Ο Μίκης και το... «book building»!

Η άποψη Μ. Θεοδωράκη περί σχεδίου εθνικής ταπείνωσης μέσω της δημοσιονομικής κρίσης είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα, όχι τόσο για το περιεχόμενό της, αλλά για έναν άλλο λόγο: υπό τον φόβο της χρεοκοπίας της χώρας παρόμοιες απόψεις θεωρούνται εκτός του δημοσίου διαλόγου, εκτός αν εκφράζονται από μια προσωπικότητα του ειδικού βάρους του ιστορικού μουσικοσυνθέτη και πολιτικού!

Η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου, όμως, δεν είναι αξίες που υιοθετούνται κατά περίπτωση και μόνο σε περιπτώσεις κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας. Η πίστη μιας κοινωνίας σ’ αυτές κρίνεται κατ’ εξοχήν σε καταστάσεις κρίσης, όπως η σημερινή. Ο σεβασμός, μάλιστα, σε όλες τις απόψεις, αντί της λοιδορίας ορισμένων εξ’ αυτών, αποτελεί και τη μόνη διέξοδο από τη κρίση, ως άλλο πρότυπο κοινωνικής λειτουργίας, έστω κι αν οι εκάστοτε αιρετικές γνώμες δεν εκφράζονται από τον Μ. Θεοδωράκη.

Αν και στην ουσία του ζητήματος, η ελληνική κρίση μοιάζει περισσότερο με ένα... «book building», σύμφωνα με τη γνωστή ορολογία των αγορών, όπου οι παντός είδους κερδοσκόποι και συμφέροντα προσβλέπουν σε συνεχώς μεγαλύτερα οφέλη, αντιλαμβανόμενοι στην πορεία την αντίστοιχα ολοένα αυξανόμενη αδυναμία της ηγεσίας της χώρας να αντιδράσει αποτελεσματικά!

Μετάβαση στην... πραγματικότητα!

Η αντιμετώπιση των ιπτάμενων της Π.Α. από τον υπουργό Άμυνας, όσο και από μερίδα των ΜΜΕ είναι χαρακτηριστική για το βάθος των παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας και για την ουσιαστική άρνηση των υπευθύνων για τη δημιουργία της πολυδιάστατης κρίσης να αναγνωρίσουν τις ευθύνες τους και να αποστούν από τις συνήθεις πρακτικές τους!

Ο κ. Βενιζέλος προτίμησε να στοχοποιήσει τους Έλληνες πιλότους ως εκφραστές κοινωνικής αναλγησίας εν μέσω κρίσης και τελικά περίπου ως παραδόπιστους! Αρκετά ΜΜΕ, συνεπικουρώντας τον αρμόδιο υπουργό, στη παρουσίαση του ζητήματος απέφυγαν επιμελώς να σταθούν στο ότι οι εν λόγω αξιωματικοί εξαίρεσαν απ´ την ήπια διαμαρτυρία τους το πτητικό έργο που αφορούσε αναχαιτήσεις και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπως αεροδιακομιδές κ.α.

Η τομή βέβαια που απαιτείται σήμερα για την ανάταξη της ελληνικής κοινωνίας είναι η μετάβαση στην... πραγματικότητα! Κράτος και ΜΜΕ να αντιληφθούν τις ογκώδης ευθύνες τους για τα συμβαίνοντα, μειώνοντας τις αποδοχές και τις προνομίες τους, μέρος των οποίων πρέπει πάραυτα να αναδιανεμηθεί σε παραγωγικούς και έντιμους κοινωνικούς δρώντες, όπως οι Έλληνες ιπτάμενοι, αντί οι τελευταίοι να εμφανίζονται ως κατακριτέοι από τους κατ´ εξοχήν υπαίτιους της κοινωνικής παρακμής και σήψης!

Το «νταμπλ» και η κοινωνικοπολιτική αλλαγή!

Μετά το «νταμπλ» του Παναθηναϊκού, η φίλαθλη γνώμη προβληματίζεται για το αν η φετινή επιτυχία του θα αποτελέσει μια παρένθεση στη κόκκινη κυριαρχία, όπως συνέβη το 2004, ή θα σηματοδοτηθεί η αρχή μιας «πράσινης δυναστείας» στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τίποτα από τα δύο δεν πρόκειται να συμβεί! Οι φετινές επιτυχίες της ομάδας της πρωτεύουσας οφείλονται, κατά βάση, στην καλή της αγωνιστική κατάσταση και πολύ λίγο στην αποδοτική αμυντική στάση του Ν. Πατέρα, έναντι των παραδοσιακά αποτελεσματικών παρασκηνιακών πρακτικών Κόκκαλη.

Ο λόγος, όμως, που ο Σ. Κόκκαλης δεν τα κατάφερε φέτος είναι ότι η αλλαγή, η οποία οροθετείται απ’ την οικονομική κρίση της χώρας, είναι κοινωνικοπολιτική! Κοινώς, τα «κόλπα Κόκκαλη δεν πιάνουν πια», στις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της οικονομικής και όχι μόνο κρίσης, κι ο ίδιος ελάχιστα ακόμα – θετικά ή αρνητικά – έχει να προσφέρει στην ομάδα του Πειραιά και κυρίως στον αθλητικό-ποδοσφαιρικό χώρο.

Δέον, όμως, είναι να γνωρίζουν κι όσοι φιλοδοξούν να παραστήσουν τον «Κόκκαλη» στη θέση του Κόκκαλη, τόσο στο χώρο του ποδοσφαίρου όσο και κοινωνικοπολιτικά, ότι πλανώνται πλάνην οικτράν, αν πιστεύουν ότι επιτρέπουν οι καιροί κάτι τέτοιο!

Ίδια «συνταγή», ίδια αποτελέσματα…

Οι δηλώσεις, αρχικά του κ. Πάγκαλου κι εν συνεχεία του κ. Παπακωνσταντίνου, περί της πρόβλεψης εκ του Συντάγματος για πιθανές απολύσεις στην περίπτωση που καταργηθεί η θέση ενός δημοσίου υπαλλήλου, είναι ενδεικτικές τόσο για το επίπεδο στο οποίο ασκείται η πολιτική στη χώρα όσο και για τον τρόπο καθημερινής διαχείρισης των θεμάτων από την κυβέρνηση!

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, αφού πρωταγωνίστησε στις άνευ αντικειμένου και συγκεκριμένου έργου προσλήψεις πολιτών, σήμερα επισημαίνει ότι καταργώντας τη θέση τους μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη να πετάξει αρκετούς απ’ αυτούς στο δρόμο. Η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι κάτι τέτοιο πιθανότατα θα αποσταθεροποιούσε το σύστημα, αλλά πιστή στις επικοινωνιακές πρακτικές τύπου Χότζα απ’ την πρώτη ημέρα της εκλογής της «τεστάρει» την κοινή γνώμη προκειμένου να αντιληφθεί τα όρια που της θέτουν οι πολίτες, κι ύστερα καταλήγει στις οριστικές της αποφάσεις!

Αυτή ακριβώς είναι, όμως, κι η «συνταγή» με την οποία οικοδομήθηκε το σαθρό κοινωνικό μοντέλο στη χώρα μας την τελευταία, τουλάχιστον, δεκαπενταετία. Κι αν δεν αλλάξει η «συνταγή», δεν αναμένονται διαφορετικά αποτελέσματα!

Οικολογία Vs πολιτικής πραγματικότητας...

Ποιος να το έλεγε στην κ. Μπιρμπίλη ότι από υπερασπίστρια των αρχών του οικολογικού κινήματος θα μετατρεπόταν τόσο σύντομα σε φορέα νομιμοποίησης πολεοδομικών αυθαιρεσιών!

Ως γνωστών, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες των προθέσεων! Όσο κι αν χρησιμοποιήθηκε το πρόσχημα για την προώθηση των εσόδων από τα πρόστιμα «νομιμοποίησης» των ημιυπαίθριων - και άλλων ισογείων, υπογείων και... υπέργειων - χώρων στην αύξηση του πρασίνου, κι όσο κι αν τονίσθηκε ότι η νέα ρύθμιση κοστίζει λιγότερο σε όσους θα κληθούν να πληρώσουν τα πρόστιμα αυτά απ’ ότι αυτή του κ. Σουφλιά, στην ουσία η κυβέρνηση στοχεύει στην είσπραξη των προϋπολογισμένων 2 δις ευρώ, λησμονώντας τα όσα η αρμόδια υπουργός και το κόμμα της καταμαρτυρούσαν κατά του αντίστοιχου νομοσχεδίου της προηγούμενης κυβέρνησης!

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα δε, προτιμότερο θα ήταν η κ. Μπιρμπίλη και το υπουργικό συμβούλιο να είχαν επιδείξει εξ’ αρχής λήθη στα προεκλογικώς υποστηριζόμενα και να είχαν κατ’ αυτόν τρόπο συμβάλει σημαντικά στη σμίκρυνση των περσινών ελλειμμάτων και συνακόλουθα στη μείωση του κόστους της ρευστότητας, που μέσω πανάκριβου δανεισμού εξασφαλίζει η χώρα!