ΑΠ' ΤΟ ΟΛΟΤΕΛΑ...

Σήμερα στη Βουλή διεξήχθη προγραμματισμένη συζήτηση με θέμα την επίδραση της παγκόσμιας κρίσης στην Ελληνική οικονομία και τα μέτρα αντιμετώπισής της.

Εκεί ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης εκφώνησε μια ομιλία με πλούσιο λαϊκιστικό περιεχόμενο αναμεμιγμένο με πρακτικά οικονομικά μέτρα που υπό συνθήκες θα μπορούσε να είναι και αποδοτικά ενώ έκλεισε τον λόγο του ανακοινώνοντας ότι το 50%, των περίπου 4 εκ. ευρώ, της αμέσως επόμενης κρατικής επιχορήγησης του κόμματός του θα την παραδώσει στο Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να ενισχυθεί το, όχι και τόσο πλούσιο είναι η αλήθεια, Ταμείο καταπολέμησης της φτώχειας. Πρότεινε μάλιστα προηγουμένως όλα τα κόμματα να ομοφωνήσουν στην ίδια κίνηση για το σύνολο του ποσού μίας ετήσιας επιχορήγησής τους.

Είναι βέβαιο ότι η κίνηση αυτή δεν λύνει το πρόβλημα της φτώχειας και είναι άλλο τόσο βέβαιο ότι η δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα είναι προτιμότερο αφενός να υπάρχουν και αφετέρου οι θεσμοί του να χρηματοδοτούνται με διαφάνεια. Είναι όμως και αλήθεια ότι μια τέτοια κίνηση έχει ένα αξιόλογο συμβολικό νόημα χωρίς ταυτόχρονα να στραγγαλίζει οικονομικά τα πολυέξοδα κόμματα, αν και θα τα ανάγκαζε σε μια πιο ορθολογική χρήση των πόρων τους. Κι είναι ακόμα περισσότερο αλήθεια ότι δεν πειράζει και τόσο αν πάρουν και μερικές διαφημίσεις λιγότερες ή αναγκαστούν να εισπράξουν μερικά χαμηλότερα τιμολόγια οι τηλεοπτικοί σταθμοί κατά την περίοδο των επόμενων εκλογών.

Κι αν ο Γιώργος-βασικά δημοσιογράφος και στα...ρεπά του πρόεδρος του ΛΑΟΣ-Καρατζαφέρης, παρά και τις όποιες ανέξοδες σημερινές του κορώνες προχωρήσει στην πραγματοποίηση της εξαγγελίας του, να συνδράμει το κόμμα του ΛΑΟΣ με το 50% της επόμενης κρατικής επιχορήγησής του το Ταμείο καταπολέμησης της φτώχειας, τότε για την συγκεκριμένη ενέργεια θα πρέπει παρά την όποια κριτική στάση μπορεί να έχει κανείς απέναντί του να του αποδοθούν με γενναιοδωρία τα εύσημα!

ΟΥΤΕ ΤΟ ΣΑΜΑΡΙ, ΟΥΤΕ ΤΟ ΓΑΪΔΟΥΡΙ...Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ

Με αφορμή την επέτειο του "ΟΧΙ" κι εν όψει Εργοτέλη αναφέρθηκα χθες σε κάποια ΟΧΙ που πρέπει να ειπωθούν στην Πανάθα. Σε μερικά απ' αυτά τα ΟΧΙ θα σταθώ σήμερα και στο κατά πόσο ειπώθηκαν στο κωμικοτραγικό χθεσινό ματς, γιατί προτιμώ εν μέσω του πανικού που επικρατεί να αναζητήσω τα αίτια αυτής της εμφάνισης στα όσα έχουν συμβεί πριν το παιχνίδι. Πιστεύω ότι τα όσα συνέβησαν κατά την διάρκεια του αγώνα συνδέονται με τα όσα συνέβησαν στον ΠΑΟ το διάστημα πριν την σέντρα!

Έγραφα: "ΟΧΙ στην συλλήβδην απόρριψη του αγωνιστικού προσώπου που έδειξε ο Παναθηναϊκός και των επιλογών Τεν Κάτε στα τρία τελευταία του παιχνίδια με ΠΑΟΚ, Βέρντερ και Ηρακλή όπου σταθεροποιήθηκε ένας βασικός κορμός, πράγμα που ήταν ζητούμενο εδώ και καιρό, με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει καλή απόδοση στο πρώτο μέρος των συγκεκριμένων αγώνων ή και για λίγο περισσότερο ανάλογα με το πότε στο καθένα απ' αυτά αποφάσιζε να...παρέμβει ο Ολλανδός."

Το παράδοξο είναι ότι ο ίδιος ο Τεν Κάτε αποδέχτηκε αυτή την συλλήβδην απόρριψη του αγωνιστικού προσώπου της ομάδας του των τριών αυτών παιχνιδιών αποσταθεροποιώντας εκ νέου τον βασικό κορμό που πρόσκαιρα είχε δημιουργηθεί και έδινε καρπούς, τουλάχιστον μέχρι το σημείο που πραγματοποιούσε τις άστοχες αλλαγές του ή πραγματοποιούνταν κάποια εξόφθαλμα ατομικά λάθη.

Η κίνησή του αυτή δείχνει ότι πιθανότατα δεν διαθέτει προσωπικότητα σαν προπονητής ο Ολλανδός. Παρ' όλα αυτά πρέπει να στηριχθεί για να προσφέρει τις χρήσιμες ποδοσφαιρικές του γνώσεις ενώ την καθοδήγηση της ομάδας, αλλά και του προπονητή, πρέπει να την αναλάβει, όπως είναι άλλωστε φυσιολογικό - αν όντως μπορεί - η διοίκηση!

Έγραφα επίσης "ΟΧΙ, οπότε και, στο κακό έως απαράδεκτο κοουτσάρισμα που παρακολουθούμε από την αρχή της σεζόν από τον Mr Χενκ κι ακόμα περισσότερο στα τρία αυτά ματς. Στην Τούμπα την ώρα που με τους ασπρόμαυρους αποδεκατισμένους στον κεντρικό άξονα έπρεπε να χτυπήσει το παιχνίδι προτίμησε να το...γυρίσει στην άμυνα ενώ με Γερμανούς και Ήρα ανέλαβε κατά την διάρκεια των αγώνων υπερβολικά ρίσκα χωρίς το σκορ ή το χρονικό σημείο που τα πήρε να το απαιτούν!"

Αυτό οπωσδήποτε δεν μπορούσε να βελτιωθεί σε μία ή δύο μέρες, ούτε μπορούσε να έχει ο Ολλανδός κάποιες σταθερές επιλογές αλλαγών αφού δεν έχει, τελικά, βασικό κορμό οπότε ήταν φυσικό επόμενο να θυμηθεί τον Σόουζα μετά από ενάμιση μήνα (που μάλιστα η μεταγραφή του είχε πραγματοποιηθεί για αιχμή στο 4-4-3), τον Τζιώλη στο 2-2 μπας και βάλει μια τάξη στα ασυμμάζευτα της μεσαίας γραμμής και τον Ρουκάβινα που τον είχε κράξει, ενώ η εμφάνισή του ήταν καλή, με τον Ηρακλή.

Αλλά το χειρότερο απ' την στιγμή που άρχισε να παίρνει αρνητική τροπή το συγκεκριμένο ματς για τον ΠΑΟ ήταν η ακατανόητη μη χρησιμοποίηση του Γιώργου Καραγκούνη που είναι διαπιστωμένα απ' τους ελάχιστους παίχτες του Παναθηναϊκού που έχει την δυνατότητα να πάρει στις πλάτες του την ομάδα σε τέτοιες περιπτώσεις τον οποίο άφησε να χτυπιέται και να...εισπράττει κίτρινες στον πάγκο!

Ακατανόητα είναι βέβαια και τα όσα είπε ο Κάτε περί αλλαγής-τιμωρίας Μάντζιου λόγω του ότι δεν συνεργάστηκε με τον Σάλπι αποφασίζοντας να σουτάρει ενώ ο ίδιος τους το είχε δείξει στον...πίνακα. Τι να πω! Ευνούχισε τον κιόλας. Λάθος έπαιξε την φάση αλλά είναι ποτέ δυνατόν να μάθει μ' αυτόν τον τρόπο ο ποδοσφαιριστής;! Ούτε σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα δεν γίνονται αυτά! Και τέλος πάντων αν φέρθηκες όπως θα' κανε κι ένας οπαδός εκείνη την ώρα μην το καμαρώνεις κι από πάνω!

Ακόμα τόνιζα "ΟΧΙ, ακόμα ειδικότερα, στον απόλυτο ποδοσφαιρικό παραλογισμό της χρησιμοποίησης του Ίβανσιτς ως αριστερό μπακ, στο 45΄ μάλιστα (γιατί αν γινόταν μετά το 80΄ με αρνητικό σκορ θα είχε κάποια λογική), που (το) είδαμε (κι αυτό) στο ματς με την Βέρντερ, αλλά και γενικότερα στην χρησιμοποίηση του Αυστριακού σε θέσεις που απαιτούν αυξημένα αμυντικά καθήκοντα, όπως έγινε και με τον Ηρακλή."

Τον οποίο Ίβανσιτς είδαμε όλοι έκπληκτοι εκτός δεκαοκτάδας, αδικαιολόγητα, και απορημένοι γιατί το τι άραγε του χρέωσε. Ότι δεν τα πήγε καλά αμυντικά στα προηγούμενα ματς;! Ακόμα πάντως κι αν τον σκέφτηκε την ώρα που άρχισε να "χαλάει" το ματς το πρόβλημα παρέμενε ότι δεν τον είχε στον πάγκο να τον χρησιμοποιήσει.



Ένα άλλο σημείο είχε ως εξής: "ΟΧΙ, επίσης, στην αλλοπρόσαλλη τακτική της διοίκησης που ενώ εμπιστεύεται τον προπονητή τον καλεί μετά από κάθε κακό αποτέλεσμα για...εξηγήσεις χωρίς όμως να επιλέγει, την πιθανόν αποδοτικότερη, πιο συχνή παρουσία και επικοινωνία με τον Κάτε στην Παιανία ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, δείχνοντας έτσι την έλλειψη ψυχραιμίας της."

Κι είναι φανερό απ' την αποσταθεροποίηση του πρόσφατου βασικού κορμού αντί της επιλογής μικρών διορθωτικών κινήσεων αλλά κυρίως απ' τις αντιδράσεις του προπονητή μετά το δυσμενές αποτέλεσμα ότι η διοίκηση έχει αφήσει τον Ολλανδό να δουλεύει υπό αδικαιολόγητη πίεση και του μεταφέρει και η ίδια ακόμα μεγαλύτερη. Διαφορετικά δεν θα ακούγαμε αυτό το παραλήρημα στα αποδυτήρια και στην συνέντευξη τύπου.

Αλλά υπογράμμιζα και "ΟΧΙ, ίσως το μεγαλύτερο, στα αβίαστα ατομικά λάθη των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού σε άμυνα και επίθεση που οδηγούν σε αρνητικά αποτελέσματα και ακυρώνουν ακόμα και καλές, κατά τα άλλα, εμφανίσεις."

Χωρίς σχόλιο!

Αλλά και "ΟΧΙ, όμως και στην μερίδα του κόσμου του τριφυλλιού που δεν μπορεί να διακρίνει την καλή λειτουργία του συνόλου απ' τα ατομικά λάθη αλλά και που δεν μπορεί να αντιληφθεί, όπως είναι αλήθεια και η διοίκηση κι ο προπονητής, την έλλειψη χαρακτήρα μιας ομάδας που μπορεί να παίζει και καλά, όπως στο παιχνίδι της Πανάθας με την Ίντερ, που ήταν ο προπομπός και για τα άσχημα αποτελέσματα που ακολούθησαν, και οι πιο προσεκτικοί το επισήμαιναν από τότε."

Μερίδα του κόσμου, διοίκηση, προπονητής αλλά και παίχτες έχουν απ' ότι φαίνεται αντίθετη άποψη. Αρνούνται τον εντοπισμό του πραγματικού προβλήματος που είναι η έλλειψη χαρακτήρα της ομάδας εδώ και πολλά χρόνια αλλά και περισσότερο ακόμα σήμερα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πανηγυρισμός γκολ-κατάκτησης Τσάμπιονς Λιγκ του Λ. Χριστοδουλόπουλου σημειώνοντας το 2-2 με τον Εργοτέλη στο ΟΑΚΑ, γιατί λέει ότι ήταν το πρώτο του γκολ με τους πράσινους και ήταν και γκολ ισοφάρισης. Μόνο που ο Λάζαρος πια βρίσκεται στον Παναθηναϊκό και τέτοιος πανηγυρισμός εκείνη την στιγμή δείχνει την εντελώς λανθασμένη νοοτροπία. Κι αυτό είναι το κορυφαίο πρόβλημα. Και δεν θεωρώ ότι ο ποδοσφαιριστής είναι υποχρεωμένος να το ξέρει αλλά το τραγικό είναι ότι πιθανότατα δεν το ξέρουν κι αυτοί που θα' πρεπε να τον...ενημερώσουν και να επαναπροσδιορίσουν γενικότερα την νοοτροπία του συλλόγου!

Άρα το πρόβλημα από το 2000 ως σήμερα παραμένει διοικητικό, μιας και ιδιοκτησιακό δεν υπήρξε στην πραγματικότητα ποτέ! Κι αν δεν μπορεί η συγκεκριμένη διοίκηση να ανταποκριθεί στον ρόλο της σε εύλογο, αλλά πάντως πιο μικρό από την προηγούμενη, χρονικό διάστημα ας αναλάβουν κάποιοι μέσα από τον Παναθηναϊκό που θα μπορούν, ακόμα και στην περίπτωση που πιθανόν ο οποιοσδήποτε αναλάβει δεν θα θεωρείται ή και δεν θα είναι η ιδανική λύση για το κουμάντο της ΠΑΕ!

Εάν πάλι η παρούσα διοίκηση μπορεί να εκπληρώσει το πράσινο όνειρο ή έστω τους στόχους που η ίδια έχει θέσει ας το αποδείξει οδηγώντας το τριφύλλι σε νέες λεωφόρους δόξας το συντομότερο δυνατό !

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΑ "ΟΧΙ"

Χθες γιορτάσαμε με καλοκαιρία, και την νεολαία στο προσκήνιο, την επέτειο του "ΟΧΙ". Σήμερα παραμένοντας σε κλίμα...ΟΧΙ κι εν όψει του εξ αναβολής αγώνα της 4ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος - λέγε με και σούπερ(;)Λίγκα - μεταξύ Παναθηναϊκού-Εργοτέλη είναι ευκαιρία να αναφερθούν κάποια ΟΧΙ που αφορούν την Πανάθα! Πιο συγκεκριμένα λέμε:

- ΟΧΙ στην συλλήβδην απόρριψη του αγωνιστικού προσώπου που έδειξε ο Παναθηναϊκός και των επιλογών Τεν Κάτε στα τρία τελευταία του παιχνίδια με ΠΑΟΚ, Βέρντερ και Ηρακλή όπου σταθεροποιήθηκε ένας βασικός κορμός, πράγμα που ήταν ζητούμενο εδώ και καιρό, με αποτέλεσμα η ομάδα να έχει καλή απόδοση στο πρώτο μέρος των συγκεκριμένων αγώνων ή και για λίγο περισσότερο ανάλογα με το πότε στο καθένα απ' αυτά αποφάσιζε να...παρέμβει ο Ολλανδός.

- ΟΧΙ, οπότε και, στο κακό έως απαράδεκτο κοουτσάρισμα που παρακολουθούμε από την αρχή της σεζόν από τον Mr Χενκ κι ακόμα περισσότερο στα τρία αυτά ματς. Στην Τούμπα την ώρα που με τους ασπρόμαυρους αποδεκατισμένους στον κεντρικό άξονα έπρεπε να χτυπήσει το παιχνίδι προτίμησε να το...γυρίσει στην άμυνα ενώ με Γερμανούς και Ήρα ανέλαβε κατά την διάρκεια των αγώνων υπερβολικά ρίσκα χωρίς το σκορ ή το χρονικό σημείο που τα πήρε να το απαιτούν!

- ΟΧΙ, ακόμα ειδικότερα, στον απόλυτο ποδοσφαιρικό παραλογισμό της χρησιμοποίησης του Ίβανσιτς ως αριστερό μπακ, στο 45΄ μάλιστα (γιατί αν γινόταν μετά το 80΄ με αρνητικό σκορ θα είχε κάποια λογική), που (το) είδαμε (κι αυτό) στο ματς με την Βέρντερ, αλλά και γενικότερα στην χρησιμοποίηση του Αυστριακού σε θέσεις που απαιτούν αυξημένα αμυντικά καθήκοντα, όπως έγινε και με τον Ηρακλή.

- ΟΧΙ, επίσης, στην αλλοπρόσαλλη τακτική της διοίκησης που ενώ εμπιστεύεται τον προπονητή τον καλεί μετά από κάθε κακό αποτέλεσμα για...εξηγήσεις χωρίς όμως να επιλέγει, την πιθανόν αποδοτικότερη, πιο συχνή παρουσία και επικοινωνία με τον Κάτε στην Παιανία ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, δείχνοντας έτσι την έλλειψη ψυχραιμίας της.

-ΟΧΙ, ίσως το μεγαλύτερο, στα αβίαστα ατομικά λάθη των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού σε άμυνα και επίθεση που οδηγούν σε αρνητικά αποτελέσματα και ακυρώνουν ακόμα και καλές, κατά τα άλλα, εμφανίσεις.

-ΟΧΙ, όμως και στην μερίδα του κόσμου του τριφυλλιού που δεν μπορεί να διακρίνει την καλή λειτουργία του συνόλου απ' τα ατομικά λάθη αλλά και που δεν μπορεί να αντιληφθεί, όπως είναι αλήθεια και η διοίκηση κι ο προπονητής, την έλλειψη χαρακτήρα μιας ομάδας που μπορεί να παίζει και καλά, όπως στο παιχνίδι της Πανάθας με την Ίντερ, που ήταν ο προπομπός και για τα άσχημα αποτελέσματα που ακολούθησαν, και οι πιο προσεκτικοί το επισήμαιναν από τότε.

Τα παραπάνω ΟΧΙ σκιαγραφούν ένα μεγάλο ΝΑΙ για το ενδιαφέρον σημερινό ματς με τον Εργοτέλη αλλά και για τα αμέσως επόμενα στα οποία θα ήταν επιθυμητό για τους πράσινους να συνεχίσει ο Χενκ Τεν Κάτε να δουλεύει πολύ (και καλά όπως το κάνει μέχρι τώρα) με τους παίκτες του, να διαβάζει καλά τον αντίπαλο αλλά και να διορθώσει, κατά το δυνατόν, το κοουτσάρισμα του (μιας και μπορεί να μην είναι το σημαντικότερο πράγμα στην προπονητική αλλά μπορεί όταν φτάνει σε τόσο κακό επίπεδο να είναι ιδιαιτέρως ενοχλητικό).

Πέρα όμως από τα αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός πρέπει να πει και ένα, ακόμα δυσκολότερο, ΝΑΙ που αφορά στην σφυρηλάτηση χαρακτήρα των παιχτών του, ώστε να βάζουν το εύκολο γκολ στην επίθεση, κι ας χάνουν ή και να μην δοκιμάζουν το δύσκολο, και να μην κάνουν το εύκολο ατομικό λάθος στην άμυνα, όπως με Βέρντερ και Ήρα Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την συνεργασία διοίκησης και προπονητή γιατί, εξάλλου, όσο καλή και να γίνει αγωνιστικά μια ομάδα μόνο αν αυτό συνδυαστεί με χαρακτήρα και φανέλα μπορεί να πραγματοποιήσει μεγάλες επιτυχίες.

Ο ΔΟΝ ΚΑΡΑΜΑΛΟΥΓΚΑΣ ΠΑΕΙ ΓΙΑ...ΚΑΤΑΡ(Α)

Στο Κατάρ βρέθηκε αυτές τις μέρες ο Δον Καραμαλούγκας ψάχνοντας μια καλή τιμούλα για την Ολυμπιακή. Χωρίς τον Θοδωρή πραγματοποιεί την επίσκεψη αλλά πήρε την Θοδωρούλα μαζί γιατί σου λέει το Μητσοτακαίικο ξέρει την δουλειά αν κρίνεις απ' την προηγούμενη θητεία της ΝΔ.

Με το μπάχαλο του Βατοπεδίου και της δυσβάσταχτης φοροπαρέμβασης είχε κριθεί προ μηνός από τα επικοινωνιοπαίδια του Μαξίμου ότι η ιδιωτικοποίηση του εθνικού αερομεταφορέα με παράλληλο χρύσωμα των εργαζομένων κατά το μοντέλο ΟΤΕ θα άλλαζε το φόντο της επικαιρότητας και θα αποτελούσε μια πολιτική φυγή προς τα εμπρός για την κυβέρνηση.

Μεσολάβησε όμως από την αρχική τους σκέψη η κρατικοποίηση του τραπεζικού τομέα σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Οπότε τα δεδομένα αλλάζουν όσο να πεις. Άντε τώρα σ' αυτό το κλίμα να πείσεις τον κόσμο ότι η πλέον η καλύτερη για την Ο.Α. είναι η ιδιωτικοποίηση της. Αλλά απ' ότι φαίνεται θέλει να το τολμήσει ο Δον. Σου λέει και ιδεολογικά μέσα είμαστε και θα πάρουμε κάνα φράγκο και θα ησυχάσουμε απ' το Βατοπέδι.

Όσο για την κριτική που θα του ασκηθεί, περί ξεπουλήματος του δημόσιου τομέα σε μια εποχή που και οι πλέον νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις αναγκάζονται να επιστρατεύουν την βοήθεια του κράτους κοινωνικοποιώντας τις ζημιές του ιδιωτικού κεφαλαίου, την έχει έτοιμη την απάντηση. Όπως και με τον ΟΤΕ και την Ντόιτσε έτσι και με την Ολυμπιακή και τους πετρελαιάδες δεν πρόκειται ακριβώς για ιδιωτικοποιήσεις κι αυτό γιατί και στις δυο αυτές περιπτώσεις οι αγοραστές ή υποψήφιοι αγοραστές είναι πάλι κράτη. Σίγουρα πλουσιότερα κράτη αλλά πάντως κράτη.

Οπότε η όλη διαδικασία είναι απλώς μια αποεθνικοποιημένη...επανακρατικοποίηση! Πολύ μπροστά μιλάμε η Πρωθυπουργάρα μας. Μακάρια η χώρα που δεν χρειάζεται να ταλαιπωρείται με την ίδια την διοίκηση της και την παραδίδει στο Γερμανικό Κράτος ή το Κράτος του Κατάρ.

Με το κλίμα που διαμορφώνεται από την χρηματοπιστωτική κρίση βλέπω τον Δον Καραμαλούγκα με τις επιλογές που κάνει να πηγαίνει ολοταχώς για Κατάρ αλλά ... για μόνιμα!

"ΟΧΙ" ΣΤΙΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ

Βρετανική γελοιογραφία από red-pep.blogspot.com



Θα αρχίσουνε πάλι σήμερα οι υπερπατριώτες να μας σκοτίζουν το κεφάλι για την φοβερή αξία της παρέλασης και για τα παιδιά που δεν ξέρουν τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου κι από κοντά θα κάνουν την φασαρία τους και οι κάθε λογής απάτριδες σοφοί με ατράνταχτα επιχειρήματα υπέρ της κατάργησης του συντηρητικού σόου!

Δεν λέω μυρίζουν λίγο ναφθαλίνη οι παρελάσεις αλλά απ' την άλλη αποτελούν και μια αφορμή να έρθουν οι νεώτερες γενιές σε επαφή με κάποια πρόσφατα ιστορικά γεγονότα που έχουν παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στην χώρα μας. Σίγουρα υπάρχουν πολύ πιο πρόσφοροι τρόποι να έρθει κανείς σε επαφή με την Ιστορία αλλά σε μια εποχή που εκ των πραγμάτων κάτι τέτοιο είναι δύσκολο καλές είναι και οι αφορμές που δίνουν οι εθνικές επέτειοι

Το σημαντικότερο βέβαια στις μέρες μας που προσφέρουν τέτοιου τύπου εορτασμοί είναι οι καλές υπηρεσίες κατά της αποξένωσης των σύγχρονων Ελλήνων, στην οποία πολύ έχει συμβάλει και το μηχάνημα από το οποίο διαβάζεται αυτές γραμμές, μιας και, καιρού επιτρέποντος, δίνουν την ευκαιρία σ' αυτούς που τις παρακολουθούν αλλά και σε όσους καταφθάνουν λίγο αργότερα στην αγορά να βρεθούν και να κουβεντιάσουν στους διάφορους καφενέδες, καφετέριες και ουζερί σε χαλαρό κλίμα τα σύγχρονα "ΟΧΙ" στα οποία όλοι μαζί πρέπει κάποια στιγμή να συμφωνήσουμε και να βροντοφωνάξουμε σήμερα. Και τα οποία μπορεί να είναι λιγότερο φαντεζί από το ΟΧΙ του '40 αλλά δεν είναι απαραίτητα λιγότερο δύσκολα ή ακόμα και ηρωικά να ειπωθούν.

Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι κι εκείνο το ΟΧΙ του Μεταξά δεν θα είχε ιδιαίτερη αξία αν δεν συναντιόταν με την ομόθυμη λαϊκή επιθυμία για διαφύλαξη των αξιών της τότε Ελληνικής γειτονιάς και κοινωνίας. Και σίγουρα εδώ και πολλά χρόνια αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα της κρίσης των αξιών αλλά τα τελευταία χρόνια, της αποθέωσης του ατομικισμού, είμαστε μπροστά σε ένα ουσιωδέστερο πρόβλημα, αυτό της ύπαρξης ή μη της ίδιας της γειτονιάς και της κοινωνίας.

Απ' αυτή την άποψη η μετά την παρέλαση, πανηγυρικού τύπου, λαϊκή μάζωξη στην κάθε τοπική πλατεία δίνει ένα σύγχρονο νόημα στον, κατά τ' άλλα, σκουριασμένο θεσμό της παρέλασης!

ΤΖΙΜΠΟΥΡ ΚΑΛΕΙ ΡΕΚΟΜΠΑ

Αν πάντως Ρεκόμπα και Εστογιανόφ την πάρουν σοβαρά την δουλειά και στην Ένωση συνεχίσουν το...βιολί τους βλέπω ο ΠΑΝΙ να χτυπάει 3η θέση στο τέλος.

Το ρόστερ των κιτρίνων, ούτως ή άλλως, δεν είναι και...τρομοκρατικό κι αν τους πάρει η κάτω βόλτα, με δεδομένο ότι οι κυανέρυθροι κοντά στους Ρεκόμπες έχουν τον ανεβασμένο Χούτο και μια καλή αμυντική λειτουργία που εγγυάται ο Ε. Λίνεν σε συνδυασμό με την διακηρυγμένη διοικητική επιθυμία απόκτησης ενός αξιόπιστου σέντερ μπακ τον Γενάρη,το πράγμα θα στριμώξει άγρια.

Κι όλ' αυτά με το ζεστό χρήμα που έδωσε η ΑΕΚ για τον Ρ. Τζιμπούρ! Άτιμο το ποδοσφαίρι άτιμο!

ΒΑΓΓΟΣ Ο...ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ

Τον είδατε τον Βάγγο (Βενιζέλο) τον μανάβη της πολιτικής χθες στην Βουλή πόσο ωραία τα είπε, για την αποχώρηση της ΝΔ, ως Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ! Τον έβλεπα κι έλεγα κοίτα να δεις ταλέντο που έχει ο άνθρωπος να τα λέει αν του τα' χει υπαγορεύσει κάποιος άλλος. Μου θύμισε εποχές με τον father του ποδηλατοGeorge που έβγαινε στο press room και μίλαγε δυο ώρες λέγοντας τα ίδια και τα ίδια με διαφορετικές λέξεις, αλλά πάντα στην γραμμή που του είχε χαράξει ο γερο-Αντρίκος! Έτσι και τώρα που έχει αρχίσει να χωνεύει την λαϊκή κατραπακιά και ακολουθεί την γραμμή του ποδηλατοGeorge τα πάει χάρμα στην θεσμική του θέση.

Αφού σε κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι αν βγουν αυτοί θα γίνει πετυχημένος Υπουργός αλλά αμέσως μετά θυμήθηκα την χαριστική αγορά κτιρίου του ΜΠΑΤ(ατούδη)ΜΑΝ και άλλα μανάβικα κατορθώματα του και συνήλθα. Σκέφτηκα μάλιστα να γράψω στον ποδηλάτη Πρόεδρο σ' ένα τέτοιο ενδεχόμενο να τον αφήσει στην αντιπολίτευση για κανένα μεροκάματο μιας και πάντα η αντιπολίτευση χρειάζεται κάποιον ικανό εκπρόσωπο του Προέδρου ή της Κ.Ο. και ο Βαγγέλης μέχρι εκεί είναι όντως χρήσιμος. Όταν πάει για...άλλα αρχίζουν τα προβλήματα.

Τρανταχτό παράδειγμα ο Βάγγος ότι όταν η ρητορική ικανότητα δεν συνοδεύεται από τον Λόγο μένει κενή περιεχομένου. Ο Λόγος είναι που μετράει!

Ο ΚΑΪΛΑΣ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Ωραία μας τα' πε χθες ο εκπρόσωπος Τεό αλλά όχι τόσο ωραία ώστε να γλιτώσει απ' την παραίτηση που τον οδήγησε η αρνητική γι' αυτόν ροή των πραγμάτων, τελικά, να δώσει! Βέβαια το λάβαμε το μήνυμα της μη αντικατάστασής του, που προφανώς είναι ότι διακόπτουμε για διαφημίσεις και σύντομα πάλι κοντά σας, αλλά να δούμε κατά πόσο αυτό θα καταστεί στην πορεία εφικτό.

Κρίσιμο λάθος στρατηγικά αποδείχτηκε η γραμμή που χαράχθηκε από τον ίδιο, σε μεγάλο βαθμό, στην ΔΕΘ ενώ τακτικά αξεπέραστο πρόβλημα δημιούργησε, τελικά, η πρωτοβουλία Σανιδά να διερευνηθεί το θέμα του Βατοπεδίου αλλά επιχειρώντας ταυτόχρονα να περιορίσει την εν λόγω έρευνα σε μη πολιτικά πρόσωπα, σε μια προσπάθεια να εκτονωθεί η δυσαρέσκεια που είχε δημιουργηθεί από την παρουσία Δον Καραμαλούγκα στην Θεσσαλονίκη. Μια τακτική που, όπως όλοι είδαμε, έφερε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Τώρα αναφορικά στην εμφάνιση του Τεό στο Κοινοβούλιο μπορεί κανείς εύκολα να την χαρακτηρίσει μέτρια ή και κάτω του μετρίου σε σχέση και με την σημασία που της είχε αποδοθεί αλλά και με την σημασία που αντικειμενικά για το Επικρατουπουργόπουλο είχε. Έδειξε ο εκπρόσωπος Τεό ότι, παρά την ευγλωττία του, δεν είχε, και δεν έχει γενικά, το κοινοβουλευτικό στυλ που απαιτείτο στην ομιλία του. Φάνηκε καθαρά ότι ο Ρουσό, ίσως και, λόγω του ότι υποτιμούσε ως τώρα την Βουλή, αποφεύγοντας αφενός τις πολλές παρεμβάσεις, πιστεύοντας ότι αλλού είναι το πεδίο της πραγματικής εξουσίας, και αφετέρου να περάσει την διαδικασία του σταυρού για να εισέλθει σ' αυτή, δεν μπόρεσε να προσαρμοσθεί στα δεδομένα της, και μη έχοντας και την απαιτούμενη εξοικείωση απέτυχε να σταθεί με αξιώσεις στο βήμα.

Ειδικά αυτά που είπε για τον ποδηλατοGeorge ήταν υποτιμητικά και για τον ίδιο τον Δον, όπως εύστοχα τόνισε κι ο πάντα ετοιμόλογος -πόσο ακόμα θα αντέξετε σε λίγο θα αναγκαστείτε να κάνετε μαζί μου κολεγιά- Γ. Καρατζαφέρης,αλλά ήταν και άστοχα. Το να το παίξεις αυτή την την στιγμή ο Βασιλάκης Καϊλας της Ελληνικής πολιτικής σκηνής ενώ όλοι σε αποκαλούν όλ' αυτά τα χρόνια Νο 2, χωρίς να βρίσκονται και πολύ μακριά απ' την πραγματικότητα, και μάλιστα τελευταία το παίζεις και ολίγον από Νο 1, δεν είναι και το πιο αποδοτικό.

Κι επίσης στην ζωή, καμιά φορά, εκτός από τους φυσικό πατέρα υπάρχει και ο θετός. Υπάρχουν και οι υιοθεσίες. Τυχαίνει καμιά φορά ν' αρχίσειςτην ζωή σου σε μια λαϊκή γειτονιά αλλά στην πορεία να σε...(ξανα)βαφτίσει ή να σε...υιοθετήσει κανένας μεγαλοπαράγοντας, κανένας Λαμπράκης ή ακόμα-ακόμα κανένας Βαρδινογιάννης. Κι άντε τότε να καταλάβεις αν είναι καλύτερο να είναι ο πατέρας του καθενός πολιτικός ή βαθύπλουτος εξουσιαστής μεγαλοπαράγοντας! Αλλά γι' αυτά δεν μας είπε τίποτα ο Θοδωρής.

Το να βάζει μπροστά ότι ο πατέρας του ήταν ταχυδρόμος ενώ του άλλου Πρωθυπουργός άρα δεν πρέπει να ψάχνουμε ενδεχόμενες ποινικές του ευθύνες δεν βγάζει και πολύ νόημα. Και τέλος πάντων έλεγε κι ο Δ. Τσοβόλας ότι ήταν ο γιος του αγωγιάτη αλλά το υποστήριζε κιόλας. Δεν ήταν ταυτόχρονα κι ο καλύτερος πελάτης του Τιτάνα. Εδώ σε λίγο ο Κανελλόπουλος ( της Τιτάν και της ΑΕΚ),όπως το πάει ο Ρουσόπουλος, θα του στέλνει μαζί με το μπετό κι ένα διαρκείας δώρο για το ΟΑΚΑ. Κι ανεξάρτητα από το κατά πόσο νομότυπα γίνονται όλ' αυτά η ουσία είναι ότι δεν δένουν με την στάση του golden Τεό επικοινωνιακά.

Και θα περίμενα απ' τον Θοδωρή που περνιέται για μέγας επικοινωνιολόγος, και τα λέει ομολογουμένως νόστιμα στο press room, να ζυγίζει καλύτερα τις εμφανίσεις του. Μπορεί βέβαια να μας τα λέει πιο καλά στην καθημερινή ενημέρωση του τύπου επειδή ο στόχος εκεί είναι να απαντήσει χωρίς τελικά να πει τίποτα. Στην Βουλή όμως που χρειάσθηκε να μιλήσει επί της ουσίας για να υπερασπισθεί τον εαυτό του και την γραμμή που συνδιαμόρφωσε στην ΔΕΘ δεν τον είδα και τόσο αποτελεσματικό. Μάλλον χειρότερα τα έκανε. Είναι κι αυτό το άτιμο το timing στην πολιτική πολύ σημαντικό. Αν δεν μιλήσεις την ώρα που πρέπει και το παίξεις αφ' υψηλού μετά ότι και να πεις δύσκολα μαζεύεται το πράγμα.

Τώρα βέβαια αναγκαστικά μας χαιρέτησε, πρόσκαιρα έστω, ο Τεό και μας ενημέρωσε ότι θα τα λέμε πλέον συχνότερα. Άντε να δούμε τι θα πούμε! Ταυτόχρονα η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αποχή της από την ψηφοφορία για την προανακριτική που έχει προτείνει το ΠΑΣΟΚ για το Βατοπέδι. Ενέργεια που οπωσδήποτε φανερώνει αδυναμία για το κυβερνών κόμμα. Κι επειδή πιο πάνω αναφερθήκαμε στην ΑΕΚ συνεχίζοντας στο ίδιο τέμπο θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η στάση αυτή της ΝΔ παραπέμπει - στο πέστε κάτω για να γλυτώσουμε - σε εκείνο το γραφικό ματς ΟΣΦΠ-ΑΕΚ όπου οι των κιτρινόμαυρων προσποιούνταν τότε τους τραυματίες για να αποφύγουν τον διασυρμό όπως τώρα ο Δον, με την αποχώρηση της ΝΔ από την σχετική ψηφοφορία, προσπαθεί να αποφύγει κάποια ηχηρά παρών ή ακόμα και παραπομπές Υπουργών του και, λογικά, πτώση της κυβέρνησης!

ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙΣΤΕ ΜΑΣ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ-ΜΠΟΡΕΙΤΕ

Το golden δίδυμο Χατζηγάκη- Σανιδά εξακολουθεί να επιχειρεί να ελέγξει τις εξελίξεις αλλά τελικά από τον πολύ έλεγχο έχουν επιτύχει και οι δύο να τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις και μάλιστα συρόμενοι.

Είναι φανερό ότι η παρακινδυνευμένη πρόταση του ποδηλατοGeorge να ζητήσει απ' ευθείας προανακριτική επιτροπή χωρίς να έχει μεταβιβαστεί ο φάκελος του Βατοπεδίου στο Κοινοβούλιο στέφθηκε από επιτυχία. Τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης αναγκάστηκαν , έστω και με κάποια αμηχανία, να συνταχθούν με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ ενώ ακόμα και οι επιφυλάξεις που διατύπωσε ο ΣΥΡΙΖΑ για την συγκεκριμένη πρόταση, λόγω ακριβώς της μη μεταβίβασης μέχρι χθες του σκανδαλοφακέλου στη Βουλή και της ταυτόχρονης πίεσης που άσκησε για να συμβεί κάτι τέτοιο, ανάγκασαν τελικά τους golden δαδοφόρους της Δικαιοσύνης να αποστείλουν τελικά τον σχετικό φάκελο στο Κοινοβούλιο παρά τους αρχικούς τους σχεδιασμούς.

Ένα από τα πρώτα συμπεράσματα που μπορεί να εξάγει κανείς από όσα αναφέρουν τα ρεπορτάζ είναι ότι ο Σ. Χατζηγάκης παίζει πλέον μεγαλύτερο ρόλο στην δικαστική πορεία του θέματος και στην προσπάθεια απεμπλοκής της κυβέρνησης από την υπόθεση του Βατοπεδίου. Εξέλιξη που, όπως όλα δείχνουν, ευθέως σχετίζεται με την παταγώδη αποτυχία των χειρισμών χειραγώγησης της δικαιοσύνης από τον Σανιδά προς όφελος συγκεκριμένων στελεχών της ΝΔ. Το κρίσιμο λάθος, σε επίπεδο κομματικού ουσιαστικά χειρισμού, του Αρχιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι προφανές ότι υπήρξε η πολυσυζητημένη όσο και βιαστική του παραγγελία για διερεύνηση του σκανδάλου του Βατοπεδίου.

Το πρόβλημα όμως ήταν πως στην παραγγελία αυτή προσπάθησε ταυτόχρονα με την οδηγία για διερεύνηση της υπόθεσης να απαλλάξει τα κυβερνητικά στελέχη από ενδεχώμενες ευθύνες τους προκαταβολικά. Μια ενέργεια που πιθανότατα αποφασίστηκε σε συνεργασία με τον εκπρόσωπο Τεό σε μια προσπάθεια να εκτονωθεί το κλίμα δυσαρέσκειας που δημιουργήθηκε στη κοινωνία και την βάση της ΝΔ με την, οργανωμένη απ' τον Ρουσόπουλο, ατυχή παρέμβαση του Δον Καραμαλούγκα στην Έκθεση Θεσαλονίκης.

Είναι όμως αυτονόητο ότι αυτός που είχε τον τελευταίο λόγο για το αν θα προχωρήσει σε μια κίνηση εντυπωσιασμού ήταν ο Κυρ-Εισαγγελέας, κι όχι ο Τεό, αφού ήταν ο μόνος που μπορούσε να έχει άποψη για το αν και κατά πόσο μπορούσε να ελεγχθεί η σύνθεση των εισαγγελικών λειτουργούν που θα αναλάμβαναν την υπόθεση, και παραπέρα το αποτέλεσμα της έρευνάς, που οπωσδήποτε επιθυμητό στις τάξεις των blue boys θα ήταν να συμφωνεί με την αρχική παραγγελία. Πίστεψε ότι θα τα κατάφερνε να το σκηνοθετήσει ωραία το έργο και προχώρησε στο εμπνευσμένο, κατά τον ίδιο και τον Τεό, επικοινωνιακό τρικ. Τελικά όμως έφαγε, και φάγανε όλοι μαζί, τις δυο παραιτήσεις των αρμόδιων εισαγγελέων στο κεφάλι!

Δεν πειράζει. Και εις άλλα με υγεία που λέει. Κάπως άλλωστε θα καθαρίσουν αυτοί. Απ' τα μεγάλα προβλήματα εννοώ. Ας είναι καλά και ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών με τις παραγραφές που προβλέπει και η Κυβέρνηση Σημίτη που τον Θεμελίωσε. Το ερώτημα που παραμένει όμως για τον golden Γιώργο Σανιδά άπτεται με το αν είναι χειρότερος ως λειτουργός της τυφλής (τελείως) Δικαιοσύνης ή ως κομματικό ενεργούμενο. Και είναι ένα πραγματικό ένα δύσκολο ερώτημα να απαντηθεί. Το σίγουρο είναι όμως ότι αν είχαν έστω κι ένα ντουλαπόφιλο στην θέση του και εμείς θα είχαμε καλύτερη εικόνα για την λειτουργία της Δικαιοσύνης αλλά και ο Δον Καραμαλούγκας με τον εκπρόσωπο Τεό και την παρέα τους θα βρισκόντουσαν σε λιγότερο δυσχερή θέση αυτή την στιγμή.

Το καλύτερο είναι βέβαια μέσα σε όλα αυτά ότι έχουμε αρχίσει να κρίνουμε όχι το αν γίνεται ή όχι χειραγώγηση στο χώρο της Δικαιοσύνης αλλά το ποιος χειραγωγεί καλύτερα την Δικαιοσύνη. Άντε να δούμε πως θα τα πάει στην χειραγώγηση κι ο Χατζηγάκης τώρα που μπήκε για τα καλά στο παιχνίδι. Καλή επιτυχία Σωτήρη και κοίτα να τους να τους βγάλεις όλους λάδι χωρίς να σε πάρουμε, και πολύ, χαμπάρι!

Ο ΠΟΔΗΛΑΤΟGEORGE ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ

Μεγάλος ντόρος γίνεται όλες αυτές τις μέρες για την εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή, για την προανακριτική επιτροπή και για το ποια απ’ τις δύο διαδικασίες είναι καταλληλότερη για να ακολουθηθεί στα περί το Βατοπέδι τεκταινόμενα.

Είναι γεγονός ότι ο ποδηλατοGeorge έχει ευνοηθεί από την εξέλιξη των πραγμάτων σε βαθμό που κι ο ίδιος δεν θα περίμενε αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι από την ΔΕΘ κι ύστερα έχει κινηθεί με έξυπνο αντιπολευτικά τρόπο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα συνέβαιναν πολύ διαφορετικά τα πράγματα σε μια πιθανή δική του διακυβέρνηση.

Πρόσφατα μάλιστα μετά την παραίτηση των δύο εισαγγελέων η αξιωματική αντιπολίτευση επέδειξε άμεσα αντανακλαστικά προχωρώντας σε μια ρισκαδόρικη τακτική σκληρής καταγγελίας της δικαστικής και πολιτικής ηγεσίας, κάνοντας παραλληλισμούς με την διερεύνηση της υπόθεσης Λαμπράκη και ζητώντας συνακόλουθα την συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής από το κοινοβούλιο για τους Ρουσούπουλο, Δούκα, Μπασιάκο.

Σε δεύτερο χρόνο μάλιστα ξεκαθάρισε ότι θα ψηφίσει υπέρ και της εξεταστικής επιτροπής προκειμένου να μην μείνουν σκιές για πιθανή διάθεση συγκάλυψης τυχόν «πράσινων» ευθυνών που είναι όμως ούτως ή άλλως παραγεγραμμένες κατά το ποινικό τους σκέλος οπότε δεν μπορούν να αναζητηθούν από την προανακριτική, μιας που ως γνωστών η εξεταστική αναζητεί πολιτικές ευθύνες ενώ η προανακριτική ασχολείται με το ποινικό σκέλος των ευθυνών των πολιτικών προσώπων και της παραπομπής των ή μη σε δίκη.

Ανέφερα δε προηγούμενα την τακτική αυτή ως ριψοκίνδυνη επειδή ο φάκελος της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν έχει ακόμα διαβιβαστεί στην Βουλή κι εύκολα θα μπορούσε να κατηγορηθεί το ΠΑΣΟΚ για φθηνή αντιπολευτική στάση και λαϊκισμό. Πολύ περισσότερο μάλιστα απ’ την στιγμή που θα ψηφίσει τελικά την συγκρότηση και των δύο επιτροπών πράγμα που δημιουργεί σε κάποιο βαθμό μια λογική, αλλά ίσως και νομική ανακολουθία, απ’ την στιγμή που πρόκειται για την εξέταση της ίδιας υπόθεσης και σε τέτοιες περιπτώσεις η εξεταστική αποτελεί, τρόπον τινά, πρόδρομο της προανακριτικής.

Η Χαριλάου Τρικούπη έκανε ένα καλό ποκιστικό read στο κλίμα που είχε διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη και επέλεξε να πορευτεί ακροβατώντας μεταξύ λαϊκισμού και διαφάνειας,πράγμα που έκανε με επιτυχία, με αποτέλεσμα να αναγκάσει τα περισσότερα κόμματα, και πιθανόν όλα μέχρι την Παρασκευή που είναι η ημέρα της ψηφοφορίας για την προανακριτική, της ελάσσονος αντιπολίτευσης να συνταχθούν μαζί της παρά τις όποιες λογικές και νομικές τους αντιρρήσεις.

Αυτό που δεν μας είπε όμως ο ποδηλατοΓιώργος είναι το ποιος ευθύνεται για την ανάγκη της βιασύνης που πρέπει να επιδειχθεί στο θέμα της προανακριτικής λόγω του φόβου της παραγραφής που προκύπτει βάση του πρόσφατα αναθεωρημένου άρθρου 89 του συντάγματος και του μετέπειτα νόμου του 2003 που ψηφίσθηκε στα πλαίσια του συνταγματικού άρθρου από την κυβέρνηση του ευρωλιμοκοντόρου Σημίτη.

Κι εγώ δεν θα ρωτήσω που ήταν ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τότε κι αν μας είχε πει τίποτα τον καιρό εκείνο για το νομοθετικό πλαίσιο που αναφέρεται στις υπουργικές ευθύνες και την παραγραφή αυτών μετά από την δεύτερη κοινοβουλευτική σεζόν της επόμενης κυβερνητικής θητείας από αυτήν κατά την οποία διαπράττεται κάποια υπό διερεύνηση υπουργική πράξη, γιατί στο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα που έχει εδραιωθεί στην χώρα μας και την οποιαδήποτε παρέμβαση να είχε επιχειρήσει πενιχρά θα ήταν τα αποτελέσματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα του πιστωνόταν αν είχε κρατήσει μια διαφορετική στάση σε μια σειρά από θέματα ή ακόμα καλύτερα στο σύνολο της τότε κυβερνητικής πρακτικής.

Τώρα όμως my friend George είναι η ώρα που εσύ κρίνεσαι καθώς στο πρωθυπουργοκεντρικό-αρχηγοκεντρικό μας σύστημα εσύ είσαι αυτός που έχει την ηγεσία του (κάποτε) Κινήματος, ύστερα κι από το νομοτελειακό ξεβράκωμα του συνταγματοΒάγγου Βενιζέλου που ως ο μακράν πιο ματαιόδοξος ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα ήταν αυτός που θα γινόταν το σκαλοπάτι της ισχυροποίησης σου, και όπως κρίνεσαι για την θετική σου πορεία μετά την επικράτησή σου στις εσωκομματικές εκλογές, και πολύ περισσότερο από την ΔΕΘ και μετά, έτσι θα κριθείς και για τα λάθη και τις παραλείψεις σου.

Κι αυτή είναι η ώρα που δεν πρέπει να κρυφτείς πίσω απ' την θετική για σένα δυναμική των πραγμάτων αλλά αντίθετα να την συνδιαμορφώσεις, μη φοβούμενος ότι κινδυνεύεις να μεταφερθούν τα φώτα των ΜΜΕ από τον αλληλοσπαραγμό της ΝΔ στις όποιες εσωκομματικές δυσαρέσκειες στελεχών του κόμματος σου, που θα δημιουργούσε η συγκεκριμενοποίηση με παραδείγματα της γενικόλογης μέχρι σήμερα αυτοκριτικής που έχεις διατυπώσει για τον κυβερνητισμό (πόσα συγχωροχάρτια άραγε δίνει αυτός ο όρος)που χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ από το 1996 και μετά!

Πρέπει μάλιστα να παραδεχθείς με σαφήνεια ότι τα λογικά άλματα που αναγκάζεται να επιχειρεί τώρα το ΠΑΣΟΚ για την εξεταστική και την προανακριτική στο ζήτημα του Βατοπεδίου είναι άμεσο παράγωγο του νόμου-συγχωροχάρτι περί ευθύνης υπουργών που
πήρε σάρκα και οστά κατά την νοσηρή περίοδο των κυβερνήσεων Σημίτη(τον για να μην ξεχνιόμαστε σχεδόν βέβαιο κάποια στιγμή Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά τα ισχυρά συγκροτήματα τύπου)! Ένας νόμος που προφανώς επιλέχθηκε ως κυνική τακτική προκειμένου οι υπουργοί και ο τότε Πρωθυπουργός να αποφύγουν πιθανές ποινικές τους ευθύνες που ενδεχομένως θα αναζητούσαν οι Δικαστικές ή οι Κοινοβουλευτικές Αρχές!

Είναι λοιπόν βέβαιο, αλλά ποτέ δεν είναι αργά, ότι λαθεύει ο George Papandreou αποσιωπώντας την ευθύνη του κόμματος του για το συγκεκριμένο τρισάθλιο νομοθέτημα ενώ αντίθετα θα ήταν πολιτικό ζητούμενο και πράξη γενναιότητας να παραδεχτεί ανοιχτά την ευθύνη αυτή ως ένα απτό δείγμα της αυτοκριτικής για τον κυβερνητισμό που κι ο ίδιος αποδέχεται ότι κυριάρχησε κατά την τελευταία περίοδο που το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στην εξουσία και επιπρόσθετα να ζητήσει και να ανάγει σε κεντρική θέση του, ανάμεσα στις προτάσεις που έχει από καιρό καταθέσει για την εξυγίανση της πολιτικής ζωής του τόπου, την αλλαγή του συγκεκριμένου νόμου προς την κατεύθυνση της διαφάνειας!

ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ;

Πλησιάζουμε προς την 4η Νοεμβρίου κι αρχίζουν να πέφτουν και τα τελευταία προεκλογικά χαρτιά των δύο Αμερικανών υποψηφίων στο πολιτικό τραπέζι. Ο άσσος, της υποστήριξης από τον Κόλιν Πάουελ, που ακουγόταν εδώ και καιρό ότι κράταγε στα χέρια του ο ΑφροΜπάρακ εμφανίστηκε τελικά χθες.

Ο πρώην υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Μπους, που αντικαταστάθηκε από την αφήστε με να τους φάω όλους-Κοντολίζα(Ράους)μιας και θεωρήθηκε ήπιος ΥΠΕΞ στους βαθμούς μέτρησης της κλίμακας Μπους, μίλησε με κολακευτικά λόγια για τον Ομπάμα λέγοντας ότι είναι η καλύτερη επιλογή όχι μόνο για τους Αφροαμερικανούς αλλά για όλους τους Αμερικανούς διότι είναι ικανότερος να αντιμετωπίσει την τρέχουσα οικονομική κρίση και να ασκήσει επιτυχέστερα την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Τόνισε ακόμα ότι ενδεχόμενη εκλογή του...καλαθοσφαιριστή Μπάρακ, που θέλει αν διαβεί τελικά το κατώφλι του Λευκού Οίκου να φτιάξει κι ένα γήπεδο μπάσκετ εντός του απ' ότι μάθαμε,θα ηλέκτριζε, όπως χαρακτηριστικά είπε, όχι μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και ολόκληρο τον κόσμο!

Το σημείο όμως που είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην τοποθέτηση του Πάουελ ήταν η θέση του για τις πολυσυζητημένες θρησκευτικές πεποιθήσεις του Ομπάμα και συγκεκριμένα στο αν τελικά ο Αμερικανός υποψήφιος είναι μουσουλμάνος ή όχι, μιας και οτιδήποτε γύρω από τον μουσουλμανισμό είναι θέμα ταμπού για την συντηρητική αμερικανική κοινωνία, πράγμα που ισχύει πολύ περισσότερο τα τελευταία χρόνια, δικαιολογημένα μόνο σε κάποιο βαθμό, μετά τα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα.

Συγκεκριμένα ο Αμερικάνος πολιτικός αποκρίθηκε σε σχετική ερώτηση πως «Η σωστή απάντηση είναι ότι δεν είναι μουσουλμάνος, είναι χριστιανός. Πάντα ήταν χριστιανός. Αλλά η αληθινά σωστή απάντηση είναι: Τι σημασία θα είχε ακόμη κι αν ήταν μουσουλμάνος; Είναι κακό να είσαι μουσουλμάνος στην Αμερική; Η απάντηση είναι όχι - Δεν είναι αυτή η Αμερική».

Αυτή είναι μια πραγματικά θαρραλέα αντιρατσιστική, μη τρομοφοβική, θέση που τσακίζει κόκαλα αυτή την στιγμή στην Αμερική αλλά και οπουδήποτε αναπτύσσεται παρόμοιο είδος ρατσισμού, μη εξαιρουμένης και της χώρας μας, που θέλει αρκετό κουράγιο για να την εκφράσεις δημόσια και πρέπει να αποδοθούν τα εύσημα στον Mr Κόλιν, παρά την πολιτική αντίθεση που εύλογα έχει κανείς, κατά τα άλλα, με τον Ρεπουμπλικανό πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΣΗΚΩ...ΑΠ’ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΣΟΥ

Αλλού περιμέναμε το κρίσιμο ματς της έκτης αγωνιστικής κι αλλού μας βγήκε! Τελικά στην Τούμπα ήρθε ένα ξενέρωτο Χ αφού κόλλησαν στο 0-0 ΠΑΟΚ και ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ. Απ’ την άλλη στο ΟΑΚΑ έγινε ένα αμφίρροπο ματς μεταξύ ΑΕΚ και Λάρισας και ήταν αυτό που τράβηξε, περισσότερο απ' όσο αναμενόταν, το ενδιαφέρον.

Το γκολ μάλιστα του Σαρμιέντο που διαμόρφωσε το 1-1 στο τελευταίο λεπτό άνοιξε μεγάλη συζήτηση στους κόλπους του δικεφάλου όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς κι απ’ τα σημερινά, εξόχως αιχμηρά, πρωτοσέλιδα του οπαδικού τύπου της ΑΕΚ, αλλά και απ’ την σημερινή ανάρτηση του striker στον ιστότοπό μας, που την τιμητική τους στις επικρίσεις έχουν ο Σερ Γ. Δώνης και ο Ντεμίνιο.

Και πράγματι ο Ντέμης δεν φαίνεται να έχει πολλά ακόμα να προσφέρει στην ποδοσφαιρική ΑΕΚ ενώ το ό,τι προσέφερε ως σήμερα δεν αποδείχθηκε αρκετό για να φέρει την ομάδα στο επίπεδο που της αρμόζει βάση της ιστορίας της, του πολυπληθούς και απαιτητικού κόσμου της αλλά και της γενικότερης δυναμικής της.

Για τον Δώνη βέβαια είναι κάπως νωρίς για να κριθεί προπονητικά και ειδικά μετά την αποχώρηση σοκ, του...Ουζμπέκου πλέον, Ρίμπο που οπωσδήποτε άλλαξε δραματικά τα αγωνιστικά πλάνα του τεχνικού των κιτρίνων, που παρ’ όλα αυτά φρόνιμο θα ήταν να αποφεύγει δηλώσεις τύπου «5 νίκες στα 5 επόμενα ματς». Όταν μάλιστα το πρώτο απ’ την πεντάδα ήταν αυτό με την πρώην ομάδα του ΑΕΛ, που φυσικό μετά τα καλοκαιρινά παράπονα στον κάμπο ήταν να παίξει πολύ δυνατά το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Την πίστη, μάλιστα των Λαρισινών, για νίκη στο ΟΑΚΑ την είχαμε δει αποτυπωμένη και σε πρωτοσέλιδο της the match Θεσσαλίας μεσοβδόμαδα, στο οποίο μάλιστα είχαμε κάνει ειδική αναφορά λόγω της καλλιτεχνικής του χροιάς, αλλά στους Θρακομακεδόνες φαίνεται ότι ασχολούνται με το 5 στα 5 αλλά και με την υψηλή ποιότητα των δικών τους μόνο παιχτών, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Νικολαϊδης στα αποδυτήρια, και αδιαφορούν για τις διαθέσεις και την ποιότητα του αντιπάλου!

Έτσι φτάσαμε στα πρωτοσέλιδα,των score και Ώρα, του πάτου και του Γιωργάκη πότε φεύγεις! Κι αν δεν κάτσει άμεσα κάποιο καλό αποτέλεσμα...Να δεις τι σου’ χω για μετά που λέει κι ο Μαχαιρίτσας!

Η the match ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

Πρόσφατα αναφέρθηκα σε πρωτοσέλιδο της the match Θεσσαλίας, μετά από τον πρόσφατο αγώνα της Λάρισας με τον ΟΦΗ, που ασκούσε κριτική στην ομάδα του κάμπου παρά την νίκη της και δήλωνε ευθέως ότι αποδοκιμάζει την διαιτητική εύνοια που είχε στο συγκεκριμένο ματς. Βέβαια την επόμενη μέρα αναγκάστηκε να υποσθηχωρήσει κάπως γιατί κανείς μας δεν είναι εύκολο να είναι σε πλήρη κόντρα με την ελληνική πραγματικότητα αλλά αυτό δεν αρκεί για να μειώσει το Κυριακάτικο εκείνο πρωτοσέλιδο!

Στο φύλλο της Παρασκευής 17/10/2008 η Θεσσαλική αθλητική εφημερίδα, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι οι συντελεστές έχουν μια τελείως διαφορετική κουλτούρα απ’ τους περισσότερους συναδέλφους τους του αθλητικού και όχι μόνο τύπου, κυκλοφορεί, εν όψει του επικείμενου αγώνα πρωταθλήματος της Α.Ε.Κ με την Α.Ε. Λάρισας στο Ολυμπιακό Στάδιο, με ένα εικαστικό πρωτοσέλιδο του Λαρισαίου, απ’ ότι μας πληροφορεί, Βασίλη Μοραΐτη που μόνο σε έντυπα καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος και γενικότερα υψηλού επιπέδου έντυπα συναντά κανείς σηματοδοτώντας έτσι και πάλι έναν άλλο, πιο ελπιδοφόρο, δρόμο για τον Ελληνικό αθλητικό τύπο.

ΤΟ 3ο ΝΤΙΜΠΕΪΤ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΨΑΡΑΔΕΣ

Χωρίς καμία ιδιαίτερη έκπληξη ολοκληρώθηκε η τρίτη και τελευταία τηλεμαχία, που έλαβε χώρα στο πανεπιστήμιο Hofstra στα περίχωρα της Νέας Υόρκης, μεταξύ των δύο Αμερικανών υποψηφίων για την προεδρία των Η.Π.Α. Μακ Κέιν και Ομπάμα.

Δεν τα κατάφερε να πείσει με τον λόγο του και την παρουσία ο πολεμοχαρής Τζων. Θα μου πείτε δεν τα κατάφερνε να πείσει κι όταν τα πράγματα κινούνταν γύρω απ’ την εξωτερική πολιτική και το Ιράκ θα τα καταφέρει τώρα που τα πράγματα κινούνται γύρω απ’ την οικονομία; Είπε βέβαια τα φιλελεύθερα του για την οικονομία και δεσμεύτηκε για μείωση της φορολογίας ενώ παράλληλα κατηγόρησε τον αντίπαλο του ότι επιδιώκει το αντίθετο αλλά και πάλι δεν έκανε τίποτα.

Αντίθετα ο Μπαράκ-κάνε μία γκάφα μήπως ξαναμπεί ο άμπαλος μέσα στο παιχνίδι-Ομπάμα συνεχίζει να αποδεικνύει ολοένα και περισσότερο ότι είναι πολιτικός, κάτι δυσεύρετο στις μέρες μας και ειδικά στις Η.Π.Α., σε ότι αφορά τουλάχιστον διάφορους κατά καιρούς υποψηφίους για την προεδρία τους. Επέμεινε στον σχεδιασμό του για μια διαφορετική κοινωνική πολιτική απ’ την σημερινή που εφαρμόζεται (;) στη χώρα του. Μια πολιτική που προβλέπει αύξηση δαπανών στον τομέα της υγείας, ώστε να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, όπως επίσης και της παιδείας, με σκοπό περισσότεροι Αμερικάνοι νέοι να έχουν δυνατότητα πρόσβασης στην κολεγιακή εκπαίδευση. Τόνισε μάλιστα ότι τα χρήματα για την νέα κοινωνική πολιτική θα τα αναζητήσει από την φορολόγηση των εχόντων άνω των 250.000 $ εισόδημα.

Εύθυμο σημείο του ντιμπέιτ υπήρξε η αναφορά του Τζων (Ράμπο) για πλήγμα που θα επέφερε μια τέτοια, κατά την γνώμη του, φοροεπιδρομή στον Τζο τον υδραυλικό, ρεπουμπλικάνο ψηφοφόρο που είχε πρόσφατα συναντήσει ο Μακ Κέιν σε ομιλία του και αποδείχθηκε τελικά ότι επρόκειτο για άνθρωπο άνεργο που δεν έχει την άδεια υδραυλικού. Οπότε κομμάτι δύσκολο μοιάζει να πολυσκοτίστηκε για την φορολόγηση όσων έχουν ετήσιο εισόδημα 250.000 $ και άνω, αφού μάλλον ανήκει, και μάλιστα απ’ τους πρώτους, στο 95% του πληθυσμού. Για το αντίθετο μπορεί.

Εξάλλου ο ρεπουμπλικάνος υποψήφιος δεν απέφυγε την δημόσια καζούρα του τηλεπαρουσιαστή CBS Ντέιβιντ Λέτερμαν λόγω του ότι αρχικά ματαίωσε την προγραμματισμένη παρουσία του στην εκπομπή του τελευταίου προφασιζόμενος ότι για λόγους που σχετίζονται με την οικονομική κρίση ήταν αναγκασμένος να επιστρέψει στην Ουάσιγκτον, ενώ τελικά εμφανίστηκε σε ανταγωνιστικό τηλεοπτικό σόου και στην συνέχεια, επισκέφθηκε το αρχικά προγραμματισμένο σόου με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να δηλώσει, στον χιουμοριστικά μαινόμενο, παρουσιαστή ότι παραδέχεται πως τα θαλάσσωσε. Απ’ το καλό στο καλύτερο δηλαδή ο Τζων!

Ο ρεπουμπλικάνος καραβανάς εκτός απ’ τον...Σάκη τον υδραυλικό ανέφερε, για να φέρει τον ανθυποψήφιό του σε δύσκολη θέση, και έναν καθηγητή πανεπιστημίου που ακούει στο όνομα Άγιερ και που στο παρελθόν υπήρξε εξτρεμιστής και είχε κολλητιλίκια με τον Ομπάμα. Ο τελευταίος βέβαια με χαρακτηριστική ψυχραιμία του απάντησε ότι το πρόσωπο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την προεκλογική του εκστρατεία και επανέφερε άμεσα τα οικονομικά προβλήματα στην ατζέντα της τηλεμαχίας.

Μια ψυχραιμία στα θέματα της τρομοφοβίας που μοιάζει αστείο, για τους μη Αμερικανούς, το γιατί δεν μπορεί να την επιδείξει τόσα χρόνια και η πλειοψηφία των πολιτών στις Η.Π.Α., παρότι είναι κατανοητό το σοκ της 9/11, αλλά αντίθετα «ψαρώνει» στην κάθε λογής προσπάθεια προβοκάτσιας με αποτέλεσμα οι ίδιοι οι πολίτες να γίνονται θύματα αυτής της τρομοφοβίας που μπορεί τελικά, σε πολλές περιπτώσεις, να ενισχύει, ή και να γεννά, μεμονωμένα τρομοκρατικά φαινόμενα αλλά και γενικότερα την λογική της τρομοκρατίας!

ΚΟΜΑΝΕΤΣΙ Ο ΔΟΝ ΚΑΡΑΜΑΛΟΥΓΚΑΣ

Με μια κωλοτούμπα ολκής, που θυμίζει το ιστορικό (απόλυτο) 10 με το οποίο είχε βαθμολογηθεί η εκπληκτική Νάντια Κομανέτσι για τις γυμναστικές της επιδείξεις στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μόντρεαλ το 1976, προσπαθεί να συμμαζέψει ο Δον Καρακαλούγκας τα ασυμμάζευτα μετά κι απ’ τις παραιτήσεις των αρμόδιων εισαγγελικών λειτουργών για την υπόθεση του Βατοπεδίου ύστερα από πιέσεις που τους ασκήθηκαν απ’ τους προϊστάμενούς βάση των καταγγελιών τους.

Θίχτηκε λέει ο μεγάλος απ’ τις παραιτήσεις των εισαγγελέων και ζήτησε πάραυτα την σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων (καλά των ανθρώπων και να το’ λεγε δεν θα το ν πιστεύαμε) επιτροπής για το θέμα ενώ μέχρι χθες μας είχε ζαλίσει τ’ αυτιά σε πλειάδα περιπτώσεων, αλλά και στην συγκεκριμένη, ότι πάγια θέση του (ναι καλά το είδαμε) είναι να ολοκληρώνει την έρευνά της πρώτα η δικαιοσύνη κι ύστερα, αν ακόμα είναι χρήσιμο, να παραπέμπεται το οποιοδήποτε θέμα σε εξεταστική επιτροπή.

Περίπου μάλιστα μας έλεγε ότι αυτό προβλέπεται απ’ το Σύνταγμα, κι όχι απ’ το κεφάλι του ή έστω απ’ το κεφάλι του Τεό. Βέβαια αυτά μέχρι χθες γιατί σήμερα άλλαξε γνώμη ή άλλαξε ίσως το Σύνταγμα (έγινε Ομόνοια). Έτσι μας είπε τουλάχιστον ο εκπρόσωπος Τεό ότι είπε ο Δον. Τώρα αν το είπε μόνος του ο Τεό και δεν μας το μαρτυράει για να μην μας κακοκαρδίσει, ότι τελευταία κάνει και τον Πρωθυπουργό, τι να σας πω! Τουλάχιστον σ’ αυτήν την περίπτωση το καλό είναι ότι κρατάει το τυπικό. Κάτι είναι κι αυτό.

Πάντως ο Θοδωράκης έκανε και μια άλλη κωλοτουμπίτσα αφήνοντας για πρώτη φορά ανοιχτό το ενδεχόμενο της παραίτησής του. Αυτό δεν έβαλε τον Καραμαλούγκα να το πει. Δεν συνέφερε. Σου λέει θα νομίζουν ότι το λέει από μόνος του. Αφού τους έφθειρε όλους είδε τώρα ότι μπορεί να μην αποφύγει τελικά, την προσωρινή έστω αυτοαποπομπή. Βγαίνει στον Λαζόπουλο κι ο Τατούλης, που τις τελευταίες μέρες τα’ λεγε με γενικότητες, και δηλώνει σύμφωνος. Να φύγει ξαναλέει με κάθε σαφήνεια. Και που να του κάνουν γυμνάσια. Για να τον παρακαλάνε ύστερα όπως τον Δαϊλάκη; Το’ χει το timing όμως ο Γορτύνιος!

Του σφίγγεται όμως η καρδιά του και του Τεό. Να φύγω, συλλογίζεται, για τα προσχήματα και να επιστρέψω μετά τριμήνου σε άλλο κυβερνητικό πόστο. Γιατί στο ίδιο δύσκολα. Γνωρίζει από επικοινωνία (από πολιτική στρατηγική δεν γνωρίζει) και το καταλαβαίνει.

Είναι όμως νομίζεται εύκολο από’ κει που έκανε μέχρι προχθές το 7+7 να έχει φτάσει να είναι το κυβερνητικό νούμερο 1 (με κάθε σημασία), να μιλά ισότιμα σχεδόν με τα πρώην αφεντικά του, και αφεντικά του τόπου, και να πρέπει τώρα να βγει απ’ τα νερά του. Τι να κάνει δηλαδή; Να ασχοληθεί με την οικονομία την εξωτερική πολιτική ή την παιδεία; Δημοσιογράφος είναι ο Τεό με τους εκδότες και τον τύπο θέλει να ανακατεύεται!

Πέρα από τα αστεία, φαίνεται πια καθαρά, αυτό που λέμε από καιρό για, το μέγεθος της αποτυχίας της πολιτικής στρατηγικής που εκπονήθηκε στην Δ.Ε.Θ. Χειρότερα δεν γίνεται που λέει! Μια στρατηγική της με κάθε κόστος κάλυψης, των όποιων, έστω και πολιτικών, υπουργικών ευθυνών που καταβαραθρώθηκε οριστικά με τις χθεσινές εξελίξεις κι η ενδεχόμενη παραίτηση Ρουσόπουλου, πλέον, θα παίξει απλά τον ρόλο των τίτλων του τέλους.

ΝΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΝΙΔΑΣ

Ή ΜΗΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ ΤΟΝ...ΥΠΟΥΡΓΟ


Ήδη από της 26/09/08 λέγαμε «γεια σου κυρ-εισαγγελέα με την δάδα της Ν.Δ. για παρέα» με αφορμή την πρόωρη «απαλλαγή» των πολιτικών, και δη των blue boys, απ’ τις ποινικές τους ευθύνες στην υπόθεση Βατοπεδίου από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργο Σανιδά, και το μετέπειτα κράξιμό του από τους επίτιμους του ΣτΕ, Χ. Γεραρή και Μ. Δεκλερή, και τον πρόεδρο της ένωσης εισαγγελέων Σ. Μπάγια.

Ότι ήταν αρχιgolden boy της Ν.Δ. ο Σανιδάς το γνωρίζαμε, λοιπόν, εδώ και καιρό. Ότι όμως θα αποδεικνύονταν τόσο άσχετος στους χειρισμούς του για την έρευνα του σκανδάλου του Βατοπεδίου και θα εξέθετε σε τέτοιο βαθμό την κυβέρνηση, δηλαδή μην ξεχνιόμαστε, τον εκπρόσωπο Τεό και τον Δον Καραμαλούγκα ήταν πραγματικά αναπάντεχο.

Μετά το καπέλωμα που πήγε να κάνει στους αρμόδιους για την υπόθεση εισαγγελείς, Ηλία Κολιούση και Ελένη Σωτηροπούλου, μέσω της απόφασης του προϊσταμένου της εισαγγελίας Εφετών Κυριάκου Καρούτσου να τοποθετήσει εποπτεύουσα της έρευνας την κυρία Ευσταθία Σπυροπούλου, κι ενώ οι έως τώρα εντεταλμένοι φαίνεται πως κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι πρέπει, αντίθετα με ότι βιαστικά (;) υποστήριξε απ’ την πρώτη στιγμή ο Σανιδάς, μέσω του κοινοβουλίου, να αναζητηθούν ευθύνες συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων. Εξέλιξη που ως γνωστών οδήγησε στην παραίτηση τους Κολιούση και Σωτηροπούλου, όχι απλά απ’ την έρευνα για το Βατοπέδι αλλά από το δικαστικό σώμα!

Χοντρό γενικά περιστατικό που έσπευσε να το μαζέψει ο Δον για να γλιτώσει τα ακόμα χειρότερα, ζητώντας, σύμφωνα με όσα ρεπορταζιακά αναφέρονται, από τον-εγώ δεν ξέρω τίποτα για μόστρα παριστάνω τον Υπουργό της Δικαιοσύνης- Σωτήρη Χατζηγάκη να μην κάνει αποδεκτές τις παραιτήσεις των δύο λειτουργών.

Κι είναι πράγματι να αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν ακόμα και για ένα τέτοιο μπλε δικαστικό μπουλντόγκ, μετά κι από το βατερλό που περιγράψαμε, να παραμένει στην θέση του. Ελπίζω αν συνεχίζει να μην καταλαβαίνει ο ίδιος ότι αποδείχτηκε ανίκανος να παίξει, ακόμα και αυτόν, τον ρόλο του κομματικού μανιπιουλαδόρου-αρχιεισαγγελέα να το καταλάβει έστω ο, πρωθυπουργεύον πλέον, Δον και να τον απαλλάξει απ’ τα «καθήκοντά» του. Σε διαφορετική περίπτωση, για να μην κοροϊδευόμαστε κιόλας, ας τον χρήσει και γραμματέα στην Ν.Δ. που, απ’ τα όσα γλαφυρά παρακολουθούμε, πρέπει να’ναι και το ανεκπλήρωτο παιδικό όνειρο του μπλε αγοριού.

Μα καλά κι εσύ βρε δαδοεισαγγελέα της πεντάρας ούτε μια ευνοϊκή σύνθεση για να βγάλεις πέρα το πρόωρο-απέραντο γαλάζιο- πόρισμά σου δεν μπόρεσες να πετύχεις; Αλλά μήπως αυτό δεν είναι και το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας εδώ και τόσα χρόνια, ανεξαρτήτως κόμματος που κάθε φορά κυβερνά; Υποτίθεται ψάχνουμε για τα δημόσια πόστα ικανούς και ακομμάτιστους και, πως τα καταφέρνουμε, πέφτουμε συνέχεια σε ανίκανους και κομματόσκυλα ή ακόμα συνηθέστερα σε ανίκανα κομματόσκυλα! Αφού τείνω να πιστέψω πως αν αρχίσουμε να βγάζουμε ακομμάτιστα λαμόγια ή έστω βλαμμένους κομματικούς θα γίνουμε τελικά και σοβαρό κράτος.

Θα πει κανείς πως απ’ την άλλη στην συγκεκριμένη υπόθεση εμφανίστηκαν δύο φωτεινές-παραιτημένες-εξαιρέσεις. Δεν αντιλέγω αλλά πρέπει οι εξαιρέσεις να γίνουν κανόνας. Κι ακόμα σημαντικότερο, και δυσκολότερο, πρέπει οι εξαιρέσεις να γίνουν αρχιεισαγγελείς. Κι αισιόδοξα, δηλαδή, να το δεις έχουμε πολύ δρόμο ακόμα!

Τον Χατζηγάκη μην τον ξυπνάτε. Κρίμα είναι. Άλλωστε δεν του πέφτει και λόγος. Όπως και για τα...άλλα θα καθαρίσει ο Τεό!... Αυτό φοβάμαι!

ΚΕΦΑΛΟΤΥΡΗΣ - ΑΘΛΗΤΟΚΟΓΡΑΦΑΡΕΣ 3 - 0

ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΟΙ...ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

Μετά την άνετη προχθεσινή επικράτηση, επί των Μολδαβών, του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος βλέπω τις μισές αθλητικογραφάρες που αντιπαθούν τον, αντιδημοσιογραφικό είναι η αλήθεια, Όττο Ρεχάγγελ να έχουν κατεβάσει τα μούτρα και τις άλλες μισές να ψευτοπανηγυρίζουν, για το θεαθήναι, ενώ είναι σίγουρο ότι στην πρώτη στραβή του την έχουν στημένη, του Γερμανού, με τις δημοσιογραφικές καραμπίνες τους!

Δεν πειράζει παιδιά. Κάντε λίγο υπομονή και κάτι μπορεί να γίνει. Μπορεί να σταυρώσει, ας πούμε, το παιχνίδι με τους Τραπεζίτες την Τετάρτη, που είναι όντως και δύσκολο και κρίσιμο, και να έχετε να πείτε κι εσείς τα δικά σας. Αλήθεια είναι πάντως ότι, κάτι που είναι γάτα ο Όττο ο κεφαλοτύρης , κάτι που ήταν βατή η κλήρωση, το μεροκάματο του μηδενισμού δυσκόλεψε φέτος.

Κι όχι τίποτ’ άλλο, τώρα βρήκε να δυσκολέψει που είμαστε και σε παγκόσμια κρίση!

ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΕΣ ΟΡΝΙΘΕΣ

ΟΣΟΙ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΘΕΤΟΥΝ ΘΕΜΑ ΗΓΕΣΙΑΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ



Διαβάζω αυτές τις μέρες, με έκπληξη είναι η αλήθεια, διάφορα κείμενα υψηλής κριτικής για την συνέντευξη τύπου του καλλιτεχνικού, και όχι μόνο, διευθυντή του Θεάτρου Τέχνης Διαγόρα Χρονόπουλου, που ως θέμα είχε το χειμερινό πρόγραμμα του Τέχνης.

Ειλικρινά είναι να απορεί κανείς με τις απόψεις που κυκλοφορούν. Ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του. Κάποιος λέει ότι εντάξει καλά τα πάει ο Διαγόρας αλλά πότε θα φύγει και τι γίνεται με την θητεία του. Κάποια άλλη λέει ότι όντως το Θ.Τ. σώθηκε απ’ την οικονομική καταστροφή αλλά θυσίασε τον καλλιτεχνικό χαρακτήρα του και χρειάζεται καλλιτεχνική στροφή υπό νέα ηγεσία. Ενώ δεν λείπει και η γκρίνια για τον αν θα σκηνοθετήσει στο Θέατρο Τέχνης ο τάδε ή η δείνα. Κι ακόμα θεωρείται από κάποιους ως δείγμα καλλιτεχνικής πτώσης ότι έχει μειωθεί η κρατική επιχορήγηση στο Τέχνης.

Για σταθείτε ορέ παλικάρια, και σεις ορέ λεβέντισσες, της περισπούδαστης κριτικής. Κι εγώ λέω δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα. Ο καθένας μπορεί να κρίνει συγκεκριμένες παραστάσεις για την καλλιτεχνική τους αξία ή και την γενική καλλιτεχνική κατεύθυνση ενός θεατρικού οργανισμού, όπως είναι το Θέατρο Τέχνης. Αυτό όμως απέχει κατά πολύ απ’ το να νομίζει ο οποιοσδήποτε πως νομιμοποιείτε, όσο σημαντικός κι αν είναι, να θέτει με πλάγιους τρόπους θέμα ηγεσίας σε έναν οργανισμό που διαθέτει μια διοίκηση, με μέλη συνυφασμένα με την πορεία του Τέχνης, η οποία φέρει αποκλειστικά την ευθύνη, αλλά και την αρμοδιότητα, να επιλέγει την καλλιτεχνική και οικονομική πορεία καθώς και τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν να την υλοποιήσουν.

Βασικό χαρακτηριστικό όλης αυτής της ανέξοδης κριτικής είναι η υποτίμηση της οικονομικής εξυγίανσης που επιτεύχθηκε στην Ελληνική Εταιρεία Θεάτρου κατά το τελευταίο διάστημα. Και είναι ευνόητο ότι η οικονομική υγεία δεν αποτελεί κάποιο κρίσιμο κριτήριο για το παραγόμενο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα ενός θεατρικού οργανισμού αλλά το ίδιο κατανοητό πρέπει να είναι ότι αποτελεί προϋπόθεση της ύπαρξής του. Απ’ αυτή την άποψη μια τέτοια υποτίμηση τελικά καταντά να αποτελεί απλώς μια αυτουποτίμηση των εκφραστών της αλλά και της όποιας αλήθειας μπορεί να κρύβεται στην κριτική τους.

Παρότι, ούτως ή άλλως, πολλές αλήθειες δεν φαίνεται να κρύβονται σε τέτοιου είδους κριτικές, μιας και γνωστή είναι, για παράδειγμα, η ανοιχτή πρόσκληση Χρονόπουλου σε πολλούς θεατροτεχνίτες, κι όχι μόνο, να συμμετάσχουν στην διαμόρφωση του καλλιτεχνικού αποτελέσματος, όπως και η προώθηση καινοτόμων θεατρικών προσεγγίσεων, καθώς και η έναρξη αναβίωσης κλασσικών πλέον σκηνοθεσιών, που έγινε με τις μουσειακές Όρνιθες. Παράσταση που το φετινό ανέβασμά της στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία, δίνοντας την ευκαιρία και στο νεώτερο ηλικιακά θεατρόφιλο κοινό να επικοινωνήσει με την Κουνική παράδοση και να αντιληφθεί με ποιο τρόπο αυτή έχει καθορίσει, και σε πιο βαθμό, την εξέλιξη του Ελληνικού θεάτρου ως τις μέρες μας. Αστείο ακόμα πρέπει να θεωρείται ότι μπορεί η καλλιτεχνική αξία να έχει κριτήριο το ύψος της επιχορήγησης που εγκρίνει ο εκάστοτε, στην προκειμένη περίπτωση μπλε, κυβερνητικός-κομματικός επίτροπος. Κι αυτά γράφονται και στον, κατ’ όνομα στις περισσότερες περιπτώσεις, προοδευτικό τύπο.

Και τέλος πάντων για τον Διαγόρα Χρονόπουλο μιλάμε που έχει περάσει από τόσα και τόσα καλλιτεχνικά διευθυντικά πόστα στην χώρα μας. Αν κάποιος, με αντίστοιχο κύρος, πιστεύει ότι μπορεί να προσφέρει περισσότερα ας ζητήσει την θέση ευθέως. Κατά τα άλλα είναι λογικό ότι κάποιοι θα έχουν διαφορετική ματιά σε ότι αφορά την υποκριτική τέχνη, απ’ την δική του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν ακυρώσουν την αναγνωρισμένη πορεία του.

Γιατί και, με το ίδιο σκεπτικό, σε κάποιον μπορεί να μην αρέσει ο τρόπος που «κατεβάζει» ο Άλεξ Φέργκιουσον την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να απαιτήσει αλλαγή προπονητή για ν’ αρχίσει η Γιουνάιτεντ να παίρνει τίτλους. Το πολύ-πολύ να σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο. Εκτός αν αδιαφορεί κανείς για την πραγματικότητα, και αναφέρομαι προφανώς και στις δύο περιπτώσεις, και του αρέσει να κινείται στα όρια της φαιδρότητας, ή και πέραν αυτών!

ΡΙΤΣΑ ΓΕΡΑ

ΒΑΛΕ ΜΥΑΛΟ ΣΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΙΔΙΑ


Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος ο Θόδωρος-δεν γνωρίζω τίποτα για τα θέματα του υπουργείου μου- Κασίμης με την χθεσινή παρέμβασή του στο κεντρικό δελτίο του καναλιού Άλφα.

Παρενέβη, λοιπόν, ο υφυπουργός Εξωτερικών για να ψέξει τον Δ. Βερύκιο, σχολιαστή του δελτίου, επειδή ο δημοσιογράφος (λέμε τώρα) του χρέωνε ευθύνη για την άγνοια που φαίνεται να έχει ο υπουργός στο θέμα του Βατοπεδίου ενώ είναι ο αρμόδιος κρατικός αξιωματούχος να ελέγχει τα συμβαίνοντα στο Άγιο Όρος. Ο Κασίμης, απ’ την μεριά του, ενημέρωσε το τηλεοπτικό κοινό ότι η κριτική που του ασκείται είναι λανθασμένη επειδή η αρμοδιότητα του περιορίζεται μόνο στα διαδραματιζόμενα εντός του Όρους, θέτοντας έτσι σοβαρή υποψηφιότητα για το φετινό βραβείο πολιτικού στρουθοκαμηλισμού.

Σαν να μην έφτανε όμως αυτό, ήρθε κι αυτή η άκαρδη νεαρή παρουσιάστρια του δελτίου, Ρίτσα Μπιζόγλη, να θυμίσει στον ψευτοΘοδωράκη ότι σε σχετικές δηλώσεις για την υπόθεση του Βατοπεδίου εξέφρασε την άποψη ότι το όλο θέμα εξαντλείται σε γραφειοκρατικές παραλείψεις. Η υπουργάρα μόλις το άκουσε αυτό εξαγριώθηκε και καταλόγισε στο κανάλι και στην παρουσιάστρια παραποίηση των δηλώσεών του με δόλια κίνητρα.

Δεν πέρασε όμως παραπάνω από λεπτό και να σου, ο σκηνοθέτης, πετά στην μούρη του υπουργού το βίντεο με τις δηλώσεις Κασίμη σε εκδήλωση της Ρωσικής Πρεσβείας, της προηγούμενης μόλις ημέρας ! Ο δημοσιογράφος-Υπουργός, μετά απ’ αυτά έσπευσε, δυσχεραίνοντας περαιτέρω την θέση του, να δικαιολογηθεί ότι πιθανότατα, εκείνη την ώρα, ήθελε να αποφύγει την ερώτηση. Στην συνέχεια όμως, κι αφού η δυναμική Ρίτσα τον έβαλε στην θέση του, αναγκάστηκε να ανακαλέσει τα όσα καταλόγισε νωρίτερα σε Δήμο και Ρίτσα.

Τσάμπα η δημοσιογραφική εμπειρία Υπουργέ! Σαν σχολιαρόπαιδο σ’ έφερε βόλτα το Ριτσάκι. Καταλαβαίνεται τώρα εκεί στο ΥΠΕΞ την συνεννόηση που θα γίνεται μεταξύ Θοδώρας και Θόδωρου. Μιλάμε ότι ο ένας δεν θυμάται τι έφαγε χθες και η άλλη κυκλοφορεί με το χαζοεπικινωνιακό χαμόγελό της καρφωμένο μόνιμα στην μούρη. Άντε τώρα να είσαι ο Κουμουτσάκος. Τώρα κάνεις αίτηση στον Πρωθυπουργεύοντα για υπουργοποίηση της Ρίτσας μπας και βρεις την ησυχία σου!

ΧΑΒΑΛΕΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ

Φυσιολογικό ήταν μετά την άνευ προηγουμένου άνετη εκλογή του στην προεδρία της Ε.Π.Ο. ο...Άη Βασίλης-παιδί του Κόκκαλη-Γκαγκάτσης (βλ. γνωστό ηχητικό με τα βορειοελαδίτικα κάλαντα) να θέλει να το γιορτάσει χαβαλεδιάζοντας τους, προς παραγοντική λύπηση, αντιπάλους του.

Κι έτσι του «κατέβηκε», ή του την «κατέβασε» κάποιος ακόμα πιο χοχο-χαβαλές, η ιδέα της τοποθέτησης του Φρισκ για αρχιδιαιτητή! Βέβαια ως γνωστοί πονηρίδηδες οι αρχιερείς της διαιτητοδιαπλοκής κοντά στον χαβαλέ έριξαν και δυο-τρεις επιθυμίες τους να καταγράφονται με σημαντικότερη αυτήν της επιστροφής των παρατηρητών από την Σούπερ Λίγκα στην ομοσπονδία.

Απαίτηση βέβαια που ευνόητο είναι ότι δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτή από τους αντιπάλους τους, που όμως όπως είδαμε και στις πρόσφατες διαδικασίες της λίγκας αποτελούν πλέον μειοψηφία. Οπότε, όπως έχουν έρθει τα πράγματα, μην αποκλείεται τίποτα. Κάλλιστα μπορεί, και ο Βασιλάκης να κάνει την λεζάντα του και τον επικοινωνιακό χαβαλέ του, και το μεγάλο αφεντικό να μαζέψει πίσω, ακόμα κι αυτές, τις περσινές ανούσιες υποχωρήσεις.

Απ’ την άλλη οι κιτρινοπράσινοι πολυμετοχικοί, πρωτεύουσας και συμπρωτεύουσας, μιας και ούτως ή άλλως από άποψη συμμετοχής στους διοικητικούς συσχετισμούς του Ελληνικού ποδοσφαίρου για να τους κλαίνε οι ρέγκες είναι, μπορούν, αν έχουν έστω και μια ελαφρά διάθεση για χιούμορ, να δεχτούν τις προτάσεις τις Ε.Π.Ο. και να προτείνουν επιπρόσθετα τον, εκ συνδέσμου...Πειραιώς ορμώμενο, Σπάθα ως ειδικό σύμβουλο του Σουηδού αρχιδιαιτητή στα θέματα της Σούπερ Λίγκα.

Αλλά και το χιούμορ κομμάτι δύσκολο είναι να το διατηρείς μετά από τόσες και τόσες απανωτές κατραπακιές

ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΔΑΪΛΑΚΗΣ

Πραγματικά έσπασε όλα τα ρεκόρ ο Δον Καραμαλούγκας και το περισπούδαστο επιτελείο του με την επαναφορά του Δραμινού Βουλευτή-κωλοτουμπιστή Στ. Δαϊλάκη. Πρέπει να γραφτεί στο βιβλίο Γκίνες η βαρύγδουπη αποπομπή του και η μετά τριών ημερών μετά Βαΐων και κλάδων επιστροφή του.

Είναι γεγονός ότι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα έπεσαν έξω μέχρι και οι δικές μου εκτιμήσεις. Έγραφα, αμέσως μετά την διαγραφή του βορειοελλαδίτη, πως στο εξής με τους χειρισμούς που οδηγεί τον Δον ο Τεό να κάνει, η Ν.Δ. θα το ρίξει στους μακριούς σταυρούς μέχρι τις γιορτές παρακαλώντας να μην ακουστεί καμιά γερή παρόλα από κανένα μπλε βουλευτόπουλο και τρέχουν για σκανδαλοεκλογές βάση της ψευτομαγκιάς που είχανε ατυχώς, ως τότε, πουλήσει.

Ομολογουμένως όμως δεν είχα φανταστεί ότι θα γύριζαν μετά από δύο ημέρες να πούνε τα κυβερνητικά αγόρια ότι συγγνώμη Σταύρακα, ξέρεις μωρέ, όπως και στο ανέκδοτο με το λιοντάρι και το λαγό έτσι κι εμείς, μας πιάνει ώρες-ώρες η ανία και λέμε καμιά...κουβέντα παραπάνω για να περνάει η ώρα. Το πιο αστείο της υπόθεσης ήταν το σημείο που στην, προφανώς, καθ’ υπόδειξη επιστολή του Βουλευτή προς τον Πρωθυπουργό αφήνει πλέον το περιθώριο ο πρώτος στον δεύτερο αν επιθυμεί να τον διαγράψει.

Σιγά ρε παλικάρια και μελώσαμε! Μεγάλη καρδιά όμως ο Δον Κ. άνοιξε την κλειστή επί τριήμερο καρδιά του και τον συγχώρεσε επαναφέροντάς τον στην Κ.Ο. της Ν.Δ. Βουλευτή. Μιλάμε ότι αυτή η ιστορία άγγιξε ή και ξεπέρασε τα όρια της πολιτικής γελοιότητας. Μόνο το μόσχο τον σιτευτό δεν σφάξανε για τον απολωλός Δαϊλάκη εκεί στην Ρηγίλλης. Που η δική του περίπτωση εξελίχθηκε, σε αντιδιαστολή με το επίσης φαιδρό έργο -περιμένοντας τον (στιβικό ταρατσοπεριπατητή) Κουκοδήμο-, σε κωμικοτραγική, μικρού μήκους, ταινία.

ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΠΛΕΟΝ ΤΑ ΝΤΙΜΠΕΪΤ

Είναι φανερό πια ότι η χρηματοπιστωτική κρίση που έσκασε κατά το τελευταίο μέρος της αμερικανικής προεκλογικής περιόδου ενίσχυσε την δυναμική του ΑφροΜπάρακ σε τέτοιο βαθμό ώστε το υπόλοιπο της προεκλογικής περιόδου να θεωρείται πλέον μια τυπική διαδικασία αποφυγής κάποιου κραυγαλέου λάθους από τον ίδιο.

Σ’ αυτό το πλαίσιο έχουν χάσει πια και την αξία τους τα πολυαναμενόμενα ντιμπέιτ. Γι’ αυτό και στις εκτιμήσεις των αναλυτών δεν άλλαξε το παραμικρό μετά και το πέρας της σημερινής δεύτερης κατά σειρά τηλεμαχίας των δύο υποψηφίων. Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, δηλαδή, δεν μοιάζει εφικτό να μπορέσει ο πολέμαρχος Τζων να ψήσει τα Αμερικανάκια ότι θα προωθήσει μια ανορθωτική οικονομική πολιτική που θα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη απ’ την Ρεπουμπλικανική, που όλα αυτά τα χρόνια με θέρμη και περηφάνια στήριζε. Ότι έχει στο ρεπερτόριο το «καθάρισμα» 5-6 χιλιάδων ρακένδυτων Ιρακινών ακούγεται σίγουρα πιο πειστικό, χωρίς να σημαίνει βέβαια απαραίτητα ότι κι αυτό είναι εφικτό ή τέλος πάντων απλό.

Μ’ αυτή την αντίληψη είναι πιθανό να λειτούργησε το συντηρητικό-αντιδραστικό κεφάλαιο στις Η.Π.Α. ευλογώντας τις Γεωργιανές καλοκαιρινές κουτουράδες στην Ωσετία πετυχαίνοντας σε κάποιο βαθμό την σχετική ισχυροποίηση της υποψηφιότητα του καραβανά, που πάντως παρ’ όλα αυτά στο τέλος θα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολο να εκλεγεί γιατί και τα συμφέροντα, απ’ την άλλη πλευρά, που γουστάρουν τον Άφρο δεν είναι αμελητέα, αλλά κυρίως επειδή όταν υπάρχει μια καταγεγραμμένη, σε διάρκεια, κοινωνική δυναμική κατά της ασκούμενης πολιτικής, σαν αυτή που υπήρξε τελευταία στις Η.Π.Α., δύσκολα στο τέλος ακυρώνεται από τέτοιου είδους τεχνάσματα όσο καλοφτιαγμένα κι αν είναι.

Ήρθε όμως αυτή η κρίση και την έδεσε νωρίς την μαύρη εκλογή με αποτέλεσμα να χάσει το ενδιαφέρον της η Χολιγουντιανή εκλογική ταινία και κατά πάσα πιθανότητα να αποδεχτούν από νωρίς το αποτέλεσμα κι όσοι επιθυμούσαν ένα διαφορετικό, απ’ το προδιαγραφόμενο, τέλος της. Θα πει κανείς ότι ακόμα προλαβαίνουν να σκαρώσουν κάποια ψευτοσύρραξη σαν τελευταίο χαρτί. Κάτι τέτοιο όμως δεν μοιάζει πια πιθανό. Ήρθε μάλλον, ένα μήνα νωρίτερα του αναμενόμενου, η ώρα της διαπραγμάτευσης.

Κι είναι πλέον στο ιστορικό μαύρο χέρι του Ομπάμα, βρισκόμενος είναι η αλήθεια ανάμεσα σε τιτάνια αντικρουόμενα συμφέροντα, όχι βέβαια να αλλάξει την δομή της οικονομικής οργάνωσης Η.Π.Α., αλλά έστω να βάλει μια πινελιά πολιτικής παρέμβασης και κάποιας εκλογίκευσης σ’ αυτό το έκτρωμα διεθνούς αυταρχισμού και απομονωτισμού που κατάντησε τα τελευταία χρόνια η υπερδύναμη.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΙΑ ΣΥΝΑΥΛΙΑ

Υπερβολικός αποδείχθηκε ο φόβος όσων πίστευαν ότι λόγω της ελεύθερης εισόδου θα δημιουργούταν το αδιαχώρητο στο Παναθηναϊκό στάδιο στην συναυλία που διοργάνωσε το ελληνικό Mtv την Κυριακή το βράδυ.

Ο κόσμος ήταν πολύς, 40.000 περίπου, αλλά όχι τόσος ώστε να υπάρξει ταλαιπωρία, και μάλλον έχασαν όσοι προτίμησαν το ντέρμπι ή κάτι ανάλογο. Το Καλλιμάρμαρο όπως πάντα επιβλητικό και η ακουστική του εξαιρετική. Οι C:Real, Gabriella Cilmi, Kaiser Chiefs και R.E.M. συνέθεταν ένα μίνι φεστιβάλ που άξιζε κανείς να παρακολουθήσει. Το μόνο αρνητικό το τηλεοπτικό στήσιμο του σόου, πράγμα που όμως ήταν σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένο.

Οι C:Real ευχάριστοι πάντα ενώ η Cilmi ήταν η έκπληξη της βραδιάς. Αυτοί όμως που τα έσπασαν πραγματικά ήταν οι Κaiser με πρωταγωνιστή τον, γνωστό για την δυναμική σκηνική παρουσία του τραγουδιστή τους, Ricky Wilson που τα’ δωσε όλα, σε μια εμφάνιση που θα θέλαμε να κρατήσει περισσότερο και που δυσκόλεψε πολύ το έργο των R.E.M. που ακολουθούσαν.

Τι να καταλάβουν όμως κι αυτοί απ’ την στιγμή που έχει κέφια ο Μάικλ Στάιπ! Οι ερμηνείες του σε όλα τα κομμάτια ήταν καταπληκτικές και τα χόρεψε σχεδόν όλα με το μοναδικό του στυλ. Το γκρουπ έδεσε παλιότερο και πιο νέο υλικό με έξυπνο τρόπο και έκλεισαν την συναυλία ενθουσιασιάζοντας το κοινό τους, που διψούσε για μια πραγματικά καλή τους εμφάνιση κι οι R.E.M. δεν τους την αρνήθηκαν αυτή την φορά, παίζοντας με ένταση για παραπάνω από 90 λεπτά.

Αλήθεια είναι πως καλές συναυλίες υπήρξαν και μέσα στο καλοκαίρι αλλά κάτι η οικονομική δυσπραγία, κάτι η αναμονή για την παράσταση της Μαντόνα και το ακριβό εισιτήριο της, οδήγησαν τον κόσμο στο να μην ανταποκριθεί μαζικά σε κάποια απ’ τα σημαντικά μουσικά φετινά συμβαίνοντα. Χρειάστηκε μπει ο Οκτώβρης και να έρθουν το Mtv Gr., με την ελεύθερη είσοδο στο Καλλιμάρμαρο, καθώς και οι Kaiser Chiefs και R.E.M., για να γίνει μια δυνατή και πολυπληθής συναυλία φέτος στην πρωτεύουσα!

Ο ΑΗ ΒΑΣΙΛΗΣ...ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Να τον χαιρόμαστε! Για τον καινούριο πρόεδρο της Ε.Π.Ο. λέω. Μόνο που είναι ο ίδιος με τον παλιό. Κι όταν λέμε για παλιό πιο παλιός δεν γίνεται. Έρχεται απ’ τα βάθη της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Είναι ο ένας και μοναδικός, ο συνδημιουργός του Ελληνικού διαιτητικού, αλλά και ποδοσφαιρικού, μεσαίωνα, Βασίλης Γκαγκάτσης!

Το έργο είχε αρχίσει στην Αλεξανδρούπολη το 1997. Στις εκλογές του μπάρμπα-Τομ όπου είχε εκλεγεί πρόεδρος-βιτρίνα ο Σ. Αλημίσης και γραμματέας-κλειδί είχε εκλεγεί και ο Άη-Βασίλης, γνωστός και ως παιδί του Κόκκαλη! Το έργο συνεχίστηκε, χωρίς βιτρίνα πια, και στις μετά Ολυμπιακών αγώνων εκλογές της ομοσπονδίας. Τότε που έλεγαν κάποιοι μήπως με Ν.Δ. καλύτερα...Άντε να δούμε και με Τσίπρα τότε! Και το καλύτερο έγινε προχθές που φτάσαμε να εκλέγεται χωρίς αντίπαλο, και με θερμό υποστηρικτή την Σούπερ Λίγκα, προς τέρψιν του Ρο-Κο-καλη και του κουμπάρου Ζαγόρ!

Και οι κιτρινοπράσινοι πέρα βρέχει! Θα μου πείτε όμως πως τον Ντέμη-αγάπη μου συρρίκνωσα την ομάδα-Νικολαίδη δεν τον αφορούν τέτοιες πεζές καταστάσεις και το έχει ξεκαθαρίσει. Αλλά οι πολυμετοχικοί δεν μας τα είχαν πει έτσι. Περιμέναμε όσο να πεις κάτι περισσότερο. Είχε μπει ψηλά ο πήχης βλέπεις. Έλεγε, αν δεν απατώμαι το καλοκαιράκι ο μεγαλοτραπεζίτης Βγαινό, σε ένα διάλειμμα απ’ την επιχειρούμενη εκ μέρους του αραβοεξαγορά της Ελλάδας, έλεγε πως θα ήταν σοφότερο για τον Γκαγκάτση να παραιτηθεί μόνος του. Βέβαια μπορεί να εννοούσε πως αν δεν το πράξει το πολύ-πολύ να κερδίσει άνευ αγώνα. Το λεγόμενο μπάι. Η καλύτερα μπάι-μπάι...Ε.Π.Ο. για μια τετραετία ακόμα!

Μεγάλη ήττα αυτή για τους πράσινους. Και μην μας πουν μερικοί να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει με την δικαστική εμπλοκή του Άη-Χάσου Προεδράκι γιατί μπορεί να δούμε και τίποτα χειρότερο. Ο ΡοκοΣωκράτης είναι ικανός να προτείνει μέχρι και Σάββα Θεοδωρίδη for president και να γελάει μετά κι κάθε πικραμένος!

ΟΥΤΕ ΣΤΑ...ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Σκέφτηκα ν’ αρχίσω το σημερινό μου κείμενο λέγοντας ότι αυτό που συνέβη σήμερα είχαμε χρόνια να το δούμε αλλά αμέσως συνειδητοποίησα ότι το σημερινό απ’ όσο τουλάχιστον εγώ θυμάμαι δεν έχει προηγούμενο. Επί το λαϊκότερο δεν έχει ματαγίνει!

Και αναφέρομαι, όπως ήδη θα καταλάβατε, στο πρωτοσέλιδο της θεσσαλικής αθλητικής εφημερίδας the match, που όπως είναι φυσιολογικό αναφέρεται στο χθεσινό παιχνίδι του πρωταθλήματος της Λάρισας με τον Ο.Φ.Η., αλλά προσεγγίζοντάς το με έναν τελείως διαφορετικό τρόπο απ’ αυτόν που επικρατεί εδώ και δεκαετίες στον Ελληνικό αθλητικό τύπο και ειδικότερα στον οπαδικό, μονοθεματικό, αθλητικό τύπο που μας έχει συνηθίσει, ή καλύτερα μας έχει κάνει συνείδηση, την άνευ όρων εξύψωση της ομάδας στην οποία πρόσκειται το κάθε μέσο επικοινωνίας σε περίπτωση νίκης και την απόκρυψη τυχόν διαιτητικής εύνοιας της, αν όχι και δικαιολόγησής της.

Ενώ είναι γνωστό ότι σε περιπτώσεις διαιτητικών λαθών εις βάρος της εκλεκτής τους ομάδας, και ακόμα περισσότερο αν τέτοια λάθη έχουν συνοδευτεί από άσχημα αποτελέσματα, επιχειρούν να προκαλέσουν την μήνη του οπαδικού τους κοινού εναντίον παντός υπευθύνου για την αδικία, ή μάλλον την «σφαγή», των πουλέν τους, αφήνοντας συνήθως εκτός κριτικής πιθανές κακές εμφανίσεις τους που ενίοτε, όπως και να' χει, διαδραματίζουν κι αυτές τον ρόλο τους στην διαμόρφωση των τελικών αποτελεσμάτων.

Σε πλήρη κόντρα μ’ αυτήν την, σχεδόν, καθεστωτική πρακτική που χαρακτηρίζει την συγκεκριμένη μερίδα του, εύρωστου κατά τ’ άλλα, αθλητικού μας τύπου έρχεται σήμερα η επαρχιακή the match, της οποίας τα έξι απ’ τα επτά, τουλάχιστον, πρωτοσέλιδα, κεντρικά, θέματα αφορούν την Α.Ε.Λ., που έχει ως γνωστών και την μεγαλύτερη οπαδική πελατεία στον κάμπο, να κυκλοφορήσει με κεντρικό τίτλο στην πρώτη της σελίδα που λέει επί λέξει «Το 9ο θαύμα!» και συνεχίζει με, τον μνημειώδη, υπότιτλο «ΜΙΑ ΚΑΚΙΣΤΗ Α.Ε.Λ. ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ».

Κι όλ’ αυτά αφορούν ένα ματς, που έληξε 4-3, κατά την διάρκεια του οποίου κι ενώ το σκορ ήταν 2-3 υπέρ του Ο.Φ.Η. καταλογίστηκε ανύπαρκτο οφσάιντ σε σουτ του Σίμιτς που η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς την κατάσταση «τύφλωσης» που θα παρατηρούνταν την επόμενη μέρα αντίστοιχων παιχνιδιών στις εφημερίδες που παρακολουθούν αποκλειστικά τα θέματα συγκεκριμένων ομάδων και ειδικότερα ομάδων Αθήνας και Θεσσαλονίκης.

Αξιοσημείωτο είναι πάντως ότι και ο πρόεδρος της Α.Ε.Λ., και της Super League, όπως και οι ποδοσφαιριστές της ομάδας, σε σχετικές δηλώσεις ανέφεραν πως αν αποδειχτεί από τα τηλεοπτικά στιγμιότυπα ότι η ομάδα τους έχει ευνοηθεί οι ίδιοι θα αισθανθούν δυσαρεστημένοι καθώς έχουν κατά καιρούς βρεθεί σε παρόμοια θέση και γνωρίζουν τα αντίστοιχα συναισθήματα που δημιουργούνται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Λέτε να υπάρχει ελπίδα επανάκαμψης της πραγματικής αθλητικής κουλτούρας στον Ελληνικό αθλητικό τύπο και ακόμα περισσότερο στον Ελληνικό αθλητισμό μεσούσης μάλιστα της χειρότερης εποχής του; Γιατί μην ξεχνιόμαστε, μόλις χθες επανεκλέχθηκε, ο μεγαλοτσιφλικάς του Ελληνικού ποδοσφαίρου, Β. Γκαγκάτσης πρόεδρος της Ε.Π.Ο.

Ένας παράγοντας που αποτελεί, ως γνωστών, τον εκλεκτό του, ποδοσφαιρικού και όχι μόνο, Ρόκο-Θείου Σωκράτη...Κόκκαλη, επί των ημερών του οποίου ζήσαμε, και εξακολουθούμε να ζούμε, την, χειρότερης δυνατής μορφής αλλά επιτυχημένη σε μεγάλο βαθμό, οπαδοποίηση-ποδοασφαιροποίηση ολόκληρου του Ελληνικού Αθλητισμού και κάθε ίχνους γνήσιου αθλητικού ιδεώδους!

Να όμως που υπάρχει και η the match της Θεσσαλίας που με το πρωτοσέλιδό της σήμερα λειτουργεί ως φάρος για όσους δεν γουστάρουν να συμμετάσχουν στην νεοελληνική, αθλητική και όχι μόνο, τραγικής κατά βάθος εμπνεύσεως, φαρσοκωμωδία!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΝ ΤΕΝ ΚΑΤΕ

Είναι γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός πέρασε μια δύσκολη βραδιά στο ΓΣΠ. Έδειξε απροετοίμαστος αν και ήταν ψυλλιασμένος για τις κακοτοπιές του ματς λόγω και των καλών αποτελεσμάτων, ειδικά των ευρωπαϊκών, που είχε ήδη επιτύχει η Ανόρθωση.

Οπωσδήποτε η Ανόρθωση είναι μια πολύ καλή ομάδα με ένα συμπαθητικό ρόστερ αλλά κυρίως με μια αξιοζήλευτη ομοιογένεια και έναν προπονητή, τον Τιμούρ Κετσπάγια, φιλόδοξο που πασχίζει εδώ και πολύ καιρό για να δημιουργήσει ένα στέρεο οικοδόμημα σαν αυτό που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα.

Είναι ένας μικρός, προ πενταετίας, Παναθηναϊκός (που και τότε στις αρχές ψαχνόντουσαν όλοι να βρουν πως κερδίζει) αυτή η Ανόρθωση και τέτοιες ομάδες δύσκολα κερδίζονται και ειδικά από ομάδες όπως ο σημερινός Παναθηναϊκός που αφενός έχει πια χάσει πολύ ευρωπαϊκό έδαφος και αφετέρου βρίσκεται σε μια φάση αγωνιστικής αναδιοργάνωσης με έναν καινούριο προπονητή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η πανάθα δεν μπορούσε να το παίξει καλύτερα το ματς. Με το ανώτερο, απ΄ των Κυπρίων, ρόστερ που διαθέτουν οι πράσινοι ασφαλώς και είναι στα μέτρα τους τέτοια παιχνίδια και μπορούν να τα κερδίζουν.

Αλλά αγωνιστικά ακόμα η ομάδα είναι μπερδεμένη. Δεν έχει επιτευχθεί ένα καλό επίπεδο συλλογικής λειτουργίας κι αυτό είναι σαφώς ευθύνη του Χενκ Τενκ Κάτε ο οποίος δείχνει να έχει υπερτιμήσει την αξία του να διαβάζεις τον αντίπαλο και του να καταρτίζεις την ενδεκάδα με βάση συγκεκριμένα τεχνικά χαρακτηριστικά των παικτών σου που κρίνεις ότι χρειάζονται στον τρόπο παιχνιδιού σου για να αντιμετωπίσεις τον κάθε διαφορετικό αντίπαλο.

Αυτές είναι μεγάλες προπονητικές αρετές και μπορεί να αποδειχτεί ότι τις κατέχει άριστα ο Ολλανδός στην διάρκεια του χρόνου. Ο Παναθηναϊκός όμως σ’ αυτήν την φάση είναι μια καινούρια ομάδα και σε κάθε καινούρια ομάδα αυτό που προέχει είναι το να αποκτήσει έναν βασικό κορμό. Κι η ομάδα μάλιστα φέτος, με εξαίρεση την αμυντική της γραμμή, έχει πολλούς καλούς παίχτες απ’ τους οποίους μπορεί να διαλέξει για να φτιάξει έναν τέτοιο κορμό. Αυτό είναι αναγκαίο να γίνει, έστω κι αν αδικηθούν κάποιοι έναντι κάποιον άλλων, ανεξαρτήτως μάλιστα του ποιος μπορεί να είναι πραγματικά καλύτερος ποδοσφαιριστής απ’ τον άλλον, αν θέλουν στην Παιανία να φτιάξουν ομάδα.

Το βασικό λάθος, λοιπόν του Τεν Κάτε είναι ότι δεν κινείται προς την δημιουργία ενός πιο σταθερού κορμού όπως κι ένα άλλο λάθος του ήταν το, κατά βάση, πανηγυρικό κλίμα που επέτρεψε να επικρατήσει μετά την ήττα από την Ίντερ στο ΟΑΚΑ, σε ένα παιχνίδι που κι ίδιος φάνηκε να παρασύρθηκε απ’ την φαινομενικά καλή, αλλά ουσιαστικά ανούσια, εμφάνιση της ομάδας του στο δεύτερο ημίχρονο.

Τα λάθη όμως αυτά, που καλό πάντως είναι οι ιθύνοντες της ομάδας να τα αντιλαμβάνονται και να προχωρούν στις ανάλογες υποδείξεις σε ματς όπως αυτό με την Ίντερ κι όχι σε ματς, πολύ πιο κρίσιμα, όπως αυτό με την Ανόρθωση, δεν μπορούν επ’ ουδενί να ακυρώσουν τις αρετές, μερικές εκ των οποίων αναφέραμε πιο πάνω, του Ολλανδού προπονητή. Αρετές που αν τον αφήσουν, με σωστή διοικητική καθοδήγηση και χωρίς πανικό, να ξεδιπλώσει είναι σίγουρο ότι θα υπερτερήσουν των όποιων πρόσκαιρων λαθών του και θα βοηθήσουν τελικά στο χτίσιμο μιας καλής ή ακόμα και μεγάλης ομάδας.

Και πάντως είναι απαράδεκτο να πιάνει θάλασσα την διοίκηση του Τριφυλλιού και να υποχρεώνει τον προπονητή σε μια γραπτή, αυτοεξευτελιστική, δήλωση συγγνώμης που προφανώς δεν ήταν δικής του εμπνεύσεως και πιθανότατα έβαλε βαρυγκωμόντας την υπογραφή του.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕ(Ι)Ο ΣΤΟΝ ΑΝΙΨΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΝΚΣ ΣΤΟ ΧΑΟΣ

Μετά την κρίσιμη εικοσάλεπτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου (πρέπει απλώς να χαιρετήθηκαν και να αποχώρησαν), και εν μέσω του κωμικού κλίματος των ημερών και τις απειλές για αυτοτιμωρία με πρόωρες εκλογές, να σου σκάσαν μύτη και τα Καραμανλάκια για να βάλουν το κερασάκι στην τούρτα.

Σαν αρχικαραμανλάκη που είναι ο –έγινα από μικρός υπουργός κι έκλεισα σαν πολιτικός και blue boy- Ε. Στυλιανίδης αναφώνησε Καραμανλής ή Χάος παραφράζοντας την γνωστή τσιγγανιά Καραμανλής ή Τανκς που είχε εκστομίσει το 1974, μπαίνοντας στην μεταπολίτευση, ο σημαντικός και συμπαθής κατά τα άλλα μουσουργός Μίκης. Θεοδωράκης. Κι αν το 1974 κάτι τέτοιο ακουγόταν ως απλή τσιγγανιά, αλλά συμπύκνωνε τέλος πάντων το νόημα μιας συντηρητικής αντίληψης της τότε πραγματικότητας, είναι προφανές πως το 2008 μόνο ως δείγμα αλλοφροσύνης του γραφικού Βουλευτή και Υπουργού (παιδείας παρακαλώ) μπορεί να εκληφθεί!

Δεν σταμάτησε όμως εκεί η υπουργάρα. Μας πληροφόρησε, με τον ίδιο στόμφο ότι αυτή η κυβέρνηση παρέλαβε χάος και το μετέτρεψε σε κράτος. Ε, κι εντάξει δεν μπορώ να πω ότι ο Δον Καραμαλούγκας είναι χειρότερος απ΄ τον ευρωλιμοκοντόρο που προηγήθηκε. Θα ’ταν αδικία. Αλλά όχι όμως ότι κι αυτό που βλέπουμε σήμερα γύρω μας μπορείς να το πεις, ακόμα κι αν «υπουργεύεις» αυτό διάστημα, οργανωμένο κράτος γιατί θα μας ακούσουν κι από κανένα πραγματικά οργανωμένο κράτος και δεν θα μπορούμε να τους συνεφέρουμε από τον κλαυσίγελο.

Δεν λέω, να τον στηρίξουν τα Καραμανλοπαίδια τον Δον αλλά τέτοιου τύπου φιλοκυβερνητικές (?) παρεμβάσεις είναι τουλάχιστον αστείες και το μόνο που, τελικά, έχουν ως αποτέλεσμα είναι να επιδεινώνουν το κωμικοτραγικό κλίμα που επικρατεί στον τόπο, και ειδικότερα στην Ν.Δ., από την Δ.Ε.Θ. και μετά.