουργών. Το βέβαιο είναι ότι οι όροι διεξαγωγής της χθεσινής τηλεμαχίας συνέδραμαν ώστε να πραγματοποιηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος και χρήσιμο θα είναι το πρότυπο αυτό να αποτελέσει υπόδειγμα και για μελλοντικές αντίστοιχες διαδικασίες δημόσιου διαλόγου.

Πέρα, πάντως, απ’ το ποιος βγαίνει ωφελημένος και τη πρόοδο που σημειώθηκε στο τρόπο διεξαγωγής, η χθεσινή ουσιαστικότερη τηλεμαχία έδωσε την ευκαιρία να αποτυπωθεί το παρών γενικό πολιτικό στίγμα του κάθε κόμματος. Και το συμπέρασμα είναι ότι τα δύο κόμματα εξουσίας, των οποίων το κλασσικό πολιτικό στίγμα είχε νοθευτεί από την περίοδο αντιπαράθεσης Σημίτη – Έβερτ, έχουν, πλέον οριστικά, επανατοποθετηθεί στη κλασική τους θέση στον ιδεολογικό άξονα αριστεράς-δεξιάς, με βασικά σύγχρονα σημεία αναφοράς το ζήτημα της διαχείρισης των συνεπειών της οικονομικής κρίσης και των διαφορετικών αντιλήψεων περί ανάπτυξης.

Τέλος κινητής τηλεφωνίας...

...και αρχή της πανάκριβης χρήσης κινητού!




Επιβλήθηκε, ήδη, στα καρτοκινητά τέλος κινητής τηλεφωνίας 12%, το οποίο ακολούθως θα επιβληθεί κλιμακωτά, φθάνοντας έως 20% και στους λογαριασμούς των συμβολαίων σύνδεσης. Φορολογία συνεπώς για την χρήση κινητού τηλεφώνου, που θα κυμαίνεται ανά 10 ευρώ χρόνου ομιλίας από 3,1 έως 3,9 ευρώ, με αποτέλεσμα να απομένει, αντίστοιχα, πραγματικός χρόνος ομιλίας μόλις 6 έως 7 ευρώ αναλόγως της χρήσης του.

Το συγκεκριμένο μέτρο εντάσσεται στη γενικότερη οικονομική αντίληψη της Ν.Δ. περί υπέρμετρης άντλησης των φορολογικών εσόδων από τους άμεσους φόρους έναντι των αμέσων, αλλά και των προερχόμενων απ’ την φοροδιαφυγή, την οποία καταργώντας τα τεκμήρια, οπωσδήποτε, ενθάρρυνε, δηλώνοντας σήμερα μετανιωμένη.

Μέτρο, όμως, για το οποίο η παραμικρή κριτική δεν έχει διατυπωθεί στη τρέχουσα προεκλογική περίοδο από την αξιωματική αντιπολίτευση, όπως ούτε, αντίστοιχα, η τελευταία δεν έχει ξεκαθαρίσει και την γενικότερη θέση της αναφορικά στην αναλογία άμεσων και έμμεσων φόρων. Έτσι, διόλου δεν αποκλείεται, λίαν συντόμως, και το ΠΑΣΟΚ να δοκιμάσει τη λαϊκή αποδοκιμασία για την οικονομική του πολιτική, όταν αυτή αρχίσει να εφαρμόζεται στη πράξη, όπως ακριβώς σήμερα συμβαίνει με τη κυβέρνηση της ΝΔ.

Ο εφιάλτης εν υπνώσει …

Εφιάλτης ήταν και παρότι δεν πέρασε, οπωσδήποτε, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, πλέον, αποφυγής μεγιστοποίησης των συνεπειών του, για τον Κ. Καραμανλή και τη ΝΔ.

Η προηγούμενη εβδομάδα κύλησε ιδιαίτερα άσχημα για τον Πρωθυπουργό, καθώς η μία δυσάρεστη έκπληξη διαδεχόταν την άλλη, με κορυφαία αρνητική εξέλιξη την δήλωση Τσιτουρίδη για τους εκλεκτούς της διαπλοκής που κουμαντάρουν τη ΝΔ και τις κατ’ ακολουθία αρνητικές επιδόσεις κόμματος και Πρωθυπουργού στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Ξεκίνησε όμως, ήδη, μια νέα, διαφορετική, προεκλογική εβδομάδα για τη ΝΔ. Η αποδοχή του Μ. Έβερτ για έξοδό του από την κεντρική πολιτική σκηνή, η απουσία νέων δημοσκοπήσεων και η είσοδος στη διαδικασία των πολυαναμενόμενων απ’ τον Πρωθυπουργό τηλεμαχιών αφήνει για τον Κ. Καραμανλή μια χαραμάδα αισιοδοξίας προς την προοπτική μιας διαχειρίσιμης ήττας, που δεν θα τον θέτει, υποχρεωτικά, εκτός πολιτικού παιχνιδιού!

Ο «πράσινος» κύριος Δήμας …

Βρισκόμαστε στο μέσον της προεκλογικής περιόδου και στο πολιτικό θερμόμετρο ανεβαίνει ημέρα με την ημέρα όλο και περισσότερο η θερμοκρασία! Την ώρα, λοιπόν, που προοιωνίζεται θερμή εβδομάδα, με αφορμή την τοποθέτηση του Γ. Παπανδρέου για την χρεία επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας του αγωγού Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, ο Θ. Πάγκαλος αιφνιδίως και προκαταβολικώς, φέρνοντας ασφαλώς σε δύσκολη θέση την ηγεσία του κόμματός του, θέτει το θέμα της υποψηφιότητας Δήμα.
Και μην πάει το μυαλό σας στην πολυσυζητημένη και βασίμως πιθανολογούμενη υποψηφιότητα του καταξιωμένου Ολυμπιονίκη Π. Δήμα στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ…. Ο Θ. Πάγκαλος υποστήριξε ότι τάσσεται υπέρ της παραμονής του επιτρόπου Περιβάλλοντος Σταύρου Δήμα στην Κομισιόν, προκειμένου ο επίτροπος να συνεχίσει το επιτυχημένο έργο του και ταυτόχρονα η χώρα να διατηρήσει ένα σημαντικό χαρτοφυλάκιο.
Η πρόταση Πάγκαλου μεσούσης της προεκλογικής περιόδου, αποτελεί μια όαση ορθολογικής σκέψης και συνάμα πυξίδα, για τον τρόπο που πρέπει τα κόμματα να αντιμετωπίζουν γενικότερα τα θέματα ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής!

ΣΤΟΝ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ ΠΡΟΣΒΛΕΠΟΝ ΣΤΟ ΚΚΕ...

Το ΠΑΣΟΚ ο μεγάλος κίνδυνος!



Στις καθημερινές τοποθετήσεις και ομιλίες της γ.γ. του ΚΚΕ Α. Παπαρήγα, συμπυκνώνεται το προεκλογικό μήνυμα του κόμματος. Η Α. Παπαρήγα, μετά την επεξήγηση των λόγων για τους οποίους η αποχή κουβαλάει νερό στο μύλο του δικομματισμού, την οποία επιχείρησε κατά τη πρώτη εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας, τις τελευταίες ημέρες έστρεψε τα «βέλη» κατά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο φόβος, ο οποίος επικρατεί στην ηγεσία του κομουνιστικού κόμματος, είναι μήπως μερίδα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, αποκαμωμένη από τα δεινά που έχει συσσωρεύσει η εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική της Ν.Δ., εκλάβεί ως σανίδα σωτηρίας την αξιωματική αντιπολίτευση, λησμονώντας το κυβερνητικό της παρελθόν.

Επίθεση κατά των εξαγγελιών ΠΑΣΟΚ

Το ΚΚΕ, λοιπόν, εστιάζει την επίθεσή του στον Γ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ επιχειρώντας την αποδόμηση του προγραμματικού λόγου της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε τρία, κυρίως, σημεία. Πρώτον, στην παραπλανητική, σύμφωνα με όσα λένε στο Περισσό, εξαγγελία Παπανδρέου για αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις μεγαλύτερες του πληθωρισμού, χαρακτηρίζοντάς αυτές τις αυξήσεις ως ψίχουλα, με τον τρέχοντα πληθωρισμό κάτω της εκατοστιαίας μονάδας. Δεύτερον, στην αναφορά, του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, περί μη αύξησης των ορίων ηλικίας, εξισώνοντας την αναφορά αυτή με αποδοχή, απ’ το κόμμα της αξιωματική αντιπολίτευσης, της αύξησης κατά πέντε έτη των ορίων συνταξιοδότησης για τις γυναίκες, ως πολιτικής επιβαλλόμενης απ’ την Ε.Ε., για λόγους ισότητας των δύο φύλλων. Και τέλος, τρίτον, απ’ την συστηματική αποφυγή του ΠΑΣΟΚ να δεσμευθεί για την απόσυρση έστω και ενός απ’ τα νομοσχέδια, που επιβλήθηκαν τα τελευταία πεντέμισι χρόνια, από τη κυβέρνηση της Ν.Δ. και καταψηφίσθηκαν, αλλά και καταγγέλθηκαν συνάμα σε εξαιρετικά υψηλούς τόνους ως αντιλαϊκά, σε ουκ ολίγες περιπτώσεις, από κορυφαία στελέχη και τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η τακτική αυτή, επίθεσης προς το ΠΑΣΟΚ, στοχεύει στο να στηριχθεί πολιτικά η πίστη του ΚΚΕ πως η εμπειρία των ψηφοφόρων, απ’ την εναλλαγή των δύο κομμάτων στην εξουσία, σ’ αυτή τη χρονική συγκυρία, επιτρέπει πράγματι τον απεγκλωβισμό τμήματος του εκλογικού σώματος, που μετακινείται απ’ τον ένα κυβερνητικό κομματικό σχηματισμό στον άλλο. Η επιτυχία της τακτικής αυτής, όμως, κρίνεται αμφίβολη, καθώς προσκρούει στη δομή του δικομματισμού, ο οποίος στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική του επικυριαρχία στο ισχύον πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, το οποίο με τη σειρά του έχει καλλιεργήσει επιτυχώς - ευτυχώς ή δυστυχώς - την κουλτούρα της αναγκαιότητας ύπαρξης αυτοδύναμων κυβερνήσεων!

Οι παγίδες της χαλάρωσης και της πόλωσης...

Αιδιοδοξία για ισχυρή εντολή αυτοδυναμίας στο ΠΑΣΟΚ!


Μετά την, πανθομολογούμενος, επιτυχημένη εμφάνιση στη ΔΕΘ του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου, στην Ιπποκράτους, ευλόγως, περισσεύουν τα χαμόγελα. Το επικρατούν κλίμα αισιοδοξίας στην αξιωματική αντιπολίτευση τρέφεται και από την πολύ θετική αποτύπωση για την εκλογική επιρροή της, η οποία καταδεικνύεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Σε αυτό το θετικό κλίμα για το ΠΑΣΟΚ, σε δεύτερη μοίρα πέρασε τελικά η εξέλιξη της αποχώρησης Σημίτη από τα ψηφοδέλτια, αν και δεν λείπουν οι προσπάθειες εκτίμησης των επιπτώσεων του νέου και μεγαλύτερης, ίσως, σημασίας πολιτικού διαζυγίου Παπανδρέου-Σημίτη.

Η δημοσκοπική υπεραισιοδοξία

Γεγονός είναι ότι εκτός απ’ την θετική παρουσία του Γ. Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη, κρίσιμο ρόλο στον αέρα αυτοδυναμίας, που απέκτησε αυτές τις μέρες το ΠΑΣΟΚ, διαδραμάτισε και η εξαιρετικά κακή εβδομάδα της Ν.Δ. και του Κ. Καραμανλή, ιδίως με τα όσα συνέβησαν γύρω απ’ τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων της Ν.Δ. και τα όσα δήλωσε μαινόμενος κατά πάντων, σε Ρηγίλλης και Μαξίμου, ο Βουλευτής Κιλκίς Σ. Τσιτουρίδης. Έτσι, αν στο ΠΑΣΟΚ δεν συνειδητοποιήσουν ότι τα δημοσκοπικά οφέλη συνδέονται άμεσα – και - με μια εξαιρετικά κακή συγκυρία για τον βασικό τους αντίπαλο, παραμονεύει ο κίνδυνος μετατροπής της απαραίτητης αισιοδοξίας σε αδικαιολόγητη υπεραισιοδοξία, η οποία μόνο σε πολιτικούς...μπελάδες μπορεί να οδηγήσει!

Σε ότι αφορά τις δημοσκοπήσεις και τα ευρήματα τους φαίνεται να έχει υποβαθμιστεί από αναλυτές και στελέχη της Ιπποκράτους η περίπτωση εισόδου των Οικολόγων-Πράσινων στη Βουλή, ή έστω η εμφάνιση ενός ποσοστού πλησίον του ορίου εκπροσώπησης, ενδεχόμενα που και τα δύο κάνουν δύσκολη την πραγματοποίηση αυτοδύναμης εκλογής του ΠΑΣΟΚ. Αν το κλίμα, μάλιστα της υπερβολικής αισιοδοξίας επικρατήσει και οδηγηθεί η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε τακτική διατήρησης των υποτιθέμενων κεκτημένων ή παρασυρθεί από την πολωτική τακτική, που σε κάποιο βαθμό είναι αναγκασμένη να ακολουθήσει η Ν.Δ. και ο Κ. Καραμανλής, τότε υποκρύπτονται δύο, αντίστοιχα, κίνδυνοι. Στη πρώτη περίπτωση είναι πιθανή η εμφάνιση του φαινομένου της «χαλαρής ψήφου», το οποίο επίφοβο είναι να οδηγήσει σε νίκη χωρίς αυτοδυναμία ή, έστω, νίκη με επίτευξη ισχνής αυτοδυναμίας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση είναι εξαιρετικά πιθανό, το ΠΑΣΟΚ, συμμετέχοντας και επανατροφοδοτόντας, μία πιθανή πολωτική τακτική του επικοινωνιακού επιτελείου του Κ. Καραμανλή, να απογοητεύσει την, όχι αμελητέα, εκείνη ομάδα ψηφοφόρων, που αποστρέφεται τη παρωχημένη δικομματική «κοκορομαχία», με αποτέλεσμα να μη συναντηθεί μαζί της στη κάλπη και να ρισκάρει και σε αυτή τη περίπτωση το εύρος και τη ποιότητα της εκλογικής νίκης.

Ο αντίκτυπος της αποχώρησης Σημίτη στη κάλπη

Εν τω μεταξύ, η επιρροή στην εκλογική συμπεριφορά της επιλογής αποχώρησης Σημίτη, μετά την εκδήλωση της υπερβολικής απαίτησής του για κατάληψη της πρώτης θέσης του επικρατείας, είναι δύσκολο να αποτιμηθεί. Αν και ορισμένες δημοσκοπήσεις κατέγραψαν μια ελαφρώς αρνητική άποψη των ψηφοφόρων για την συγκεκριμένη εξέλιξη, δέον είναι να επισημανθεί πως η απόφαση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, να μην υποκύψει στην υπερβολική απαίτηση του πρώην Πρωθυπουργού, από απόψεως επηρεασμού συγκεκριμένων ψήφων τα αποτελέσματα της εξέλιξης αυτής κρίνονται από ελαφρώς θετικά έως, στην χειρότερη περίπτωση, απολύτως ουδέτερα. Κι αυτό γιατί οι οι ψηφοφόροι που, επηρεάζονται αρνητικά απ’ αυτή την εξέλιξη προέρχονται από τον χώρο της αγοράς και οι οποίοι, ούτως ή άλλως, με περισσότερη ή λιγότερη ζέση, σ’ αυτή τη φάση θα εμπιστευθούν τον Γ. Παπανδρέου, λόγω και του διακυβεύματος της αυτοδυναμίας. Απ’ την άλλη πλευρά, ένας πολιτικός χώρος, από τον οποίο ίσως μειωθούν κάποια εκλογικά οφέλη για το ΠΑΣΟΚ είναι αυτός της πιο συντηρητικής, γενικότερα, πλευράς του ΣΥΝ και ειδικότερα της ανανεωτικής του πτέρυγας. Μείωση εκλογικών οφελών, που όμως, αντισταθμίζεται από την αυξημένη δυναμική και τα μεγαλύτερα πιθανά εκλογικά οφέλη, που αποκτά απ’ τη συγκεκριμένη εξέλιξη, ο Γ. Παπανδρέου, λόγω της επικοινωνιακής ενίσχυσης του ηγετικού του προφίλ. από την άρνησή του να αποδεχθεί τον Κ. Σημίτη στη πρώτη θέση του επικρατείας.

Εν κατακλείδι, το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την αποσαφήνιση της στάσης του απέναντι σε πρόσωπα και συμπεριφορές, αλλά και, κυρίως, από μια περεταίρω αποσαφήνιση και του προγραμματικού του πολιτικού σχεδιασμού. Αντίθετα, μόνο προς όφελος του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και του κόμματος του θα είναι να αγνοήσει τις εισηγήσεις για υιοθέτηση μιας τακτικής αποφυγής του μεγάλου λάθους και να προωθήσει άμεσα την επικοινώνηση ενός επεξεργασμένου σχεδίου εξόδου από το τέλμα που βιώνει η χώρα, με πρώτο και άμεσο,πιθανότατα, κέρδος μια ισχυρή λαϊκή εντολή για την αντιμετώπιση σειράς παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας.

Οι νταβατζήδες και οι εκλεκτοί της διαπλοκής!

Ως ταύρος εν υαλοπωλείο έκανε την εμφάνισή του ο Σ. Τσιτουρίδης, προχθές, στη Ρηγίλλης αναζητώντας τον υπεύθυνο του αποκλεισμού του από τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ.. Είναι προφανές ότι η σεμνότητα και η ταπεινότητα, έχουν από καιρό εκλείψει, στην ηγεσία της Ν.Δ., αλλά και στους Βουλευτές της, για μικρό ακόμα χρονικό διάστημα, πλειοψηφίας. Γι’ αυτό και ο Πρωθυπουργός, πλέον, τη συγκεκριμένη ρήση του, την έχει κλειδαμπαρώσει στο χρονοντούλαπο της προσωπικής του πολιτικής ιστορίας.

Η διαδρομή, από τους νταβατζήδες στου Μπαϊρακτάρη του Κ. Καραμανλή μέχρι την…ενημερωτική παρέμβαση του - πρώην υπουργού, νυν Βουλευτή και πιθανότατα λίαν συντόμως πρώην κομματικού μέλους της Ν.Δ. – Σ. Τσιτουρίδη, για τους εκλεκτούς της διαπλοκής, που κουμαντάρουν Μαξίμου και Ρηγίλλης, ούτε πεντέμισι χρόνια δεν διήρκησε τελικώς. Ιστορικό μιας διαδρομής ιδιαιτέρως χρήσιμο για όσους αναζητούν, σήμερα, οδηγίες προς ναυτιλομένους…κυβερνήτες του αύριο!

ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΣΥΓΧΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΝΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Οι "έντεκα φυλές" της αριστεράς στη μάχη του Κοινουβουλίου


Μία απλή παρατήρηση ενός μικρού παιδιού και η σύγχυση και το κενό εξουσίας, που ταλανίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι περισσότερο από εμφανής! Βαλτετσίου και Κουμουνδούρου αποτελούν και θα συνεχίσουν να αποτελούν ως τη μέρα των εκλογών δύο κέντρα προεκλογικού σχεδιασμού και λόγου, ενώ φόρμουλες αναζητούνται για τη παρουσία μιας στοιχειώδους εκπροσώπησης σε επίπεδο ηγεσίας, όπου αυτό απαιτείται!

Οι "έντεκα φυλές" της αριστεράς ή έστω, τα έντεκα "καπετανάτα" της αυτής
αριστερής φυλής, επιδιώκουν σ' αυτή την κρίσιμη εκλογική μάχη την κοινοβουλευτική τους επιβίωση, ευελπιστώντας με τη βοήθειά της, τη σφυρηλάτηση των όρων της επόμενης μέρας, που θα τους επιτρέψουν και τη κοινή πολιτική τους επιβίωση. Είναι εξάλλου σαφές ότι οι ηχηρές απουσίες, όπως αυτές των Α. Αλαβάνου και Ι. Δραγασάκη, τραυματίζουν ακόμα περισσότερο τον ήδη "πολυτραυματία" ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος του εκλογικού σχηματισμού είναι πλέον δια στόματος και του προέδρου του ΣΥΝ Α. Τσίπρα, απλά και μόνο, η υπέρβαση του απαιτούμενου απ' τον εκλογικό νόμο ποσοστού εκπροσώπησης, ώστε να εξασφαλισθείη κοινοβουλευτική παρουσία.

Βέβαιο είναι ότι αν παρόμοιες εξελίξεις συνέβαιναν σε οποιοδήποτε άλλο πολιτικό φορέα η αναμενόμενη ζημιά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη. Η πρόταση του προέδρου του ΣΥΝ που έγινε τελικά αποδεκτή για να βρεθεί μια κάποια λύση είναι πραγματικά καινοφανής. Με δύο ομόφωνες αποφάσεις της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΝ υπέρ της άποψης του να ηγηθεί ο Α. Τσίπρας του σχήματος με όσες συνιστώσες απομείνουν και την ανανεωτική πτέρυγα του κόμματος στο πλευρό του, ο πρόεδρος του ΣΥΝ αποφάσισε τη κοινή κάθοδο στην αναζήτηση του σταυρού όλων των επικεφαλείς των επιμέρους κομματικών σχηματισμών και τη μετέπειτα εκλογή κοινού εκπροσώπου απ' τη κοινοβουλευτική ομάδα, χωρίς καν να έχει σε πρακτικό επίπεδο, έστω, εξευρεθεί ένας αποδεκτός τρόπος στοιχειώδους ενιαίας
εκπροσώπησης τους.

Υπ' αυτό το πρίσμα, το εκλογικό κοινό στο οποίο απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Α. Τσίπρας με την συγκεκριμένη υπερβολικά υψηλού ρίσκου πολιτική επιλογή καλείται
να αποδείξει ότι διαφέρει δραματικά από οποιοδήποτε άλλη ομάδα ψηφοφόρων και θεωρεί πως το ζήτημα της ηγεσίας και της εκπροσώπησης στα κόμματα και τους συνασπισμούς κομμάτων αποτελεί ήσσονος σημασίας ζήτημα.

Σε κάθε περίπτωση, στις καινοφανείς αποφάσεις και στα καινοφανή γεγονότα μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν αναφορικά στο τι μέλλει γενέσθαι. Στη Βαλτετσίου και στη Κουμουνδούρου καθώς, και στις άλλες οδούς των υπόλοιπων συνιστωσών δείχνουν να το πιστεύουν. Πως έστω, μεσούσης αυτής της πολιτικής θύελλας θα τα καταφέρουν και θα εκπροσωπηθούν εκ νέου στο εθνικό κοινοβούλιο. Το τελικό λόγο, βέβαια, οσονούπω θα τον έχουν οι πολίτες. Αλήθεια είναι όμως ότι αν κάποιος πολιτικός χώρος μπορεί να επιτύχει την υπέρβαση μιας τέτοιου μεγέθους δυσκολίας είναι πράγματι ο χώρος της εναλλακτικής, της ανανεωτικής, της ριζοσπαστικής και της ... με όποιο άλλο απ' τα αμέτρητα προσωνύμια αριστεράς προτιμά κανείς.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΜΥΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ!

Με φόρα προς τα εμπρός παρά τα προβλήματα.

Η πρόωρη προεκλογική περίοδος που διανύουμε εκτός από το αντικειμενικά πρόωρο της προκήρυξής της, είναι, όπως φαίνεται πρόωρη και για το κόμμα που διεκδικεί την εξουσία, το ΠΑΣΟΚ. Η πρώτη από τις τέσσερις εβδομάδες της εκλογικής περιόδου ολοκληρώνεται σήμερα με τη συνέντευξη τύπου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη ΔΕΘ. Το κλίμα όμως, στην Ιπποκράτους, μπορεί να χαρακτηρισθεί συγκρατημένα αισιόδοξο. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διατηρεί τη δημοσκοπική και όχι μόνο, υπεροχή του έναντι των άλλων κομμάτων - κι ειδικότερα της Ν.Δ. - με τα δεδομένα όμως να μην καθιστούν ξεκάθαρο το αν η επικράτηση, αυτή, θα συνοδεύεται από την επίτευξη αυτοδυναμίας, ενώ ακόμα και σε περίπτωση επίτευξής της φαίνεται ότι θα είναι ισχνή.

Γεγονός είναι ότι στην αρχή της εβδομάδας παρατηρήθηκε ένα μούδιασμα των στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη δυναμική εμφάνιση του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Παρ' όλα αυτά, τα πράγματα στη συνέχεια εξελίχθηκαν θετικά για το ΠΑΣΟΚ, τόσο λόγω των επιτυχών χειρισμών του Γ. Παπανδρέου στην
κατάρτιση των ψηφοδελτίων του κόμματος, όσο και λόγω της ηττοπαθούς εμφανίσεως του Κ. Καραμανλή, στην πρόσφατη συνέντευξη του στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA. Κυρίως όμως λόγω της δημοσκοπικής διατήρησης της διαφοράς έναντι της Ν.Δ. σε υψηλά επίπεδα.

Η υπερβολική απαίτηση Σημίτη

Την ώρα, λοιπόν, που ο Κ. Καραμανλής ασχολούνταν με τη διαχείριση της επερχόμενης ήττας και την εσωκομματική του αναβάπτιση από τη βάση, ο Γ. Παπανδρέου στο θέμα της κατάρτισης των ψηφοδελτίων κατάφερνε να οριοθετήσει, για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ, μια ικανοποιητική διευθέτηση του κόμματος με το αμφιλεγόμενο παρελθόν του. Δεν αποδέχτηκε, κρατώντας την ψυχραιμία του, την υπερβολική απαίτηση Σημίτη, της κατάληψης από τον τελευταίο, της πρώτης θέσης στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, αντιπροτείνοντάς του, όμως, με βάση τις δηλώσεις του εκπροσώπου τύπου του ΠΑΣΟΚ, την εκλογή του είτε στην Ά Πειραιά είτε στην Ά Αθήνας. Έτσι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έδωσε στη κοινωνία και στις τάξεις της δημοκρατικής παράταξης ένα ισχυρό μήνυμα ότι δεν απορρίπτει συλλήβδην το κυβερνητικό έργο του ΠΑΣΟΚ της περιόδου Σημίτη, αλλά ταυτόχρονα σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένος να συμβολοποιήσει τη κυβερνητική πρακτική εκείνης της περιόδου και μάλιστα με τα προκύπτοντα νέα πολιτικά δεδομένα της παρούσας οικονομικής συγκυρίας.

Προβληματική διατήρηση διαφοράς

Από την άλλη, η διατήρηση της διαφοράς έναντι της Νέας Δημοκρατίας, στις δημοσκοπήσεις που ακολούθησαν της συνέντευξης τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και του θετικού για τον ίδιο κλίματος που προέκυψε απ' αυτή, στο βαθμό που δεν ενδυναμώνουν ταυτόχρονα και τα ποσοστά της εκλογικής επιρροής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οπωσδήποτε, δεν αφήνει την Ιπποκράτους σε εφησυχασμό. θα ήταν αναμενόμενο ώς ένα βαθμό, όσο παγιώνεται η διαφορά μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, τόσο να αυξάνεται αυτή κάθε αυτή, η εκλογική επιρροή του ΠΑΣΟΚ. Δυναμική όμως, που ακόμα δεν εμφανίζεται στον επιθυμητό βαθμό, για την Ιπποκράτους, με αποτέλεσμα να διακυβεύεται και η πολυπόθητη αυτοδυναμία.

"Ω καιροί, ω ήθη" θα μπορούσε εύλογα να σχολιάσει υπομειδιάζοντας κανείς. Δεν είναι πια τόσο εύκολο! Η απαξίωση του ενός κόμματος εξουσίας δεν συνεπάγεται αυτονόητα, πλέον, τη καθολική επικράτηση του άλλου. Αν επιθυμεί, λοιπόν, η ηγεσία της Ιπποκράτους κάτι περισσότερο από μια ισχνή αυτοδυναμία, όπως θα ήταν μια ασφαλής κοινοβουλευτική πλειοψηφία για τη προώθηση του σχεδιαζόμενου νομοθετικού έργου, τότε αναγκαίο, περισσότερο παρά ποτέ, είναι να αποστούν από την τακτική της αποφυγής του μοιραίου λάθος και να ξεδιπλώσουν με τόλμη και σαφήνεια ένα επεξεργασμένο σχέδιο - αν όντως βέβαια το διαθέτουν - απεγκλωβισμού της χώρας από τα αδιέξοδά της. Σχέδιο διακυβέρνησης, το οποίο σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται να στοχεύει στην επίτευξη αξιοκρατίας και ανάπτυξης για τους όλους τους Έλληνες πολίτες.

Με στόχο το κόμμα της αποχής!

Σε αντίθεση, με την έκρυθμη κατάσταση που επικρατεί στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την ασάφεια γραμμών που επικρατεί στα δύο μεγάλα κόμματα, καθώς και τις κινήσεις εντυπωσιασμού που παρατηρούνται στο κόμμα του ΛΑΟΣ, απόλυτη ηρεμία, ξεκάθαρη γραμμή και πολιτική ουσία είναι τα στοιχεία τα οποία σκιαγραφούν την προεκλογική εικόνα των τελευταίων ημερών του ΚΚΕ.

Στο Περισσό ως συνήθως έχουν επενδύσει στη σταθερότητα, που επιδεικνύουν αναφορικά στις απόψεις και στις θέσεις τους σε βάθος χρόνου και δεν σταματούν να υπενθυμίζουν σε εργάτες και εργαζόμενους τους τρόπους και τις συγκεκριμένες ενέργειες με τις οποίες τους υποστήριξαν όλο το προηγούμενο διάστημα.
Ως δείγμα μεγαλύτερης ωριμότητάς του, ζητούν από τον λαό και κάθε έναν ξεχωριστά πολίτη, που τον πλήττει η εφαρμοζόμενη καπιταλιστική πολιτική, να μην επιλέξει αυτή τη φορά, όπως στις ευρωεκλογές, την αποχή. Του ζητούν να θυμηθεί στο δρόμο προς τη κάλπη ποιο κόμμα ήταν αυτό που βρέθηκε δίπλα του στους αγώνες για τα εργασιακά και κοινωνικά του προβλήματα, όταν αυτό ήταν απαραίτητο. Να θυμηθεί και να ψηφίσει το ΚΚΕ στη λογική μιας αξιοπρεπούς άμυνας, την ώρα που οι εργαζόμενοι ζουν μια απ' τις ζοφερότερες οικονομικές συγκυρίες και φαίνεται ακόμα να είναι μακριά ένας ριζικότερος μετασχηματισμός της ελληνικής, και όχι μόνο, κοινωνίας.

Με άλλα λόγια, στο Περισσό εκτιμούν, όπως συνεχώς τις τελευταίες ημέρες επαναλαμβάνει και η Α. Παπαρήγα, ότι αν οι ψηφοφόροι του λεγόμενου "κόμματος της αποχής" προσέλθουν στη κάλπη συνηδητοποιημένοι ως προς την ταξική αξία εκάστης ψήφου, τότε είναι καθόλα εφικτό το ΚΚΕ να αυξήσει την εκλογική του επιρροή. Ίσως πλησιάζοντας και διψήφιο εκλογικό ποσοστό αν καταφέρει οι πολίτες να το εμπιστευθούν σε μία λογική ενός ισχυροποιημένου συμμάχου με κοινό στόχο την οικονομική και κοινωνική προστασία και αναβάθμιση, τελικά, των ιδίων.

Μια τέτοια πολιτική στόχευση δεν μπορεί να κριθεί ανεδαφική. Είναι γεγονός όμως, ότι σε μεγάλο βαθμό προσκρούει στην αποστροφή μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων προς την απόλυτα αρνητική στάση του ΚΚΕ να συμμαχήσει με οποιαδήποτε άλλο πολιτικό φορέα και κοινωνικό εταίρο προκείμενου να επιτευχθούν, μικρότερες εργασιακές κατακτήσεις σε πλησιέστερο χρονικό ορίζοντα.

Περί συνταγματικότητας....

Στη ζωή και ακόμα περισσότερο στη πολιτική, πολλές φορές, κάποια τυχαία γεγονότα μοιάζουν σαν δώρα και το αντίστροφο. Μερικά πολιτικά δώρα εμφανίζονται ως τυχαία γεγονότα. Σ’ αυτή τη κατηγορία μπορεί να ενταχθεί κι η παρέμβαση Τσάτσου για το Προεδρικό.

Η κατά βάση πολιτική, παρά επιστημονική, τοποθέτηση του γνωστού συνταγματολόγου και στελέχους του ΠΑΣΟΚ, όπως κι η αιχμηρότερη άποψη Κασιμάτη, παρότι θα ήταν υπερβολή να θεωρηθούν ενταγμένες σ’ ένα ευρύτερο σχεδιασμό εξωθεσμικών κέντρων και της ηγεσίας της Ν.Δ., εντούτοις προφανές είναι ότι, τόσο ο Πρωθυπουργός, όσο και ορισμένα ισχυρά Μ.Μ.Ε., άδραξαν την ευκαιρία να επενδύσουν στον εγκλωβισμό του Γ. Παπανδρέου. «Σήκωσαν» το θέμα στοχεύοντας στη δημιουργία άλλοθι για τη προκήρυξη πρόωρων εκλογών απ’ τον Κ. Καραμανλή! Δύσκολο είναι, άλλωστε, να θεωρηθεί τυχαίος και ο...μετριοπαθής λόγος διαφόρων στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τα οποία έχουν πυκνή παρουσία στα δελτία των οχτώ.

Οπωσδήποτε, η στάση Παπανδρέου αποπνέει τον αέρα του νικητή, αλλά αποδείχτηκε, τουλάχιστον, παρακινδυνευμένη. Όπως ήρθαν, βέβαια τα πράγματα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι, πλέον, υποχρεωμένος να υποστηρίξει τη μαξιμαλιστική τακτική που λανθασμένα, αρχικά, υιοθέτησε!

Τελικά, είτε ως τυχαίο γεγονός, είτε ως δώρο, το κυκλικό ντόμινο δηλώσεων Παπανδρέου–Τσάτσου-Παπανδρέου, καθώς κι η μιντιακή υπερ...ανάδειξή του, διευκόλυνε τα μάλλα τον Κ. Καραμανλή στη κίνηση του για πρόωρες εκλογές. Σίγουρο είναι ότι χωρίς τη παρέμβαση Τσάτσου και την επακολουθήσασα βιαστική δέσμευση Παπανδρέου στο Προεδρικό, θα ήταν σαφώς δυσκολότερο για το Πρωθυπουργό να αιτιολογήσει πολιτικά την απόφασή του για πρόωρες εκλογές επικαλούμενος το ίδιο θέμα – το οικονομικό - για το οποίο προσέφυγε σε πρόωρες εκλογές και προ διετίας. Απόφαση, για την οποία δεν έχουν τοποθετηθεί οι έγκριτοι συνταγματολόγοι για τη συνταγματική στερεότητά της...

Απεμπλακείτε κ. Αλαβάνε...

Το εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ γνώρισε την επιτυχία στις προηγούμενες εθνικές εκλογές και η εκλογική, αυτή, επιτυχία δίκαιο είναι να πιστωθεί, σε μεγάλο βαθμό, στον Α. Αλαβάνο.

Τότε, ο μέχρι πρότινος πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, επέλεξε την αποχώρηση απ’ τη προεδρία του ΣΥΝ, προκρίνοντας ταυτόχρονα ως διάδοχό του τον Α. Τσίπρα. Σήμερα, μετά τα όσα μεσολάβησαν πριν και μετά τις ευρωεκλογές, ο Α. Αλαβάνος αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα του κόμματός. Κρατώντας τη προεδρία της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε να μην έχει κλείσει, τελικά γι’ αυτόν, το «βιβλίο» της ηγεσίας του σχήματος. Εξελίχθηκε, στη πορεία, περισσότερο σε εκπρόσωπο των άλλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας ότι παραμένει κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΝ.

Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ πρότεινε τον πρόεδρό του κόμματος ως επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ , κι ο Α. Αλαβάνος δεν έχει αλλάξει, ακόμα τουλάχιστον, κομματική ταυτότητα. Με πρόσχημα, όμως, την επιθυμία των άλλων συνιστωσών του σχήματος, εξακολουθεί – ματαιόδοξα - να διεκδικεί το ρόλο του ηγέτη, εβρισκόμενος σε πλήρη αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση του κόμματός του, ενώ λίγο νωρίτερα εμφανιζόταν για δεύτερη φορά να σκέφτεται την αυτό-αποδέσμευσή του.

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, μόνη σοβαρή επιλογή για τον Α. Αλαβάνο είναι η απεμπλοκή, με προσωπική του πρωτοβουλία, απ’ το ζήτημα ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, στη σημερινή προγραμματισμένη συνάντηση, έστω κι αν ορισμένες συνιστώσες αποχωρίσουν απ’ το σχηματισμό. Απεμπλακείτε κ. Αλαβάνε, σε διαφορετική, με τη στάση σας, είναι ιδιαιτέρως πιθανό να αποτελέσετε τη θρυαλλίδα μιας δίχως επιστροφής διάσπασης, μιας εκ των λίγων διευρυμένων αριστερών πολιτικών συνθέσεων, στης οποίας τη συγκρότηση και επιτυχία πρωτοστατήσατε!

Υψηλού ρίσκου επιλογή – υψηλού ρίσκου δηλώσεις...

Εξερχόμενος, του Προεδρικού Μεγάρου, ο Πρωθυπουργός επαναδιατύπωσε το πλαίσιο της απόφασής του για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Την ίδια ώρα ο...εξάδελφος Μ. Λιάπης ανακοίνωνε εκ νέου την αποδοκιμασία του για την απόφαση του Κ. Καραμανλή και ταυτόχρονα την εθελούσια αποχώρησή του – για λόγους πολιτικής αξιοπρέπειας - από τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ., με την υποσημείωση ότι παραμένει στη πρώτη γραμμή της πολιτικής.

Αλλά και ο Α. Σαμαράς, σε δηλώσεις του στο περιστύλιο της Βουλής, θέλησε να ξεκαθαρίσει πως εμμένει στην άποψη του περί της λανθασμένης απόφασης του Πρωθυπουργού για πρόωρες εκλογές, τονίζοντας παράλληλα, βέβαια, ότι
την ώρα της μάχης συντάσσεται στην πρώτη γραμμή για τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας!

Περισσότερο διακριτική, ασφαλώς όμως μεγαλύτερης πολιτικής σημασίας, υπήρξε η ουδέτερη τοποθέτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας στο σύντομο διάλογό του με τον Πρωθυπουργού. Λέγοντας, ο Κ. Παπούλιας, στον Κ. Καραμανλή, ότι είναι μια δική του απόφαση κι ότι...ελπίζει - κι όχι ότι πιστεύει – να κατατείνει στο συμφέρον του τόπου, τήρησε σαφής αποστάσεις απ’ το Πρωθυπουργό.

Ουδέτερη, ή ελαφρώς επικριτική, η συγκεκριμένη τοποθέτηση, σε συνδυασμό με τις διαφοροποιήσεις στελεχών της Ν.Δ. απ’ την χαραχθείσα πολιτική γραμμή, αποτυπώνουν με τον πλέον γλαφυρό τρόπο τη δυσκολία, που θα έχει ο Κ. Καραμανλής να πείσει τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., και όχι μόνο, για το ορθό της, ιδιαιτέρως υψηλού ρίσκου, επιλογής του!

Όπως-όπως και άρον-άρον...εκλογές!

Έγκαιρα, σε προηγούμενη ανάρτηση μου, τονιζόταν ότι ο Πρωθυπουργός αναζητούσε εναγωνίως μια καλή εκλογική ευκαιρία. Αιτία η αποφυγή συγκρότησης ενός προϋπολογισμού, που να ανταποκρίνεται ταυτόχρονα στις βουλές Αλμούνια, αλλά και σε μια προεκλογική περίοδο, με ορίζοντα τον Μάρτιο.

Είχε, ακόμα, επισημανθεί, στην ίδια ανάρτηση, πως αλήθεια είναι ότι, συνήθως, όταν ψάχνεις μια καλή εκλογική ευκαιρία - και πολύ περισσότερο όταν προσπαθείς κιόλας να συμβάλεις στη δημιουργία της - τότε στο τέλος αυτή...εμφανίζεται!

Ακόμα μεγαλύτερη, όμως, αλήθεια είναι ότι όσο κι αν προσπαθεί κανείς να συμβάλει στη δημιουργία μιας τέτοιας καλής εκλογικής ευκαιρίας, αν αυτή τελικά δεν εμφανισθεί, τότε βέβαιο είναι ότι το αποτέλεσμα, της...όπως-όπως και άρον-άρον προσφυγής στις κάλπες, μόνο θετικό δεν προμηνύεται γι’ αυτόν που την αποφασίζει!

Όταν ο αιφνιδιασμός πάει... «περίπατο»!

Την τελευταία εβδομάδα το μισό υπουργικό συμβούλιο και το μεγαλύτερο μέρος των μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ. εκφράζουν κρίσεις - και σε πολλές περιπτώσεις επικρίσεις - για την πιθανολογούμενη απόφαση του Πρωθυπουργού πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Ιδιαίτερη, ακόμα, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι και τα κυβερνητικά στελέχη εκείνα, που εισηγούνται τη συγκεκριμένη επιλογή, διακηρύττουν τη θέση τους αυτή δημόσια.

Ανέκαθεν, οι Πρωθυπουργοί, με την ηγετική τους ομάδα, έχουν ως ύστατη επιλογή την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές, αλλά χρησιμοποιώντας για την υλοποίησή της τη τακτική του αιφνιδιασμού. Γνωστό, άλλωστε, θεωρείτο μέχρι σήμερα ότι υποτίμηση, ανασχηματισμός και πρόωρες εκλογές διαψεύδονται απ’ τα κυβερνητικά στελέχη ακόμα και λίγα...δευτερόλεπτα πριν ανακοινωθούν επισήμως απ’ τον Πρωθυπουργό.

Στη προκειμένη περίπτωση, έχει επικρατήσει ένα πολιτικό αλαλούμ απ’ την αδυναμία του Πρωθυπουργού να διαχειρισθεί το δίλημμά του, μέχρι ο ίδιος να το απαντήσει οριστικά. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, συνεπώς, ιδιαιτέρως πιθανό είναι, μια τέτοια επιλογή για πρόωρες εκλογές τον Οκτώβριο, είτε πράγματι να υλοποιηθεί παρά την απώλεια του απαραίτητου πλεονεκτήματος του αιφνιδιασμού και τελικά αποτύχει ως προς τον αρχικό στόχο της, είτε να «καεί» στη...προθέρμανση!

Η παραίτηση Μανώλη και το...δος ημίν σήμερον!

Εν μέσω της εκλογολογικής δίνης, σχετικά απαρατήρητη πέρασε η παραίτηση του Βουλευτή Ι. Μανώλη. Σχολιάστηκαν, δε, κυρίως οι τοποθετήσεις του για το ίδιο αυτό θέμα, της πιθανής πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.

Κι όμως στην ελληνική πολιτική ζωή δεν συνηθίζονται ανάλογες παραιτήσεις, ούτε ακόμα κι από τους εμπλέκόμενους σε ζητήματα διαφθοράς, οι οποίοι καταγγέλονται και στην επιστολή Ι. Μανώλη.

Αξίζει ένας καλός λόγος, λοιπόν, για τον Αργίτη Βουλευτή, έστω κι αν η κίνησή του αυτή στοχεύει σε πολιτικά οφέλη τη...μεθεπόμενη ημέρα. Είναι, άλλωστε, εξαιρετικά δυσάρεστο το γεγονός ότι η πλειονότητα των νεοελλήνων πολιτικών ουδόλως ενδιαφέρεται, ακόμα και σε επίπεδο επιδίωξης ατομικού πολιτικού οφέλους, για την επόμενη, έστω, ήμερα, αλλά αντίθετα εμφανίζονται ως θιασώτες του... δος ημίν σήμερον!