Η χαμηλή πολιτική ψηλά στην ατζέντα!

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τη δήλωση περί «σταύρωσής» του από το τουρκικό κράτος πλήγμα στη διεθνή εικόνα της γείτονος χώρας. Πολύ περισσότερο δε, που η δήλωση αυτή προέρχεται από έναν θρησκευτικό ταγό που έχει την εικόνα του μετριοπαθούς πνευματικού ανθρώπου. Ο απόηχος της παρέμβασης του κ. Βαρθολομαίου, μάλιστα, ανάγκασε τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου να ανταπαντήσει πως «η Τουρκική Δημοκρατία είναι ένα κοσμικό, δημοκρατικό κράτος δικαίου και δεν αξιολογεί τους πολίτες της βάσει της θρησκευτικής τους ταυτότητας».

Η θέση αυτή, επειδή ακριβώς ούτε κατ’ ελάχιστον απηχεί την πραγματικότητα, αν αξιοποιηθεί κατάλληλα εν όψει της κρίσης που θα πραγματοποιήσει η ΕΕ για την ενταξιακή πορεία της Τουρκία, από τους ιθύνοντες της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, είναι δυνατό να αποτελέσει ισχυρό σημείο πίεσης για την βελτίωση του καθεστώτος που διέπει τις σχέσεις Τουρκίας και Πατριαρχείου. Αν δεν μπορείς άμεσα να επιτύχεις έναν μεγάλο εθνικό στόχο, προτιμότερο είναι να επικεντρώνεις την προσπάθειά σου στην επίτευξη χειροπιαστών - έστω και ολιγότερο ουσιωδών - αποτελεσμάτων!

Η επικοινωνιακή πάταξη της διαφθοράς...

Η βασική θεώρηση του πρωθυπουργού ότι η διαφθορά είναι η αιτία που προκαλεί την οικονομική κρίση στερείται επαρκούς αιτιολογικής βάσης. Δεν αμφισβητείται η αντιαναπτυξιακή επίδραση της διαφθοράς, αλλά οπωσδήποτε η πάταξή της δεν εμφανίζει αιτιώδη σχέση με την ανάπτυξη. Η Ελλάδα διήνυσε μια δεκαετία ανάπτυξης προ της κρίσης χωρίς να αντιμετωπισθεί η διαφθορά. Κατ' αυτή την έννοια, αν ο πρωθυπουργός πράγματι πιστεύει ότι διαφάνεια και ανάπτυξη συνδέονται βάση σχέσης αιτίου και αιτιατού πλανάται πλάνην οικτράν!

Η απαιτούμενη προσπάθεια αντιμετώπισης της διαφθοράς πρέπει να επικεντρωθεί στα μεγάλα και ουσιώδη. Αν παρόλα αυτά εξαντληθεί σε συσκέψεις πολιτικών αρχηγών καλού κλίματος - όπως η χθεσινή 3η κατά σειρά μεταπολιτευτικά - και σε παραιτήσεις μελών του υπουργικού συμβουλίου χάριν επικοινωνιακής κατανάλωσης, όπως κατά τα φαινόμενα συνέβη στην περίπτωση του Ντ. Ρόβλια, τότε οι μεγαλοστομίες καταπολέμησης της διαφθοράς θα αποδειχθούν σύντομα σημαίες ευκαιρίας άνευ πολιτικού αντικρίσματος!

Η κατάληξη, άλλωστε, του επικοινωνιακού κατασκευάσματος περί σεμνότητας και ταπεινότητας της κυβέρνησης Καραμανλή είναι ακόμα πολύ πρόσφατη...

Επιλογές και διαχείριση...

«Είμαστε κυβέρνηση ανατροπών, όχι διαχείρισης», δήλωσε ο πρωθυπουργός μιλώντας, χθες, στο άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο. Το ερώτημα όμως που εύλογα γεννάται από τη συγκεκριμένη αποστροφή του Γ. Παπανδρέου είναι το αν υποστηρίζει τα λόγια και με συγκεκριμένες πράξεις. Και πιο συγκεκριμένα αν η ανάθεση των χαρτοφυλακίων σε ότι αφορά το οικονομικό κυβερνητικό επιτελείο συνδράμει στη πραγματοποίηση των ανατροπών που ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός.

Από την αντιπολιτευτική περίοδο του ΠΑΣΟΚ ήταν φανερό ότι στα οικονομικά οι θιασώτες των δύο αυτών αντιλήψεων δεν εδύναντο να ομονοήσουν σε μια κοινή συνισταμένη και ότι, ανεξαρτήτως του επιπέδου επάρκειάς της, την αναπτυξιακή άποψη πρέσβευε η Λ. Κατσέλη.

Με την συντηρητική επιλογή, όμως, του προσηλωμένου στη διαχειριστική αντίληψη Γ. Παπακωνσταντίνου στο υπουργείο οικονομικών, και την τοποθέτηση της κ. Κατσέλη στο υπουργείο οικονομίας, ανταγωνιστικότητας και ναυτιλίας φαίνεται να προέκυψε μια σύνθεση δυσλειτουργική και κυρίως αδύναμη να αποστεί απ' τη διαχειριστική λογική! Αντίθετα, αν οι δύο είχαν εξαρχής επιλεγεί για τους ακριβώς αντίστροφους ρόλους το αποτέλεσμα πιθανότατα θα ήταν πολύ καλύτερο.

Αισιοδοξία παρά τη βραδυπορία...

Παρά τις απαισιόδοξες προβλέψεις για τα αποτελέσματα της Διάσκεψης της Κοπεγχάγης αναφορικά στη μείωση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, αλλά και στην προσαρμογή της παγκόσμιας κοινωνίας στις ήδη υφιστάμενες μεταβολές του κλίματος, υπάρχουν και σαφή σημεία αισιοδοξίας.

Η μη επίτευξη, βέβαια, συμφωνίας βάση νομικά δεσμευτικού κειμένου απογοητεύει σχετικά τη διεθνή κοινή γνώμη, απ' την άλλη πλευρά όμως αισιοδοξία γεννούν οι διαφαινόμενες μονομερείς δημόσιες δεσμεύσεις, στο μέτρο που ισχυροί διεθνείς κρατικοί δρώντες κρίνουν ότι δύνανται να συμβάλλουν.

Η πρόθεση της Κίνας για ανακοίνωση μείωσης του ρυθμού αύξησης των εκπομπών άνθρακα, η πιθανολογούμενη αναγγελία μείωσης κατά 17% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των ΗΠΑ με έτος βάσης το 2005, καθώς και η επικείμενη ανακοίνωση αρωγής 7,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τα τρία χρόνια της ΕΕ προς τις αναπτυσσόμενες χώρες για να τις συνδράμουν στην αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης, αφήνουν οπωσδήποτε ανοιχτό ένα μικρό έστω παράθυρο για την επίτευξη της επιζητούμενης δεσμευτικής συμφωνίας σε σύντομο χρονικό διάστημα, προκειμένου να αντικατασταθεί εγκαίρως το πρωτόκολλο του Κιότο!

Αποδοτικότερα τα αντικειμενικά κριτήρια...

Ο πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες τόνισε ότι «λίγο αν χτυπήσουμε τα προβλήματα της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, έχουμε λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας». Ασφαλώς η επίλυση των προβλημάτων φοροδιαφυγής και εισφοροδαφυγής είναι πολύ κρίσιμα ζητήματα για την ανάταξη της οικονομίας της χώρας. Αν ήταν όμως η μόνη παράμετρος εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας ή αν έστω ήταν τόσο εύκολη η επίλυσή τους πιθανότατα η οικονομία της χώρας μας θα βρισκόταν σήμερα σε καλύτερο σημείο.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, η επιτυχία στα οικονομικά είναι αποτέλεσμα περισσότερων παραμέτρων! Και σίγουρο ακόμα είναι ότι τα προσδοκώμενα θετικά αποτελέσματα από τον κ. Παπανδρέου στον τομέα των εσόδων θα είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ευοδωθούν αν το οικονομικό επιτελείο επιχειρούσε να ελέγξει την φοροδιαφυγή με την εισαγωγή ήπιων αντικειμενικών κριτηρίων, αντί να το επιχειρεί μέσω του σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένου ελεγκτικού μηχανισμού. Έτσι και πιο βέβαια θα ήταν η είσπραξη των αναγκαίων κρατικών εσόδων και η επιζητούμενη ηρεμία στην αγορά θα επιτυγχάνονταν!

Δημόσιες επενδύσεις και όχι κινδυνολογία!

Ο πρωθυπουργός, αφού αφιέρωσε τον χρόνο του αποκλειστικά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής στους δύο μήνες που ασκεί τα καθήκοντά του, διαλαλεί τώρα στους πολίτες και τις διεθνής αγορές ότι η οικονομία αντιμετωπίζει την επικινδυνότερη κρίση μεταπολιτευτικά και ότι ο κίνδυνος δημοσιονομικού εκτροχιασμού απειλεί την εθνική κυριαρχία.

Αναγάγει, δηλαδή, ο Γ. Παπανδρέου την οικονομία στο κρισιμότερο εθνικό θέμα. Σ’ αυτή τη περίπτωση όμως, θα έπρεπε ο ίδιος να απασχολείται αποκλειστικά με τον αναγκαίο συντονισμό του οικονομικού επιτελείου και οπωσδήποτε να αποφεύγει τη δημόσια κινδυνολογία, η οποία μοναδικό στόχο έχει την επικοινωνιακή ανάδειξη των πράγματι μεγάλων ευθυνών της ΝΔ και είναι εξαιρετικά ζημιογόνα.

Στη πραγματικότητα, ο κ. Παπανδρέου δείχνει να μην έχει αντιληφθεί τις πραγματικές διαστάσεις του προβλήματος. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε αντί αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης θα έστρεφε τους επιτελείς του στην αναζήτηση τρόπων και πόρων για τη πραγματοποίηση δημόσιων επενδύσεων, όπως τον προέτρεψε ακόμα κι ο συντηρητικών οικονομικών πεποιθήσεων - και πολιτικός του αντίπαλος - πρόεδρος του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου Α. Φιλιππίδης!

Το αναπτυξιακό έλλειμα...

Ο πρωθυπουργός επέκρινε έντονα την κυβέρνηση της ΝΔ «για τις εγκληματικές πολιτικές που μας έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο» και σημείωσε πως «τα πρώτα βήματα για την ανάταξη της οικονομίας και τον περιορισμό του ελλείμματος έχουν ήδη γίνει με τον προϋπολογισμό που κατατέθηκε», χρεώνοντάς έτσι ολοκληρωτικά το τεράστιο βάρος της αναξιοπιστίας της χώρας στη παρελθούσα κυβέρνηση.

Σε ότι αφορά τις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ για την άθλια οικονομική κατάσταση είναι προφανές ότι ο Γ. Παπανδρέου απολύτως ορθά ομιλεί. Αναφορικά, όμως, στην πορεία ανάταξης της οικονομίας, η οποία ήδη σταδιακά συντελείται, υπάρχουν ισχυρότατες αμφιβολίες. Η κυβέρνηση, αντίθετα με τα προεκλογικά υπεσχεμένα, σε μεγάλο βαθμό ακολουθεί την αποτυχημένη οικονομική συνταγή της προκατόχου της. Αφήνει άθικτη την κρατική σπατάλη, ενώ επενδύει στην αύξηση των εσόδων αποκλειστικά από τη μείωση φοροδιαφυγής σε μια ήδη εξαντλημένη αγορά, την ώρα που προς το παρών δεν υπάρχει ουδεμία συγκεκριμένη κυβερνητική παρέμβαση για την άμεση προώθηση του εξαγγελθέντος νέου μοντέλου ανάπτυξης!

Στροφή στην εσωτερική αγορά!

Μετά την υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από δύο διεθνής χρηματοπιστωτικούς οίκους αξιολόγησης το spread του 10ετούς ελληνικού ομολόγου έναντι του γερμανικού ανήλθε σε υψηλό 7,5 μηνών, στις 230 μονάδες βάσης. Μετά από αυτές τις εξελίξεις, αλλά και τις αυστηρές παρατηρήσεις του προέδρου της ΕΚΤ Ζ.Κ. Τρισέ, η ανησυχία στη διεθνή κοινότητα για τη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας είναι έκδηλη, αν και όχι πάντα ειλικρινής!

Βέβαιο είναι πως το οικονομικό επιτελείο είναι αναγκαίο να κινηθεί άμεσα προς δύο κατευθύνσεις. Πρώτον, να επιχειρήσει το συντομότερο δυνατό τη κατάρτιση ενός αξιόπιστου προγράμματος σταθερότητας, με αναπτυξιακή προοπτική, ώστε αναλόγως να το εκτιμήσουν οι αγορές. Δεύτερον, να αναζητήσει το επόμενο διάστημα την άντληση φθηνότερου χρήματος μέσω της εσωτερικής αγοράς, καθώς ο δανεισμός με νέοαποικιοκρατικού τύπου όρους, απ' όσους επιχειρούν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος της χώρας, είναι το πλέον πιθανό ότι θα εξουδετερώσει την οποιαδήποτε αποδοτική προσπάθεια ανάκαμψης.

Επικίνδυνη η λογική σερίφη...

Η εύστοχα ρητορικά δομημένη απαντητική ανακοίνωση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη στην προηγειθήσα καταγγελτική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, για τις πρακτικές της ΕΛ.ΑΣ, δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο Μ. Χρυσοχοΐδης έχει κάνει τη συντηρητική επιλογή της αντιμετώπισης των συμπτωμάτων μιας διαπιστωμένης παθογένειας μέσω της χρήσης προληπτικής βίας, αδιαφορώντας για τα κοινωνικά αίτια που τη γεννούν!

Αυτοχριζόμενος ως εθνικός σερίφης προς το παρών - και με τη βοήθεια των ΜΜΕ - φαίνεται να αποφεύγει περίτεχνα το κόστος των άστοχων και καταφανώς αντιδραστικών ενεργειών του.

Τον πήχη όμως, που ο ίδιος έθεσε ιδιαιτέρως υψηλά, έχει μέχρι στιγμής αποτύχει να τον υπερβεί τόσο στα γεγονότα της παρουσίασης βιβλίου στα Εξάρχεια όσο και με τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες δύο ημέρες ανά την επικράτεια. Αν δε αποτύχει και 3η συνεχόμενη φορά πιθανότατα θα έχει ήδη σπαταλήσει το πλούσιο πολιτικό του κεφάλαιο στο συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο, πριν ακόμα ο ίδιος αλλά και ορισμένα ΜΜΕ προλάβουν να το καταλάβουν, όπως άλλωστε συμβαίνει και στο... άλμα εις ύψος!

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ...

Καθοριστική η δυστοκία της Ντόρας Μπακογιάννη!


Μετά τη συντριπτική ήττα που γνώρισε η ΝΔ στις εκλογές του Οκτωβρίου και την παραίτηση του Κ. Καραμανλή, με τη ταυτόχρονη θέση σε κίνηση της διαδικασίας ανάδειξης νέου προέδρου του κόμματος, η Ντόρα Μπακογιάννη φάνταζε ως το απόλυτο φαβορί της εσωκομματικής εκλογικής αναμέτρησης με όποιο τρόπο και σε όποιο κομματικό πεδίο κι αν αυτή διεξαγόταν! Παρόλο όμως, που η κ. Μπακογιάννη είχε καταφέρει να διαμορφώσει την εικόνα της σαν έτοιμης από καιρό, πολύ γρήγορα ο Αντώνης Σαμαράς απέδειξε με τις επιλογές του ότι μπορούσε να εκμεταλλεύεται κατά άριστο τρόπο τη συνεχώς αυξανόμενη δυστοκία της ανθυποψήφιάς του.

Το έκτακτο... εκλογικό πεδίο

Στη κατά κράτος επικράτηση του Προέδρου, πλέον, της ΝΔ Α. Σαμαρά σπουδαίο ρόλο διαδραμάτισε η προκήρυξη έκτακτου συνεδρίου της ΝΔ για εκλογή αρχηγού, από τον Κ. Καραμανλή. Η απόφαση αυτή, με την οποία συμφώνησε η Ντ. Μπακογιάννη, σηματοδοτούσε την εκλογή αρχηγού από σώμα που θα είχε σύνθεση «κονσέρβα», γεγονός που εκλήφθηκε από τη κομματική βάση ως συναλλαγή των δύο και έβλαψε εμφανώς την υποψηφιότητα Μπακογιάννη.

Παρόλα αυτά, η εν συνεχεία υπαναχώρηση Μπακογιάννη από τον αρχικό σχεδιασμό της, που προέβλεπε εκλογή προέδρου απ’ το έκτακτο συνέδριο και ύστερα απ’ τη βάση, αποτέλεσε το σοβαρότερο, τελικά, πολιτικό λάθος της. Με τον τρόπο αυτό η εκλογή μεταφέρθηκε σε άγνωστο εκλογικό πεδίο, την στιγμή που αν η πρώην ΥΠΕΞ είχε εξ’ αρχής τοποθετηθεί υπέρ της διεξαγωγής τακτικού – κι όχι έκτακτου –συνεδρίου, με πανελλαδική εκλογή συνέδρων, πιθανότατα θα εξελέγετο πρόεδρος με ευκολία. Αφού είχε αρχικώς ταχθεί όμως, έστω και λανθασμένα, υπέρ του έκτακτου συνεδρίου είναι προφανές ότι έπρεπε να επιμείνει στον αρχικό σχεδιασμό της, με ασφαλώς μικρότερο κόστος απ’ το να μεταβεί σ’ αυτό το άγνωστο εσωκομματικό εκλογικό πεδίο.

Ενδεικτικό δε, αυτής της περιγραφόμενης απώλειας ψυχραιμίας που παρατηρήθηκε απ’ τη Ντ. Μπακογιάννη, αποτέλεσε η δευτερολογία της στο έκτακτο συνέδριο με απόντες τους αντιπάλους της, ενώ η μη απάντηση Σαμαρά έδειξε το άγχος της πρώτης και την ηρεμία του ιδίου.

Η ιδεολογική διάσταση, ο ρόλος των πρωτοκλασάτων και η τηλεμαχία

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο για την επικράτηση του Μεσσήνιου πολιτικού υπήρξε η καθαρή τοποθέτηση του υπέρ του κοινωνικού φιλελευθερισμού και εθνοκεντρισμού, καθώς και του ότι σημαίνει ο όρος παραδοσιακή δεξιά. Απ’ την άλλη πλευρά, η κ. Μπακογιάννη, που αναγκαζόταν σταδιακά να υιοθετήσει κομμάτια του πολιτικού λόγου των εσωκομματικών αντιπάλων της, παρέμεινε σταθερά προσηλωμένη στο απολίτικο επιχείρημα περί άμεσης διεύρυνσης και ευκολότερης επανόδου στην εξουσία. Κινούμενη στη γραμμή αυτή η Ντ. Μπακογιάννη έδειχνε καιροσκοπική συμπεριφορά, την ώρα που με ευκολία απέδιδε τη καιροσκοπική αυτή διάθεση στον αντίπαλό της, κι ενώ αντίθετα στη πραγματικότητα ο Α. Σαμαράς έδειχνε - με την ηρεμία που διαχειριζόταν την υποψηφιότητά του - πιστός σε συγκεκριμένες πολιτικές αρχές.

Σημαντικότατος επίσης σταθμός υπήρξε η αποχώρηση από τη κούρσα διαδοχής του Δ. Αβραμόπουλου και η υποστήριξη αργότερα του Α. Σαμαρά, η οποία έδωσε στον τελευταίο αυτό που του έλειπε, δηλαδή την υποστήριξη ενός πρωτοκλασάτου στελέχους, που ως τότε δεν είχε καταφέρει να επιτύχει. Μια δημόσια στήριξη, που προήλθε από έναν δημοφιλή στην Αθήνα πολιτικό, στην οποία σε στελεχιακό επίπεδο αιχμής εμφανιζόταν αδύναμος ο Α. Σαμαράς και που τελικά λειτούργησε ως το μήνυμα νίκης για την υποψηφιότητα του Μεσσήνιου πολιτικού. Απ’ την άλλη πλευρά, η υποστήριξη Σπηλιωτόπουλου στη Ντ. Μπακογιάννη αντιστάθμισε σχετικά μόνο την αντίστοιχη κίνηση Αβραμόπουλου, καθώς δεν ήταν κίνηση ιδιαίτερα συμβατή με τη μέχρι τούδε καταγγελτική κατά πάντων στάση του Αχαιού πολιτικού.

Στοιχείο που υπήρξε ενδιαφέρον στην αναμέτρηση και έπαιξε κι αυτό το δικό του ρόλο υπήρξε η επίθεση του Ευ. Μεϊμαράκη και η γενικότερη στάση Μπακογιάννη για την ίδρυση της ΠΟΛ.ΑΝ. στο παρελθόν από πλευράς Σαμαρά. Απεδείχθη τελικά ότι για τη βάση ο Α. Σαμαράς έχει ήδη τιμωρηθεί και εξιλεωθεί , ενώ η η Ντόρα Μπακογιάννη παρέμενε για τους φίλους της ΝΔ κομματικώς... ατιμώρητη για την κατά καιρούς «αντικομματική» και ματαιόδοξη στάση της, έστω κι αν το πολιτικό ιστορικό Σαμαρά ήταν περισσότερο βεβαρημένο.

Η πρόσκληση σε τηλεμαχία – και η επιμονή στη πρόταση και για το 2ο γύρο αν υπάρξει – ήταν μία απ’ τις ενέργειες η οποία στοίχισε εκλογικά στη Ντ. Μπακογιάννη. Η συγκεκριμένη πρόταση θεωρήθηκε αδικαιολόγητη πρόκληση και επιχείρηση πόλωσης, καθώς έμοιαζε περισσότερο με διαδικασία πολιτικών αντιπάλων και όχι εσωκομματικών ανθυποψηφίων. Επιπρόσθετο, βέβαια, πρόβλημα προέκυψε απ’ την ενέργεια αυτή ότι η πιθανολόγηση 2ου γύρου που άφηνόταν ανοιχτή απέπνεε σε κάθε περίπτωση ηττοπάθεια απ’ τη πλευρά Μπακογιάννη.

Η πόλωση, ο Νομάρχης και η επόμενη ημέρα

Αρνητικό στοιχείο και για τους δύο δυναμικότερους διεκδικητές της εσωκομματικής εξουσία υπήρξε η άνοδος στις εξέδρες των κεντρικών ομιλιών τους στην Αθήνα των επιφανών στελεχών που τους στήριζαν και ιδιαίτερα η ομιλία Αβραμόπουλου, καθώς με τον τρόπο αυτό αυξήθηκε η πόλωση, με αποτέλεσμα το έργο της ενότητας να είναι περισσότερο δύσκολο για τον νέο πρόεδρο της ΝΔ. Η πόλωση δε, που αυξανόταν υπερβολικά όσο προχωρούσε η διαδικασία, εξομαλυνόταν σε κάποιο βαθμό από την υποψηφιότητα Ψωμιάδη και την περί κατανομής εσωκομματικών ευθυνών ρητορική του, αλλά βέβαιο είναι ότι το σχετικά υψηλό ποσοστό του δημιουργεί επικοινωνιακά προβλήματα στη ΝΔ, λόγω του ότι η αυξημένη απήχηση του Νομάρχη Θεασσαλονίκης φανερώνει την επιρρέπεια στο λαϊκισμό ενός διόλου ασήμαντου μέρους της βάσης του κόμματος.

Αυτοί απ’ ότι φαίνεται αποτελούν μερικούς απ’ τους βασικότερους λόγους που, ενώ δημοσκοπικά εικαζόταν ντέρμπι μέχρι την τελευταία ημέρα προ της εκλογής και μάλιστα σε μια αναμέτρηση που η Ντόρα Μπακογιάννη είχε ξεκινήσει ως ακλόνητο φαβορί, τελικά εξελέγη άνετα ο Α. Σαμαράς, χωρίς να χρειασθεί καν επαναληπτική εκλογή!

Αναφορικά πια στην επόμενη ημέρα της ΝΔ, αν ο Α. Σαμαράς κάνει πράξη τη θέση του περί «σφουγγαριού» για όσα ειπώθηκαν μέχρι την εκλογή του και εφαρμόσει την απαιτούμενη πειθαρχία στο εξής, τότε δικαιολογούνται οι φίλοι της ΝΔ να αισιοδοξούν. Σε συνδυασμό, μάλιστα, με τα ανοίγματα που κάνει ο πρόεδρος της ΝΔ στη πλευρά Μητσοτάκη και γενικότερα σε όσους δεν συντάχθηκαν με την πολιτική του άποψη, με την επικείμενη αξιοποίηση στελεχών όπως ο Κ. Μητσοτάκης κι ο Κ. Χατζηδάκης, φαίνεται ότι είναι εφικτό να προκύψει ένα μείγμα πειθαρχίας και ενότητας το οποίο θα υποβοηθήσει το κόμμα της ΝΔ να επιτελέσει επιτυχώς τα καθήκοντά του ως αξιωματική αντιπολίτευση, γεγονός που κατ’ ακολουθία αν όντως συμβεί θα θέσει τις βάσεις της συντομότερης επανόδου στην διακυβέρνηση της χώρας, κοινώς στην... εξουσία!

Ζήτημα ψυχολογίας...

Είναι πλήρως αντιληπτοί οι λόγοι δημιουργίας ενός κλίματος φόβου για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, βασισμένο, πέρα απ’ την γενικότερη κακή εμφάνιση των βασικών δεικτών της οικονομίας της χώρας και στην αναρρίχηση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου έναντι του αντίστοιχου γερμανικού Bund σε διαφορά πάνω από 200 μονάδες βάσης. Απ’ το φόβο όμως, που θα έπρεπε να διαχειρίζεται ορθολογικά και με επί της ουσίας παρεμβάσεις προς θεραπεία των παθογενειών της ελληνικής οικονομίας, μέχρι την απόλυτη κινδυνολογία περί χρεοκοπίας της χώρας υπάρχει τεράστια απόσταση!

Όταν δε, στο «παιχνίδι» αυτό πρωταγωνιστεί η κυβέρνηση, προκειμένου να χαμηλώσει σε τέτοιο ύψος τον πήχη ώστε επικοινωνιακά να είναι βεβαία ότι τελικά θα τον υπερπηδήσει, τότε η ζημία που προκαλείται μπορεί να αποδειχθεί πραγματικά καταστροφική.

Καθώς είναι γνωστό, όσο και αληθές, πως η ουσιωδέστερη κινητήριος δύναμη για τις αγορές είναι η θετική ψυχολογία. Ευνόητο συνεπώς είναι ότι ο ορθός χειρισμός της ψυχολογίας των συμμετεχόντων στην αγορά, απ’ την κυβέρνηση, αποτελεί ζήτημα υψίστης οικονομικής σημασίας!

Έλλειμμα... ανάπτυξης!

Η επιβολή αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας στην οποία επενδύει ο Υπουργός Οικονομικών για να αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα οφείλεται ως επί το πλείστων στην προτροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για άμεση μείωση των ελλειμμάτων. Πέραν δε, της περιοριστικής πολιτικής η μόνη άλλη πολιτική, που είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει η κυβέρνηση, είναι αυτή της απόδοσης επιδομάτων στους οικονομικά ασθενέστερους.

Οικονομική πολιτική, που αποτελεί σε πολλά μέρη της πιστό αντίγραφο αυτής επί κυβέρνησης ΝΔ. Γι’ αυτό άλλωστε, πολλά στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως κι ο Α. Σαμαράς, υποστηρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ τελικά ακολουθεί στην οικονομία την από τον Κ. Καραμανλή προεκλογικώς προτεινόμενη πολιτική.

Ανεξαρτήτως, απ’ το αν η αξιωματική αντιπολίτευση έχει δίκιο στην κριτική της, σίγουρο είναι πως η κυβέρνηση πρέπει να κάνει γρηγορότερα βήματα στη παρουσίαση μιας ολοκληρωμένης αναπτυξιακής οικονομικής πρότασης, καθώς έως τώρα φαίνεται να απασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση του υπάρχοντος ΑΕΠ και ουδώλος με την εξεύρεση τρόπου αύξησής του!

ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΙ, Ο ΗΡΕΜΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΙ Η ΑΓΧΩΜΕΝΗ ΝΤΟΡΑ...

Αντι-Αβραμόπουλους ο Α. Σπηλιωτόπουλος, μειωμένη η επιρροή Μεϊμαράκη...

Η διαδικασία εκλογής ηγεσίας για τη ΝΔ εξελίσσεται όπως όλα δείχνουν σε ντέρμπι, που - με τον Π. Ψωμιάδη να μην αποσύρεται κι απ’ ότι φαίνεται και... εκλογικώς να μην συμπιέζεται - κατά πάσα πιθανότητα θα χρειασθεί επαναληπτική ψηφοφορία για να αναδειχθεί νικητής ένας εκ των Α. Σαμαρά και Ντ. Μπακογιάννη. Η δημόσια υποστήριξη του Δ. Αβραμόπουλου στον Α. Σαμαρά, γύρω από την οποία είχε μεταφερθεί τη προηγούμενη εβδομάδα κατά μείζονα λόγο το ενδιαφέρον και καταγράφηκε από τη πλειονότητα των ΜΜΕ ως κίνηση φέρουσα ισχυρά πολιτικά οφέλη στον Α. Σαμαρά και πολιτική ζημία στη Ντ. Μπακογιάννη, αντισταθμίσθηκε τρόπον τινά από την δημόσια υποστήριξη του Α. Σπηλιοτώπουλο στη Ντ. Μπακογιάννη. Δημόσια τοποθέτηση, που επιλέχθηκε από τους πρωταγωνιστές να πραγματοποιηθεί με κατ’ αναλογία τηλεοπτικούς όρους των αντιπάλων τους.

Η άρον - άρον στήριξη Σπηλιωτόπουλου στη Ντ. Μπακογιάννη

Μετά τη σύμπραξη των δύο εκ Πελοποννήσου καταγόμενων πολιτικών, η Ντόρα Μπακογιάννη αναζητούσε μια αναλόγου βεληνεκούς πολιτική συμμαχία και τη βρήκε στο πρόσωπο του Α. Σπηλιωτόπουλου.

Γεγονός, πάντως, είναι ότι απ’ την πολιτική σύμπλευση των δύο περισσότερο ωφελημένη φαίνεται να είναι η κ. Μπακογιάννη, καθώς ο Α. Σπηλιωτόπουλος αναγκάστηκε να αναθεωρήσει τη στρατηγική της παραμονής εκτός μιας πολωτικής διαδικασίας, προτείνοντας τη περαιτέρω πολιτικοποίησή της, προκειμένου να διεκδικήσει ρόλο τιμητή και ακολούθως εκφραστή της βάσης, την επόμενη μέρα.
Με την κίνησή του αυτή, ο Α. Σπηλιωτόπουλος εγκαταλείπει τη προσπάθεια πολιτικοποίησης της διαδικασίας υποστηρίζοντας δημόσια τη Ντ. Μπακογιάννη.

Ολική επαναφορά για τον Δ. Αβραμόπουλο

Εν τω μεταξύ, στη συμπόρευση Αβραμόπουλου-Σαμαρά, ο πρώτος μοιάζει να δρέπει περισσότερα πολιτικά οφέλη. Χωρίς να μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα το μέγεθος του – υπαρκτού οπωσδήποτε - πολιτικού οφέλους για τον Μεσσήνιο πολιτικό, το σίγουρο είναι πως ο πλέον ωφελημένος της σύμπραξης είναι τελικά ο ίδιος ο κ. Αβραμόπουλος, τη στιγμή που ένα άλλο κορυφαίο στέλεχος του κόμματος, ο Β. Μεϊμαράκης, οδηγείται με τη στάση του στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων.

Μάλιστα, καθόλου βέβαιο δεν πρέπει να θεωρείται αυτό που πολλοί πιστεύουν, δηλαδή πως σε περίπτωση εκλογής της πρώην Υπουργού Εξωτερικών ο εκλεγόμενος στην πρώτη περιφέρεια της πρωτεύουσας θα υποστεί πολιτικό αποκλεισμό, την ώρα που στελέχη θετικά διακείμενα στη Ντ. Μπακογιάννη, όπως ο προαναφερθείς πρώην Υπουργός Αμύνης, θα ενισχύουν το πολιτικό τους προφίλ!

Ο πρώην Υπουργός Υγείας, αναγκαζόμενος λόγω της χαμηλής δυναμικής του να αποσυρθεί από τη διεκδίκηση της ηγεσίας, κινδύνευε να περάσει οριστικά σε πολιτική ανυποληψία, καθώς η απόσυρσή του αποτέλεσε τη δεύτερη φυγομαχία, μετά την αναστολή του ιδρυθέντος από τον ίδιο κόμματος ΚΕΠ.

Αν τελικά δήλωνε υποστήριξη στη Ντόρα Μπακογιάννη, την ώρα που οι πολιτικοί του φίλοι εστράφησαν δημοσκοπικά στη πλειοψηφία τους προς τον Αντώνη Σαμαρά, τότε θα επιβεβαίωνε τη θεωρία του «λαγού της Μπακογιάννη» που κυκλοφόρησε μετά τη συνάντησή του με τον επίτιμο Πρόεδρο της ΝΔ, διακινδυνεύοντας την εμπιστοσύνη ακόμα και των μέχρι τούδε υποστηρικτών του. Επίσης, αν παρέμενε αμέτοχος στη διαδικασία όπως αρχικά τοποθετήθηκε και πάλι η στάση αυτή θα εκλαμβάνετο από τη βάση της ΝΔ ως ενεργητική ουδετερότητα υπέρ της θυγατέρας του πολιτικού του... «πατέρα» Κ. Μητσοτάκη! Αν δε, εκλεγόταν η κ. Μπακογιάννη, όντας όμως ο ίδιος σε πολιτική ανυποληψία για τη βάση, θα αρκούταν στο διακοσμητικό ρόλο ενός πολιτικού... βαστάζου πολυτελείας!

Αντίθετα ο Δ. Αβραμόπουλος με τη δημόσια υποστήριξη στον πρώην Υπουργό Πολιτισμού έδειξε να αντιλαμβάνεται και να καταπολεμά τη βασική του αδυναμία, που είναι η απόκτηση ενός ευκρινούς πολιτικού στίγματος μετά από χρόνια πολιτικής σταδιοδρομίας και η κατ’ ακολουθία ισχυρή σύνδεση με το παραδοσιακό συντηρητικό ακροατήριο του κόμματος. Η εικόνα, άλλωστε, του μετριοπαθούς πολιτικού άνδρα, που συστηματικά έχει καλλιεργήσει όλα αυτά τα χρόνια, είναι για αυτόν ούτως ή άλλως κατοχυρωμένη. Η άμεση δε, επανάκαμψή του σε κεντρικό πολιτικό ρόλο κι η ταυτόχρονη πολιτική του ενδυνάμωση απ’ τη συμπόρευση - έκπληξη με έναν κλασσικό εκφραστή της παραδοσιακής δεξιάς, του εξασφαλίζει αυξημένα πολιτικά οφέλη την επόμενη μέρα, όποιος κι αν εκλεγεί στην ηγεσία της ΝΔ.

Εάν Πρόεδρος της ΝΔ εκλεγεί ο Μεσσήνιος πολιτικός, είναι προφανές ότι μερίδιο της νίκης θα αναλογεί στον επίσης εκ Πελοποννήσου καταγόμενο πολιτικό, πράγμα που ο τελευταίος θα αξιοποιήσει κατάλληλα, διεκδικώντας αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής του κόμματος. Αν απ’ την άλλη πλευρά εκλεγεί η συνυποψήφιά του στην Α΄ Αθήνας, τότε παραδόξως, το πολιτικό όφελος για τον Δ. Αβραμόπουλο θα είναι το ίδιο ή και ακόμα μεγαλύτερο! Διόλου δεν θα πρέπει να αποκλείεται δηλαδή, ότι παρότι ο πρώην Υπουργός Υγείας τάχθηκε υπέρ του Α. Σαμαρά, να προτιμά να κατακτήσει την ηγεσία η Ντ. Μπακογιάννη!

Καθώς στη περίπτωση αυτή, όντας πλέον καταχωρημένος σε μεγάλο κομμάτι της βάσης της ΝΔ ως δυνάμει εκφραστής της και μη φέροντας ο ίδιος τα ιστορικά πολιτικά βάρη Σαμαρά, τουλάχιστον σε ότι αφορά το μέγεθός τους, θα έχει εξελιχθεί κατά πάσα πιθανότητα στον βασικό πολιτικό ανταγωνιστή της, σε μια περίοδο που καθόλου βέβαιο δεν είναι ότι ο επόμενος ή η επόμενη πρόεδρος της ΝΔ θα έχει εύκολο έργο να επιτελέσει. Και είναι σαφές ότι σε μια τέτοια περίπτωση, παρά την πικρία της για τη συμπεριφορά του, η Ντ. Μπακογιάννη θα είναι υποχρεωμένη να τον σεβασθεί, πολλώ δε μάλλον που - ελλείψει και της ιδίας - θα είναι πιθανότατα ο βασικός πόλος έλξης ψηφοφόρων στην Α΄ Αθήνας.

Η κομματική αυτό... αποκαθήλωση Μεϊμαράκη

Παράλληλα, η ισχυροποίηση Αβραμόπουλου στο κομματικό γίγνεσθαι υποβοηθάτε από την αδυναμία κορυφαίων στελεχών του κόμματος, τούτη τη κρίσιμη ώρα, να εκφράσουν τις αγωνίες των πιστών φίλων της παράταξης. Η περίπτωση της επαμφοτερίζουσας στάσης Μεϊμαράκη, που για χρόνια άρθρωνε ένα διακριτό όσο και εύστοχο πολιτικό και κομματικό λόγο, είναι χαρακτηριστική!

Ο Β. Μεϊμαράκης, ακολούθησε αλλοπρόσαλλη και τρικυμιώδη συμπεριφορά από την αρχή της διαδικασίας. Ξεκίνησε ως ουδέτερος κι αρνητικός για τη προτεινόμενη από τον Δημ. Αβραμόπουλο διεύρυνση του εκλογικού σώματος, υπονοώντας κατά διαστήματα και προσωπικές φιλοδοξίες που ούτε ο ίδιος ούτε ο, κατά κάποιο τρόπο, εκλεκτός του Α. Σπηλιωτόπουλος εκπλήρωσε και κατέληξε υποστηρικτής της πλευράς Μπακογιάννη, αλλά και υπέρμαχος ταυτόχρονα της απορριπτέας από την τελευταία πλήρους διεύρυνσης της εσωκομματικής εκλογικής βάσης, καθώς και σφοδρός επικριτής του Α. Σαμαρά.

Η τελευταία αυτή ιδιαιτέρως επικριτική στάση του εναντίον του πρώην Υπουργού Πολιτισμού, η οποία πιθανότατα αγγίζει τα όρια της αντικομματικής-αντιδεοντολογικής συμπεριφοράς, δεν αποκλείεται να έχει δυσαρεστήσει και την ίδια τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς αποτέλεσε πρωτοβουλία του Κρητικού πολιτικού που επέφερε το αντίθετο απ’ το επιδιωκόμενο πολιτικό αποτέλεσμα. Στη περίπτωση δε, που τελικά εκλεγεί ο Μεσσήνιος πολιτικός, η περιθωριοποίηση που θα έχει υποστεί από τη βάση ο Β. Μεϊμαράκης είναι ευνόητη, καθώς ο πολιτικός του λόγος θα έχει πέσει στο απόλυτο πολιτικό κοινό, γεγονός που δεν αποκλείεται έστω προσωρινά να οδηγήσει και τον ίδιο σε κάποιας μορφής αναχωρητισμό.

Σε κάθε περίπτωση κι ανεξαρτήτως αποτελέσματος, είναι σαφές ότι αντίθετα από την ανοδική πορεία που προδιαγράφει για τον εαυτό του ο Δ. Αβραμόπουλος μετά τη συμπόρευσή του με τον πρώην Υπουργό Πολιτισμού, ο Β. Μεϊμαράκης με την πρόσφατη στάση του και το αυξημένο ρίσκο της επίθεσης προς τον Α. Σαμαρά που πήρε και το οποίο ακολουθήθηκε από άμεση όσο και ραγδαία αύξηση της δυναμικής του τελευταίου, δύσκολα θα αποφύγει την αποκαθήλωση του από τη θέση του θεματοφύλακα αρχών και ιδεών του κόμματος ή έστω μια σημαντική ρωγμή στο πολιτικό προφίλ του ως τέτοιου!

Εξιλεωμένος ο Σαμαράς, πολιτικώς πάσχουσα η Ντόρα και αίνιγμα ο Νομάρχης

Γενικότερα η εσωκομματική εκλογική της ΝΔ φαίνεται να βαίνει αμφίρροπη με εναπομείναντα ρυθμιστή τον Π. Ψωμιάδη. Ο Νομάρχης Θεασσαλονίκης φαίνεται να συγκινεί σταθερά με τον λαϊκιστικό του λόγο ένα καθόλου ευκαταφρόνητο τμήμα της κομματικής βάσης. Η εμμονή του, όμως, στη ρητορική περί αντίστασης σε πιέσεις που του ασκούνται για αποχώρησή απ’ τη διαδικασία, δεν αποκλείεται να οδηγήσει τελικά σε αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα και να αποτελεί το προπέτασμα καπνού για μια ηρωική έξοδο. Έξοδος, που αν τελικά επιχειρηθεί φαίνεται μάλλον να ευνοεί τον Α. Σαμαρά, δεδομένης πολιτικής συγγένειας και της προαναγγελθείσας ουδετερότητας του Π. Ψωμιάδη.

Γενικότερα, ο Μεσσήνιος από τη κοινή τηλεοπτική εμφάνιση, που έγινε για να σφραγίσει τη συμπόρευση του με τον Δ. Αβραμόπουλο, κληρονομεί για το εναπομένων χρονικό διάστημα το πολιτικό βάρος της απόδειξης της μη συναλλαγής των, ενώ του αφαιρείται επιπρόσθετα η δυνατότητα συνέχισης του επιτυχημένου ως τώρα επικοινωνιακού μοτίβου του... κατατρεγμένου και εκτοπισμένου από τους κορυφαίους της ΝΔ τέκνου της λαϊκής δεξιάς. Δεν αποκλείεται μάλιστα, τα περισσότερα εκ των καταγεγραμμένων οφελών να αποτέλεσαν κατά βάση επιτάχυνση μιας υπέρ του δυναμικής, που ούτως ή άλλως φαινόταν να βαίνει ήδη - έστω και σταδιακότερα - αύξουσα!

Απ’ την άλλη πλευρά όμως, ο Α. Σαμαράς με τη συμπόρευση του με τον μέχρι πρότινος αντιπάλου του διευρύνει πράγματι την επιρροή του στο μεσαίο χώρο. Στα θετικά του ακόμα πιστώνεται η ύπαρξη σαφούς πολιτικού στίγματος και η ψύχραιμη αντιμετώπιση της διαδικασίας, αντίθετα με την αγχωμένη Ντ. Μπακογιάννη που φαίνεται να χρησιμοποιεί έναν εργαλειακό τον πολιτικό λόγο ανάλογα με τις επιταγές της πολιτικής μοδός, χωρίς όμως απαραίτητα να τον ενστερνίζεται και να μπορεί να το εκφράσει στη πραγματικότητα.

Παράλληλα, η φυγή του Α. Σαμαρά απ’ τη κυβέρνηση Μητσοτάκη κατά το παρελθόν, φαίνεται να εκλαμβάνεται ως εκδήλωση υπερβολικής φιλοδοξίας, για την οποία ο τότε Υπουργός Εξωτερικών έχει ήδη εξιλεωθεί, κι όχι ως προϊόν συναλλαγής, όπως έχει επιχειρήσει -ανιστόρητα είναι η αλήθεια - για τους δικούς του κατανοητούς ως ένα βαθμό λόγους ο πρώην Πρωθυπουργός κι οι όψιμοι υποστηρικτές της θεωρίας του. Αντίθετα, η Ντ. Μπακογιάννη και μετά τη τελευταία εμπλοκή της οικογένειας και της ιδίας στην υπόθεση Siemens μοιάζει να υπολείπεται στη παράμετρο της ηθικής. Ακόμα χρεώνεται η ίδια τη μακροχρόνια εξύφανση ισχυρού κομματικού μηχανισμού με σκοπό ακριβώς την εκλογή της στην ηγεσία του κόμματος, καθώς και τη συμφωνία της με τον Κ. Καραμανλή στο θέμα των πρόωρων εκλογών, γεγονός στο οποίο αντιτάχθηκε μεγάλο μέρος των φίλων του κόμματος, και μαζί τους αντιτάχθηκαν και οι Δ. Αβραμόπουλος και Α. Σαμαράς και σήμερα το πιστώνονται.

Ένας κομματικός μηχανισμός όμως που μπορεί πράγματι να αποδειχθεί σωτήριος για τη κ. Μπακογιάννη, ενόψει των εσωκομματικών εκλογών της 29ης Νοεμβρίου, καθώς είναι ευνόητο πως οι δικοί της υποστηρικτές είναι πολύ περισσότερο βέβαιο πως θα προσέλθουν στη ψηφοφορία, ενώ το δημοσκοπικό «ρεύμα» νίκης του Α. Σαμαρά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα φτάσει μέχρι τη κάλπη, στοιχείο σημαντικό μιας κι είναι αυτό που μετατρέπει τη διαδικασία σε ντέρμπι και απομακρύνει την εύκολη επικράτηση Σαμαρά.

Το ίδιο αυτό στοιχείο βέβαια, πρέπει να προβληματίσει περισσότερο από κάθε τι άλλο τη Ντόρα Μπακογιάννη, καθώς η αρχική της εκτίμηση ότι μπορεί να απευθυνθεί πειστικότερα στο σύνολο της παράταξης και ευρύτερα στο εκλογικό σώμα πόρρω απέχει απ’ τη καταγραφόμενη πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία, με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, όσοι περισσότεροι προσέλθουν στη κομματική κάλπη τόσο εγγύτερα φαντάζει το ενδεχόμενο να επισυμβεί η - σύμφωνα με τα πρώτα δεδομένα – έκπληξη της ανάδειξης του Αντώνη Σαμαρά στη θέση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας!

Πολυτεχνείο και κοινωνική υποκρισία...

Ο κ. Πετσάλνικος χαρακτήρισε τον αγώνα και τα ιδανικά του Πολυτεχνείου ως αφετηρία κάθε κοινωνίας. Αποτελεί ενδιαφέρον αντικείμενο ιστορικής έρευνας το αν και κατά πόσο η ελληνική κοινωνία θεώρησε ως αφετηρία της τον αγώνα του Πολυτεχνείου ή υιοθέτησε - πιθανότατα εμπλουτίζοντάς με... ολίγα απ' τα ιδανικά του Πολυτεχνείου - τη στάση απάθειας, που υπήρξε κυρίαρχη κατά την επτάχρονη δικτατορική περίοδο.

Ο υποκριτικός κι εν πολλοίς... "πανηγυρτζίδικος" τρόπος, που εδώ και χρόνια πραγματοποιούνται οι εκδηλώσεις για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, καθώς και τα υφιστάμενα όσο και πανθομολογούμενα πολυπληθή νοσηρά κοινωνικά φαινόμενα είναι, οπωσδήποτε, περισσότερο συμβατά με την εικόνα της παραιτημένης και ηττημένης ελληνικής κοινωνίας της δικτατορικής περιόδου, παρά με τον αγώνα και τα ιδανικά της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, που κατ' ακολουθία είναι επί της ουσίας συμβατά με το πνεύμα της κοινωνικά μαζικής Εθνικής Αντίστασης!

Πνεύμα και ιδανικά, που πράγματι πρέπει σήμερα, ίσως περισσότερο παρά ποτέ, να αποτελέσουν την αξιακή βάση της ελληνικής κοινωνίας!

Ο πατριωτικός ρεαλισμός του Δ. Χριστόφια...

Η δήλωση Χριστόφια για τη δυνατότητα άσκησης κάθε δικαιώματος έναντι της Τουρκίας, παρά το γεωοικονομικό μεγεθός της, αν αυτή εξακολουθήσει να μη σέβεται το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, κινείται σωστή κατεύθυνση.

Την ίδια στιγμή ο Πρόεδρος της Κύπρου απευθύνει ουσιαστικά μήνυμα και στους θιασώτες της – ίσως και de jure - διαιώνισης της διχοτόμησης, ξεκαθαρίζοντας τους πως οι θέσεις του για αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας και της παραμονής ορισμένου αριθμού εποίκων είναι απότοκες ενός πατριωτικού πολιτικού ρεαλισμού κι όχι μιας άνευ όρων φοβικής ενδοτικότητας!

Η Κύπρος μετά την ευτυχή συγκυρία να έχει στην ηγεσία της τον Τάσο Παπαδόπουλο όταν τακτικά τη συνέφερε το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Αναν, προκειμένου να αποκτήσει το πλεονέκτημα στην οικοδόμηση ενός νέου ευνοϊκότερου σχεδίου, έχει σήμερα ξανά τη τύχη να ηγείται αυτής ένας πολιτικός που πιστεύει στη λύση, σε μια χρονική συγκυρία που κάτι τέτοιο είναι εφικτό και ωφέλιμο, αρκεί και οι πολιτικοί ανταγωνιστές του Δ. Χριστόφια να σκεφθούν εθνικά!

Αλλαγή ρόλου για τον φτωχό και μόνο «καουμπόι»...

Μετά την στήριξη του Α. Σαμαρά από τον μέχρι πρότινος συνυποψήφιό του Δ. Αβραμόπουλο, το δημοσκοπικό προβάδισμα στη κούρσα διαδοχής της ΝΔ φαίνεται να περνά από τη Ντ. Μπακογιάννη στον Μεσσήνιο πολιτικό! Η δυναμική όμως του Α. Σαμαρά έβαινε αυξημένη απ' όταν ήδη ο πρώην Υπουργός Υγείας αποσύρθηκε απ' τον ανταγωνισμό για την εσωκομματική εξουσία.

Τα επιπλέον οφέλη απ' τη δημόσια υποστήριξη του Δ. Αβραμόπουλου είναι υπαρκτά για τον Α. Σαμαρά, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο μήτε ότι είναι μεγάλα μήτε ότι θα αποτυπωθούν στη κάλπη με τον τρόπο που αποτυπώνονται δημοσκοπικά.

Κι αυτό επειδή κατά το επόμενο διάστημα ο Α. Σαμαράς θα κλιθεί να δώσει πειστικές εξηγήσεις για το πλήρες περιεχόμενο της σύμπραξής του με τον Δ. Αβραμόπουλο, όπως αυτή αποτυπώθηκε τηλεοπτικά και ακολούθως να υπερασπισθεί την έως τώρα εν πολλοίς δημιουργημένη εικόνα του... φτωχού και μόνου «καουμπόι»!

Παρόλα αυτά, η απόλυτη πολιτική ένδεια της Ντόρα Μπακογιάννη του δίνει ούτως ή άλλως σημαντικές πιθανότητες επιτυχίας!

Σε ύφεση και επισήμως...

Mε βάση τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα Eurostat, η ελληνική οικονομία έχει διανύσει ήδη δύο τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης περνώντας απ' τη κρίση στην ύφεση, την ώρα που η οικονομία της Ευρωζώνης δείχνει να ξεπερνά την ύφεση. Παρόλα αυτά στην Ελλάδα γίνεται λόγος ακόμα για οικονομική κρίση, χωρίς να απασχολεί τη κεντρική πολιτική σκηνή και τα ΜΜΕ η ένταση και η διάρκεια της ύφεσης, στην οποία έχει ήδη εισέλθει η οικονομία της χώρας!

Το βασικό ερωτηματικό δε, που ζητά επιτακτικά απάντηση, παραμένει το αν βιώνουμε - με κάποια καθυστέρηση - αλλά κατ' αναλογία με τις υπόλοιπες ανεπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες τα παγκοσμιοποιημένα οικονομικά προβλήματα ή αν αντίθετα τα δομικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας συνδυαζόμενα με τα παγκοσμιοποιημένα οικονομικά προβλήματα μεταβάλλουν επί τω οδυνηρότερο για τη χώρα μας τις συνέπειες της ύφεσης και τι δέον γενέσθαι, διαφορετικό απ' ότι στις άλλες ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, στη περίπτωση αυτή.

Ανησυχία στη σκεπτόμενη βάση της ΝΔ…

Αμέσως μετά τη κοινή εμφάνιση Δ. Αβραμόπουλου και Α. Σαμαρά, με τον πρώτο να τάσσεται δημοσίως υπέρ του αγώνα για την κατάκτηση της ηγεσία της ΝΔ που δίνει ο δεύτερος, το λόγο πήραν υποστηρικτές της υποψηφιότητας Μπακογιάννη καταγγέλλοντας τη, σε διαφορετικούς χρόνους, σύμπραξη των δύο αποχωρησάντων και εν συνεχεία επεστρεψάντων στο κόμμα!

Αλήθεια είναι πως, περισσότερο απ’ τη στήριξη, η ίδια η κοινή εμφάνιση λειτουργεί σχετικά αντισυσπειρωτικά για τον Α. Σαμαρά. Αν τέθηκε όμως ως προϋπόθεση για τη συμπόρευση των δύο, ο Μεσσήνιος πολιτικός για ευνόητους λόγους είχε ελάχιστα περιθώρια να αρνηθεί.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η εκ των πραγμάτων παραγόμενη πόλωση στις τάξεις της ΝΔ από τέτοιες κινήσεις δημιουργεί έντονη ανησυχία στη σκεπτόμενη βάση της ΝΔ. Κι αυτό επειδή η εσωκομματική εκλογική αναμέτρηση θα διεξαχθεί σε καθεστώς αβέβαιης οργανωτικής αρτιότητας, ενώ επιπρόσθετα – αντίθετα με την αντίστοιχη εσωκομματική αναμέτρηση προ δύο ετών στο ΠΑΣΟΚ – η μάχη για την ηγεσία της ΝΔ πιθανότατα θα εξελιχθεί σε ντέρμπι!

Ο... «Σαμαρόπουλος» κι ο επίτιμος!

Προφητική… κατά λάθος αποδεικνύεται η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του MEGA, Όλγα Τρέμη, η οποία αναγγέλλοντας την απόσυρση του Δ. Αβραμόπουλου από τη κούρσα διαδοχής στη ΝΔ τον ανέφερε εκ παραδρομής ως... Σαμαρόπουλο!

Μετά την απρόσμενη μετατροπή και στη πολιτική πραγματικότητα του Αβραμόπουλο σε «Σαμαρόπουλο», με ενδιαφέρον αναμένεται η αντίδραση των έτερων υποψηφίων και ειδικότερα της Ντόρας Μπακογιάννη.

Λέτε η τωρινή τολμηρή –παραδόξως -απόφαση του Φον Δημητράκη να σχετίζεται με τη πίεση που ακούσθηκε ότι του ασκήθηκε από τον Κων. Μητσοτάκη και τελικά η πίεση αυτή να γύρισε μπούμεραγκ στην οικογένεια, όταν δημοσκοπικά διαπιστώθηκε ότι οι υποστηρικτές του Βουλευτή της Α΄ Αθηνών λοξοδρόμησαν προς τον Αντωνάκη, συμπαρασύροντας τελικά και τον μέχρι πρότινος εκλεκτό τους για την ηγεσία της ΝΔ;!

Κάπου εδώ βέβαια φαίνεται να ήρθε η ώρα, πέρα από την με έντονο ενδιαφέρον αναμενόμενη αντίδραση της θυγατέρας Θεοδώρας, και της... επανεμφάνισης του αειθαλούς επιτίμου! Έχει για το Μητσοτακέικο τελικά ο καιρός γυρίσματα ή ανήκετε οικογενειακώς στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας Κε Μητσοτάκη;! Κυριακή, 29 Νοεμβρίου, κοντή γιορτή, καθώς όλα πλέον είναι ανοιχτά και ιδιαζόντως ενδιαφέροντα στη ΝΔ!

Αποφάσισα, είμαι τελικά... Δεξιός!

Με την απόφασή του να στηρίξει τον Αντώνη Σαμαρά, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δηλώνει ευθαρσώς για πρώτη φορά το πολιτικό του στίγμα! Ο εκ Πελοποννήσου καταγόμενος πολιτικός, που εισήλθε στη πολιτική με την αρωγή του Κων/ου Μητσοτάκη ανέστειλε τη λειτουργία του ΚΕΠ και προσφάτως απέσυρε την υποψηφιότητά του και για την ηγεσία της ΝΔ. Δείχνει πλέον, όμως, με τη κίνησή του αυτή να αντιλαμβάνεται ότι πέρα από τη προσεκτική δόμηση του πολυσυλλεκτικού του προφίλ, ένας πολιτικός ταγός είναι σημαντικό να τοποθετείται ευκρινώς κι επί της πολιτικής ουσίας.

Ασφαλώς, ο Δ. Αβραμόπουλος παίρνει κάποιο ρίσκο στηρίζοντας την υποψηφιότητα Σαμαρά. Είναι όμως σαφές ότι η απουσία οποιουδήποτε ρίσκου απ’ τις πολιτικές αποφάσεις συνεπάγεται συνήθως και απουσία πολιτικού οφέλους. Ίσως είναι η πρώτη φορά που ο Βουλευτής της Α΄ Αθήνας παίρνει σαφή θέση σε ένα μείζον πολιτικό ζήτημα και ουσιαστικά απευθυνόμενος στους ψηφοφόρους της παραδοσιακής δεξιάς λέει πως εκτός από ικανότατος χειριστής της επικοινωνίας είμαι κι ένας από εσάς!

Αντανάκλαση των επαμφοτεριζόντων Αβραμόπουλου και Μεϊμαράκη η ΝΔ!

«Αρνούμαι να γίνω μέρος αυτής της εσωτερικής σύγκρουσης. Επιθυμώ να είμαι συντελεστής παραγωγής μιας νέας πολιτικής, με όρους, που θα προετοιμάζουν το μέλλον, χωρίς να αναπαράγουν το παρελθόν και τους διχασμούς του. Για το λόγο αυτό, αποσύρω τη υποψηφιότητά μου για την προεδρία του κόμματος», δήλωσε. έτσι απλά ο κ. Δ. Αβραμόπουλος τη Δευτέρα, διαψεύδοντας με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο τα μέχρι προ δύο ημερών, απ' τη δήλωση αποχώρησής του, δημοσίως λεγόμενά του!

Στο παρελθόν ανέστειλε τη λειτουργία του ιδρυθέντος από τον ίδιο κόμματος επ' ονόματι ΚΕΠ και τώρα απέσυρε την υποψηφιότητα του, μη αισχυνόμενος για το πολιτικό καιροσκοπισμό του, μήτε για τους έως σήμερα ψηφοφόρους και υποστηρικτές της υποψηφιότητάς του! Ω καιροί, ω ήθη.

Παράλληλα, κι ενώ οι κύριοι διεκδικητές της ηγεσίας της ΝΔ Ντ. Μπακογιάννη και Α. Σαμαράς εξακολουθούν να εμφανίζονται ως έχοντες υψηλό πολιτικό πολιτισμό, αποφεύγοντας τις προσωπικές αντιπαραθέσεις, στη πραγματικότητα οξύνουν εμμέσως την αντιπαράθεση μέσω των επιφανών στελεχών που στηρίζουν τις υποψηφιότητές τους, με κίνδυνο την αποξένωση των μετριοπαθών κεντροδεξιών ψηφοφόρων απ' τη ΝΔ!

Ο Β. Μιχαλολιάκος, που στηρίζει την υποψηφιότητα του Α. Σαμαρά, χαρακτήρισε τον. «Μητσοτακισμό» ως συνιστώσα, η οποία ποτέ δεν αποτέλεσε πολιτική συνισταμένη για τη συντηρητική παράταξη. Επιχείρησε, δηλαδή, ευθέως να αποδώσει κάποιου τύπου οικογενειακή ευθύνη στη Ντ. Μπακογιάννη για πεπραγμένα του πατέρα της Κ. Μητσοτάκη, τα οποία κατά τον Πειραιώτη πολιτικό αποτελούν κάποια ιδιότυπη ιδεολογία, που όμως δεν πρέπει να υιοθετηθεί απ' τη ΝΔ. Τα λεγόμενα του Β. Μιχαλολιάκου συνιστούν πραγματικά ένα καινοφανή και ακατανόητο συνάμα πολιτικό σκεπτικό απόρριψης ενός υποψηφίου και υπερψήφισης ενός άλλου, αλλά είναι οπωσδήποτε κι ενδεικτικά για τη σύγχυση και οπισθοδρόμηση που εμφανίζει σ' αυτή τη φάση το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Αν όμως, τα όσα υποστήριξε ο Β. Μιχαλολιάκος σηματοδοτούν την οπισθοδρόμηση που ζει η ΝΔ, η στάση του αυτοπροσδιοριόμενου ως συνείδηση της παράταξης Β. Μεϊμαράκη καταδεικνύει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την απόλυτη σύγχυση που επικρατεί σήμερα στη Νέα Δημοκρατία. Ο Κρητικός πολιτικός, που στηρίζει τη Ντ. Μπακογιάννη, ξεκίνησε επιχειρώντας να απονομιμοποιήσει την διαδικασία εκλογής προέδρου από τη βάση, παρέστη τελικώς στις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, αφού είχε ταχθεί ανοιχτά πλέον υπέρ της εις ολόκληρων εφαρμογή της πρότασης Αβραμόπουλου για συμμετοχή και των φίλων της ΝΔ στην εσωκομματική εκλογική διαδικασία, ενάντια στα όσα πρέσβευε η Ντ. Μπακογιάννη και κατέληξε προσφάτως να μας υπενθυμίζει την υπονόμευση του κόμματος και της ιστορικής του ηγεσίας κατά το παρελθόν από τον αποσχισθέντα απ' τη ΝΔ επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη, Α. Σαμαρά. Η παλινωδία, δηλαδή, σε όλο της το μεγαλείο!

Είναι συνεπώς φανερό πως η πολιτική σύγχυση και ρευστότητα, η οποία επικρατεί στη ΝΔ εδώ και αρκετό καιρό αντανακλάται κατά απόλυτο τρόπο στην επαμφοτερίζουσα στάση Μεϊμαράκη και καθορίζει κατ' ακολουθία και την συμπεριφορά των μεσαίων και μικρότερων στελεχών του κόμματος, δημιουργώντας έτσι ένα φαύλο κύκλο αυτουπονόμευσης της ΝΔ, από τον οποίο δύσκολα αυτή τη στιγμή μπορεί το κόμμα να εξέλθει!
Παράγοντας σταθερότητας κι ελπίδας ο Άρης

Στον αντίποδα, ο Α. Σπηλιωτόπουλος επιχειρεί να δημιουργήσει ένα περισσότερο σταθερό πόλο παραγωγής πολιτικής στη φιλελεύθερη παράταξη εστιάζοντας σε ανανεωτικές οργανωτικές προτάσεις. Κατήγγειλε, σε επιστολή του στον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου Δημήτρη Σιούφα, τις «μεμονωμένες περιοδείες των υποψηφίων για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες μπορεί να αποτελούν μέρος της ατομικής προσπάθειας, δεν μπορούν, όμως να υποκαταστήσουν, τον ρόλο της κεντρικής διοίκησης του κόμματος» και προτείνει ένα διευρυμένο πανελλαδικό διάλογο βασισμένο στη πραγματοποίηση ανοιχτών Περιφερειακών Συνδιασκέψεων, ως συλλογικών τρόπων συζήτησης με τα μέλη της ΝΔ.

Με τον τρόπο αυτό ο Αχαιός πολιτικός μπορεί να μην συμβάλλει καταλυτικά στην υπέρβαση της ενεσκύψασας κρίσης στη ΝΔ, αλλά οπωσδήποτε εμμένοντας στην θέση του για ανάγκη άρθρωσης σύγχρονου και επεξεργασμένου πολιτικού λόγου από το κόμμα και αποφεύγοντας τις παλινωδίες άλλων στελεχών αναδεικνύεται σε σημείο αναφοράς στη πιθανή εκείνη περίπτωση που απ' τη παρούσα διαδικασία δεν προκύψει μακράς πνοής ηγεσία στη κεντροδεξιά.

Το ζητούμενο

Καταληκτικά, τα έως τώρα δεδομένα δείχνουν επικράτηση της Ντ. Μπακογιάννη επί του Α. Σαμαρά, η οποία απέναντι στον παλαιάς κοπής πατριωτισμό του αντιπάλου της προτάσσει μια πιο σύγχρονη πολιτική υπεράσπισης της εθνικής ταυτότητας. Ο Μεσσήνιος πολιτικός απ' την άλλη, καταφέρνει - σε αντίθεση με τον ταχέως κι αδικαιολογήτως αποχωρήσαντα απ' τη διαδικασία Δ. Αβραμόπουλο - να εκφράσει σημαντικό τμήμα της λαϊκής δεξιάς με τον μανδύα του κοινωνικού φιλελευθερισμού.

Το κλίμα μεταξύ των υποψηφίων, αν ειδικότερα ο Π Ψωμιάδης επιμείνει ως το τέλος στην υποψηφιότητά του και οδηγηθεί η ΝΔ σε επαναληπτική διαδικασία εκλογής, αναμένεται να οξυνθεί περαιτέρω! Χαρακτηριστικές των διαθέσεων που επικρατούν μεταξύ των υποστηριχτών των δύο πλευρών είναι οι προαναφερθείσες και στιγματισθείσες «εμπρηστικές» τοποθετήσεις των Β. Μιχαλολιάκου και Β. Μεϊμαράκη, ενώ εξαίρεση αποτελεί η ψύχραιμη αντιμετώπιση της διαδικασίας από τον Α. Σπηλιωτόπουλο και ορισμένα άλλα στελέχη του κόμματος.

Αυτή, όμως, η κατ' εξαίρεση στάση νηφαλιότητας και η αναζήτηση, πέραν των προσώπων που θα εκφράσουν σε ηγετικό επίπεδο το κόμμα, του ανανεωμένου ιδεολογικού στίγματος και συνεπώς ενός σύγχρονου πολιτικού λόγου είναι ακριβώς η στάση που οφείλει να υιοθετήσει η Νέα Δημοκρατία, ως ο φιλελεύθερος πυλώνας του πολιτικού μας συστήματος, τόσο για να εξέλθει η ίδια απ' την σοβούσα εσωτερική της κρίση όσο και για να αποδειχθεί χρήσιμη και δημιουργική πολιτική δύναμη για τη χώρα!

Με πυξίδα την δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση

Ολοκληρώθηκε, τη προηγούμενη Παρασκευή, η δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του Σχεδίου Νόμου για την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων που επλήγησαν από τις πυρκαγιές του Αυγούστου, η οποία έλαβε χώρα στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής!

Με τον τρόπο αυτό εγκαινιάζεται μια πρωτοποριακή πρακτική για τα ελληνικά δεδομένα, η οποία αποτελεί βασικό άξονα της χρηστής διακυβέρνησης στα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη και στα κράτη εκείνα που στηρίζουν την αποτελεσματικότητα της διακυβέρνησης στην αυξημένη αποδοχή των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας, λόγω ακριβώς της εκ προοιμίου συμμετοχής - μέσω της ανοιχτής διαβούλευσης - των πολιτών στις σημαντικές για την καθημερινότητά τους κυβερνητικές αποφάσεις.

Το παράδειγμα αυτό, ευχής έργον θα είναι να αποτελέσει βασικό προσανατολισμό στον τρόπο νομοθέτησης και των πολιτικών ηγεσιών των άλλων χαρτοφυλακίων της κυβέρνησης, καθώς, εκτός των άλλων, ενδυναμώνοντας τη συμμετοχή των πολιτών στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία, ενδυναμώνεται παράλληλα και η εμπιστοσύνη τους στην ίδια τη δημοκρατία και τους θεσμούς της!

Πρωταγωνίστρια η Ελλάδα στο μεταναστευτικό!

Κατά τον Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπανκ Κι Μουν, τρεις είναι οι προκλήσεις σε ό,τι αφορά τη μετανάστευση. Η οικονομική κρίση, η κλιματική αλλαγή και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Απ’ τη πλευρά του ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής συνδυασμένης πολιτικής, ο ένας άξονας της οποίας θα εγγυάται την ένταξη των νόμιμων μεταναστών κι ο άλλος τη διαχείριση των μη νόμιμων μεταναστών, με βάση μια νέα συνεννόηση με τις χώρες της ΕΕ και τις χώρες προέλευσης.

Η νέα αυτή συνεννόηση είναι και το δυσκολότερο μέρος της μεταναστευτικής πολιτικής. Αποτελεί σήμερα αδήριτη ανάγκη να θεσμοθετηθεί καθεστώς που θα επιτρέπει στη χώρα μας να αντιμετωπίζει τους μη νόμιμους μετανάστες με τη δέουσα ανθρωπιά, μη φοβούμενη την υπερσυσσώρευση εξαθλιωμένων πληθυσμών στο τόπο, βάση των σημερινών ευρωπαϊκών ισχυόντων!

Σ’ αυτή τη διεθνή συνεργασία, που απαιτείται για τη διευθέτηση του προβλήματος της μετανάστευσης, η Ελλάδα οφείλει να διαδραματίσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο κι από την επιτυχία ή μη στο τομέα αυτό θα κριθεί προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου!

Ανάγκη η ανάπτυξη με ανθρώπινο πρόσωπο...

Τη χορήγηση επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης σε 2.500.000 δικαιούχους, με χρήματα έκτακτης εισφοράς που θα καταβάλουν 300 μεγάλες επιχειρήσεις και 60.000 κάτοχοι μεγάλης ακίνητης περιουσίας αξίας, αποφάσισε, χθες η κυβέρνηση.

Το κυβερνητικό μέτρο παραδέχθηκε ως αναγκαίο κι ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος. Είχε, άλλωστε, προηγηθεί σχετική συνεννόηση μεταξύ των δύο πλευρών. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επιβαρύνοντας τις τράπεζες και άλλες επιχειρήσεις μεγάλης κερδοφορίας για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, στόχο έχει να αποδείξει ότι είναι εφικτή μια διαφορετική αναπτυξιακή πολιτική, βασισμένη στη τη δημοκρατική συνεννόηση των μερών και όχι στη περιθωριοποίηση τμήματος της κοινωνίας, όπως συνέβη για μια δεκαετία και πλέον στη χώρα.

Η κυβέρνηση δεν επαγγέλλεται ασφαλώς το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας και ούτε διαθέτει λαϊκή εντολή για κάτι τέτοιο. Είναι, όμως, φανερό πως ο Πρωθυπουργός κι οι συνεργάτες του θεωρούν αναγκαίο να εφαρμοσθεί ένα οικονομικό πρόγραμμα, που θα στοχεύει τόσο στην αντιμετώπιση της παρούσας δύσκολης οικονομικής συγκυρίας και παραπέρα στην ανάπτυξη όσο και στη κοινωνική προστασία!

Οι κίνδυνοι της "μη ατζέντας"!

Μετά τη συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον Τούρκο ομόλογό του Ρ. Τ. Ερντογάν στη Κωνσταντινούπολη, ο Γ. Παπανδρέου είχε άτυπη συνάντηση γνωριμίας στις Βρυξέλλες και με τον Πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, Νίκολα Γκρούεφσκι. Οι συναντήσεις αυτές γίνονται, ασφαλώς, χωρίς ατζέντα, σε μια προσπάθεια του Πρωθυπουργού να θέσει στους ομολόγους του επικεφαλείς των χωρών αυτών τις γενικές αρχές και… διαθέσεις της ελληνικής πλευράς από σήμερα και εντεύθεν!

Από την άποψη αυτή τέτοιες συναντήσεις μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες στο βαθμό που θα συνοδευτούν από κάποιου είδους ανταπόκριση, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη πρόθεση των άλλων πλευρών να υπάρξει κινητικότητα στα ανοιχτά ζητήματα που απασχολούν τις ίδιες και την ελληνική πλευρά.

Απαιτείται, όμως, αυξημένη προσοχή, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι ηγέτες των χωρών αυτών να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά, για ενδυνάμωση του κύρους τους στο εσωτερικό των χωρών τους, τη βούληση του Έλληνα Πρωθυπουργού για επίλυση σειράς θεμάτων, με κίνδυνο να εμφανισθεί η Ελλάδα στη διεθνή σκηνή ως εκλιπαρούσα για κλείσιμο των ανοιχτών της θεμάτων με οποιοδήποτε κόστος!

Η ευεργεσία μένει... Γερμανία!

Μία ομάδα εύπορων Γερμανών ζήτησε από την γερμανική κυβέρνηση την αύξηση της φορολόγησής της. Το αίτημα υπογράφουν 44 πλούσιοι Γερμανοί, που δηλώνουν ότι έχουν περισσότερα χρήματα απ' όσα χρειάζονται για να ζήσουν πολυτελώς. Τονίζουν ότι έτσι θα μπορούσε να χρηματοδοτηθούν οικονομικά και κοινωνικά προγράμματα με τα οποία θα στηριζόταν η οικονομική ανάκαμψη!

Η ελληνική μεγαλοαστική τάξη αντίθετα δεν συγκινείται, πλέον, απ' το παράδειγμα των μεγάλων ελλήνων ευεργετών του παρελθόντος, όπως οι Αβέρωφ, Συγγρός κ.α., καθώς τα επιφανή της μέλη συνδέουν - και συγχέουν -τη φιλανθρωπία με τη διαφήμιση και τη μείωση των φορολογικών βαρών τους! Φτάνει δε, ορισμένες φορές, στο άλλο άκρο, όπως προσφάτως αποδείχτηκε απ' τη μήνυση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κ. Μίχαλος στους ναυτεργάτες!

Σ' αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, όμως, οι ωφελημένοι του συστήματος είναι εκείνοι που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά το κοινωνικό σύνολο να βγει απ' την κρίση, αντίληψη που κάποτε ανθούσε και στην Ελλάδα, αλλά σήμερα, απ' ότι φαίνεται, ευδοκιμεί μόνο στη Βαυαρία!

Η ευεργεσία μένει... Γερμανία!

Μία ομάδα εύπορων Γερμανών ζήτησε από την γερμανική κυβέρνηση την αύξηση της φορολόγησής της. Το αίτημα υπογράφουν 44 πλούσιοι Γερμανοί, που δηλώνουν ότι έχουν περισσότερα χρήματα απ' όσα χρειάζονται για να ζήσουν πολυτελώς. Τονίζουν ότι έτσι θα μπορούσε να χρηματοδοτηθούν οικονομικά και κοινωνικά προγράμματα με τα οποία θα στηριζόταν η οικονομική ανάκαμψη!

Η ελληνική μεγαλοαστική τάξη αντίθετα δεν συγκινείται, πλέον, απ' το παράδειγμα των μεγάλων ελλήνων ευεργετών του παρελθόντος, όπως οι Αβέρωφ, Συγγρός κ.α., καθώς τα επιφανή της μέλη συνδέουν - και συγχέουν -τη φιλανθρωπία με τη διαφήμιση και τη μείωση των φορολογικών βαρών τους! Φτάνει δε, ορισμένες φορές, στο άλλο άκρο, όπως προσφάτως αποδείχτηκε απ' τη μήνυση που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ Κ. Μίχαλος στους ναυτεργάτες!

Σ' αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, όμως, οι ωφελημένοι του συστήματος είναι εκείνοι που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά το κοινωνικό σύνολο να βγει απ' την κρίση, αντίληψη που κάποτε ανθούσε και στην Ελλάδα, αλλά σήμερα, απ' ότι φαίνεται, ευδοκιμεί μόνο στη Βαυαρία!

20 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ...

Το επιταχυνόμενο κυβερνητικό έργο κι η πρώτη κομματική ανταρσία!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Γ. Παπανδρέου συμπλήρωσε ήδη τις πρώτες είκοσι ημέρες της. Μαζί με τις πρώτες πολύ θετικές εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν από τη σύνθεσή της και την περιγραφή από τον Πρωθυπουργό ενός διαφορετικού μοντέλου λειτουργίας της, απ’ ότι γνωρίζαμε ως τρόπο δράσης προηγούμενων κυβερνητικών σχημάτων, βρίσκεται ήδη αντιμέτωπη με πλειάδα προβλημάτων που επιζητούν λύση. Στη κορυφή της κυβερνητικής ατζέντας τις προηγούμενες ημέρες βρέθηκε το ζέον ζήτημα των προγραμμάτων Stage, η περιβαλλοντική πολιτική, η αντιμετώπιση των ζητημάτων της δημόσια τάξης, ενώ σε κομματικό επίπεδο αίσθηση και αντιδράσεις προκάλεσε η πρόταση από τον Γ. Παπανδρέου στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ του Σ. Ξυνίδη για την ανάδειξή του στη θέση του Γραμματέα του κόμματος!

Η πορεία του κυβερνητικού έργου με αιχμή τα Stage


Σε σύσκεψη υπό την προεδρία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Θεόδωρου Πάγκαλου, και με τη συμμετοχή των υπουργών Εσωτερικών, Γιάννη Ραγκούση, Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδου, Επικρατείας, Χάρη Παμπούκη, και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικού εκπροσώπου, Γιώργου Πεταλωτή, ελήφθη απόφαση για την κατάργηση των προγραμμάτων stage στο Δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Συνεπώς, δεν θα ανανεωθεί καμία σύμβαση, ενώ δεν πρόκειται να πληρωθούν όσοι προσελήφθησαν μετά την προκήρυξη των εκλογών. Το δημόσιο θα προχωρήσει στην κάλυψη των άμεσων αναγκών του σε προσωπικό, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, με διαδικασία που θα ορίσει το ΑΣΕΠ, το οποίο θεωρεί αντισυνταγματική τη μοριοδότηση. Ο Γιώργος Παπανδρέου χαρακτήρισε τα stage "χρήσιμα εργαλεία για τους νέους και όχι εργαλείο για την εξασφάλιση πολιτικής πελατείας, όπως τα χρησιμοποίησε κατ' επανάληψη η ΝΔ".

Η κυβερνητική αυτή απόφαση προκάλεσε ισχυρές αντιδράσεις απ’ την αντιπολίτευση και τον αντιπολιτευόμενο τύπο, καθώς και από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τους προσληφθέντες στο δημόσιο με προγράμματα stage. Ο Αντώνης Σαμαράς κατηγόρησε την κυβέρνηση για "εκδικητικότητα απέναντι σε χιλιάδες παιδιά", ενώ για "εργασιακό ρεβανσιστικό μεσαίωνα" κατηγόρησε την κυβέρνηση ο εκπρόσωπος της ΝΔ Γιώργος Κουμουτσάκος. Ο αντιπρόεδρος των εργαζομένων με stage στον ΟΓΑ Παναγιώτης Πελέκης, ο οποίος προανήγγειλε κινητοποιήσεις, έκανε λόγο για "πογκρόμ το οποίο οργάνωσε ο προεδρος της ΓΣΕΕ".

Με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση κι ο Γ. Παπανδρέου στέλνουν ηχηρό μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι η δέσμευση για τη πραγματοποίηση τομών θα αποτυπωθεί σταδιακά σε συγκεκριμένες πράξεις και νομοθετικό έργο. Το θέμα του πολιτικού κόστους προσλαμβάνεται απ’ αυτή τη κυβέρνηση με διαφορετικό τρόπο απ’ αυτόν που το αντιλαμβάνονταν μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις, καθώς ο Πρωθυπουργός θεωρεί ότι αν δεν προωθηθούν οι απαιτούμενες τομές γενικότερα στη δημόσια διοίκηση, τότε το πολιτικό κόστος σε βάθος χρόνου θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο!

Περιβαλλοντική πολιτική

Η περιβαλλοντική πολιτική αποτελεί βασική προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης. Δύο είναι οι πρώτες προτεραιότητες της αρμόδιας Υπουργού Τίνας Μπιρμπίλη. Η πρώτη αφορά τη διαχείριση του ζητήματος της δόμησης στις καμένες περιοχές της Αττικής και η δεύτερη το θέμα των ημιυπαίθριων χώρων.

Με σχετικό νομοσχέδιο το οποίο θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση τη Δευτέρα, απαγορεύεται η οικοδόμηση στις καμένες περιοχές της Αττικής, τουλάχιστον μέχρι να οριοθετηθούν και να κηρυχθούν αναδασωτέες οι περιοχές που επλήγησαν από τις πρόσφατες πυρκαγιές. Στο νομοσχέδιο θα προβλέπεται η αναστολή έκδοσης νέων οικοδομικών αδειών, η αναστολή εφαρμογής των οικοδομικών αδειών που έχουν εκδοθεί και δεν υλοποιήθηκαν, καθώς και η αναστολή οικοδομικών εργασιών ανεξαρτήτως του σταδίου που αυτές βρίσκονται.

Σε ότι αφορά τους ημιυπαίθριους, αναστέλλεται για 6 μήνες ο υφιστάμενος νόμος Σουφλιά. Για όσους έχουν ήδη πάει και έχουν πληρώσει ισχύει ο νόμος Σουφλιά, ενώ για όσους έχουν υποβάλλει αίτηση χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η δική τους διαδικασία, οι αιτήσεις αυτές θα παγώσουν και δεν θα υπάρξει καμία κύρωση γι' αυτούς, μέχρι να επανεξεταστεί το νέο πλαίσιο. Στο μεταξύ καλούνται όσοι φορείς έχουν ενδιαφέρον για το θέμα να στείλουν τις προτάσεις τους στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης που θα υπάρξει προ των οριστικών αποφάσεων για το ζήτημα των ημιυπαιθρίων χώρων, το οποίο αφορά μεγάλη μερίδα των πολιτών.

Νόμος και τάξη

Με αφορμή το επεισόδιο που συνέβη τη Τετάρτη το βράδυ στα Εξάρχεια, όταν αστυνομικές δυνάμεις προσήγαγαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία διαμαρτυρήθηκαν για την εισβολή της αστυνομίας σε χώρο όπου γινόταν παρουσίαση βιβλίου, προκειμένου να ανεβρεθούν άτομα που προηγουμένως είχαν επιτεθεί σε αστυνομικούς, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδης αναγκάστηκε εσπευσμένα να αναφερθεί σε πτυχές των πρωτοβουλιών που το επόμενο διάστημα θα λάβει. Προανήγγειλε, λοιπόν, την κατάργηση του νόμου που ποινικοποιεί την κουκούλα, ενώ νωρίτερα είχε ζητήσει και έλαβε την παραίτηση του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ Βασίλη Τσιατούρα, τακτική που φαίνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να ακολουθηθεί και για τους αρχηγούς των υπολοίπων σωμάτων ασφαλείας!

Ο πρώτος Γενικός Γραμματέας

Κι ενώ καμία υπογραφή δεν μπορεί να μπει για να εφαρμοστούν οι κυβερνητικές εξαγγελίες ελλείψη των ΓΓ στα Υπουργεία, ανεδείχθη ο πρώτος εξ αυτών. Ο κ. Γιώργος Δημήτραινας, Λέκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και μέλος της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, άλλωστε, ανέφερε ότι από τη Δευτέρα θα αρχίσουν να ανακοινώνονται και οι υπόλοιποι γενικοί γραμματείς.

Γραμματέας ο Σ. Ξυνίδης εν μέσω κομματικού αντάρτικου


Νέος γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ εξελέγει την Παρασκευή ο Σωκράτης Ξυνίδης. Ο βουλευτής Ξάνθης προτάθηκε από τον κ. Παπανδρέου και διαδέχεται στη θέση του γραμματέα τον Γιάννη Ραγκούση, ενώ αίσθηση προκάλεσε ότι για την εκλογή του έλαβε λιγότερες από τις μισές ψήφους, αφού σε σύνολο 370 ψηφισάντων έλαβε μόλις 180 ψήφους, τη στιγμή που ο αυτοπροταθείς Γιώργος Παναγιωτακόπουλος πήρε 126 ψήφους, καθώς υπήρξαν και 68 λευκά και άκυρα. Επίσης, δεν εξελέγησαν οι δύο από τους προταθέντες από τον κ. Παπανδρέου για το Πολιτικό Συμβούλιο, Πετρούλα Ντελεδήμου και Κώστας Τάτσης.

Η υποδοχή και αντιμετώπιση αυτή των προτάσεων του Γ. Παπανδρέου γεννά, οπωσδήποτε, ζήτημα στο ΠΑΣΟΚ, καθώς δεν ήταν λίγα τα στελέχη εκείνα που πρόσκεινται στον Γ. Παπανδρέου τα οποία δεν έκρυβαν τον προβληματισμό τους για τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών. Κάποιοι εκ των συνεργατών του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δε, επανέφεραν το θέμα της ανάγκης επανακαθορισμού ιδεολογικού στίγματος και προσώπων μέσα από συνεδριακή διαδικασία, καθώς, κατ’ αυτή την άποψη, το να αποδοθεί η μη αποδοχή των επιλογών του προέδρου σε προσωπικές πικρίες αποτελεί επιφανειακή μόνο αντιμετώπιση του προβλήματος, που μπορεί στο μέλλον να οδηγήσει σε νέα ουσιαστικότερη εσωκομματική αμφισβήτηση, παρά την βούληση της κοινωνίας για στήριξη του Γ. Παπανδρέου!

Εν κατακλείδι, η γρήγορη προώθηση του κυβερνητικού έργου βάση των απαιτούμενων τομών, για τις οποίες προεκλογικά έχει δεσμευθεί το ΠΑΣΟΚ, αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα του Πρωθυπουργού, όπως ξεκάθαρα αποδεικνύεται και με την επιλογή της κυβέρνησης για την κατάργηση των προγραμμάτων stage στο Δημόσιο, τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και η διαφάνεια, το περιβάλλον, η παιδεία και η δημόσια τάξη είναι οι τομείς που το κυβερνητικό επιτελείο δίνει προτεραιότητα για την αντιμετώπιση των ζητημάτων τους σ’ αυτή τη πολιτική συγκυρία. Απαραίτητη συνθήκη για να στεφθεί με επιτυχία η δύσκολη, ομολογουμένως, κυβερνητική προσπάθεια είναι η συνδρομή του κόμματος στην προσπάθεια ανάταξης του κράτους, που επιχειρεί η κυβέρνηση.

Με τη ΝΔ σε αδράνεια ελλείψη αρχηγού, όμως, πρέπει να κατανοηθεί απ’ το κομματικό μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ ότι είναι η ώρα που το κόμμα πρέπει να στηρίξει τη κυβερνητική πολιτική και όχι τα μικροσυμφέροντα κάθε στελέχους, που όταν δεν ικανοποιείται σε προσωπική βάση αποδοκιμάζει άκριτα τις επιλόγές του Γ. Παπανδρέου, όπως συνέβη στη συνεδρίαση του εθνικού συμβουλίου τη Παρασκευή. Και αν δεν μπορούν τα κομματικά στελέχη να το αντιληφθούν από μόνα τους, θα πρέπει, τελικά, ο Γ. Παπανδρέου να είναι εκείνος που θα επανατοποθετήσει σε επίπεδο κόμματος τα πράγματα σε μια νέα βάση, υποβοηθητική για το κυβερνητικό έργο!

Όχι αστυνομοκρατία, όχι «μπάχαλα» ...

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μεσοβδόμαδα στους δρόμους των Εξαρχείων μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, αντιεξουσιαστικών ομάδων και μελών του ΣΥΡΙΖΑ είναι σε μεγάλο βαθμό απότοκα της αλλοπρόσαλλης πολιτικής που ακολουθούνταν απ' τη κυβέρνηση της ΝΔ στο τομέα της δημόσιας τάξης. Σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση του Δ. Παπαχρήστου και των άλλων προσαχθέντων ως κοινών εγκληματιών, χωρίς κανένα εις βάρος τους στοιχείο, δεν μπορεί παρά να λειτουργήσει στο εξής ως παράδειγμα συμπεριφοράς προς αποφυγή για την ελληνική αστυνομία.

Η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή επί πολλά χρόνια άφησε τη διαχείριση των θεμάτων της δημόσιας τάξης στον «αυτόματο πιλότο». Μετά τα γεγονότα, όμως, του περασμένου Δεκεμβρίου αναγκάστηκε να προχωρήσει στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων κατασταλτικού χαρακτήρα, τα οποία δυστυχώς δεν πλαισιώθηκαν από κατάλληλες κοινωνικές πολιτικές, ενώ στη πλειοψηφία τους ελάχιστα απέδωσαν, ακόμα κι ως προς τον βραχυπρόθεσμο επικοινωνιακό στόχο τους της βελτίωσης της κυβερνητικής εικόνας και την ανακοπή διαρροών προς το ΛΑΟΣ!

Ειδικότερα ο νόμος που προβλέπει τη προσαύξηση των ποινών αδικημάτων που διαπράττονται από άτομα που φορούν κουκούλα αποτελεί τραγέλαφο τόσο για το ελληνικό πολιτικό σύστημα όσο και γενικότερα για την κοινωνία. Είναι οπωσδήποτε δείγμα υπερσυντηρητικής στροφής και κοινωνικού στρουθοκαμηλισμού που δεν έχει θέση σε μια δημοκρατικά ανεπτυγμένη χώρα και απαιτείται η άμεση κατάργηση του.

Προς τούτο άλλωστε δεσμεύτηκε δημόσια και ο Μ. Χρυσοχοΐδης ως πολιτικός προϊστάμενος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σε τηλεοπτικές του παρεμβάσεις για το θέμα της αντιμετώπισης απ' την αστυνομία των επεισοδίων που έγιναν τη Τετάρτη το βράδυ στα Εξάρχεια. Η αντίδραση, άλλωστε, του Υπουργού υπήρξε εξ' αρχής η ενδεδειγμένη, παρά τη σφοδρή κριτική που του άσκησε ο χώρος της ριζοσπαστικής αριστεράς. Έδωσε εντολή να αφεθούν αμέσως ελεύθεροι οι προσαχθέντες, ζήτησε εξηγήσεις για το συμβάν και στη συνέχεια, αφού ζήτησε συγγνώμη απ' τους προσαχθέντες, απομάκρυνε τον Αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ από τη θέση του!

Παρόλα αυτά, όσο κι αν θεωρηθεί υπερβολική η δήλωση του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρα, περί μετατροπής της πλατείας Εξαρχείων σε "Λωρίδα της Γάζας", αλήθεια είναι πως η εγκατάσταση μόνιμου κλίματος αστυνομοκρατίας στα Εξάρχεια και το «ξεβράκωμα» πιτσιρικάδων βάση της εμφάνισής τους ανεξαρτήτως έστω ενδείξεων παραβατικής συμπεριφοράς τους, μετά τα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου, περισσότερο διογκώνει παρά επιλύει το πρόβλημα. Χρειάζεται νέα προσέγγιση η οποία θα ανταποκρίνεται ταυτόχρονα τόσο στο αίτημα για ευταξία στο κέντρο της Αθήνας όσο και στην ανάγκη για ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ανθρώπων, χωρίς τη συνεχή παρουσία στους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας των δυνάμεων καταστολής.

Τη νέα αυτή προσέγγιση, που περνά μέσα από μια άλλη αντίληψη δομικής αντιμετώπισης της παραβατικότας και της εγκληματικότητας, καθώς και απ' τον περαιτέρω εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας, είναι υποχρεωμένη να αναζητήσει η ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, προκειμένου να αποδείξει ότι η αλλαγή του ονόματος του Υπουργείου σηματοδοτεί και αλλαγή πολιτικής. Ο αρμόδιος Υπουργός, ως έμπειρος γνώστης του αντικειμένου από το παρελθόν, καλείται να αποδείξει ότι είναι έτοιμος να προωθήσει άμεσα τη νέα αυτή απαιτούμενη προσέγγιση.

Νέα προσέγγιση η οποία υπηρετείται τόσο από άμεσα πολιτικά μέτρα, όπως η κατάργηση του νόμου της κουκούλας κι η μείωση της αστυνομοκρατίας στα Εξάρχεια, με την ταυτόχρονη αποστολή μηνύματος προς τον αντιεξουσιαστικό χώρο ότι δεν θα γίνουν ανεκτά νέα φαινόμενα αναίτιας βίας - γνωστά και ως... «μπάχαλα» - όσο και εφαρμόζοντας την κατάλληλη κοινωνική πολιτική, σε συνεργασία με τους συναρμόδιους Υπουργούς, που σταδιακά θα μειώνει τις αιτίες δημιουργίας της κοινωνικής βίας!

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό Κε Χρυσοΐδη ...

Σημαντικό συμβολικό βήμα!

Συμφώνησαν οι υπουργοί Περιβάλλοντος της ΕΕ, που συνεδριάζουν στο Λουξεμβούργο, στη μείωση των εκπομπών αερίων από τη ναυσιπλοΐα κατά 20% και από την αεροπλοΐα κατά 10%, μέσα στην επόμενη δεκαετία. Η ρύπανση που προκαλείται από τις αερομεταφορές και τη ναυσιπλοΐα αποτελεί ιδιαίτερα μεγάλο μέρος των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, του οποίου η συμβολή είναι καθοριστική στη δημιουργία του φαινομένου του «θερμοκηπίου» και κατά συνέπεια στη κλιματική αλλαγή!

Η συμφωνία αυτή βέβαια είναι σημαντική μόνο σε συμβολικό επίπεδο, καθώς πρακτικά - ειδικότερα στον παγκοσμιοποιημένο χώρο της ναυσιπλοΐας - είναι πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί ακόμα και για εταιρίες κρατών - μελών της ΕΕ, αν δεν υπάρξει η αυτή συμφωνία σε παγκόσμια βάση. Συμφωνία, που είναι οπωσδήποτε δύσκολο να επιτευχθεί και θα έφερνε σε δύσκολη θέση και πολλές ελληνικές ναυτιλιακές εταιρίες, αλλά που αν τελικά γίνει πραγματικότητα στη κρίσιμη Σύνοδο για το κλίμα στη Κοπεγχάγη, θα αποτελεί μεγάλη πρόοδο για την ανθρωπότητα αναφορικά στη μείωση της παγκόσμιας ρύπανσης και της αντίστοιχης μείωσης των ολέθριων συνεπειών των κλιματικών αλλαγών!

Το έλλειμμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής!

«Το παιχνίδι τελείωσε, χρειαζόμαστε αξιόπιστες στατιστικές» ήταν η χαρακτηριστική δήλωση του επικεφαλής του Συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Στο ίδιο μήκος κύματος κι ο οικονομικός επίτροπος Χ. Αλμούνια, του οποίου στόχος είναι το 2011 να βαίνουν ήδη προς εξυγίανση τα δημοσιονομικά των κρατών-μελών.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου στο κλίμα αυτό καλείται να αποδειχθεί ικανός διαπραγματευτής και να επιτύχει μια ρεαλιστική συμφωνία, για μια κατά το δυνατόν ήπια προσαρμογή στην ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική των χαμηλών ελλειμμάτων.

Είναι προφανές ότι από θέση εξουσίας δεν είναι το ίδιο εύκολο να διατυπώνει έκαστος πολιτικός προϊστάμενος των κρατικών οικονομικών υπηρεσιών τον συνήθη μαξιμαλιστικό αντιπολιτευτικό λόγο. Εξίσου όμως προφανές είναι ότι κι οι κατά καιρούς ηγήτορες της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής θα αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα στο ζήτημα των ελλειμμάτων όσο θα συνεχίζουν να επιμένουν να αυξάνουν τη πίεσή τους στα κράτη μέλη κατά το διάστημα που οι οικονομίες των βρίσκονται σε περίοδο ύφεσης · αντί της ορθότερης επιλογής να ασκούν την αυτή πολιτική πίεση σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξής των!

Εθνικό χρέος η καταπολέμηση του δημόσιου χρέους!

Όπως τόνισε ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, στις προγραμματικές του δηλώσεις, η όποια αναπτυξιακή προσπάθεια της κυβέρνησής του θα είναι χωρίς αντίκρισμα αν δεν συνοδευτεί από συμμάζεμα στα δημόσια οικονομικά. Μάλιστα, χρησιμοποίησε τη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου: «Ή θα αφανίσουμε το δημόσιο χρέος ή το χρέος θα αφανίσει τη χώρα».

Τα λόγια αυτά του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και εκλεγμένου τρεις φορές Πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας καταδεικνύουν με το πιο γλαφυρό τρόπο το μεγαλύτερο διαρθρωτικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας! Και, οπωσδήποτε, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την συνευθύνη για τη δημιουργία του συγκεκριμένου προβλήματος και του ίδιου του ιστορικού ηγέτη του ΠΑΣΟΚ.

Απ’ την άλλη πλευρά, όμως, αναγκαίο είναι να υπογραμμισθεί ότι ο τρόπος με τον οποίο ο Α. Παπανδρέου το ανέδειξε και, κυρίως, το διαχειρίσθηκε κατά την τρίτη πρωθυπουργική του θητεία αποτελεί, πράγματι, τον πλέον χρήσιμο οδηγό για την αντιμετώπισή του και σ’ αυτή την επικίνδυνη δημοσιονομική συγκυρία!

Ο μικροαπατεώνας Γ. Αυτιάς

Οι παρατηρητικοί παρουσιαστές του Ράδιο-αρβύλα εξέθεσαν τον τηλεοπτικό μικροαπατεώνα Γ. Αυτιά, για τη περίπτωση του οποίου - και όχι μόνο - καλό θα ήταν να δημιουργηθεί κάποιου είδους... τv-police!

ΑΝΗΣΥΧΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ!

Καθοριστική για το αποτέλεσμα η διαδικασία ...

Τα παράδοξα φαίνεται να μην έχουν τελειωμό στη ΝΔ, με τελευταίο εξ' αυτών τον καθορισμό της 15ης Οκτωβρίου ως καταληκτικής ημερομηνία για την υποβολή υποψηφιοτήτων για την προεδρία του κόμματος, τη στιγμή που ακόμα δεν έχει επακριβώς αποσαφηνιστεί ούτε η διαδικασία εκλογής του νέου αρχηγού, ούτε πολύ περισσότερο το εκλεκτορικό σώμα που θα τον ή την εκλέξει!

Τα πράγματα μπερδεύτηκαν ακόμα πιο πολύ μετά την αλλαγή της αρχικής θέσης της Ντ. Μπακογιάννη για την διεκδίκηση της προεδρίας στο έκτακτο συνέδριο. Μετά την τοποθέτησή της περί έκκλησής στον Κ. Καραμανλή για παραμονή του για μεγαλύτερο διάστημα στη θέση του προέδρου, προκειμένου να εγγυηθεί την εκλογή προέδρου από τη βάση, οι υποψήφιοι ομονόησαν, πλέον, σε ένα μοντέλο εκλογής από τους πιστούς της παράταξης.

Η σημασία της διαδικασίας

Γεγονός είναι ότι η διαδικασία μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά καθοριστική για το αποτέλεσμα των εσωκομματικών εκλογών της ΝΔ. Σε μια εκλογή απ' το επικείμενο έκτακτο συνέδριο η Ντ. Μπακογιάννη, έχοντας κατά τα φαινόμενα, την υποστήριξη του Κ. Καραμανλή θα πλεονεκτούσε υπερβολικά έναντι των συνυποψήφιων της!

Αντίθετα, ο Α. Σαμαράς, εκμεταλλευόμενος και το πολιτικό «φλερτ» με τον Γ. Καρατζαφέρη, είναι πολύ πιθανό σε μια ανοιχτή διαδικασία να αποκτήσει ιδιαίτερα αυξημένη δυναμική. Δυναμική που ακόμα και αν δεν του αρκέσει σε αυτήν την φάση για να εκλεγεί θα τον καταστήσει τον ισχυρότερο πολιτικό άνδρα του κόμματος την επόμενη της εκλογής. Σ’ αυτή τη περίπτωση ο Μεσσήνιος πολιτικός σταδιακά, ανάλογα και με τις επιδόσεις της Ντ. Μπακογιάννη θα αυξομειώνει, κι αυτός με την σειρά του, αντίστοιχα την πίεσή του σ' αυτήν, εμφανιζόμενος ως ο ικανότερος πολιτικός αντίπαλος του Γ. Παπανδρέου.

Ο ρόλος του Δ. Αβραμόπουλου

Η προοπτική αυτή σχηματισμού ενός δίπολου Μπακογιάννη – Σαμαρά, με εξίσου ισχυρό «παίχτη» στην εσωκομματική σκηνή της ΝΔ, με την πρώην υπουργό εξωτερικών, τον μέχρι πρότινος υπουργό Πολιτισμού, μοιάζει ιδιαιτέρως πιθανή, απ' τη στιγμή που στο ιδεολογικό πεδίο το οποίο κινείται η Ντ. Μπακογιάννη θα έχει τον ανταγωνισμό του Δ. Αβραμόπουλου. Ο πρώην υπουργός υγείας, απ' την άποψη αυτή, σε διαδικασία εκλογής της νέας ηγεσίας από τη βάση, πριμοδοτεί εκ των πραγμάτων την υποψηφιότητα του δημοφιλούς στις τάξεις της λαϊκής δεξιάς Α. Σαμαρά.

Συμπερασματικά, η επιλογή της διαδικασίας εκλογής του νέου προέδρου της ΝΔ θα είναι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό προσδιοριστική του αποτελέσματος ή έστω των μελλοντικών εξελίξεων στη συντηρητική παράταξη. Η επιλογή αρχηγού από τη βάση ενέχει ρίσκο για την, εμφανιζόμενη ως επικρατέστερη διάδοχο του Κ. Καραμανλή στην ηγεσία του κόμματος, Ντ. Μπακογιάννη, που όπως ήρθαν, όμως, τα πράγματα είναι αναγκασμένη να το πάρει.

Υπό το βάρος της λαϊκής απαίτησης για μια ανοιχτή διαδικασία και την ευθεία αντίθεση κορυφαίων στελεχών στην εκλογή αρχηγού απ' το έκτακτο συνέδριο - όπως ο Β. Μεϊμαράκης που επίσης δεν κρύβει ότι στο άμεσο μέλλον μπορεί να δηλώσει διεκδικητής της ηγεσίας και πάντως αυτοπροσδιορίζεται ως «συνείδηση» της παράταξης - η Ντ. Μπακογιάννη αναγκάσθηκε τις τελευταίες ημέρες να συρθεί σε επαμφοτερίζουσες για το θέμα θέσεις μέχρι να καταλήξει στην τελική της γνώμη, πράγμα που οπωσδήποτε δεν λειτουργεί θετικά για την υποψηφιότητά της!

ΟΙ 5 ΤΟΜΕΙΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ ...

Η αναμέτρηση με τον κομματικό μηχανισμό κρίνει το κυβερνητικό αποτέλεσμα!
Με την ψήφο εμπιστοσύνης, που αναμένεται να λάβει ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του, ολοκληρώνονται αργά το βράδυ οι σχετικές τριήμερες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, μετά τις οποίες το νέο κυβερνητικό σχήμα αναλαμβάνει να προωθήσει με εξαιρετικά γοργούς ρυθμούς το εξαγγελθέν, απ’ τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς, νομοθετικό έργο.
Οι προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού, σε απόλυτη σύμπνοια με την τοποθέτησή του στη πρώτη, πανηγυρική, συνεδρίαση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, έθεσε και το πλαίσιο των κυβερνητικών προτεραιοτήτων. Το νέο φορολογικό σύστημα, η αναβάθμιση των θεσμών διαφάνειας και το εκλογικό σύστημα, η αναμόρφωση της παιδείας, το νέο αναπτυξιακό μοντέλο της «πράσινης» ανάπτυξης, καθώς κι ο επανασχεδιασμός της εξωτερικής πολιτικής, είναι οι βασικότερες θεματικές που θα κινηθούν, το αμέσως επόμενο διάστημα, οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες!
Οι τομείς προτεραιότητας
Αναφορικά στο σχεδιαζόμενο φορολογικό σύστημα, ως πρώτος στόχος του τίθεται η πάταξη της φοροδιαφυγής κι ο αυστηρός έλεγχος των δημοσίων οικονομικών. Ο Πρωθυπουργός, μάλιστα, στις προγραμματικές του δηλώσεις, υπενθύμισε σχετικά τη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου, που ανέφερε πως « Ή θα αφανίσουμε το δημόσιο χρέος ή το χρέος θα αφανίσει τη χώρα»!

Ανέφερε ακόμα ότι εισάγεται κι η προεκλογικώς εξαγγελθείσα ενιαία, προοδευτική, τιμαριθμοποιημένη, φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα από εργασία και μερίσματα κι η προοδευτική φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και των κληρονομιών, αλλά με υψηλά αφορολόγητα όρια, καθώς κι η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, όπως κι η φορολόγηση των ακινήτων των off shore εταιρειών. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός έθεσε ως προτεραιότητα τη στήριξη στα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα, με άμεση προτεραιότητα στα πολύ χαμηλά εισοδήματα και χορήγηση έκτακτου επιδόματος αλληλεγγύης, με καταβολή της πρώτης δόσης φέτος, πριν το τέλος του 2009.

Στο τομέα της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της καταπολέμησης της διαφθοράς, θεσμοθετείται η ηλεκτρονική διακυβέρνηση παντού και αναμορφώνεται ο θεσμός του «πόθεν έσχες» των βουλευτών, ενώ θα αναρτώνται υποχρεωτικά στο διαδίκτυο, όλες οι υπογραφές υπουργών και όλες οι πράξεις του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης . Ακόμα, οι προσλήψεις θα γίνονται από το ΑΣΕΠ και μόνον από το ΑΣΕΠ, με ετήσιο διαγωνισμό για την πρόσληψη όλων των μόνιμων στελεχών του Δημοσίου, χωρίς την ύπαρξη συνέντευξης και στο πλαίσιο αυτό κινείται κι η ακύρωση του διαγωνισμού πρόσληψης επαγγελματιών οπλιτών, που ήδη ανακοινώθηκε απ’ τον Ευ. Βενιζέλο.
Κρίσιμες πρωτοβουλίες για τη διαφάνεια και της καταπολέμησης της διαφθοράς θεωρούνται, επίσης, η αλλαγή στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων στο Δημόσιο, ώστε ελέγχοντες και ελεγχόμενοι να μην προέρχονται από την ίδια υπηρεσία και ο νέος εκλογικός νόμος, ο οποίος «θα σπάει τις αχανείς εκλογικές περιφέρειες και θα μειώνει δραστικά τις εκλογικές δαπάνες, επιφέροντας γερό χτύπημα στο μαύρο πολιτικό χρήμα», σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στη Βουλή τη Παρασκευή ο Πρωθυπουργός.
Στη παιδεία προβλέπεται η καταβολή 1 επιπλέον δισ. ευρώ από τον πρώτο Προϋπολογισμό, παρά την εξαιρετικά δυσμενή οικονομική κατάσταση, κι ακόμα αναμένεται λίαν συντόμως να θεσμοθετηθεί η διετής προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλους, η καθολική λειτουργία ολοήμερων σχολείων σε κάθε περιοχή της χώρας, νέος τρόπος εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, ένα σύγχρονο σύστημα ειδικής αγωγής για τα παιδιά με αναπηρία, αλλά και η πολυσυζητημένη τα τελευταία αξιολόγηση των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων!
Στον τομέα της «πράσινης» ανάπτυξης και της ενέργειας το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην ενεργειακή αξιοποίηση των βραχονησίδων του Αιγαίου, αλλά και στην αλλαγή καλλιεργειών και μετακίνηση στην ποιοτική και βιολογική γεωργία. Με τη κατάθεση δε, του νέου εθνικού ενεργειακό σχεδίου μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, προβλέπεται, έως το 2020, η παραγωγή του 20% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.
Στο τομέα της εξωτερικής πολιτικής, ο Γ. Παπανδρέου με την παρουσία του στο Υπουργείο Εξωτερικών σηματοδοτεί και την αυξημένη σημασία που αποδίδει στον συγκεκριμένο κυβερνητικό τομέα. Στόχος, της νέας κυβέρνησης και προσωπικά του Πρωθυπουργού, είναι η παρουσία της Ελλάδας στο διεθνή διάλογο για όλα τα μεγάλα παγκόσμια θέματα, όπως η κλιματική, ενώ παράλληλα πρώτη προτεραιότητα αποτελεί η εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό, με απόλυτη στήριξη των πρωτοβουλιών του Προέδρου της Κύπρου, Δ. Χριστόφια. Στα ελληνοτουρκικά, αναμένεται η γραμμή που θα χαραχθεί να συνίσταται στο δίπολο προώθησης εισόδου της Τουρκίας στην ΕΕ, με ταυτόχρονη υπενθύμιση προς αυτή των υποχρεώσεών της για ενσωμάτωση στη νομοθεσία της των όσων προβλέπει το κοινοτικό κεκτημένο και για σεβασμό του διεθνούς δικαίου.
Απαραίτητη η σύγκρουση με τον κομματικό μηχανισμό
Τα παραπάνω, είναι σαφές ότι θέτουν πολύ ψηλά τον κυβερνητικό πήχη, ειδικότερα συνδυαζόμενα με τις πρώτες κυβερνητικές εξαγγελίες ορισμένων πρακτικών μέτρων, όπως η μείωση των κρατικών αυτοκινήτων και της κυκλοφορίας τους, αλλά και η προκήρυξη των θέσεων των γενικών γραμματέων και διοικητών δημόσιων οργανισμών.
Το κατά πόσο ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνηση του θα κατορθώσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες προσδοκίες που, με τις πρώτες κινήσεις τους, οι ίδιοι δημιουργούν, θα εξαρτηθεί απ’ το αν και κατά πόσο, αντίστοιχα, τα - κατά πλειοψηφία - άπειρα μέλη του υπουργικού συμβουλίου θα αναδειχθούν νικητές στη μετωπική πολιτική σύγκρουση που καλούνται να δώσουν με την κατεστημένη νοοτροπία του μικροσυμφέροντος, του ίδιου του κομματικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ!
Μεγάλοι σύμμαχοι τους, βέβαια, στη προσπάθεια ανάταξης του κρατικού μηχανισμού και των διαρθρωτικών παθογενειών κοινωνίας και οικονομίας, είναι η αποτυχία των τελευταίων κυβερνήσεων των δύο κομμάτων εξουσίας να αντιμετωπίσουν τα ίδια αυτά προβλήματα, που εκ των πραγμάτων μειώνουν σχετικά τις προσδοκίες για ριζικές αναδιαρθρώσεις, καθώς και η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που με την νωπή ισχυρή εκλογική εντολή της, εξουσιοδότησε τον Πρωθυπουργό και το Υπουργικό Συμβούλιο να φέρει το δύσκολο αυτό έργο εις πέρας!