Ζήτημα ψυχολογίας...

Είναι πλήρως αντιληπτοί οι λόγοι δημιουργίας ενός κλίματος φόβου για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, βασισμένο, πέρα απ’ την γενικότερη κακή εμφάνιση των βασικών δεικτών της οικονομίας της χώρας και στην αναρρίχηση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου έναντι του αντίστοιχου γερμανικού Bund σε διαφορά πάνω από 200 μονάδες βάσης. Απ’ το φόβο όμως, που θα έπρεπε να διαχειρίζεται ορθολογικά και με επί της ουσίας παρεμβάσεις προς θεραπεία των παθογενειών της ελληνικής οικονομίας, μέχρι την απόλυτη κινδυνολογία περί χρεοκοπίας της χώρας υπάρχει τεράστια απόσταση!

Όταν δε, στο «παιχνίδι» αυτό πρωταγωνιστεί η κυβέρνηση, προκειμένου να χαμηλώσει σε τέτοιο ύψος τον πήχη ώστε επικοινωνιακά να είναι βεβαία ότι τελικά θα τον υπερπηδήσει, τότε η ζημία που προκαλείται μπορεί να αποδειχθεί πραγματικά καταστροφική.

Καθώς είναι γνωστό, όσο και αληθές, πως η ουσιωδέστερη κινητήριος δύναμη για τις αγορές είναι η θετική ψυχολογία. Ευνόητο συνεπώς είναι ότι ο ορθός χειρισμός της ψυχολογίας των συμμετεχόντων στην αγορά, απ’ την κυβέρνηση, αποτελεί ζήτημα υψίστης οικονομικής σημασίας!

Έλλειμμα... ανάπτυξης!

Η επιβολή αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας στην οποία επενδύει ο Υπουργός Οικονομικών για να αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα οφείλεται ως επί το πλείστων στην προτροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για άμεση μείωση των ελλειμμάτων. Πέραν δε, της περιοριστικής πολιτικής η μόνη άλλη πολιτική, που είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει η κυβέρνηση, είναι αυτή της απόδοσης επιδομάτων στους οικονομικά ασθενέστερους.

Οικονομική πολιτική, που αποτελεί σε πολλά μέρη της πιστό αντίγραφο αυτής επί κυβέρνησης ΝΔ. Γι’ αυτό άλλωστε, πολλά στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως κι ο Α. Σαμαράς, υποστηρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ τελικά ακολουθεί στην οικονομία την από τον Κ. Καραμανλή προεκλογικώς προτεινόμενη πολιτική.

Ανεξαρτήτως, απ’ το αν η αξιωματική αντιπολίτευση έχει δίκιο στην κριτική της, σίγουρο είναι πως η κυβέρνηση πρέπει να κάνει γρηγορότερα βήματα στη παρουσίαση μιας ολοκληρωμένης αναπτυξιακής οικονομικής πρότασης, καθώς έως τώρα φαίνεται να απασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση του υπάρχοντος ΑΕΠ και ουδώλος με την εξεύρεση τρόπου αύξησής του!

ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ, Ο ΗΡΕΜΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΑΓΧΩΜΕΝΗ ΝΤΟΡΑ...

Αντι-Αβραμόπουλους ο Α. Σπηλιωτόπουλος, μειωμένη η επιρροή Μεϊμαράκη...

Η διαδικασία εκλογής ηγεσίας για τη ΝΔ εξελίσσεται όπως όλα δείχνουν σε ντέρμπι, που - με τον Π. Ψωμιάδη να μην αποσύρεται κι απ’ ότι φαίνεται και... εκλογικώς να μην συμπιέζεται - κατά πάσα πιθανότητα θα χρειασθεί επαναληπτική ψηφοφορία για να αναδειχθεί νικητής ένας εκ των Α. Σαμαρά και Ντ. Μπακογιάννη. Η δημόσια υποστήριξη του Δ. Αβραμόπουλου στον Α. Σαμαρά, γύρω από την οποία είχε μεταφερθεί τη προηγούμενη εβδομάδα κατά μείζονα λόγο το ενδιαφέρον και καταγράφηκε από τη πλειονότητα των ΜΜΕ ως κίνηση φέρουσα ισχυρά πολιτικά οφέλη στον Α. Σαμαρά και πολιτική ζημία στη Ντ. Μπακογιάννη, αντισταθμίσθηκε τρόπον τινά από την δημόσια υποστήριξη του Α. Σπηλιοτώπουλο στη Ντ. Μπακογιάννη. Δημόσια τοποθέτηση, που επιλέχθηκε από τους πρωταγωνιστές να πραγματοποιηθεί με κατ’ αναλογία τηλεοπτικούς όρους των αντιπάλων τους.

Η άρον - άρον στήριξη Σπηλιωτόπουλου στη Ντ. Μπακογιάννη

Μετά τη σύμπραξη των δύο εκ Πελοποννήσου καταγόμενων πολιτικών, η Ντόρα Μπακογιάννη αναζητούσε μια αναλόγου βεληνεκούς πολιτική συμμαχία και τη βρήκε στο πρόσωπο του Α. Σπηλιωτόπουλου.

Γεγονός, πάντως, είναι ότι απ’ την πολιτική σύμπλευση των δύο περισσότερο ωφελημένη φαίνεται να είναι η κ. Μπακογιάννη, καθώς ο Α. Σπηλιωτόπουλος αναγκάστηκε να αναθεωρήσει τη στρατηγική της παραμονής εκτός μιας πολωτικής διαδικασίας, προτείνοντας τη περαιτέρω πολιτικοποίησή της, προκειμένου να διεκδικήσει ρόλο τιμητή και ακολούθως εκφραστή της βάσης, την επόμενη μέρα.
Με την κίνησή του αυτή, ο Α. Σπηλιωτόπουλος εγκαταλείπει τη προσπάθεια πολιτικοποίησης της διαδικασίας υποστηρίζοντας δημόσια τη Ντ. Μπακογιάννη.

Ολική επαναφορά για τον Δ. Αβραμόπουλο

Εν τω μεταξύ, στη συμπόρευση Αβραμόπουλου-Σαμαρά, ο πρώτος μοιάζει να δρέπει περισσότερα πολιτικά οφέλη. Χωρίς να μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα το μέγεθος του – υπαρκτού οπωσδήποτε - πολιτικού οφέλους για τον Μεσσήνιο πολιτικό, το σίγουρο είναι πως ο πλέον ωφελημένος της σύμπραξης είναι τελικά ο ίδιος ο κ. Αβραμόπουλος, τη στιγμή που ένα άλλο κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, ο Β. Μεϊμαράκης, οδηγείται με τη στάση του στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων.

Μάλιστα, καθόλου βέβαιο δεν πρέπει να θεωρείται αυτό που πολλοί πιστεύουν, δηλαδή πως σε περίπτωση εκλογής της πρώην Υπουργού Εξωτερικών ο εκλεγόμενος στην πρώτη περιφέρεια της πρωτεύουσας θα υποστεί πολιτικό αποκλεισμό, την ώρα που στελέχη θετικά διακείμενα στη Ντ. Μπακογιάννη, όπως ο προαναφερθείς πρώην Υπουργός Αμύνης, θα ενισχύουν το πολιτικό τους προφίλ!

Ο πρώην Υπουργός Υγείας, αναγκαζόμενος λόγω της χαμηλής δυναμικής του να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση της ηγεσίας, κινδύνευε να περάσει οριστικά σε πολιτική ανυποληψία, καθώς η απόσυρσή του αποτέλεσε τη δεύτερη φυγομαχία, μετά την αναστολή του ιδρυθέντος από τον ίδιο κόμματος ΚΕΠ.

Αν τελικά δήλωνε υποστήριξη στη Ντόρα Μπακογιάννη, την ώρα που οι πολιτικοί του φίλοι εστράφησαν δημοσκοπικά στη πλειοψηφία τους προς τον Αντώνη Σαμαρά, τότε θα επιβεβαίωνε τη θεωρία του «λαγού της Μπακογιάννη» που κυκλοφόρησε μετά τη συνάντησή του με τον επίτιμο Πρόεδρο της ΝΔ, διακινδυνεύοντας την εμπιστοσύνη ακόμα και των μέχρι τούδε υποστηρικτών του. Επίσης, αν παρέμενε αμέτοχος στη διαδικασία όπως αρχικά τοποθετήθηκε και πάλι η στάση αυτή θα εκλαμβάνετο από τη βάση της ΝΔ ως ενεργητική ουδετερότητα υπέρ της θυγατέρας του πολιτικού του... «πατέρα» Κ. Μητσοτάκη! Αν δε, εκλεγόταν η κ. Μπακογιάννη, όντας όμως ο ίδιος σε πολιτική ανυποληψία για τη βάση, θα αρκούταν στο διακοσμητικό ρόλο ενός πολιτικού... βαστάζου πολυτελείας!

Αντίθετα ο Δ. Αβραμόπουλος με τη δημόσια υποστήριξη στον πρώην Υπουργό Πολιτισμού έδειξε να αντιλαμβάνεται και να καταπολεμά τη βασική του αδυναμία, που είναι η απόκτηση ενός ευκρινούς πολιτικού στίγματος μετά από χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας και η κατ’ ακολουθία ισχυρή σύνδεση με το παραδοσιακό συντηρητικό ακροατήριο του κόμματος. Η εικόνα, άλλωστε, του μετριοπαθούς πολιτικού άνδρα, που συστηματικά έχει καλλιεργήσει όλα αυτά τα χρόνια, είναι για αυτόν ούτως ή άλλως κατοχυρωμένη. Η άμεση δε, επανάκαμψή του σε κεντρικό πολιτικό ρόλο κι η ταυτόχρονη πολιτική του ενδυνάμωση απ’ τη συμπόρευση - έκπληξη με έναν κλασσικό εκφραστή της παραδοσιακής δεξιάς, του εξασφαλίζει αυξημένα πολιτικά οφέλη την επόμενη μέρα, όποιος κι αν εκλεγεί στην ηγεσία της ΝΔ.

Εάν Πρόεδρος της ΝΔ εκλεγεί ο Μεσσήνιος πολιτικός, είναι προφανές ότι μερίδιο της νίκης θα αναλογεί στον επίσης εκ Πελοποννήσου καταγόμενο πολιτικό, πράγμα που ο τελευταίος θα αξιοποιήσει κατάλληλα, διεκδικώντας αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής του κόμματος. Αν απ’ την άλλη πλευρά εκλεγεί η συνυποψήφιά του στην Α΄ Αθήνας, τότε παραδόξως, το πολιτικό όφελος για τον Δ. Αβραμόπουλο θα είναι το ίδιο ή και ακόμα μεγαλύτερο! Διόλου δεν θα πρέπει να αποκλείεται δηλαδή, ότι παρότι ο πρώην Υπουργός Υγείας τάχθηκε υπέρ του Α. Σαμαρά, να προτιμά να κατακτήσει την ηγεσία η Ντ. Μπακογιάννη!

Καθώς στη περίπτωση αυτή, όντας πλέον καταχωρημένος σε μεγάλο κομμάτι της βάσης της ΝΔ ως δυνάμει εκφραστής της και μη φέροντας ο ίδιος τα ιστορικά πολιτικά βάρη Σαμαρά, τουλάχιστον σε ότι αφορά το μέγεθός τους, θα έχει εξελιχθεί κατά πάσα πιθανότητα στον βασικό πολιτικό ανταγωνιστή της, σε μια περίοδο που καθόλου βέβαιο δεν είναι ότι ο επόμενος ή η επόμενη πρόεδρος της ΝΔ θα έχει εύκολο έργο να επιτελέσει. Και είναι σαφές ότι σε μια τέτοια περίπτωση, παρά την πικρία της για τη συμπεριφορά του, η Ντ. Μπακογιάννη θα είναι υποχρεωμένη να τον σεβασθεί, πολλώ δε μάλλον που - ελλείψει και της ιδίας - θα είναι πιθανότατα ο βασικός πόλος έλξης ψηφοφόρων στην Α΄ Αθήνας.

Η κομματική αυτό... αποκαθήλωση Μεϊμαράκη

Παράλληλα, η ισχυροποίηση Αβραμόπουλου στο κομματικό γίγνεσθαι υποβοηθάτε από την αδυναμία κορυφαίων στελεχών του κόμματος, τούτη τη κρίσιμη ώρα, να εκφράσουν τις αγωνίες των πιστών φίλων της παράταξης. Η περίπτωση της επαμφοτερίζουσας στάσης Μεϊμαράκη, που για χρόνια άρθρωνε ένα διακριτό όσο και εύστοχο πολιτικό και κομματικό λόγο, είναι χαρακτηριστική!

Ο Β. Μεϊμαράκης, ακολούθησε αλλοπρόσαλλη και τρικυμιώδη συμπεριφορά από την αρχή της διαδικασίας. Ξεκίνησε ως ουδέτερος κι αρνητικός για τη προτεινόμενη από τον Δημ. Αβραμόπουλο διεύρυνση του εκλογικού σώματος, υπονοώντας κατά διαστήματα και προσωπικές φιλοδοξίες που ούτε ο ίδιος ούτε ο, κατά κάποιο τρόπο, εκλεκτός του Α. Σπηλιωτόπουλος εκπλήρωσε και κατέληξε υποστηρικτής της πλευράς Μπακογιάννη, αλλά και υπέρμαχος ταυτόχρονα της απορριπτέας από την τελευταία πλήρους διεύρυνσης της εσωκομματικής εκλογικής βάσης, καθώς και σφοδρός επικριτής του Α. Σαμαρά.

Η τελευταία αυτή ιδιαιτέρως επικριτική στάση του εναντίον του πρώην Υπουργού Πολιτισμού, η οποία πιθανότατα αγγίζει τα όρια της αντικομματικής-αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς, δεν αποκλείεται να έχει δυσαρεστήσει και την ίδια τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς αποτέλεσε πρωτοβουλία του Κρητικού πολιτικού που επέφερε το αντίθετο απ’ το επιδιωκόμενο πολιτικό αποτέλεσμα. Στη περίπτωση δε, που τελικά εκλεγεί ο Μεσσήνιος πολιτικός, η περιθωριοποίηση που θα έχει υποστεί από τη βάση ο Β. Μεϊμαράκης είναι ευνόητη, καθώς ο πολιτικός του λόγος θα έχει πέσει στο απόλυτο πολιτικό κοινό, γεγονός που δεν αποκλείεται έστω προσωρινά να οδηγήσει και τον ίδιο σε κάποιας μορφής αναχωρητισμό.

Σε κάθε περίπτωση κι ανεξαρτήτως αποτελέσματος, είναι σαφές ότι αντίθετα από την ανοδική πορεία που προδιαγράφει για τον εαυτό του ο Δ. Αβραμόπουλος μετά τη συμπόρευσή του με τον πρώην Υπουργό Πολιτισμού, ο Β. Μεϊμαράκης με την πρόσφατη στάση του και το αυξημένο ρίσκο της επίθεσης προς τον Α. Σαμαρά που πήρε και το οποίο ακολουθήθηκε από άμεση όσο και ραγδαία αύξηση της δυναμικής του τελευταίου, δύσκολα θα αποφύγει την αποκαθήλωση του από τη θέση του θεματοφύλακα αρχών και ιδεών του κόμματος ή έστω μια σημαντική ρωγμή στο πολιτικό προφίλ του ως τέτοιου!

Εξιλεωμένος ο Σαμαράς, πολιτικώς πάσχουσα η Ντόρα και αίνιγμα ο Νομάρχης

Γενικότερα η εσωκομματική εκλογική της ΝΔ φαίνεται να βαίνει αμφίρροπη με εναπομείναντα ρυθμιστή τον Π. Ψωμιάδη. Ο Νομάρχης Θεασσαλονίκης φαίνεται να συγκινεί σταθερά με τον λαϊκιστικό του λόγο ένα καθόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της κομματικής βάσης. Η εμμονή του, όμως, στη ρητορική περί αντίστασης σε πιέσεις που του ασκούνται για αποχώρησή απ’ τη διαδικασία, δεν αποκλείεται να οδηγήσει τελικά σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα και να αποτελεί το προπέτασμα καπνού για μια ηρωική έξοδο. Έξοδος, που αν τελικά επιχειρηθεί φαίνεται μάλλον να ευνοεί τον Α. Σαμαρά, δεδομένης πολιτικής συγγένειας και της προαναγγελθείσας ουδετερότητας του Π. Ψωμιάδη.

Γενικότερα, ο Μεσσήνιος από τη κοινή τηλεοπτική εμφάνιση, που έγινε για να σφραγίσει τη συμπόρευση του με τον Δ. Αβραμόπουλο, κληρονομεί για το εναπομένων χρονικό διάστημα το πολιτικό βάρος της απόδειξης της μη συναλλαγής των, ενώ του αφαιρείται επιπρόσθετα η δυνατότητα συνέχισης του επιτυχημένου ως τώρα επικοινωνιακού μοτίβου του... κατατρεγμένου και εκτοπισμένου από τους κορυφαίους της ΝΔ τέκνου της λαϊκής δεξιάς. Δεν αποκλείεται μάλιστα, τα περισσότερα εκ των καταγεγραμμένων οφελών να αποτέλεσαν κατά βάση επιτάχυνση μιας υπέρ του δυναμικής, που ούτως ή άλλως φαινόταν να βαίνει ήδη - έστω και σταδιακότερα - αύξουσα!

Απ’ την άλλη πλευρά όμως, ο Α. Σαμαράς με τη συμπόρευση του με τον μέχρι πρότινος αντιπάλου του διευρύνει πράγματι την επιρροή του στο μεσαίο χώρο. Στα θετικά του ακόμα πιστώνεται η ύπαρξη σαφούς πολιτικού στίγματος και η ψύχραιμη αντιμετώπιση της διαδικασίας, αντίθετα με την αγχωμένη Ντ. Μπακογιάννη που φαίνεται να χρησιμοποιεί έναν εργαλειακό τον πολιτικό λόγο ανάλογα με τις επιταγές της πολιτικής μοδός, χωρίς όμως απαραίτητα να τον ενστερνίζεται και να μπορεί να το εκφράσει στη πραγματικότητα.

Παράλληλα, η φυγή του Α. Σαμαρά απ’ τη κυβέρνηση Μητσοτάκη κατά το παρελθόν, φαίνεται να εκλαμβάνεται ως εκδήλωση υπερβολικής φιλοδοξίας, για την οποία ο τότε Υπουργός Εξωτερικών έχει ήδη εξιλεωθεί, κι όχι ως προϊόν συναλλαγής, όπως έχει επιχειρήσει -ανιστόρητα είναι η αλήθεια - για τους δικούς του κατανοητούς ως ένα βαθμό λόγους ο πρώην Πρωθυπουργός κι οι όψιμοι υποστηρικτές της θεωρίας του. Αντίθετα, η Ντ. Μπακογιάννη και μετά τη τελευταία εμπλοκή της οικογένειας και της ιδίας στην υπόθεση Siemens μοιάζει να υπολείπεται στη παράμετρο της ηθικής. Ακόμα χρεώνεται η ίδια τη μακροχρόνια εξύφανση ισχυρού κομματικού μηχανισμού με σκοπό ακριβώς την εκλογή της στην ηγεσία του κόμματος, καθώς και τη συμφωνία της με τον Κ. Καραμανλή στο θέμα των πρόωρων εκλογών, γεγονός στο οποίο αντιτάχθηκε μεγάλο μέρος των φίλων του κόμματος, και μαζί τους αντιτάχθηκαν και οι Δ. Αβραμόπουλος και Α. Σαμαράς και σήμερα το πιστώνονται.

Ένας κομματικός μηχανισμός όμως που μπορεί πράγματι να αποδειχθεί σωτήριος για τη κ. Μπακογιάννη, ενόψει των εσωκομματικών εκλογών της 29ης Νοεμβρίου, καθώς είναι ευνόητο πως οι δικοί της υποστηρικτές είναι πολύ περισσότερο βέβαιο πως θα προσέλθουν στη ψηφοφορία, ενώ το δημοσκοπικό «ρεύμα» νίκης του Α. Σαμαρά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα φτάσει μέχρι τη κάλπη, στοιχείο σημαντικό μιας κι είναι αυτό που μετατρέπει τη διαδικασία σε ντέρμπι και απομακρύνει την εύκολη επικράτηση Σαμαρά.

Το ίδιο αυτό στοιχείο βέβαια, πρέπει να προβληματίσει περισσότερο από κάθε τι άλλο τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς η αρχική της εκτίμηση ότι μπορεί να απευθυνθεί πειστικότερα στο σύνολο της παράταξης και ευρύτερα στο εκλογικό σώμα πόρρω απέχει απ’ τη καταγραφόμενη πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, όσοι περισσότεροι προσέλθουν στη κομματική κάλπη τόσο εγγύτερα φαντάζει το ενδεχόμενο να επισυμβεί η - σύμφωνα με τα πρώτα δεδομένα – έκπληξη της ανάδειξης του Αντώνη Σαμαρά στη θέση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας!

Πολυτεχνείο και κοινωνική υποκρισία...

Ο κ. Πετσάλνικος χαρακτήρισε τον αγώνα και τα ιδανικά του Πολυτεχνείου ως αφετηρία κάθε κοινωνίας. Αποτελεί ενδιαφέρον αντικείμενο ιστορικής έρευνας το αν και κατά πόσο η ελληνική κοινωνία θεώρησε ως αφετηρία της τον αγώνα του Πολυτεχνείου ή υιοθέτησε - πιθανότατα εμπλουτίζοντάς με... ολίγα απ' τα ιδανικά του Πολυτεχνείου - τη στάση απάθειας, που υπήρξε κυρίαρχη κατά την επτάχρονη δικτατορική περίοδο.

Ο υποκριτικός κι εν πολλοίς... "πανηγυρτζίδικος" τρόπος, που εδώ και χρόνια πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καθώς και τα υφιστάμενα όσο και πανθομολογούμενα πολυπληθή νοσηρά κοινωνικά φαινόμενα είναι, οπωσδήποτε, περισσότερο συμβατά με την εικόνα της παραιτημένης και ηττημένης ελληνικής κοινωνίας της δικτατορικής περιόδου, παρά με τον αγώνα και τα ιδανικά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, που κατ' ακολουθία είναι επί της ουσίας συμβατά με το πνεύμα της κοινωνικά μαζικής Εθνικής Αντίστασης!

Πνεύμα και ιδανικά, που πράγματι πρέπει σήμερα, ίσως περισσότερο παρά ποτέ, να αποτελέσουν την αξιακή βάση της ελληνικής κοινωνίας!

Ο πατριωτικός ρεαλισμός του Δ. Χριστόφια...

Η δήλωση Χριστόφια για τη δυνατότητα άσκησης κάθε δικαιώματος έναντι της Τουρκίας, παρά το γεωοικονομικό μεγεθός της, αν αυτή εξακολουθήσει να μη σέβεται το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, κινείται σωστή κατεύθυνση.

Την ίδια στιγμή ο Πρόεδρος της Κύπρου απευθύνει ουσιαστικά μήνυμα και στους θιασώτες της – ίσως και de jure - διαιώνισης της διχοτόμησης, ξεκαθαρίζοντας τους πως οι θέσεις του για αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας και της παραμονής ορισμένου αριθμού εποίκων είναι απότοκες ενός πατριωτικού πολιτικού ρεαλισμού κι όχι μιας άνευ όρων φοβικής ενδοτικότητας!

Η Κύπρος μετά την ευτυχή συγκυρία να έχει στην ηγεσία της τον Τάσο Παπαδόπουλο όταν τακτικά τη συνέφερε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Αναν, προκειμένου να αποκτήσει το πλεονέκτημα στην οικοδόμηση ενός νέου ευνοϊκότερου σχεδίου, έχει σήμερα ξανά τη τύχη να ηγείται αυτής ένας πολιτικός που πιστεύει στη λύση, σε μια χρονική συγκυρία που κάτι τέτοιο είναι εφικτό και ωφέλιμο, αρκεί και οι πολιτικοί ανταγωνιστές του Δ. Χριστόφια να σκεφθούν εθνικά!

Αλλαγή ρόλου για τον φτωχό και μόνο «καουμπόι»...

Μετά την στήριξη του Α. Σαμαρά από τον μέχρι πρότινος συνυποψήφιό του Δ. Αβραμόπουλο, το δημοσκοπικό προβάδισμα στη κούρσα διαδοχής της ΝΔ φαίνεται να περνά από τη Ντ. Μπακογιάννη στον Μεσσήνιο πολιτικό! Η δυναμική όμως του Α. Σαμαρά έβαινε αυξημένη απ' όταν ήδη ο πρώην Υπουργός Υγείας αποσύρθηκε απ' τον ανταγωνισμό για την εσωκομματική εξουσία.

Τα επιπλέον οφέλη απ' τη δημόσια υποστήριξη του Δ. Αβραμόπουλου είναι υπαρκτά για τον Α. Σαμαρά, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο μήτε ότι είναι μεγάλα μήτε ότι θα αποτυπωθούν στη κάλπη με τον τρόπο που αποτυπώνονται δημοσκοπικά.

Κι αυτό επειδή κατά το επόμενο διάστημα ο Α. Σαμαράς θα κλιθεί να δώσει πειστικές εξηγήσεις για το πλήρες περιεχόμενο της σύμπραξής του με τον Δ. Αβραμόπουλο, όπως αυτή αποτυπώθηκε τηλεοπτικά και ακολούθως να υπερασπισθεί την έως τώρα εν πολλοίς δημιουργημένη εικόνα του... φτωχού και μόνου «καουμπόι»!

Παρόλα αυτά, η απόλυτη πολιτική ένδεια της Ντόρα Μπακογιάννη του δίνει ούτως ή άλλως σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας!

Σε ύφεση και επισήμως...

Mε βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα Eurostat, η ελληνική οικονομία έχει διανύσει ήδη δύο τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης περνώντας απ' τη κρίση στην ύφεση, την ώρα που η οικονομία της Ευρωζώνης δείχνει να ξεπερνά την ύφεση. Παρόλα αυτά στην Ελλάδα γίνεται λόγος ακόμα για οικονομική κρίση, χωρίς να απασχολεί τη κεντρική πολιτική σκηνή και τα ΜΜΕ η ένταση και η διάρκεια της ύφεσης, στην οποία έχει ήδη εισέλθει η οικονομία της χώρας!

Το βασικό ερωτηματικό δε, που ζητά επιτακτικά απάντηση, παραμένει το αν βιώνουμε - με κάποια καθυστέρηση - αλλά κατ' αναλογία με τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες τα παγκοσμιοποιημένα οικονομικά προβλήματα ή αν αντίθετα τα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας συνδυαζόμενα με τα παγκοσμιοποιημένα οικονομικά προβλήματα μεταβάλλουν επί τω οδυνηρότερο για τη χώρα μας τις συνέπειες της ύφεσης και τι δέον γενέσθαι, διαφορετικό απ' ότι στις άλλες ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, στη περίπτωση αυτή.

Ανησυχία στη σκεπτόμενη βάση της ΝΔ…

Αμέσως μετά τη κοινή εμφάνιση Δ. Αβραμόπουλου και Α. Σαμαρά, με τον πρώτο να τάσσεται δημοσίως υπέρ του αγώνα για την κατάκτηση της ηγεσία της ΝΔ που δίνει ο δεύτερος, το λόγο πήραν υποστηρικτές της υποψηφιότητας Μπακογιάννη καταγγέλλοντας τη, σε διαφορετικούς χρόνους, σύμπραξη των δύο αποχωρησάντων και εν συνεχεία επεστρεψάντων στο κόμμα!

Αλήθεια είναι πως, περισσότερο απ’ τη στήριξη, η ίδια η κοινή εμφάνιση λειτουργεί σχετικά αντισυσπειρωτικά για τον Α. Σαμαρά. Αν τέθηκε όμως ως προϋπόθεση για τη συμπόρευση των δύο, ο Μεσσήνιος πολιτικός για ευνόητους λόγους είχε ελάχιστα περιθώρια να αρνηθεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η εκ των πραγμάτων παραγόμενη πόλωση στις τάξεις της ΝΔ από τέτοιες κινήσεις δημιουργεί έντονη ανησυχία στη σκεπτόμενη βάση της ΝΔ. Κι αυτό επειδή η εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί σε καθεστώς αβέβαιης οργανωτικής αρτιότητας, ενώ επιπρόσθετα – αντίθετα με την αντίστοιχη εσωκομματική αναμέτρηση προ δύο ετών στο ΠΑΣΟΚ – η μάχη για την ηγεσία της ΝΔ πιθανότατα θα εξελιχθεί σε ντέρμπι!

Ο... «Σαμαρόπουλος» κι ο επίτιμος!

Προφητική… κατά λάθος αποδεικνύεται η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του MEGA, Όλγα Τρέμη, η οποία αναγγέλλοντας την απόσυρση του Δ. Αβραμόπουλου από τη κούρσα διαδοχής στη ΝΔ τον ανέφερε εκ παραδρομής ως... Σαμαρόπουλο!

Μετά την απρόσμενη μετατροπή και στη πολιτική πραγματικότητα του Αβραμόπουλο σε «Σαμαρόπουλο», με ενδιαφέρον αναμένεται η αντίδραση των έτερων υποψηφίων και ειδικότερα της Ντόρας Μπακογιάννη.

Λέτε η τωρινή τολμηρή –παραδόξως -απόφαση του Φον Δημητράκη να σχετίζεται με τη πίεση που ακούσθηκε ότι του ασκήθηκε από τον Κων. Μητσοτάκη και τελικά η πίεση αυτή να γύρισε μπούμεραγκ στην οικογένεια, όταν δημοσκοπικά διαπιστώθηκε ότι οι υποστηρικτές του Βουλευτή της Α΄ Αθηνών λοξοδρόμησαν προς τον Αντωνάκη, συμπαρασύροντας τελικά και τον μέχρι πρότινος εκλεκτό τους για την ηγεσία της ΝΔ;!

Κάπου εδώ βέβαια φαίνεται να ήρθε η ώρα, πέρα από την με έντονο ενδιαφέρον αναμενόμενη αντίδραση της θυγατέρας Θεοδώρας, και της... επανεμφάνισης του αειθαλούς επιτίμου! Έχει για το Μητσοτακέικο τελικά ο καιρός γυρίσματα ή ανήκετε οικογενειακώς στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας Κε Μητσοτάκη;! Κυριακή, 29 Νοεμβρίου, κοντή γιορτή, καθώς όλα πλέον είναι ανοιχτά και ιδιαζόντως ενδιαφέροντα στη ΝΔ!

Αποφάσισα, είμαι τελικά... Δεξιός!

Με την απόφασή του να στηρίξει τον Αντώνη Σαμαρά, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δηλώνει ευθαρσώς για πρώτη φορά το πολιτικό του στίγμα! Ο εκ Πελοποννήσου καταγόμενος πολιτικός, που εισήλθε στη πολιτική με την αρωγή του Κων/ου Μητσοτάκη ανέστειλε τη λειτουργία του ΚΕΠ και προσφάτως απέσυρε την υποψηφιότητά του και για την ηγεσία της ΝΔ. Δείχνει πλέον, όμως, με τη κίνησή του αυτή να αντιλαμβάνεται ότι πέρα από τη προσεκτική δόμηση του πολυσυλλεκτικού του προφίλ, ένας πολιτικός ταγός είναι σημαντικό να τοποθετείται ευκρινώς κι επί της πολιτικής ουσίας.

Ασφαλώς, ο Δ. Αβραμόπουλος παίρνει κάποιο ρίσκο στηρίζοντας την υποψηφιότητα Σαμαρά. Είναι όμως σαφές ότι η απουσία οποιουδήποτε ρίσκου απ’ τις πολιτικές αποφάσεις συνεπάγεται συνήθως και απουσία πολιτικού οφέλους. Ίσως είναι η πρώτη φορά που ο Βουλευτής της Α΄ Αθήνας παίρνει σαφή θέση σε ένα μείζον πολιτικό ζήτημα και ουσιαστικά απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους της παραδοσιακής δεξιάς λέει πως εκτός από ικανότατος χειριστής της επικοινωνίας είμαι κι ένας από εσάς!

Αντανάκλαση των επαμφοτεριζόντων Αβραμόπουλου και Μεϊμαράκη η ΝΔ!

«Αρνούμαι να γίνω μέρος αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης. Επιθυμώ να είμαι συντελεστής παραγωγής μιας νέας πολιτικής, με όρους, που θα προετοιμάζουν το μέλλον, χωρίς να αναπαράγουν το παρελθόν και τους διχασμούς του. Για το λόγο αυτό, αποσύρω τη υποψηφιότητά μου για την προεδρία του κόμματος», δήλωσε. έτσι απλά ο κ. Δ. Αβραμόπουλος τη Δευτέρα, διαψεύδοντας με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τα μέχρι προ δύο ημερών, απ' τη δήλωση αποχώρησής του, δημοσίως λεγόμενά του!

Στο παρελθόν ανέστειλε τη λειτουργία του ιδρυθέντος από τον ίδιο κόμματος επ' ονόματι ΚΕΠ και τώρα απέσυρε την υποψηφιότητα του, μη αισχυνόμενος για το πολιτικό καιροσκοπισμό του, μήτε για τους έως σήμερα ψηφοφόρους και υποστηρικτές της υποψηφιότητάς του! Ω καιροί, ω ήθη.

Παράλληλα, κι ενώ οι κύριοι διεκδικητές της ηγεσίας της ΝΔ Ντ. Μπακογιάννη και Α. Σαμαράς εξακολουθούν να εμφανίζονται ως έχοντες υψηλό πολιτικό πολιτισμό, αποφεύγοντας τις προσωπικές αντιπαραθέσεις, στη πραγματικότητα οξύνουν εμμέσως την αντιπαράθεση μέσω των επιφανών στελεχών που στηρίζουν τις υποψηφιότητές τους, με κίνδυνο την αποξένωση των μετριοπαθών κεντροδεξιών ψηφοφόρων απ' τη ΝΔ!

Ο Β. Μιχαλολιάκος, που στηρίζει την υποψηφιότητα του Α. Σαμαρά, χαρακτήρισε τον. «Μητσοτακισμό» ως συνιστώσα, η οποία ποτέ δεν αποτέλεσε πολιτική συνισταμένη για τη συντηρητική παράταξη. Επιχείρησε, δηλαδή, ευθέως να αποδώσει κάποιου τύπου οικογενειακή ευθύνη στη Ντ. Μπακογιάννη για πεπραγμένα του πατέρα της Κ. Μητσοτάκη, τα οποία κατά τον Πειραιώτη πολιτικό αποτελούν κάποια ιδιότυπη ιδεολογία, που όμως δεν πρέπει να υιοθετηθεί απ' τη ΝΔ. Τα λεγόμενα του Β. Μιχαλολιάκου συνιστούν πραγματικά ένα καινοφανή και ακατανόητο συνάμα πολιτικό σκεπτικό απόρριψης ενός υποψηφίου και υπερψήφισης ενός άλλου, αλλά είναι οπωσδήποτε κι ενδεικτικά για τη σύγχυση και οπισθοδρόμηση που εμφανίζει σ' αυτή τη φάση το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Αν όμως, τα όσα υποστήριξε ο Β. Μιχαλολιάκος σηματοδοτούν την οπισθοδρόμηση που ζει η ΝΔ, η στάση του αυτοπροσδιοριόμενου ως συνείδηση της παράταξης Β. Μεϊμαράκη καταδεικνύει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την απόλυτη σύγχυση που επικρατεί σήμερα στη Νέα Δημοκρατία. Ο Κρητικός πολιτικός, που στηρίζει τη Ντ. Μπακογιάννη, ξεκίνησε επιχειρώντας να απονομιμοποιήσει την διαδικασία εκλογής προέδρου από τη βάση, παρέστη τελικώς στις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, αφού είχε ταχθεί ανοιχτά πλέον υπέρ της εις ολόκληρων εφαρμογή της πρότασης Αβραμόπουλου για συμμετοχή και των φίλων της ΝΔ στην εσωκομματική εκλογική διαδικασία, ενάντια στα όσα πρέσβευε η Ντ. Μπακογιάννη και κατέληξε προσφάτως να μας υπενθυμίζει την υπονόμευση του κόμματος και της ιστορικής του ηγεσίας κατά το παρελθόν από τον αποσχισθέντα απ' τη ΝΔ επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, Α. Σαμαρά. Η παλινωδία, δηλαδή, σε όλο της το μεγαλείο!

Είναι συνεπώς φανερό πως η πολιτική σύγχυση και ρευστότητα, η οποία επικρατεί στη ΝΔ εδώ και αρκετό καιρό αντανακλάται κατά απόλυτο τρόπο στην επαμφοτερίζουσα στάση Μεϊμαράκη και καθορίζει κατ' ακολουθία και την συμπεριφορά των μεσαίων και μικρότερων στελεχών του κόμματος, δημιουργώντας έτσι ένα φαύλο κύκλο αυτουπονόμευσης της ΝΔ, από τον οποίο δύσκολα αυτή τη στιγμή μπορεί το κόμμα να εξέλθει!
Παράγοντας σταθερότητας κι ελπίδας ο Άρης

Στον αντίποδα, ο Α. Σπηλιωτόπουλος επιχειρεί να δημιουργήσει ένα περισσότερο σταθερό πόλο παραγωγής πολιτικής στη φιλελεύθερη παράταξη εστιάζοντας σε ανανεωτικές οργανωτικές προτάσεις. Κατήγγειλε, σε επιστολή του στον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου Δημήτρη Σιούφα, τις «μεμονωμένες περιοδείες των υποψηφίων για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες μπορεί να αποτελούν μέρος της ατομικής προσπάθειας, δεν μπορούν, όμως να υποκαταστήσουν, τον ρόλο της κεντρικής διοίκησης του κόμματος» και προτείνει ένα διευρυμένο πανελλαδικό διάλογο βασισμένο στη πραγματοποίηση ανοιχτών Περιφερειακών Συνδιασκέψεων, ως συλλογικών τρόπων συζήτησης με τα μέλη της ΝΔ.

Με τον τρόπο αυτό ο Αχαιός πολιτικός μπορεί να μην συμβάλλει καταλυτικά στην υπέρβαση της ενεσκύψασας κρίσης στη ΝΔ, αλλά οπωσδήποτε εμμένοντας στην θέση του για ανάγκη άρθρωσης σύγχρονου και επεξεργασμένου πολιτικού λόγου από το κόμμα και αποφεύγοντας τις παλινωδίες άλλων στελεχών αναδεικνύεται σε σημείο αναφοράς στη πιθανή εκείνη περίπτωση που απ' τη παρούσα διαδικασία δεν προκύψει μακράς πνοής ηγεσία στη κεντροδεξιά.

Το ζητούμενο

Καταληκτικά, τα έως τώρα δεδομένα δείχνουν επικράτηση της Ντ. Μπακογιάννη επί του Α. Σαμαρά, η οποία απέναντι στον παλαιάς κοπής πατριωτισμό του αντιπάλου της προτάσσει μια πιο σύγχρονη πολιτική υπεράσπισης της εθνικής ταυτότητας. Ο Μεσσήνιος πολιτικός απ' την άλλη, καταφέρνει - σε αντίθεση με τον ταχέως κι αδικαιολογήτως αποχωρήσαντα απ' τη διαδικασία Δ. Αβραμόπουλο - να εκφράσει σημαντικό τμήμα της λαϊκής δεξιάς με τον μανδύα του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Το κλίμα μεταξύ των υποψηφίων, αν ειδικότερα ο Π Ψωμιάδης επιμείνει ως το τέλος στην υποψηφιότητά του και οδηγηθεί η ΝΔ σε επαναληπτική διαδικασία εκλογής, αναμένεται να οξυνθεί περαιτέρω! Χαρακτηριστικές των διαθέσεων που επικρατούν μεταξύ των υποστηριχτών των δύο πλευρών είναι οι προαναφερθείσες και στιγματισθείσες «εμπρηστικές» τοποθετήσεις των Β. Μιχαλολιάκου και Β. Μεϊμαράκη, ενώ εξαίρεση αποτελεί η ψύχραιμη αντιμετώπιση της διαδικασίας από τον Α. Σπηλιωτόπουλο και ορισμένα άλλα στελέχη του κόμματος.

Αυτή, όμως, η κατ' εξαίρεση στάση νηφαλιότητας και η αναζήτηση, πέραν των προσώπων που θα εκφράσουν σε ηγετικό επίπεδο το κόμμα, του ανανεωμένου ιδεολογικού στίγματος και συνεπώς ενός σύγχρονου πολιτικού λόγου είναι ακριβώς η στάση που οφείλει να υιοθετήσει η Νέα Δημοκρατία, ως ο φιλελεύθερος πυλώνας του πολιτικού μας συστήματος, τόσο για να εξέλθει η ίδια απ' την σοβούσα εσωτερική της κρίση όσο και για να αποδειχθεί χρήσιμη και δημιουργική πολιτική δύναμη για τη χώρα!

Με πυξίδα την δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση

Ολοκληρώθηκε, τη προηγούμενη Παρασκευή, η δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Σχεδίου Νόμου για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του Αυγούστου, η οποία έλαβε χώρα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής!

Με τον τρόπο αυτό εγκαινιάζεται μια πρωτοποριακή πρακτική για τα ελληνικά δεδομένα, η οποία αποτελεί βασικό άξονα της χρηστής διακυβέρνησης στα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη και στα κράτη εκείνα που στηρίζουν την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης στην αυξημένη αποδοχή των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας, λόγω ακριβώς της εκ προοιμίου συμμετοχής - μέσω της ανοιχτής διαβούλευσης - των πολιτών στις σημαντικές για την καθημερινότητά τους κυβερνητικές αποφάσεις.

Το παράδειγμα αυτό, ευχής έργον θα είναι να αποτελέσει βασικό προσανατολισμό στον τρόπο νομοθέτησης και των πολιτικών ηγεσιών των άλλων χαρτοφυλακίων της κυβέρνησης, καθώς, εκτός των άλλων, ενδυναμώνοντας τη συμμετοχή των πολιτών στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, ενδυναμώνεται παράλληλα και η εμπιστοσύνη τους στην ίδια τη δημοκρατία και τους θεσμούς της!

Πρωταγωνίστρια η Ελλάδα στο μεταναστευτικό!

Κατά τον Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπανκ Κι Μουν, τρεις είναι οι προκλήσεις σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση. Η οικονομική κρίση, η κλιματική αλλαγή και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Απ’ τη πλευρά του ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής συνδυασμένης πολιτικής, ο ένας άξονας της οποίας θα εγγυάται την ένταξη των νόμιμων μεταναστών κι ο άλλος τη διαχείριση των μη νόμιμων μεταναστών, με βάση μια νέα συνεννόηση με τις χώρες της ΕΕ και τις χώρες προέλευσης.

Η νέα αυτή συνεννόηση είναι και το δυσκολότερο μέρος της μεταναστευτικής πολιτικής. Αποτελεί σήμερα αδήριτη ανάγκη να θεσμοθετηθεί καθεστώς που θα επιτρέπει στη χώρα μας να αντιμετωπίζει τους μη νόμιμους μετανάστες με τη δέουσα ανθρωπιά, μη φοβούμενη την υπερσυσσώρευση εξαθλιωμένων πληθυσμών στο τόπο, βάση των σημερινών ευρωπαϊκών ισχυόντων!

Σ’ αυτή τη διεθνή συνεργασία, που απαιτείται για τη διευθέτηση του προβλήματος της μετανάστευσης, η Ελλάδα οφείλει να διαδραματίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο κι από την επιτυχία ή μη στο τομέα αυτό θα κριθεί προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου!

Ανάγκη η ανάπτυξη με ανθρώπινο πρόσωπο...

Τη χορήγηση επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης σε 2.500.000 δικαιούχους, με χρήματα έκτακτης εισφοράς που θα καταβάλουν 300 μεγάλες επιχειρήσεις και 60.000 κάτοχοι μεγάλης ακίνητης περιουσίας αξίας, αποφάσισε, χθες η κυβέρνηση.

Το κυβερνητικό μέτρο παραδέχθηκε ως αναγκαίο κι ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος. Είχε, άλλωστε, προηγηθεί σχετική συνεννόηση μεταξύ των δύο πλευρών. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιβαρύνοντας τις τράπεζες και άλλες επιχειρήσεις μεγάλης κερδοφορίας για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, στόχο έχει να αποδείξει ότι είναι εφικτή μια διαφορετική αναπτυξιακή πολιτική, βασισμένη στη τη δημοκρατική συνεννόηση των μερών και όχι στη περιθωριοποίηση τμήματος της κοινωνίας, όπως συνέβη για μια δεκαετία και πλέον στη χώρα.

Η κυβέρνηση δεν επαγγέλλεται ασφαλώς το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας και ούτε διαθέτει λαϊκή εντολή για κάτι τέτοιο. Είναι, όμως, φανερό πως ο Πρωθυπουργός κι οι συνεργάτες του θεωρούν αναγκαίο να εφαρμοσθεί ένα οικονομικό πρόγραμμα, που θα στοχεύει τόσο στην αντιμετώπιση της παρούσας δύσκολης οικονομικής συγκυρίας και παραπέρα στην ανάπτυξη όσο και στη κοινωνική προστασία!

Οι κίνδυνοι της "μη ατζέντας"!

Μετά τη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο ομόλογό του Ρ. Τ. Ερντογάν στη Κωνσταντινούπολη, ο Γ. Παπανδρέου είχε άτυπη συνάντηση γνωριμίας στις Βρυξέλλες και με τον Πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι. Οι συναντήσεις αυτές γίνονται, ασφαλώς, χωρίς ατζέντα, σε μια προσπάθεια του Πρωθυπουργού να θέσει στους ομολόγους του επικεφαλείς των χωρών αυτών τις γενικές αρχές και… διαθέσεις της ελληνικής πλευράς από σήμερα και εντεύθεν!

Από την άποψη αυτή τέτοιες συναντήσεις μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες στο βαθμό που θα συνοδευτούν από κάποιου είδους ανταπόκριση, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη πρόθεση των άλλων πλευρών να υπάρξει κινητικότητα στα ανοιχτά ζητήματα που απασχολούν τις ίδιες και την ελληνική πλευρά.

Απαιτείται, όμως, αυξημένη προσοχή, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι ηγέτες των χωρών αυτών να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά, για ενδυνάμωση του κύρους τους στο εσωτερικό των χωρών τους, τη βούληση του Έλληνα Πρωθυπουργού για επίλυση σειράς θεμάτων, με κίνδυνο να εμφανισθεί η Ελλάδα στη διεθνή σκηνή ως εκλιπαρούσα για κλείσιμο των ανοιχτών της θεμάτων με οποιοδήποτε κόστος!