Η Σάσα Μπάστα, ο Μαντέλης κι ο θεσμός του... Πρωθυπουργού!

Η πλευρά Μαντέλη ακολουθεί την τακτική του πάλαι ποτέ «εκσυγχρονιστή» συνοδοιπόρου της Θ. Τσουκάτου. Το τότε περιβάλλον Σημίτη πιστό στο ύφος διακυβέρνησης, με το οποίο πορεύτηκε την εποχή της παντοδυναμίας του, οχυρωμένο πίσω από την παραγραφή, επιστρατεύει τον ακραίο κυνισμό, προκειμένου να στείλει απολύτως ευκρινώς, προς κάθε κατεύθυνση, το μήνυμα της!



Μήνυμα, που συνοψίζεται στο ότι ο τότε κυβερνητικός πυρήνας Σημίτη, όχι μόνο δε φοβάται την οποιαδήποτε διαδικασία διερεύνησης των εγκληματικών ενεργειών του, αλλά είναι ανά πάσα στιγμή και έτοιμος να αντεπιτεθεί και να προβεί σε συγκεκριμένες οδυνηρές, για σειρά προσώπων, αποκαλύψεις!

Ο Τ. Μαντέλης, μάλιστα, εκσυγχρονίζοντας... τον όρο «μίζα» αποκάλεσε τα χρηματά ποσά που έλαβε από τη Ζήμενς ως προεκλογικές προσωπικές χορογίες, που δεν του χρειάσθηκαν τελικά για τις εκλογές, σε αντίθεση με τον Θ. Τσουκάτο που αρκέστηκε – σύμφωνα με τον τρόπο που ο ίδιος έχει εκθέσει τα γεγονότα - σε ρόλο ταμία του κόμματος!

Μετά την κατάθεση Μαντέλη, που αυτο-χρίστηκε σε Σάσα Μπάστα της πολιτικής, εξηγείται σε μεγάλο βαθμό και η αιτία για την οποία ο Κ. Καραμανλής απέσυρε τον χαρακτηρισμό του «αρχιερέα της διαπλοκής» για τον προκάτοχό του Κ. Σημίτη, καθώς αν και από το δικό του περιβάλλον προκύψουν «γαλάζιοι» Μαντέληδες, τότε τόσο για τον ίδιο όσο και για τον κ. Σημίτη ανοίγει ο δρόμος της παρουσίας τους στις εξεταστικές επιτροπές, αλλά και η λεωφόρος προς την απόλυτη όχι μόνο πολιτική, αλλά και ηθική απαξίωσή των!

Τα ανθρακοφόρα «σεντούκια» και η ανάπτυξη…

Ο εκπρόσωπος της κυβερνητικής Κ.Ο., Χ. Παπουτσής, καταγγέλλει την πρακτική ανθρωποφαγιών του κ. Παπακωνσταντίνου, που γίνεται στο βωμό της επικοινωνιακής επιβίωσης του υπουργού. Την ίδια στιγμή, η ηγεσία του ΥΠ.ΟΙΚ. «κατσαδιάζει» τους εφόρους για την κακή πορεία των εσόδων. Στο φόντο της δυσπραγίας και των άδειων ταμείων, ο Γ. Παπανδρέου σε ρόλο «κράχτη» στη Λ. Βάρης αναζητά εναγωνίως επενδυτικά κεφάλαια από την Αραβία!

Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός καταλαβαίνει πλέον ότι τα λεφτά που επέμενε ότι υπάρχουν, χωρίς να έχει άδικο, δύσκολα - έστω και ελάχιστα εξ αυτών - θα εισπραχθούν. Όσο για τους πανηγυρισμούς για το περίφημο «κίνημα των αποδείξεων», ας μην ξεχνά το ΥΠ.ΟΙΚ. ότι σεβαστό μέρος των επιπλέον εισπραχθέντων, σε σχέση με τα συνήθη, θα απολεσθούν από την αντίστοιχη έκπτωση των εσόδων φορολογίας εισοδήματος, ενώ, αντίθετα, το μείζον είναι η διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης.

Τελικά, ο κ. Παπανδρέου θα αντιληφθεί ότι τα εν Ελλάδι «σεντούκια» περιέχουν… άνθρακες, ενώ τα εκτός επικράτειας είναι αδύνατον να βρεθούν και να ελεγχθούν, παρά το πλούσιο περιεχόμενό τους! Μόνη λύση είναι η ανάπτυξη, που τόσο υποτιμήθηκε μέχρι στιγμής και που αν της δοθεί ουσιαστική μορφή και περιεχόμενο εξακολουθεί να αποτελεί τη μοναδική λύση για την ανεύρεση των περιβόητων λεφτών!

Αρκεί, όταν η ανάπτυξη, τελικά, προκριθεί ως η μόνη ρεαλιστική προοπτική διεξόδου από την κρίση, να μην έχει ήδη προλάβει τη χώρα η πλήρης κατάρρευση…

Ο ακραία... θαραλέος Ζαν Λυκ...

Ο Ζακ Λυκ Γκοντάρ αρνήθηκε να παραστεί στο φεστιβάλ των Κανών για την παρουσίαση της ταινίας του «Film Socialisme» , λόγω της απεχθούς επίθεσης που δέχεται η Ελλάδα το τελευταίο διάστημα από κράτη πρωταγωνιστές της διεθνούς κοινότητας!

Μιας και τα κράτη αυτά έχουν πιάσει το ένα άκρο, ο παγκοσμίου αναγνώρισης σκηνοθέτης επέλεξε να πιάσει το αντίθετο άκρο, μιλώντας ουσιαστικά για "ελλαδόσημο" που πρέπει να πληρώνει η διεθνής κοινότητα στην χώρα μας, αντίστοιχο του "γκαλόσημου" που θα έπρεπε να... καταβάλουν στον μεγαλύτερο έλληνα μπασκετμπολίστα οι συμμετέχοντες στο ελληνικό μπάσκετ, σε μια προσπάθειά του καλλιτέχνη να αντισταθμίσει τον παραλογισμό του διεθνούς οικονομικού και όχι μόνο κατεστημένου!

Ο Γάλλος σκηνοθέτης δήλωσε για το ελληνικό ζήτημα: «Θα έπρεπε να ευχαριστήσουμε την Ελλάδα...Η Δύση είναι που χρωστάει στην Ελλάδα, τη χώρα της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας, της τραγωδίας... Πάντα ξεχνάμε τη σχέση ανάμεσα στην τραγωδία και τη δημοκρατία. Χωρίς Σοφοκλή δεν θα υπήρχε Περικλής. Χωρίς τον Περικλή δεν θα υπήρχε Σοφοκλής.

Ο τεχνολογικός κόσμος στον οποίο ζούμε τα χρωστά όλα στην Ελλάδα. Ποιος ανακάλυψε τη λογική; O Αριστοτέλης... όλος ο κόσμος χρωστάει σήμερα στην Ελλάδα... Η Ελλάδα θα μπορούσε να ζητήσει από τον σημερινό κόσμο μας χιλιάδες εκατομμύρια για τα δικαιώματα του συγγραφέα και θα ήταν λογικό να της τα δώσουμε.

Πάραυτα. Κατηγορούν τους Ελληνες ότι είναι και ψεύτες. Αυτό μου θυμίζει έναν παλιό συλλογισμό που είχα μάθει στο σχολείο: Ο Επαμεινώνδας είναι ψεύτης και εφόσον όλοι οι Ελληνες είναι ψεύτες, άρα ο Επαμεινώνδας είναι Ελληνας. Δεν έχουμε προχωρήσει και πολύ από τότε».

Βεβαίως, αν η ελληνική κυβέρνηση είχε εντοπίσει εγκαίρως τέτοιες φωνές και τις κινητοποιούσε, θα αντιστάθμιζε την κακή εικόνα της χώρας, που προκλήθηκε από την ακραία δυσφημιστική προπαγάνδα ορισμένων ταπεινών κινήτρων διεθνούς απήχησης ΜΜΕ, στη διεθνή κοινή γνώμη, βελτιώνοντας το διπλωματικό και πολιτικό περιβάλλον διαπραγμάτευσης!

Η Πρωθυπουργική πολιτική αυτό-αποψίλωση...

Μετά την παραίτηση-αποπομπή Ρόβλια, στα τέλη του προηγούμενου έτους, για ζήτημα ηθικής τάξεως και... εμφάνισης της «γυναίκας του Καίσαρα», ήρθε η σειρά της Α. Γκερέκου, η οποία ως σύζυγος του κ. Βοσκόπουλου δεν αρκεί να είναι τίμια, αλλά πρέπει να φαίνεται και τίμια, όπως και στην περίπτωση του Καίσαρα και της συζύγου του!

Και το δεύτερο αυτό στέλεχος, που αντικρίζει την πόρτα της εξόδου από την κυβέρνηση, ανήκει στον κύκλο των στελεχών που στηρίζουν διαχρονικά την πολιτική πορεία του Πρωθυπουργού. Αντίθετα, τα στελέχη εκείνα που κατά το παρελθόν επιχείρησαν ενδοκομματικά να απαξιώσουν τον Πρωθυπουργό έχουν κατ’ αποκλειστικότητα μετατραπεί σε πρωταγωνιστές της κυβερνητικής δραστηριότητας, μέσω της αγαστής συνεργασίας τους με ορισμένα ΜΜΕ, αλλά και τον Χ. Παμπούκη!

Την ίδια στιγμή, τα ισχυρά αυτά ΜΜΕ στιγματίζουν ως αποτυχημένα και υπό ανασχηματισμό τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου που οφείλουν την παρουσία τους στην πολιτική σκηνή και στην κυβέρνηση αποκλειστικά στον Γ. Παπανδρέου, ενώ από τα ίδια επικοινωνιακά μέσα ίχνος κριτικής δεν ασκείται στους πάλαι ποτέ εσωκομματικούς αντιπάλους του Πρωθυπουργού, είτε για το έργο τους είτε για ζητήματα ηθικής τάξης που τους αφορούν!

Αν έτσι συνεχίσουν να βαίνουν τα πράγματα, ο κ. Παπανδρέου πολύ σύντομα θα χάσει τα πραγματικά του πολιτικά στηρίγματα στην ίδια την κυβέρνησή του, με ότι αυτό συνεπάγεται...

Εξιλαστήρια κάθαρση...

Σε ένα ιδιότυπο παζάρι πολιτικού συστήματος και μαζών, με διακύβευμα την αποδοχή των μέτρων, χωρίς ανυπέρβλητες αντιδράσεις, έχει τεθεί ως κεντρικό ζήτημα επικαιρότητας η τιμωρία πολιτικών και άλλων παραγόντων της οικονομικής κι εν γένει δημόσιας ζωής.

Τα δύο ζητήματα, όμως, επώδυνα και υφεσιακά μέτρα και απόδοση ευθυνών σε όσους πλούτισαν εις βάρους του κοινωνικού συνόλου, δεν είναι αναγκαστικά συνδεδεμένα μεταξύ τους, παρά μόνο υπό ορισμένες πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις!Η βασικότερη εξ αυτών, να μην αναλωθεί το όλο εγχείρημα στην αναζήτηση ορισμένων ελαχίστων εξαλιστήριων θυμάτων, προκειμένου, απλώς, να εκτονωθεί η λαϊκή οργή για να προωθηθεί ανεμπόδιστα η εφαρμογή των απαράδεκτων μέτρων και το πολιτικό προσωπικό να εξακολουθήσει με ελάχιστες παραλλαγές να λειτουργεί στα γνωστά παθογενή πρότυπα της τελευταίας 15ετίας!

Αν επιχειρηθεί η οποιασδήποτε μορφής κάθαρση θα πρέπει να έχει έκταση και βάθος τέτοιο, που να αποτελέσει αληθινή τομή στον τρόπο λειτουργίας των υψηλών κλιμακίων της ελληνικής κοινωνίας, οπότε θα πρέπει να περιλαμβάνει τελικά και πολύ μεγάλο αριθμό παραγόντων με ισχύ και σημαντική εξουσία!

Κάτι τέτοιο θα ήταν επιθυμητό, αλλά αν είναι ανέφικτο, είτε λόγω μεγάλης αλληλεξάρτησης των συμμετεχόντων στο σημερινό σύστημα εξουσίας είτε επειδή θα οδηγούσε σε μια αντιπαραγωγική εσωστρέφεια αλληλοκατηγοριών και στασιμότητας, ειδικά σε αυτή τη δυσχερέστατη οικονομική συγκυρία, προτιμότερο και συνάμα παραγωγικότερο θα αποδειχθεί, από την ανεύρεση εξιλαστήριων θυμάτων και διαιώνιση του υφιστάμενου κοινωνικού-πολιτικού παραδείγματος, να σχεδιασθεί σε θεσμικό επίπεδο ένα νέο, αυστηρό και αναπτυξιακό, πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης για την επόμενη ημέρα, με την ταυτόχρονη δικαιότερη κατανομή των οικονομικών βαρών της κρίσης, έστω κ

αΔύΝαΤον;

Μετά τις λογής-λογής κρίσεις διαφόρων δρώντων στο διεθνές πεδίο, και κατά βάση επικρίσεις για τις πρακτικές και τις στοχεύσεις του ΔΝΤ, όπου αυτό παρεμβαίνει, εκπρόσωποι του ένιωσαν την ανάγκη να υπερασπιστούν τις επιλογές τους για την περίπτωση της Ελλάδας.

Διασαφήνισαν ότι υπολογίζουν πως, με τα ληφθέντα μέτρα, αλλά και με νέα που στην πορεία πιθανόν θα χρειασθούν, το χρέος θα εκτοξευθεί σε 149% του ΑΕΠ εντός των επόμενων 2 ετών, για να αποκλιμακωθεί σε 120% το 2020%, από το 115% που ανήλθε την προηγούμενη χρονιά, κι όλα αυτά υποτίθεται για να αποφευχθούν τα χειρότερα που συνοψίζονται στην… επαναδιαπραγμάτευση του χρέους!

Το συγκεκριμένο σκεπτικό αναπτύσσεται από το Ταμείο προκειμένου να καταδειχθεί ότι το χρέος της Ελλάδας είναι, όπως υποστηρίζουν τα στελέχη του, διαχειρίσιμο, και ότι συνακόλουθα είναι αβάσιμες οι συνεχώς αυξανόμενες αιτιάσεις οικονομολόγων με κύρος ότι η αποφυγή της επαναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους είναι πλέον ως ενδεχόμενο αδύνατον!

Εντυπωσιακό είναι ότι και το ΔΝΤ δεν αποκλείει, τελικά, να χρειασθεί αναδιάταξη του χρέους της χώρας, παρά την υιοθέτηση των οδυνηρών μέτρων για την ελληνική κοινωνία και οικονομία, ενδυναμώνοντας ακόμα περισσότερο την άποψη των αρνητών του συγκεκριμένου σχεδίου, που θεωρούν ότι αφού απεμπλακούν μερικώς ορισμένοι ισχυροί πιστωτές της Ελλάδας, τότε το ΔΝΤ, το οποίο εμπλέκεται ποικιλοτρόπως μαζί τους, θα αναθεωρήσει τις εκτιμήσεις του, καταλήγοντας στο αυτό συμπέρασμα με τους επικριτές τους, ότι δηλαδή το χρέος χρήζει επαναδιαπραγμάτευσης, αλλά με την Ελλάδα, πια, κατά πολύ περισσότερο χρεωμένη και συνεπώς σε δυσχερέστερη, από τη σημερινή, διαπραγματευτική θέση…

Αντώνης ο... ψύχραιμος!

Ο Α. Σαμαράς παίρνει τα ρίσκα του στο κρίσιμο ζήτημα της κρίσης δανεισμού της χώρας, αλλά όπως και στη περίπτωση της διεκδίκησης της ηγεσίας της ΝΔ φαίνεται να γνωρίζει που βαδίζει! Ο πρόεδρος της ΝΔ αντιλαμβάνεται ότι συν τω χρόνω οι πολίτες θα συνειδητοποιήσουν πως οι λανθασμένοι χειρισμοί της κυβέρνησης αποτέλεσαν κομβικό σημείο της ανηφόρας των σπρεντς, κι ότι αν έστω συγκεκριμένα μέλη του απέφευγαν τις άσκοπες έως καταστροφικές φλυαρίες δεν θα ήταν αναγκαία η προσφυγή στο ΔΝΤ, υπό την προϋπόθεση ότι την ίδια στιγμή με κατάλληλους χειρισμούς θα κερδιζόταν ο απαραίτητος χρόνος, ώστε να διεξαχθούν οι γερμανικές εκλογές χωρίς την ελληνική κρίση στη διεθνή επικαιρότητα και εν συνεχεία να δημιουργηθεί ένας ισχυρότερος μηχανισμός, όπως άλλωστε τελικά συνέβη με αποτέλεσμα να μειωθούν εντυπωσιακά τα επιτόκια δανεισμού!

Ο κ. Σαμαράς προχωρά καθοδηγώντας την αξιωματική αντιπολίτευση με στιβαρότητα, χωρίς να πανικοβάλλεται από το κλίμα που διαμορφώνεται από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης τόσο στο εσωτερικό του κόμματός του όσο και στη κεντρική πολιτική σκηνή! Η παρουσία του στην «κολοβή» σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συνοδεύτηκε από ένα πλέγμα αξιόλογων προτάσεων για σειρά παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας και από την προτροπή για ευρύτερη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένης της αριστεράς, τουλάχιστον σε ότι αφορά κεφαλαιώδη ζητήματα για την ελληνική κοινωνία, ενώ απέρριψε ταυτόχρονα τις ισοπεδωτικές προτάσεις περί οικουμενικών κυβερνήσεων και εν γένει διαφόρων ειδών συγκυβερνήσεων!

Στο βαθμό που θα συνεχίσει να πορεύεται με αυτή την πολιτική ωριμότητα ο Α. Σαμαράς δεν θα αργήσει να μεταβληθεί σε αδιαφιλονίκητο ηγέτη της κεντροδεξιάς και προφανώς - μετά το συνέδριο του Ιουνίου της ΝΔ – σε ουσιαστική πολιτική απειλή για τον Γ. Παπανδρέου!

Κυνο... βούλιο!

Η τροπολογία που εισηγήθηκε ο κ. Παπακωνσταντίνου, στο νομοσχέδιο για το δανεισμό της χώρας από το μηχανισμό στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ, καταδεικνύει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το κοινοβούλιο ως κυνο...βούλιο!

Θορυβημένη, προφανώς, η κυβέρνηση από την διαφοροποίηση τριών Βουλευτών της, έσπευσε να καταργήσει την ανάγκη κύρωσης από τη Βουλή των όποιων περαιτέρω συμφωνιών με τους νέους πιστωτές της, μετατρέποντας τη διάταξη περί κοινοβουλευτικής κύρωσης των όποιων μελλοντικών συμβάσεων των μερών, σε πρόβλεψη περί κοινοβουλευτικής συζήτησης και ενημέρωσης!

Η τροπολογία αυτή καθιστά το ψηφισθέν νομοσχέδιο στα όρια της δημοκρατικότητας και της συνταγματικότητας και αναφορικά στο πνεύμα των συγκεκριμένων εννοιών, οπωσδήποτε, έξω από αυτές, ενώ ο Γ. Παπανδρέου όσο και ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός οικονομικών, υιοθετόντας την, δείχνουν ότι αντιλαμβάνονται τους Βουλευτές ως άλογα όντα, έμψυχο ντεκόρ της άσκησης της εξουσίας τους.

«Καθρέφτης» η ψηφοφορία...

Τελικά η διαδικασία ψήφισης των άδικων μέτρων για την εισροή στο ταμείο του κράτους του ακριβού δανείου, προς αποφυγή της χρεοκοπίας, δεν ήταν «αναίμακτη» για τα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αποτυπώθηκαν κατά την ψηφοφορία οι αντιφάσεις τους!

Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας αναλάβει την εντολή διακυβέρνησης για μια εντελώς διαφορετική πολιτική από την ασκούμενη, βρέθηκε, μετά την ιστορική συνεδρίαση στη Βουλή, με τρεις Βουλευτές λιγότερους, στην άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας. Η ΝΔ βαδίζει πλέον χωρίς την ανθυποψήφια του προέδρου της, στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές, στην κοινοβουλευτική της σύνθεση, η οποία τέθηκε και εκτός κόμματος, καθώς έκρινε ότι η διαγραφή της με τη συγκεκριμένη αφορμή είναι πιθανό να της προσφέρει μελλοντικά οφέλη στο χώρο τον οποίο πολιτεύεται.

Οι εξελίξεις στα δύο κόμματα δεν είναι συγκυριακές. Αποτελούν αξιόπιστο δείγμα των προβλημάτων που θα έχουν στο εξής να πείσουν τα ακροατήριά τους για την ορθότητα της επιλογής για την ανταλλαγή των ρόλων τους και την αλλαγή των παραδοσιακών όρων της μεταξύ των ιδεολογικής-πολιτικής αντιπαράθεσης!

Παραμορφωτικοί φακοί και θύματα…

Όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, καθένας μπορεί να εστιάσει εκεί που πιστεύει ότι τον συμφέρει! Οι ευαγγελιζόμενοι την άμεση επιβολή των μέτρων, ακόμα και με εκπτώσεις στην – σε ικανοποιητικό βαθμό – εδραιωμένη δημοκρατική διαδικασία, μπορούν, κι άρχισαν ήδη να το κάνουν, να αξιοποιήσουν επικοινωνιακά την απώλεια ανυποψίαστων ανθρώπων. Εκείνοι, απ’ την άλλη πλευρά, που υπολογίζουν σε παντός είδους οφέλη από ενδεχόμενη αστάθεια μπορούν να αδιαφορούν για την ύπαρξη θυμάτων και να προσπαθούν να οικειοποιηθούν την αγωνιστική στάση των εργαζομένων.

Το πλήθος των πολιτών, όμως, που διαδήλωσαν κατά της εξαγγελθείσας πολιτικής των άδικων μέτρων, αλλά και τα σταδιακά διαμορφούμενα αιτήματα περί απόδοσης ευθυνών για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η ελληνική κοινωνία και στα οποία υπάρχει ομοψυχία από το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ορίζουν ένα νέο πολιτικό σκηνικό, όπου αυτό το οποίο ο καθένας πιστεύει ότι τον συμφέρει να προβάλλει από τα πολυσήμαντα γεγονότα σύντομα θα κατανοήσει ότι τελικά τον εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια της κοινής γνώμης!

Οι παραμορφωτικοί φακοί της μικροπολιτικής ούτε τη μνήμη όσων έχασαν τη ζωή τους, με τον πλέον άδικο τρόπο, τιμούν ούτε, βεβαίως, λύση στο διαφαινόμενο αδιέξοδο της ελληνικής κοινωνίας μπορούν να αποτελέσουν…

Προς Αζερμπαϊτζάν...

Άλλος για Χίο τράβηξε, άλλος για Μυτιλήνη, κι άλλος για... Αζερμπαϊτζάν! Είναι γνωστή η ιστορία πρώην υπουργού της κυβερνητικής περιόδου Σημίτη, που η συμμετοχή του στο τότε κυβερνητικό σχήμα του άνοιξε νέους ορίζοντες επαγγελματικής καριέρας στις ανατολικές χώρες! Αυτός... διέφυγε νωρίς, αλλά σύντομα αναμένεται να τον ακολουθήσουν κι άλλοι, καθώς ήδη αρκετοί, εντός ή εκτός εισαγωγικών, συνάδελφοί του είναι πια αντιμέτωποι με την οργή πολιτών και εργαζομένων.

Αναμενόμενο είναι ότι οι αντιδράσεις θα κατευθυνθούν επί «δικαίων και αδίκων», αν και κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, μήτε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, που δε μπορεί πάντως να αποτελεί αξιόλογο στόχο. Η κ. Διαμαντοπούλου σχεδόν φυγαδεύθηκε από στούντιο της ΕΡΤ, όπου την αναζητούσαν ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί, ενώ ο κ. Λοβέρδος, που προσπαθεί να... ξανασώσει τη χώρα, μεταφέρθηκε σε ασφαλέστερο κτήριο για να πραγματοποιήσει συνέντευξη τύπου!

Κατά πως βαίνουν τα πράγματα, ουκ ολίγοι από το πολιτικό προσωπικό είναι πιθανό να αναζητήσουν την τύχη τους στο Αζερμπαϊτζάν κι ακόμα μακρύτερα, μη εξαιρουμένων και πρώην Πρωθυπουργών!

Ο κλαυσίγελος Μπένι και το συγκρότημα...

Διαβάζω στο οπισθόφυλλο της γνωστής συγκροτηματοεφημερίδας "ΤΑ ΝΕΑ", στη στήλη αγιογραφίες - όνομα και πράγμα - του Δ. Μητρόπουλου, ότι ο μαναβοΒαγγέλης Βενιζέλος ανέλαβε μαζί με τον "άνθρωπο του προέδρου", Χ. Παμπούκη και τον... συνταξοκόπτη, επίσης εκλεκτό του συγκροτήματος, Α. Λοβέρδο, τη συγγραφή των διατάξεων για την επιβολή των μέτρων που πήρε το ΔΝΤ, με διερμηνέα-παρουσιαστή την ελληνική κυβέρνηση!

Εκεί ο Μπένι αναφέρεται ως πολιτικός με πλεονάζων IQ,ιδιαιτέρως αποδεκτός από την ελληνική κοινωνία, ενώ η παρολίγον... ορκωμοσία του στο Ζάππειο τη νύχτα των εθνικών εκλογών του 2007 και το στραπάτσο που ακολούθησε οφείλεται, απλώς, στη μειωμένη συναισθηματική του νοημοσύνη! Θεωρείται δε ως υπερχρήσιμος για την αντιμετώπιση της κρίσης επειδή μπορεί να νομοθετήσει επιτυχώς τις επιταγές του ΔΝΤ!

Οι... "Αυριανηστές" πρέπει να ζηλεύουν ακραία τους σημερινούς αναγνώστες του συγκροτήματος! Είναι φανερό ότι οι κ.κ. Ψυχάρης και Μητρόπουλος προσπαθούν ακόμα να μας πείσουν ότι ο... "καταλληλότερος" για την διαχείριση των εθνικών υποθέσεων είναι Mr Μπένι! Κατά τη γνώμη του συγκροτήματος, δηλαδή, ο υπογράφων χαριστικές συμβάσεις, ως υπουργός Πολιτισμού, κι εκ των βασικών συνυπεύθυνων της υφιστάμενης κρίσης και της επερχόμενης βαθιάς ύφεσης, αλλά και τραγικά αποτυχών να πείσει την ευρεία βάση του κόμματος του για τις ικανότητες και την... υπερπληθώρα της ευφυίας του, είναι ο πλέον απαραίτητος για την υπέρβαση του προδιαγραφόμενου αδιεξόδου!

Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι το... χιούμορ, όπως και ο κλαυσίγελος, είναι το αντίδοτο στις κάθε λογής κρίσεις!

Οι επικοινωνιακές… θητείες!

Η κυβέρνηση απ’ την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων της παραμένει προσηλωμένη στην επικοινωνία. Οι διαρροές περί της περικοπής δύο μισθών στον ιδιωτικό τομέα, ως αποτέλεσμα πιέσεων του ΔΝΤ, παρότι κάτι τέτοιο δεν περιλαμβάνεται στη «συνταγή» του… Ταμείου, αυτό αποδεικνύουν. Προφανής στόχος, η τεχνητή ανακούφιση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, ώστε να αποφευχθεί η λήψη δυσθεώρητου πολιτικού κόστους!

Ο κ. Παπανδρέου ισχυρίζεται πως αναγκάζεται να προωθήσει το συγκεκριμένο μείγμα πολιτικής και μη έχοντας άλλη επιλογή παραδίδει την Ελλάδα σε ξένα κέντρα εξουσίας για να εφαρμοστεί από αυτούς που το εισηγούνται! Αν, όμως, πιστεύει σε μια διαφορετική πολιτική για την έξοδο από την κρίση ως αποτελεσματική, ποιος ο λόγος παραμονής του στην πρωθυπουργία; Μα φυσικά, η πίστη του στην επικοινωνία!

Ο Γ. Παπανδρέου, δυστυχώς, ηγείται μιας πολιτικής και οικονομικής λύσης, διαφορετικής από εκείνη που δεσμεύτηκε στις εκλογές να εφαρμόσει και χωρίς ανανέωση της πολιτικής του εντολής, την οποία δε πολιτική απορρίπτει ως αναποτελεσματική! Θεωρεί, ουσιαστικά, ότι μια επιτυχημένη επικοινωνιακή διαχείριση μιας αποτυχημένης πολιτικής μπορεί να του εξασφαλίσει την παραμονή του ίδιου και του κόμματός του στην εξουσία, κι ας… διατυμπανίζει ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι θητείες!